Loki is goed opgevoed door zijn eerste eigenares (ik ben de vierde).
Hij eet geen mensenvoer, hij eet op vaste tijden en hij zeurt niet.
Althans, zo wás het.

Ik bind elke oppasser op het hart: hou je aan zijn vaste tijden.
Dat is ook prettiger voor de kat.
Dan weet hij waar hij aan toe is.

Mijn laatste oppas wou Loki graag verwennen.
‘Niet doen’ had ik gezegd maar toen bleek dat ze het wél had gedaan, verbaasde me dat eigenlijk niet.
Loki heeft niet 3x per dag eten gekregen (maar: 4) en ook buiten de vaste tijden (7 uur – 12 uur – 18 uur).
Met als gevolg dat hij nu zeurt.
Wat niet leuk is voor mij en helemaal niet leuk voor hemzelf.

Maar Loki vond de oppas wél heel aardig en niet alleen vanwege het voer.
En dat is het belangrijkste.

.. dat een gebraden haantje spontaan in het wachtende mondje zal vliegen (wat niet gebeurde).

Hij heeft het een week niet gedaan maar vannacht, opeens, daar springt hij op bed, hard spinnend.
“Schatje-schatje” zeg ik.
“Kom maar, Lokerd.”
Ik neem hem in mijn armen.

Hoveel uren hij bleef weet ik niet maar vanochtend toen ik wakker werd was hij er nog/weer.
Nu wat zachter spinnend.
Met heel af en toe een zacht, delicaat likje over mijn wang.

Ze zeggen dat honden het aanvoelen wanneer je liefde nodig hebt.
Loki voelt het ook.
En af en toe gééft hij die.
Wat dan extra wordt gewaardeerd.

Ik vind het leuk om planten en bloemetjes te fotograferen.
In Amerika maar ook in de eigen tuin.
Vanaf nu (eigenlijk al een week geleden) zie ik overal bloempjes en planten ontluiken.
Een korte wandeling door de tuin en dan een paar uur later nóg eens.. alles is steeds anders.

Maar 1 ding blijft hetzelfde.
Een ding dat geen ding is maar de Man in mijn Leven.

Binnenkort ga ik naar een concert en ik kán de diva verrassen met bloemen (maar dat doet iedereen al) dus neem ik versgelegde eitjes mee.
Die ik wou verpakken in leuke retro doosjes.
Dat was nog even zoeken online maar tenslotte vond ik ze en ze zouden ‘binnen vijf werkdagen’ worden bezorgd wat krap was maar hoera: vandaag zijn ze er al.

Ik pak de retro doosjes uit hun ruwe bruine pakpapier, vouw 1 stuk pakpapier netjes op voor de papierbak en laat de andere twee nog even liggen op de bank. Voor ‘doe ik straks wel’.
Maar Loki is me voor.
Want hoeveel truien en handdoeken en dekentjes ik ook voor hem neerleg, regelmatig gewassen en steeds ‘gefluft’ – het blijkt het niet te halen bij twee stukken bruin inpakpapier.

 

In de tuin gewerkt.
Even.
Totdat ik dovenetel wou plukken voor de konijnen en *vol* in een brandnetel greep.
Toen was de lol er in elk geval even heel erg vanaf.

Daarvoor was het wel leuk.
Beetje zinloze dingen doen (want echt, in je eentje schiet een half uurtje knippen en verwijderen niet erg op).
Gevolgd door twee kippen (geen idee waar de derde is, hopelijk niet verborgen in de schuur) en in de gaten gehouden door Loki.

Congratulations
And celebrations
When I tell everyone that you’re in love
With me
Congratulations
And jubilations
I want the world to know I’m happy as can be.
Who could believe that I could be happy and
Contented
I used to think that happiness hadn’t been
Invented
But that was in the bad old days before
I met you
When I let you
Walk into my heart

Maw: vandaag is de dag dat Loki DRIE JAAR GELEDEN hier werd afgeleverd door L.
*Ik* vier het.
En Loki zou het vast ook vieren als hij begreep welke dag het was.

Feest!

Dat plan wás dus: puzzel afmaken met een half oog op het schaatsen op tv.

Soms denk ik: Loki leidt een beschut leventje.
Hij weet precies wanneer de maaltijden zijn en wijst me daarop als ik het heel af en toe zelf even vergeet (of doe alsof ik het vergeet).
Verder slaapt hij veel en maakt regelmatig een ommetje.
Waarbij het spannendste lijkt te zijn of ik wel/niet door heb dat hij achter het raam zit te wachten om te worden binnengelaten.
Aangezien ik hem in het donker niet kan zien en evenmin kan horen maar dat weet hij niet.

Gisternacht heeft Loki in de tuin gevochten (of heel erg gedreigd).
Hij vluchtte naar binnen en ging in de slaapkamer naar beneden zitten loeren.
Ik deed het raam iets verder open, benieuwd wie de boosdoener was én hopend dat ik die zo kon verjagen.
Ik zag niemand (het was ook nog best donker) en Loki raakte nu helemaal over de rooie zodat ik het raam maar weer dicht deed.

Vanochtend na het ontbijt wil Loki dat ik hem beneden naar buiten laat door het raam voor hem open te doen.
Een kwartier later: gestommel op het dak van het schuurtje waarop mijn werkkamer uitkijkt.
Loki.
Hij krast met de voorpootjes langs een raam maar wanneer ik dat open doe (wat ik wel vaker doe on hem naar *buiten* te laten) begrijpt hij eerst niet hoe hij daardoor naar binnen moet.

Ik begrijp er niets van.
Want vroeger toen de grijze bak nog naast de schuur stond, gebruikte Sammie die nog wel eens als opspringplank.
Maar nu staat daar niets meer.
Dus hoe Loki op dat dak is gekomen?!

Got mag weten wat die kat nog méér doet waar ik geen weet van heb.