Wanneer ik slecht slaap kruip ik tegen Eebje die op een aangrenzend kussen ligt. Ik duw mijn hoofd tegen haar lijfje, ik praat en aai.
Eebje wordt wakker, gaat spinnen en likt mijn hand.
So far so good ware het niet dat wanneer ik écht slecht slaap ik een kwartier later wéér aan haar ga frunniken.
Zoals vannacht.

Gevolg voor mij: doodmoe sleur ik me door deze dag.
Gevolg voor Eebje: ze is zelfs te uitgeput om naar beneden te komen voor het tweede ons rosbief.
Het minste dat ik kan doen is daarom haar d´r portie boven serveren.

En als ik Eeb was zou ik omwille van de nachtrust vannacht maar op de bank gaan slapen.

Ik ga op reis en ontdek pas na een paar dagen deze foto op mijn digicamera.
Sammie in een doosje op m´n bureau. Aaaah.
R. aan de telefoon: doosje niet wegdoen, hoor!

Later: R. zegt dat Sammie niet meer ligt in het doosje.
Hij ligt bij Eebje op de bruine stoel beneden. Waar hij nooit zit wanneer ik er ben.
R. vult het doosje met papieren die horen bij de Winkel.

Vanochtend, ik kom terug. De katten hebben nog niet gegeten want R. sliep in het eigen huis.
Eebje komt aanlopen en ze herkent me niet zozeer maar het kan haar geen bal schelen wie er is want ze heeft honger.
Sammie zit onder het bed. Guus is ondanks de regen in de tuin.

Wanneer R. de knagers gaat voeren komt Sammie beneden, geeft mij fanatiek kopjes (en wil eten) en doet dan of de duivel binnenkomt wanneer R. er weer is. Guus vertoont zich niet, ook niet na roepen.

R. zegt: je zult zien dat wanneer je dadelijk terug komt van mij wegbrengen naar de bus hij opduikt uit de bosjes en jammerlijk gaat mauwen dat hij je zooooo heeft gemist en (impliciet) een verschrikkelijke tijd heeft gehad.

En aldus geschiedde.

En Sammie ligt ook weer in dat doosje.

Wat er tussen kwam: Sammie kroop in de doos.

Meer foto´s van gisteravond.
Op het moment dat ik drie egels zie, ziet Sammie in de struiken ook iets.
Egel nummer vier?

Gelukkig is hij (zie pootje) niet écht erop gesprongen…