Ik ben, denk ik, niet erg fanatiek-politiek.
Soms een beetje. Over dieren.
Maar ik loop niet steeds te schreeuwen dat ik zo ontzettend links ben en tenzij iemand Wilders-taal uitslaat tolereer ik diens rechtse praat.

Nu ontmoet ik in Nederland niet veel nieuwe mensen.
Tenzij via de sociale media en dan kan het lastig zijn als iemand met wie ik gezellig over opera pleeg te keuvelen opeens rare dingen over politiek zegt.

In Amerika ontmoet ik wél mensen.
En praat over natuur.

Soms bevrienden die me op Facebook.
En ontpoppen zich als Tea Party People die steeds roepen dat ze recht hebben op wapens.

Ik voel me in toenemende mate ongemakkelijk met deze vrouw.
Wat z’n climax vindt in de kerstgroet die ze mij (en velen met mij) stuurt.
Ik neig nu sterk tot ontvrienden.
Omdat met zulke mensen in discussie gaan zelden zinvol is.

Twee maanden geleden ruim ik mijn frutsels op en slaag erin drie overvolle planken terug te brengen tot 1 waarop zelfs ruimte is voor een kleine kerststal.
Zo zag het er toen uit

En zo is het nu

Opruimen dus maar weer.

You are possessed with self-confidence today, especially if someone you trust expresses approval of your performance.

Although unpredictable Uranus can set off a strike of lighting that rattles your current routine, cosmic assistance seems to arrive just in the nick of time.

Gisternacht had ik weer lekkage in de woonkamer.
Dus legde ik kranten neer en plaatste een schaal om de ergste druppels op te vangen.

Gistermiddag timmerde de loodgieter wat plankjes die verdere lekkage moesten voorkomen.
Tot de timmerman een definitieve oplossing verzorgt.

Ik kwam er nog niet toe kranten en schaal op te zorgen en dit tref ik vanochtend aan.

Tot nu toe sloeg ik me wonderwel door de feestelijkheden heen.
Een week voor mijn verjaardag kocht ik een kaartje voor een opera in Zürich, een paar dagen later kreeg ik een lieve vriendin uit Riga zover dat ze me wou vergezellen.
Het was misschien niet de mooiste verjaardag van mijn leven (ik ben er een paar vergeten dus ik kán een erg leuke over het hoofd zien) maar het was incl toegezongen worden door mijn favoriete sopraan en toen ook nog door mijn favoriete tenor in 1 woord geweldig.

Twee weken later de verjaardag van Lodewijk.
Ik schreef erover op Facebook (dat hij dood was) en kreeg ontzettend veel lieve reacties.

Sinterklaas doet me sowieso niet zoveel.
Maar nu dus kerst.

Opeens heb ik er helemaal geen zin in.
En dan bedoel ik niet het feest maar gewoon ‘de dagen’.

Vandaag doe ik boodschappen voor de dieren.
Ik zie de volle winkelwagentjes van de andere shoppers.
Het enige dat ik niet voor de dieren maar voor mezelf kocht waren een net sinaasappels en twee flessen witte huiswijn.

Dan zijn er nog de kerstkaarten.
Ik schreef er een paar.
De rest stelde ik uit.
Hopend dat ik er niet meer zou krijgen zodat ik niks meer hóefde.

Vandaag twee kaarten.
Van 1 iemand weet ik dat ze het wel begrijpt als ik niks terugdoe.
De ander is een buurtgenoot met wie ik dit jaar geloof ik 8 woorden heb gewisseld (toen we allebei tegelijk de wegwerkers aanspraken).
Wat mij betreft had ze me van haar kerstlijstje mogen schrappen.
Misschien doet ze dat ook als ik echt niks terugschrijf.

Gisteravond een mail gestuurd aan de loodgieter.
Dat ik lekkage heb (en niet zo’n beetje).
Eraan toegevoegd dat ik me realiseer dat er feestdagen zijn en dat hij het vast druk heeft maar of hij me misschien kan inplannen voor januari.

Vanmiddag: de loodgieter.
Kwam kijken. En nadat twee (!) eerdere ‘reparateurs’ de afgelopen jaren zonder resultaat -maar wél tegen betaling- wat dakpannen hebben verlegd, ziet hij na 5 minuten al wat het probleem is.
Een gat in de betimmering aan de zijkant van de dakkapel.

Hij meet op, zal 1 dezer dagen een tijdelijke bescherming erop zetten en zal voor mij contact opnemen met het timmerbedrijf om ze uit te leggen wat moet worden gedaan en die zullen mij dan bellen om een afspraak te maken.

Service zoals je die héél soms vindt en nu zou ik graag naar de man linken op Facebook maar hij is er niet.
Heeft hij het waarschijnlijk te druk voor.

Tom Crist Financial Poverty Elevation Platform You are receiving
this email from Mrs Tracy Clark media assistant to Mr. Tom Crist, a retired CEO
and WINNER of $40 million in the Calgary Lotto, i am writing to inform you that
Google in alliance with MICROSOFT submitted your “Email” upon Tom request that
you receive a Cheque/Check for $1million. Mr, Tom Crist wishes to donate his
entire lotto winnings in honour of his late wife, Janice Crist, who died of
cancer two years ago.

En dan moet je dus ergens op klikken…

Voelt u zich jonger dan u werkelijk bent? Dan heeft de wetenschap goed nieuws. Mensen die zich jonger voelen, leven gemiddeld langer. Dat blijkt uit onderzoek van het University College Londen dat deze week wordt gepubliceerd in het Amerikaanse vakblad JAMA.
De studie baseert zich op de gegevens van 6.500 Britten van 52 jaar en ouder. Van de deelnemers die zich ten minste drie jaar jonger voelden dan ze in het echt waren, overleed 14,3 procent binnen acht jaar. Van de mensen die zich ongeveer zo oud voelden als ze waren, ging 18 procent dood. De sterftekans was het hoogst (24,6 procent) voor mensen van wie de ‘gevoelsleeftijd’ een jaar of meer hoger lag dan hun werkelijke leeftijd (24,6 procent).

Beste Jeanne,

Heeft u er wel eens over nagedacht om uw ogen veilig te laten laseren? Stelt u zich eens voor om de wereld zonder bril of contactlenzen te kunnen zien. Wereldwijd gingen er meer dan 1 miljoen mensen u voor! Bent u klaar voor deze verandering?

Aangezien dit aanbod speciaal voor u is gereserveerd kunt u hier gebruik van maken tot 31 december 2014. Na deze datum zal het aanbod ook aan anderen aangeboden worden.

Maak direct kans op een gratis ooglaserbehandeling.

Met vriendelijke groet,
Optical Express

Contactgegevens:
Green Data Point
Nachmani 14, 657942, Tel Aviv, Israel

Wat een geweldig aanbod! Gratis laseren.
Hoef alleen even op en neer te vliegen naar Israel…

De bel gaat.
Op de stoep staat een meisje-met-een-bontkraag dat me namens een van de vele hah-bladen die hier linea recta oud papier gaan een gelukkig nieuwjaar wenst.
Ze is te vroeg.
Ik heb nog geen geld klaargelegd.

Ik tast in het kastje naast de voordeur waar voor de goede doelen die het sinds de NIET AANBELLEN sticker niet meer durven om aan twe bellen altijd een paar munten van 50 cent klaar liggen.
Die geef ik haar en excuseer me dat het niet meer is.
Aangezien ik haar dus nog niet had verwacht.

“Niet erg, hoor” zegt ze.
Waarna ik wél munten klaar leg.
Maar even helemaal kwijt ben wat al die vele bezorgers van al die vele flutkrantjes horen te krijgen.