Drie simultane bezigheden:

1. wandeling over een dijkje (zeer aangenaam)

2. speuren naar hapjes voor konijnen (zeer noodzakelijk)

3. foto maken voor het log (status nog onbekend)

 

dinsdag 2 mei 2006, 6 uur 26

Half zes opstaan lijkt vroeg, kwart over vier is vroeger.
Ontbijt als altijd. Douche. Vaste reis-outfit aan.
Radio mee? Nee. Mini-flesje wijn? Ja.
Voor dolle avond straks in de Days Inn in Phoenix.

Om mij heen katten die vroeg ontbijt wel leuk vonden maar nu hartstikke moe weer in slaap zijn gesukkeld en geef ze eens ongelijk.
Mocht er dadelijk toch iemand wakker zijn dan lijm ik met extra brokjes.

Heb ik zin.
Ja. Best wel.
En verder lijkt drieëneenhalve week me prima te overzien.
Hoe ongelukkig kan een vrouw daar nou in zijn.

Dit betekent: doorkomen met graan en pinda’s.

Slecht geslapen, vroeg op.
Door Guus verrast met een nog net niet dode muis op de vloer van mijn werkkamer ("ga nou niet weg, Jeanne, ik zorg toch goed voor je").

Met Inger R1J beluisterd maar de repo waarop ik had ingezet was een herhaling en de rest kon me ook niet inspireren. Intussen gezellig zitten mailen over grote ego´s in omroepland en mijn reisspullen bij elkaar gezocht.

Vanmiddag onopvallend inpakken zo rond een uur of half vier.
Dan koffer vast bij de voordeur. En morgen ook weer onopvallend om 5.20 uur de deur uit sluipen.
(er is meer maar dat ontschiet me nu even)

Dear Jeanne,
Here is your horoscope
for Tuesday, May 2:

Make a move.
If there’s nobody around worth moving on, then venture out into the world until you find someone who looks cool.
You’re energetic and ready to make something positive happen.

“Vandaag mogen de kippen weer naar buiten.

Voor zover ze dat al niet mochten bij u – stiekem.”

(oei – betrapt)

Ik zit klaar voor het R1J om zes uur.
Ik noteer m´n eerste onderwerp en krijg dan slaande virtuele ruzie met iemand.

En uiteraard heb ik gelijk (wie heeft er ooit *niet* gelijk in een ruzie?) maar de idioot aan de andere kant van de mail denkt ten onrechte dat zij gelijk heeft dus sla ik met de deuren en mept zij keihard virtueel terug.

Geen zin meer in die uitzending, weg met de aantekeningen.

Dit bedoelde ik oa vanochtend toen ik nog stond te zwijmelen bij de knaagjes en tripte op de grutto´s in de verte en dacht wat moet ik in de woestijn.
Ik moet weg.

Dinsdag moet ik om zeven uur op Schiphol zijn.
Dus vraag ik R. of hij om zes uur op station Purmerend kan zijn zodat ik hem niet in de Amsterdamse binnenstad hoef op te halen.

R.: nee.
Want de eerste trams gaan pas om zes uur.

Plan B: hij zorgt dat hij om zeven uur op Schiphol bij vertrekhal 3 staat om daar mijn auto over te nemen.
Mm – ik voorzie Stress met een grote S.

Plan C: ik luister morgen of er dan rond Amsterdam een drukke ochtendspits is. Als dat morgen niet het geval is zal het dinsdag ook wel niet en pluk ik hem om zes uur van de Vijzelstraat.

Plan D voor het geval er wel een drukke ochtendspits is, bedenk ik morgen.

Ik loop de tuin in en voer de knagers in de voorren.
Meteen landen de meesjes (kool- en pimpel) aan mijn voeten en kijken me verwachtingsvol aan.
Ik loop weer de schuur in en strooi graan.

Ik voer de knagers in de achterren.
Kauwtjes landen en kijken me aan tot ik bruin brood in hapklare makkelijk naar het nest te vervoeren stukjes voor ze neergooi. Dan proppen ze de snavel vol en vliegen rap naar huis.

Ik loop rond en pluk paardenbloembladeren en dovenetel.
In de verte alarmeert de grutto.
Geen koekoek vanochtend (gisteren wel).

Aan de overkant van de sloot schapen met lammetjes.
Heerlijk zacht weer.

(kan iemand me uitleggen waarom ik over drie dagen met veertig graden door de woestijn wil rijden)

“Deze Lousewies van der Laan wil dat er volgend jaar weer een nieuw Paars kabinet komt. Dat kon nog weleens erg lastig gaan worden. Je hebt voor deelname toch minimaal 1 zetel voor nodig. En zo groot is de groep Nederlanders niet meer die zich iedere woensdagavond weer vrolijk in de wondere wereld van het sado-masochisme stort.

In de media verklaarde ze dapper dat ze er naar snakte verlost te worden van de christelijk-democratische dogma´s. Dat willen op dit moment een heleboel Nederlanders, Lousewies. Maar die zijn niet door de knieën gegaan toen diezelfde christen-democraten ze enige tijd terug in het pluche wisten te lokken met, ik geloof dat ik hiermee iemand citeer, een stukje regerings-verantwoordelijkheid.”

Lees hier verder.

Leuk. Die houen we erin.

WASHINGTON, DC, United States (UPI) — A poll says U.S. Sen. Hillary Clinton, D-N.Y., increased her approval rating among Republicans and independents when she used her maiden name.

With Democrats, the maiden name didn`t seem to be a factor, says the poll done for CNN by Opinion Research Corp.

CNN reported the survey found using the maiden name ‘Rodham’ increased her approval rating among Republicans to 23 percent, but just ‘Hillary Clinton’ had a 16 percent approval rating.

Among independents, ‘Hillary Rodham Clinton’ was favored by 48 percent, compared with 42 percent for ‘Hillary Clinton.’

Among Democrats, the inclusion of ‘Rodham’ inspired a 1 percent decrease in her approval rating from 77 to 76 percent.

However, below the Mason-Dixon Line, ‘Hillary Clinton’ got a favorable rating from 52 percent of all respondents, compared with 45 percent for ‘Hillary Rodham Clinton,’ the poll said.

(Bron)

De laatste maanden heb ik een paar mannen ontmoet die hun hart bij me uit storten.
De een over problemen op het werk. De ander over problemen in de liefde.

Het leken me aardige, lieve mannen.
Ik bood steun.
En zij waardeerden dat in me. Dat ik steun bood en lief was en dat ze tegenover mij open en kwetsbaar enzo konden zijn.
En dat zeiden ze.
Zodat ik dacht: ok, als ik gewaardeerd word ga ik hier natuurlijk mee door.

Totdat ik me realiseer dat ik nu al tijden alleen aan het geven en steunen ben.
En dat er zelfs niet 1x een ´hoe gaat het eigenlijk met jóu´ is gekomen.
Dat ik alleen word gezien als geefster. En – erger – dat ik me dat ook laat welgevallen.

Tijd voor strenge toespraak tot mezelf.
En dan bedenken hoe ik formuleer dat het wat mij betreft ´geen zin meer´ is.
Waarbij ik me nu alweer bezwaard voel omdat ik daar totnutoe dus nooit duidelijk in ben geweest.

Er zijn dagen dat ik denk (en zeg): het kan me niet schelen of jullie me lezen en wat jullie van me vinden en ik ga niet om te plezieren kunstjes vertonen en nog zo wat.
Er zijn andere dagen dat het feit dat ik niet in het luchtledige schrijf en dat er váste lezers zijn die ook nog aardige dingen schrijven me goed doet. Meer dan dat.

Dit – je voelt ´m aankomen – is zo´n dag.
Moe, uitgeput, struikelend over woorden, boos mailtje van 1 van mijn favoriete R1J-ers, genegeerd door een andere, 2x (lunch en avond) fout gegokt op de onderwerpen zodat ik wél zit te werken maar er niets uit komt.

Zullen de R1J-ers aan wie ik naast mijn echte werk een volle werkdag wijd me missen?
Nee.
Zal ik hen missen? Vast wel.
Die acht uur per dag R1J en dankzij G-day de afgelopen weken vaak zelfs twaalf uur per dag – dat glijdt niet zomaar uit mijn systeem.
Wat de onevenwichtigheid in de idool-fan-relatie ten voeten uit is natuurlijk.

Zal ik jullie missen.
Niet in de zin van ´waar is mijn bevestiging´. Hoop ik.
En ook niet in de zin van ´hoe uit ik me nu´. Daar heb ik dan een dagboek voor.

Maar toch.

"Ik ben ook een hele grote fan van Rob Trip. Hoe zou ik aan zijn emailadres kunnen komen? met vr gr"

Op dit mailtje (binnengekomen via mijn log-adres) antwoordde ik iets als "geen idee en in elk geval niet via mij". Dat was wat kort.
Daarom nu de lange versie.

Begin een Fanlog over een programma waaraan hij meewerkt. Besteed daar elke dag minimaal acht uur (liever tien) aan om er iets moois van te maken.
Organiseer dan na driekwart jaar een feestje voor een collega van hem en vraag hem of hij voor die collega een aardig tekstje wil schrijven.

Hoop en bid dat hij het tekstje niet via de NOS aan jou stuurt maar aan een redacteur van het programma die het doorstuurt en verzuimt daarbij zijn privé-adres weg te halen.
Hebbes! het email-adres van Rob Trip.

Wat nog iets anders is dan hebbes! een gezellig email-contact met je idool.

Woekerplek

inzoemen