Op het NOS-forum (en misschien elders ook wel) kun je bij je naam een portretje zetten.
Hansje heeft een geinig meisjespopje. Ik wou natuurlijk weer eens ´mezelf´.
Daar wél, ja.
Maar dat is cyberspace.

Eerst geprobeerd een eigen fotootje erin te plakken. Dat vertekende raar.

Toen even gespeeld met de gedachte aan deze maar daar zit vast auteursrecht op.

Deze is het geworden.
Ik vind ´m zelf wel mooi hoewel een beetje streng.

Niet dat ik in ut echt zo´n lachebekje ben.

Met R. heb ik drie dozen boeken gebracht naar Ingers vader waar Inger ze morgen gaat ophalen.
Beetje omslachtig maar sociale angsthaas ik ga een f2f met Inger uit de weg.
Mailen doen we. En heel soms bellen.
Maar irl ho maar.

Vader Inger durf ik wel.
Al hoor ik mijn stem subiet een octaaf omhoog gaan en o wat sta ik kinderlijk te rebbelen (ik kan mijn eigen gebabbel niet eens volgen zo stom is het).

Sociale angsthaas, je naam is Jeanne.

Rob Trip is ambassadeur van de Hersenstichting. Da´s mooi van hem.

Tot nu toe, was me opgevallen, zaten de spotjes waarin hij optreedt nooit rond zijn eigen programma. Dat vond ik wel zuiver.
Maar nu wel.
Rob Trip kondigt af als presentator en komt tien seconden later opnieuw uit de radio in een spotje.

Het is natuurlijk niet alsof hij reclame maakt voor Audi.
Maar toch heeft het iets raars.

Govert van Brakel draait ´The Summer of 69′ voor me van Bryan Adams.
In die zomer was ik 18 en werd ik ontmaagd en ging ik samenwonen en studeren in Amsterdam.
Ik heb erg goede herinneringen aan die zomer.
Van een schooltrutje werd ik een sexy babe en nog een studieus meisje ook.
Bovendien begon ik aan de eerste van mijn serieuze seriële relaties.

Op de IKON hoorde ik gisteren Marjoleine de Vos met een brief aan zichzelf op 20.
Wat zou ik schrijven als ik dat van de IKON moest.

(nadenkpauze)

You go girl!
Het leven is lang, het leuke leven is te kort en erg veel leven zuigt.
Dus grijp en geniet waar en wanneer dat kan.
Je bent 55 voor je het weet.

Voordeel van Rob Trip terug: hij draait alleen maar plaatjes van een maand of meer geleden.

Geen panisch googlen dus op artiesten en titels wanneer een nummer niet of maar half wordt afgekondigd. Deze ken ik.

Bovendien: hij draait mijn smaak.

@ Antoinette: hij is terug – Rob Trip.

"Wanneer is Rob Trip weer terug van vakantie."

Antoinette zet het zojuist bij een berichtje van heel lang geleden over de populaire presentator.
Het antwoord is: geen idee.

Wel weet ik dat Marcel Oosten vanaf vanmiddag drie weken vrij heeft en dat ik hem erg zal missen. En dat Menno Reemeijer eind volgende week terug komt en dat vind ik erg fijn.
Bert van Slooten is deze week ook weer opgedoken en zal morgen het Radio 1 Journaal presenteren – goed nieuws!
Lucella Carasso is net terug van vakantie en heeft voor zover ik weet geen plannen om weer weg te gaan. Govert van Brakel weekt zich na volgend weekend wel een paar weekjes van de radio en de fans los.

Maar Rob Trip?
Het enige dat ik je kan vertellen is dat hij nu vier weken weg is.
Hij zóu er dus maandag weer kunnen zijn.
Maar vorig jaar nam hij langer vrij.

De uitzending van het Radio 1 Journaal wordt voor een groot deel besteed aan de verijdelde  aanslagen en vliegen enzo.
Twee minuten voor negen belt Marcel Oosten met een therapeute die mensen met vliegangst behandelt. En ik denk: zo erg is het niet met mij – vliegangst.

Maar dan gaat het over dat tasje waarin je maar een paar dingen (paspoort en portemonnee) mag meenemen.
"En daar sta je dan," zegt de sympathieke presentator, "met je doorzichtige plastic tasje zónder je mascotte en je rustgevende boek."

Shit denk ik.
Want ik heb dan wel geen vliegangst, ik hang wel heel erg aan mijn rituelen.

Negen uur en drie kwartier vliegen naar Atlanta zónder boek, zónder dagboek en pennen, zonder knabbelnootjes van de notenbar in Heerhugowaard, zonder twee boterhammen met oude kaas, zonder twee nét hardgekookte Hillary-eitjes.
Wat doen ze me aan!
En ik overweeg serieus alles te cancellen.

Al drie dagen staat dit winkelwagentje verloren te staan in de tuin van de overbuurman.

Zoiets verwacht je toch niet in een net dorp.

Stretch kettinkje met zwart steentje.

Volgens de achterkant: “Its power may help lead you to a position of authority.”

Zakje wat stoffig, wel nieuw.

Logprijs 2 Euro incl. verzendkosten, ‘hebbes’ in de commentjes en binnen een week betalen.

Herman van der Zandt dus.

Wat een Mooie Jongen. Vast gay.

Het is alweer een paar weken geleden dat ik mijn ogen rood en de huid er omheen ópen huilde.
Zodra ze weer aanraakbaar waren depte ik er voorzichtig aloe vera op.
Later Calendula oogcrème van de natuurwinkel.

Prikken deden ze, mijn ogen. Wat niet alleen pijnlijk voelde maar me ook hartstikke moe maakte.
Dát dat zo was realiseerde ik me pas vandaag toen ik opeens dacht: de uren na het opstaan prikken mijn ogen niet – dat doen ze pas na het inbrengen van de kalmerende crème.

Kwa blont.

Intussen ligt de huid nog steeds open, is aan het schilferen en is rood.
Caissières kijken me meewarig aan: haar man timmert haar de ogen dicht.

De belastingman die ik even had tot ik mot met hem kreeg zei dat ik over 2004 nog 1800-1900 Euro zou moeten betalen. Eh-huh. Ok.

Vandaag komt de aanslag. Nog steeds ´voorlopig´ maar wel gebaseerd op wat hij namens mij heeft ingediend.
Ik krijg iets meer dan 7100 Euro terug.

Fijn natuurlijk. En knap van de belastingman.
Hoewel. Hoe kan hij nou een fout van 9000 Euro (verschil tussen betalen resp. terugkrijgen) hebben gemaakt.

Intussen wou ik wel dat ik er 1 had. Een belastingman (v/m). Wat voor 1 dan ook.
Want 1 september moet ik aangifte 2005 inleveren wat ik wel eens even alleen zou fixen.
Dacht ik maanden geleden in een vlaag van overmoed.