Hansje, die ik overigens hoog heb, schrijft op haar log: "Ik snap het wel – een beetje… Van mensen die het moeilijk vinden om kerst alléén te vieren." Waarna ze uitpakt over in háár eentje vol voorpret lekkere hapjes eten met kaarsjes en d´r katten.
En verzwijgt dat ze kerst wel degelijk met anderen viert nl morgen met haar familie.
Dat mag.
Maar wat ik bij haar (en ook elders) lees is een ´wees positief en blij-blij-blij´.
Nou, lieve lezers, ik snap het verdomd goed.
Dat mensen kerst en oud-en-nieuw alléén ´vieren´ kut vinden.
Mn door al die zonnige "ik ben wél gelukkig typjes" die ons omringen.
Nou *fijn* dan, denk ik voor de positivo´s. Maar waarom het impliciete afzetten tegen wie niet blij-blij-blij in het leven staat.
Mbt mezelf: het gaat best ok deze kut-kerst.
Ik sla me er, vind ik zelf, kranig doorheen.
(behalve die aangifte dan maar dat is toch van een andere orde)