Gisteren geen minuut tijd gehad om VK te lezen.
Vandaag geen zin in die hele dikke krant maar wél in VK Magazine.
Alleen: waar *is* het?
Krant uitschudden helpt niet. Krant katern voor katern nakijken evenmin.
De bezorger zal ‘m toch niet vergeten zijn?

Dan, een uur later, een hersenflits.
Die advertentiebijlage die ik direct heb weggegooid – zou hij daarin verstopt zitten?

Uit de stapel oude kranten gevist en het blijkt de zaterdagbijlage van het AD te zijn. De bezorger heeft ze blijkbaar verwisseld.
Mijn toch al niet goede humeur verslechtert op gruwelijke wijze

Lang, lang geleden (na enig googlen: 20 jaar om precies te zijn) schreef ik een boek over de Raad voor de Journalistiek.
Veel goede recensies, weinig van verkocht.

Vandaag valt het nieuwe Jaarverslag van de Raad in de bus.
Ik kijk eens naar wie er tegenwoordig in zitten. Cisca Dresselhuys enzo.

Op de Haagse Hogeschool heerst grote onvrede over de benoeming van de omstreden PvdA’er Rob Oudkerk als lector. Nadat uitlekte dat hij regelmatig straatprostituees bezocht moest Oudkerk in 2004 aftreden als wethouder van Amsterdam.

Rob Oudkerk tijdens een eerder bezoek aan de Haagse Hogeschool
Vanaf 15 mei is hij als lector ‘leefstijlverandering’ verbonden aan de Haagse Hogeschool.

Lees verder.

“Wie kijkt naar het schamele budget en zich beseft dat…”

Citaat uit de Kwaliteitskrant NRC Handelsblad. (Bron)

Omdat ik het altijd zonde vind iets dat anderen sparen bij de kassa te weigeren, spaar ik ze nu dus ook: de knikkers.

Is er een aardig meisje (al dan niet gekleed in ut roze) dat ze wil hebben? Lief jongetje mag ook. Wel zelf de postzegeltjes betalen.

Mijn interne (Fanlog-plicht roept) wekker gaat om half zes.
Mooi niet, denk ik en dan: jamaar dan moet ik het eerste half uur tóch terug luisteren voor de plaatjes dus doe nou maar.

De uitzending begint met Rob Trip in een lachbui.
Hij heeft er in elk geval zin in zullen we maar denken.
Ook klinkt hij verkouden.
Of alsof het gisteravond heel gezellig was en toen wat laat is geworden.

Rob Trip oud – kom nou! 🙁

Maar dat Jeroen Pauw officieel als past his prime wordt bestempeld vind ik natuurlijk weer wél leuk.

Candy: ‘Wij zijn van huis uit atheïst. Af en toe word ik er wel eens zenuwachtig van, want stel dat ik het mis heb. En soms is het lastig, vooral als ik met Amerikaanse muzikanten speel. Dan word ik af en toe in de kerk uitgenodigd en verzin ik allerlei smoezen om niet mee te gaan.’

Hans: ‘Godsdienst is de basis van alle ellende in de wereld. Intuïtief moet je aanvoelen wat goed en slecht is. Wat het eerste in je opkomt, is het best.’

Candy: ‘Alles wat je beperkt in dingen, is niet in orde. Kom je door je geloof met andere mensen in conflict, dan kan dat niet goed zijn.’

(Bron)

Ga hier gluren naar de buren maar dan die met veertjes en een snavel.

Met dank aan Lyda.

Ik rijd door een buitenwijk van Las Vegas, zie een 99 ct-store, ga er voor 100 dollar shoppen.
Bij de kassa trek ik mijn Mastercard. En toon desgevraagd mijn rijbewijs.
Mm. Probleem.
Op mijn credit card staat Jeanne als voornaam. Op mijn rijbewijs Adriana.
Klopt, zeg ik en leg uit dat zij toch ook een birthname als William hebben en dan iemand Bill noemen en dat dit ook zoiets is. In Nederland dan.
Het Chinees ogende meisje vertrouwt het niet.

Ik trek nog drie credit cards en mijn paspoort: kijk maar, ik ben het echt. Mm.
Ze roept er iemand bij en legt die in het Chinees oid het probleem uit.
Achter mij vormt zich een lange rij en ik sta te zweten als een ware bandiet.
Traveller cheques dan! Probeer ik. Kijk! American Express! Gegarandeerd.
De meisjes kijken maar zeggen niets.
Het tweede meisje pakt de telefoon. Weer Chinees.
“Manager says NO.”
Intussen portemonnee omgekeerd: kijk, ik heb het nét.
Of zijn mijn American Dollars nu ook niet goed meer.
Nou – vooruit.

Omdat het winkelwagentje het parkeerterrein niet op mag (anders zou ik dat misschien ook nog stelen) helpt meisje 2 me bij het dragen van de tassen naar mijn auto.
Ze komt uit Zuid-Korea zegt ze. En dan: “Hiddink.”
Ik kan haar wel zoenen om deze simpele ‘band’ en smeek haar bijna zijn voornaam voor me uit te spreken. “Guus, Guus, Guus.” Helaas.
Toch verzeker ik haar dat she has made my day wat niet waar is want ik voel me nog zeker twee, drie uur een zeer suspecte creepy crimineel.

Ik spreek vlot Amerikaans. Niet goed: vlot.
Hoe genant dus dat toen ik voor vertrek belde met Delta Airlines de computer niet verstond wat ik wou. ‘Did you say *new* reservation?’ nadat ik 3x *existing* reservation had gezegd.
Niet goed voor ego.

In het vliegtuig terug.
Ik zit naast een mooie vrouw en we mijden contact want voor je het weet moet je 8+ uur babbelen maar dan vraagt de stewardess de raampjes dicht te doen en ik smeek haar: alsjeblieft niet want mijn lampje werkt niet en dan kan ik helemaal niet meer lezen. En volgt gesprek over klagen bij stewardess (wat ik 3x doe – zinloos) en dat ik aankondig me dan maar laveloos te gaan drinken (niet gedaan) en pas ergens dáárna als ik vertel dat ik ‘going home’ ben komt uit dat ik niet Amerikaans ben want dat had ze geen seconde vermoed/gehoord.

Zij, trouwens, is niet tweede helft veertig zoals ik dacht maar 64 en ze heet Tooske, woont al 30 jaar in Dallas en is de vrouw van Jan van Beveren en omdat ik uit Eindhoven kom raad ik na haar “weet je iets van voetbal” spontaan wie dat was/is.

Ik ben er weer en hoe-was-ut.
Lastige vraag.
Twas leuk. En soms ook niet.
Tzt mogelijk meer.

Het is fijn weer thuis te zijn. Bij Eebje die al na een kwartier door had dat ik de vrouw van de rosbief ben. Bij Sammie die toen ik binnen kwam onder het bed dook maar toen ik ernaast ging liggen er direct onderuit kwam en kopjes en spin en: nu graag rosbief.
Guus nam er een paar uur voor maar toen zaten we ook alle vier op dezelfde golflengte.

De nieuwe kippen: wat zijn ze brutaal. En vandaag meteen vier eieren want ook & Co legde een (licht bebloed) ei. Ik moet aan ze wennen.

Fanlog – daar gaat het niet zo goed mee. Te weinig mensen.
Was er al bang voor. Maar had gedacht: als ik nu eens niet als kloek steeds verantwoordelijkheid neem. Misschien doen anderen dat dan wel.
Bleek slechts ten dele waar.