Hoe is ut met je mail ik iemand.
Die terug mailt dat hij vanavond naar een festival gaat en morgen en overmorgen naar Pinkpop en wat doe ik.
Niks is ut echte antwoord maar dat klinkt zo suf dus maak ik een soort van treurige grap dat er ontelbare LD’s met bloemen en dozen chocola op de stoep staan die ik allemaal afwijs omdat er je weet maar nooit altijd een nóg lekkerder LD kan komen.
Hij mailt niet meer terug (is natuurlijk al naar dat festival).

Maar dan overvalt het me.
Waar glipt mijn leven toch heen.
Met kwart over vijf opstaan kippen schuur uitlaten Fanloggen pakjes pakken nieuwe artikelen in de Winkel zetten Fanloggen vroeg naar bed etc.
En af en toe VK lezen en nog meer af en toe VN en als ik mezelf nog eens echt zover kan krijgen mogelijk een boek.

Ik word helemaal treurig.
Maar wat dán?
Alsnog naar Pinkpop?

Het goede nieuws: de ramen en mijn auto zitten niet onder zeep, boter of ander moeilijk te verwijderen smeerspul.

Het minder goede nieuws: vanaf drie uur reden auto’s toeterend door het dorp.
En dat elke twintig minuten zodat ik pas tegen zes uur in slaap viel maar toen weer wakker schoot omdat ik Femke en Agnes moest vrij laten.

Waarna er een leuk Radio 1 Journaal was met Astrid Kersseboom. En toen Cappuccino.
(in een poging alles weer met een vrolijke blik te zien)

Het huis van de buren staat te koop.
Een fraaie opnieuw opgebouwde stolpboederij. Geschikt voor zeven personen.
Vraagprijs k.k. ietsje boven het miljoen. Euro.

Op Funda staat ook iets over mijn buurt.
Curieus.

(Pssst, Mariette – iets voor jou? Met praktijk aan huis??)

“Het wordt een Fantástisch Mooie Dag – een Hele Mooie Dag.”

Zegt Rob Trip die volgens mij aan het overcompenseren is dat hij tegenwoordig de Tot Morgen weglaat (vandaag terecht trouwens, morgen is hij er inderdaad niet), van de week een keer verkeerd timede en toen helemaal niks zei als afronding en er maandag ook al niet is omdat-ie dan op tv een programma over de Afsluitdijk zal presenteren.

“French Bull Dog” heet deze magneet.
Ik kocht er maar 1 van en ik dacht dan zet ik ‘m op m’n log als aanbieding en wédden dat Mariette – met een zwak voor lelijke honden – ‘m dan koopt.

Maar nou blijkt die opeens huisarts te zijn geworden en wat koopt ze voor virtuele bloemen dus daarom: geen aanbieding maar de magneet gewoon op de post naar de nieuwe dokter die ooit wereldberoemd werd met haar gluren-naar-de-buren-foto’s van onze MP in een t-shirtje en een kekke korte broek.

3FM deejay Giel Beelen zoekt kandidaten voor een nieuwe talkshow op tv. Maar er zit een addertje onder het gras. Beelen wil zijn gasten graag naakt aan tafel ontvangen. De 29-jarige deejay zal zelf ook naakt de interviews verzorgen. Beelen wil op deze manier niet-alledaagse gesprekken neerzetten, meldde het televisieprogramma RTL Boulevard dinsdag.

De camera mag de geslachtsdelen van de BN’ers die Beelen ontvangt niet in beeld brengen. Volgens RTL Boulevard moest de show nog geheim blijven, want Beelen is nog hard op zoek naar kandidaten.

Onbekend is of er echt mensen zijn die zich op deze manier zo te kijk willen zetten en hoeveel uitzendingen men kan vullen met gasten die zich bloot willen geven. De presentator van het programma, Albert Verlinde, liet alvast weten te bedanken voor de eer. Het zal voor Giel Beelen niet de eerste keer zijn dat hij naakt op tv te zien is. Eerder liet hij zich al naakt zien in een televisiespotje en op het podium van Pinkpop.

(Bron – waar je ook het televisiespotje kunt bewonderen)

Hanneke Groenteman heeft een weblog waarop je niet kunt commenten.
Hebben er meer – no problem.
Nu schreef ze vorige week iets en daarover kreeg ze nare mailtjes.
Dús kondigde ze aan dat ze zou stoppen met d’r log.
Wat de Nationale Pers haalde.
Intussen ging ze gewoon door trouwens.

Vandaag als opening van de Mediapagina van de Volkskrant: “Groenteman blogt weer.”
Omdat ze toen ze had gemeld dat ze zou stoppen juist weer áárdige mailtjes heeft gekregen.

Typies gevalletje ‘stop de persen!’ – dit.

Virtuele relaties – ze zitten me niet lekker.

Die man dus, die wel leuk met me mailde en toen ik hem vroeg iets samen te doen (een voorstelling bezoeken! niet intiem dineren en al helemaal niet een romantische strandwandeling, bij mij thuis eten bij kaarslicht met uitzicht op sex of iets anders Spannends) terugmailde: nee.
Daarvan was ik behoorlijk van slag. Eigenlijk nog wel een beetje.
Hoewel de gêne die me direct erna overviel wat is afgezakt.

Maar wat zo raar was.
Ik dacht eerst: dit vertel ik niemand. Vanwege die gêne.
En dacht toen aan de virtuele vriendin die ik de afgelopen maanden driftig mailend door twee desastreuze affaires heb heen gesleept, alles mee adviserend van ‘wat zal ik aandoen voor de eerste date’ t/m ‘hoe overleef ik nu hij me heeft gedumpt’. Ik dacht: die begrijpt me. En mail haar mijn verhaal.
Waarop zij terugmailt: “Wat is er nou helemaal gebeurd – er is een uitnodiging afgeslagen.”
Zodat ik haar subiet afschrijf als iemand die mogelijk op mijn golflengte zit.

Intussen ben ik zelf ook helemaal niet aardig.
Zo ontving ik alweer een week geleden een erg aardige mail van iemand met wie ik vroeger vaker contact had en ik heb intussen al zeker tien keer in mijn hoofd een aardig antwoord gecomponeerd maar irl komt er steeds wat tussen dus die denkt nu vast ook van alles over mij.

Maar (nog) niet antwoorden is anders dan onaardig antwoorden.  Zeg/denk ik.
Wat mogelijk weer wordt ingegeven door mijn eigen fout gedrag.

Half-half luister ik naar het Radio 1 Journaal.
Geen zin. En Hansje zal nog wat onderwerpen doen zodat ik mezelf toesta weg te zakken.

Marjet Hamer (PvdA) doet opgewonden over iets.
En heeft het dan over “het gele kaart” die iets of iemand moet krijgen.

Kennelijk geen voetballiefhebster.

Een paar jaar geleden sloot mijn huisarts haar praktijk en ging ik over op een nieuw, jonger exemplaar. Daar ben ik een paar keer geweest en hij (her)kent me niet.
Ook was ik een paar keer bij de jongen die zijn invaller was op woensdag en die is best aardig.

Nu krijg ik een brief dat ook deze huisarts (begin veertig schat ik ‘m) ermee stopt en dat de invaller de praktijk overneemt met een andere prille arts die Karlijn heet. Wanneer ik op haar google zie ik dat ze in de medische commissie van de korfbalbond zit.

De patiënten gaan ze verdelen op postcode. Tenzij ik erg graag de ene of de andere wil.
Die jongen is, ik zei het al, ‘best aardig’. Het meisje ken ik niet.
En iha vind ik als vrouw een vrouwelijke arts prettiger. Maar m’n vrouwelijke gynaecoloog vond ik een ramp dus dat Karlijn vrouw is mag niet de doorslag geven.

Eigenlijk maakt het me niet uit. Maar om mijn artsenkeuze nou te laten bepalen door m’n postcode 🙁

Mensenschuwe sociaal niet-vaardige ik raakt gisteravond in gesprek met een man die me aardig lijkt.
Via mail.
Babbel babbel en klets en hé, vind jij dát – ik vind dít.
Keuvel etc.

Waarna ik mezelf verras door ‘zullen we een keer naar een voorstelling gaan’ te mailen.
En amper heb ik op Send geklikt of ik denk omygotwatdeediknu.
Maar tegelijk: misschien is dit goed voor me.
Een stap uit mijn kokon van afschermen van de buitenwereld en al die enge mensen die mogelijk best aardig zijn maar wat ik niet durf te ontdekken.

Het antwoord laat tien minuten op zich wachten.
Dan: “Sorry maar ik houd werk en privé streng gescheiden”.
Wat, voegt hij eraan toe “niet persoonlijk is bedoeld”.
Ok.
Ook sorry.
En dit dus na twee uur in zijn baas z’n tijd zitten mailen.
In het kader van dat ‘gescheiden houden’.

Ergens midden deze ochtend: een hels vogelgekrijs.
De hemel die vol raakt met kauwtjes. Tientallen, honderdtallen.
Kleine rondjes draaiend, heel snel, krijsend, krijsend.
Alarmfase 1.

Shit, denk ik: Guus heeft een jong te pakken en ren naar beneden.
Maar Guus ligt in een doos – niks jong. Niks oudervogel. Helemaal niks.

Na een minuut of tien trekken ze weg – de Birds.
En pas uren later wanneer ik naar de achtertuin loop zie ik de reden.
Een dood kauwtje. Plat naast het pad.
Ik raap hem op: in de snavel graankorrels. Verzameld om aan de jongen te voeren.
Kwetsures zie ik niet. Hartstilstand? In elk geval: dood.

De hele dag slechts een enkel kauwtje in de tuin terwijl die gewoonlijk met hele bendes neerdalen om alles te snaaien dat voor knagers en kippen wordt gevoerd.
Soms zie ik er 1 hoog in een boom.
Zodat ik voer op veilige plekken. Op de grijze bak bv. Of in de knagersren.
Maar slechts een enkel kauwtje waagt het eigen leven.
En ook de mussen kijken wel uit.

Ik heb opeens een rare, stille tuin.

De PvdA lijkt te profiteren van een beter oordeel van de kiezer over het kabinet. Honderd dagen geleden gaven zij de regering nog gemiddeld een rapportcijfer van 5,1. Dat is geklommen naar een 5,4 op dit moment. Vooral de kiezers van de PvdA zelf en van de ChristenUnie zijn positiever over het kabinet gaan denken.

De Hond heeft ook de mening van kiezers over de verschillende bewindslieden gepeild. Daaruit blijkt dat zij vooral hoge verwachtingen houden over minister Ronald Plasterk van Onderwijs en minister André Rouvoet van Jeugd en Gezin.

Ik zat in z’n peiling en heb mijn vertrouwen uitgesproken in Plasterk en Cramer.
Als enigen dus.

(Bron)