Met behoorlijk grote regelmaat comment iemand die hier *niet* met regelmaat binnenvalt iets dat in gaat op 1 stukje en dan meteen met de botte bijl.
Een “maar waarom doe je dan niet…’-whatever-commentje.

Zelf zou ik dat niet snel op andervrouws d’r log plempen.
Ik bedoel: als ik af en toe eens voorzichtig om de hoek kijk, ga ik niet meteen meppen op vingers.
Maar ja, dat ben ik (beleefd, terughoudend) en dat is niet iedereen.

Daarom nog maar eens een keer een handleiding voor bij dit log.

Dit, lieve en minder lieve lezertjes, is een lijf (live) log.
Het gaat over wat mij als levende vrouw bezig houdt.
M’n katten, m’n kippen, m’n uiterlijk, m’n verkwanselde politieke stem, m’n bedrijf, m’n idolen, m’n nou ja noem-maar-op.

Wat ik uit is fragmentarisch.
Wat me op dat moment naar de keel vliegt, uit het hart stroomt.
Zonder enige verplichting twee dagen later te berichten over “hoe het nu voelt”.

Omdat ik een emotioneel tiepje ben kan dat leiden tot geweeklaag dat op dát moment uit het diepst van m’n ziel komt.
En waarvoor ik een dag later een oplossing heb gevonden.

Ik wil niemand weerhouden van sympathiek meedenken en mn niet wanneer ik daartoe zelf nood.
Maar lukrake “waarom doe je dan niet”-uitingen. Die worden niet gewaardeerd.

Een (jeugdige) vrouwenstem zegt me dat als ik erectiestoornissen heb ik niet naar “vage” sites moet gaan en ook niet naar de sex shop.
Ik moet naar de dokter.

En dan: “Vraag uw dokter eens wat *hij* zou kiezen – als-ie het nodig had natuurlijk.”

Ik probeer het me voor te stellen.
– Hallo dokter.
Zeg het maar patiënt, wat is er aan de hand.
– Dokter, ik vroeg me af wat u zou slikken als u ‘m niet omhoog kreeg.
Nou, patiënt, ik zou het wel weten. Ik zou kiezen voor merk X!
– Doet u die mij dan ook maar, dokter.

Zoiets.

Uit angst voor het toenemende gevaar van islamitisch terrorisme uit Europa, kunnen Europeanen niet zomaar meer zonder visum naar Amerika reizen.

Wie geen visum heeft, maar wel naar Amerika wil, moet in de toekomst uiterlijk 48 uur voor vertrek hiervan elektronisch aangifte doen. Daarbij moet ook een vragenlijst worden ingevuld.

De Amerikaanse minister van Binnenlandse Veiligheid (Homeland Security) Michael Chertoff, die de aangescherpte regels vandaag in een interview met het Duitse tijdschrift Der Spiegel bekendmaakte, noemt als reden voor de maatregel het toenemende gevaar van islamitische extremisten uit Europa.

‘Als we de vlakken bekijken waarop we kwetsbaar zijn, wordt het duidelijk dat de visumvrijstelling voor Europeanen daaronder valt,’ aldus de minister, die de maatregel noodzakelijk noemt.

(Bron)

Zaterdagavond is de enige avond voor ‘laat op’ hoewel dat zeer relatief is want als ik morgen om zes uur zeurende katten om me heen heb en tot me door laat dringen dat Agnes en Femke ijsberend door de schuur zich afvragen waarom ze niet naar buiten mogen sta ik toch wel op.

Ik wil kijken Matthijs van Nieuwkerk en Koot en Bie en doe dat ook en het valt me tegen.
Ik kijk ook Nip/Tuck en ik vind het briljant.
Actueel onderwerp ook. Christian die denkt dat-ie vader wordt maar de baby is zwart.
Vandaag in VK Magazine echte vaders die ontdekten dat zij niet de vader-van waren.
Twee haakten toen ook als emotionele vader af.

Als vrouw kan ik het niet goed begrijpen, hoe dat voelt.
Eigenlijk snap ik het niet. De genen die zo belangrijk zijn. Als je een kind toch vanaf gebaard worden kent en bemint.
Misschien als je het meteen weet – zoals Christian. Dat je dan niet gaat hechten.
Maar als je een kind eenmaal hébt en dan na jaren gaat DNA-testen en dan ‘nee’.
Ik snap het dus niet.

Opeens is-ie er.

Mogelijk was-ie er vroeger ook al, maar dan heel klein.

In elk geval zijn hommels enzo er dol op.

In Cappuccino een hoogleraar die vertelt over dat je eerst verliefd wordt en dan gaat houden-van en als dat over is, is er weer ruimte voor verliefdheid – op een ánder.

“Kan dat ook nog als je 50 of 60 bent?” vraagt Sjors Fröhlich en ik spits de oren.

Het kan.
Heel fijn. Nu nog iemand vinden die op z’n vorige ander is uitgekeken.

Geachte mevrouw Doomen,

Dank voor uw mailbericht betreffende het onverdoofd castreren van biggen. We begrijpen uw verontrusting, en zijn ons al geruime tijd bewust van de problematiek. Ook wij zijn tegenstander van onnodig dierenleed, en daarom zet Unox zich in voor het vinden van een duurzame oplossing voor dit probleem. Samen met bedrijven uit de vleessector is  Unox in overleg hierover met het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit en met deskundigen van de Landbouwuniversiteit Wageningen.

Kortom, het zoeken naar alternatieven voor onverdoofd castreren van biggen heeft onze volle aandacht. Wij hopen dat de gezamenlijke inspanningen met alle eerdergenoemde partijen binnenkort zullen leiden tot bruikbare oplossingen, zodat er een einde kan komen aan het onnodige leed van biggen.
Met vriendelijke groet,

Paul van Boven
Marketing Director Unox

– “Spreek ik met meneer of mevrouw Doomen?”
Ja. (met ‘meneer’ wil ik toevoegen, want ik heb een niet-zware stem dus de kluns draagt echt een standaardtekstje voor)

– “Met x van de Nederlandse Energie maatschappij.”
O.

– “Ik wil er nl voor zorgen dat u uw energie voortaan tegen de inkoopsprijs kunt krijgen…”
“Wat ontzettend aardig van u maar ik heb geen belangstelling, dag.”
(telefoon neergelegd)

Waarna pas tot me doordringt wat een geestige tekst dat eigenlijk is.
Iemand die me “mijn energie” aanbiedt.

En dat nog wel tegen inkoopsprijs.

Cheryl Braam heeft zich ziek gemeld. Het GroenLinks-Statenlid dat bij de Eerste Kamerverkiezingen ongeldig stemde, zal voorlopig niet verschijnen in de Noord-Hollandse Staten. Of Braam – die in plaats van één hokje zwart te maken op zeven lijsten de eerste vrouw aankruiste – terugkeert, hangt er van af of zij haar privéproblemen overwint, zegt bestuursvoorzitter Luuk Heijlman.

Het bestuur van GroenLinks Noord-Holland stelt de positie van Braam, die geen commentaar wenst te geven, vooralsnog niet ter discussie. ,,Zolang zij officieel ziek is, zien we daar geen aanleiding toe. Het landelijk bestuur van de partij overigens ook niet”, zegt Heijlman.

Vindt u dat niet vreemd?
,,Absoluut niet. Elk mens kan een fout maken. En in de Staten zitten ook gewone mensen. ”

‘Gewone mensen’ vertegenwoordigen alleen geen kiezers en dragen ook géén politieke verantwoordelijkheid?
,,Er is sprake van een bijzondere situatie. Zij heeft door een stresssituatie zó gehandeld. Vanwege privé-problemen.”

Door welke privé-problemen kun je als politicus geen kruisje zetten?
,,Het is aan Cheryl Braam zelf om daarmee wel of niet naar buiten te treden.”

(Bron)

En ik zou dolgraag nu *niet* iets erbij zetten over teiltjes enzo maar ik ben dus echt behoorlijk kotsmisselijk aan het worden over deze Muts.

Hoe zou het toch zijn met Cheryl Braam vraag ik me elke dag af.
En dan niet zozeer of ze d’r trein dit keer wel gehaald heeft en of er weer een draadje los is in het warhoofd maar of ze al uit de fractie is. Gezet of gestapt.
Zodat ik wel drie, vier keer per dag het weblog van haar fractievoorzitter bekijk.
Pas gisteren komt hij op het debacle-Cheryl terug.

Ik lees: “Gezien het feit dat alles nog vers is, hebben we besloten even een rustpauze in te lassen zodat iedereen kan nadenken over de vraag hoe nu verder. Dus geen overhaaste beslissingen in the heat of the moment.”

En daaronder reacties in de zin van “héél verstandig” en “neem de tijd”.
Alleen ikzelf en heel erg voorzichtig later nog iemand anders waagt op te merken dat enige actie misschien toch wel gewenst zou zijn.

Op de site waarop alle GL-logs voorbijkomen is men al láng overgegaan tot een nieuwe orde van de dag.
Ik snap daar niets van.

Geachte mevrouw Doomen,
Ik ben Robbert D(..), student aan de school voor journalistiek. Ik volg op het moment het vak kunst en cultuur waar wij iemand moeten interviewen die met literatuur te maken heeft. Ik las enkele recenties van u en vroeg me af of ik u hier over kon interviewen? Telefonisch of via de mail, maakt niet uit.
Ik hoor graag van u!
Met vriendelijke groet,
Robbert D(..).

Geachte mevrouw Doomen,

Ik ben een student aan de Universiteit van Tilburg die op het moment bezig is met afstuderen. Bij (naam) Consulting ben ik aan het onderzoeken wat de opkomst van user-generated content voor invloed heeft op de traditionele spelers in de mediawereld.

Het betreft een wetenschappelijk onderzoek welke onderbouwd zal worden door een aantal case studies.
Hiervoor ben ik op zoek naar een vooraanstaande personen in de mediawereld die door middel van een interview hun visie op het fenomeen willen geven. Omdat ik de hele keten in beschouwing neem, ben ik ook op zoek naar een journalist.

Nu is mijn vraag aan u of u bereid bent deel te nemen aan dit onderzoek.
Na afloop van het onderzoek, zal u uiteraard de bevindingen van het onderzoek, ofwel in de vorm van mijn eindscriptie, ofwel als white paper, toegestuurd krijgen.

————

En hieraan kan dit vooraanstaand persoon dus geen tóuw vastknopen… 🙁

�

Vandaag krijg ik voor de tweede keer in twee dagen de vragen voorgelegd wie ik in het kabinet wel en niet zie zitten.

Gisteren was door Maurice de Hond en toen kon ik van elke minister iets vinden, vandaag wil Intomart het weten voor BNR Nieuwsradio. Met korte stappen snel thuis: wie vind ik de beste minister, wie de slechtste.

Gisteren vulde ik in dat ik vertrouwen had in Wouter Bos, Jacqueline Cramer, Ronald Plasterk, Maxime Verhagen, Bert Koenders en Ernst Hirsch Ballin.
En niet in JPB, Donner (op z’n huidige post), Maria van der Hoeven (idem) en evenmin in Ella Vogelaar.
O ja – en wél in Gerda Verburg (die valt me alleszins méé).

Vandaag is het alleen wie ik de beste vind en wie de slechtste. Kort door de scherpe bocht dus.
Daarom dit keer Plasterk als toppertje genoemd en JPB als kluns der klunzen.
Wat-ie misschien niet helemaal verdient maar van de anderen heb ik nog niet genoeg broddelwerk gezien (mede geholpen door het feit dat ik er een maand niet wás).

Hoe zouden andere mensen dat doen, die lijstjes?
En waarom zou iemand eigenlijk ooit denken dat je iets uit de antwoorden kunt afleiden?