Rik van de Westelaken had een paar dagen geleden nog 516 Hyves-vrienden en nu nog maar 513.
Zou hij ze missen, die drie.

Ikzelf had er gisteren nog 48. En ik dacht wel eens: 50 lijkt me leuk. Als mooi rond getal.
En tuurlijk had ik dan nog wat politici kunnen sparen maar da’s meer voor als je net met Hyves begint.
Dus besloot ik te wachten tot die twee er spontaan zouden zijn bij gekomen.

Vandaag is er spontaan 1 áf.
En ik loop ze na en nog een keer na en ik mis niemand.

Toch moet iemand over mij hebben nagedacht en ‘neu’ hebben gedacht waarna diegene me wegklikte als Hyves-vriendin.
Niet leuk.
En evenmin leuk dat ikzelf werkelijk niet kan bedenken *wie* het is.

Soms hoor ik een gillend geluid in de lucht.
Ie-ie-ie.
Het klinkt triomfantelijk.

Heel af en toe zie ik de vogel die er bij hoort.
Hij maakt een duikvlucht. Zomaar. Niet om ergens óp te duiken.
Het ziet er vrolijk uit.

Nog meer af en toe zie ik er twee.
Dat is vlak voor donker. En soms doen ze dan allebei ie-ie-ie. Mét duikvlucht.
Alsof ze aan het keten zijn.

Het zijn sperwers.
Die ik overdag vooral ‘voel’.
Wanneer opeens alle vogels stil vallen en zich verbergen.
Dan is er 1 in de buurt.
En soms slaat hij voor mijn ogen een turkse tortel.
Die vindt hij het lekkerst.
Of ik vind een stapeltje veren terug. Waar hij er 1 heeft zitten plukken.

Net zat hij (of zij) even in mijn tuin.
Dit is-ie.
En scherper dan dit lukt me niet.

64,4 kilo.
Wat o wat doe ik fout.
Behalve niet Sonja-Bakkeren en me niet bewegen.

Wil ik wél Sonja-Bakkeren?
Nee.
Wil ik bewegen.
Ook niet.

Wat is doenlijk.
Bij het de trap op en af gaan niet meteen dingetjes mee nemen die toch naar boven of beneden moeten. Maar alles apart.
Zodat ik vaker de trap op en af moet.

Verder: als ik TMF aan heb en een leuke videoclip zie daar vrolijk op dansen.
Alleen heb ik TMF uiterst zelden aan.

Vroege Vogels dan. Swingen op Bach.
Ik kán het proberen.
In elk geval dat van die trap.

Goed voornemen: niet gaan zelf-haten.
Ander goed voornemen: er niet wanhopig van worden.
En verder weet ik het even niet.

Leden van de SGP hebben geprobeerd de ‘Politicus van het Jaar’-verkiezing van de NOS te beïnvloeden. SGP-kamerleden als Van der Vlies en Van der Staaij kregen onevenredig veel stemmen en stonden daardoor lange tijd op de plekken één en twee in de tussenstand. Dat schrijft weblog GeenStijl.

Volgens de blog hebben verschillende christelijke organisaties samengespannen om de openbare poll te misbruiken. De stemmers gebruikten verschillende malen hetzelfde ip-adres en verwijderden hun ‘cookies’, waardoor een tweede stem mogelijk werd. Inmiddels heeft de NOS de verkiezing aangepast en kan er maar éénmaal vanaf hetzelfde ip-adres gestemd worden en is er een verificatiesysteem ingebouwd. In de nieuwe tussenstand staan de kamerleden Wilders en Verdonk op 1 en 2, maar bezetten de SGP’ers nog wel de derde en vierde positie.

(Bron)

Achterbakse lui, die gristenen.

Morgen ga ik branden:

* Beth Hart – 37 Days
* James Blunt – All the Lost Souls
* Dusty in Memphis
* Bruce Springsteen – Magic
* Robert Plant & Alison Kraus – Raising Sand
* Kate Nash – Foundations
* Katie Melua – Pictures
* Anouk – (haar nieuwe cd)

Het is een kleine (maar niet gehéél verwaarloosbare) moeite om een extra kopie te branden.

Zie jij hierbij een cd die je erg graag wil hebben: ik zal zien wat ik kan doen.

Covers heb ik niet bij allemaal.

Er hangt geen prijskaartje aan. Een, twee – ik stuur ze zo toe.

En ik laat het helemaal aan je eigen beleefdheid over of je dan denkt ‘das mooi binnen’ of dat je denkt: laat ik als aardig tegengebaar op z’n minst voor een paar Euro stickers bij d’r bestellen.

(nb: verzoekjes doorgeven voor morgenochtend tien uur – zet maar in de commentjes)

Mika zingt “Big girls, you are beautiful” en de telefoon gaat.
“Met (onverstaanbaar) van American Express”.
Stem van een kind niet ouder dan 14 zo te horen. En niet dat ‘beschaafde’ van de grote credit card maatschappij maar onmiskenbaar call center.
“Is dit … (moeilijke naam heb ik)… Zjannet eh… Zjanne Doomen.”
“Ja.”
“Spreek ik met … Zjanne Doomen.”
“Ja.”
“Komt het gelegen?”
“Nee.”
“O. Dan bel ik een andere keer.”
Even overweeg ik uitleggen dat dat *niet* hoeft/mag.
Maar lamaar.

Een uur ben ik in klooimodus – dan begint het Radio 1 Journaal weer.
Dus doorzoek ik een doos op wat-weg-kan en wat-ik-hou en wat-anderen-misschien-leuk-vinden.

Dit is de oogst ‘anderen’:
– Wie Wat Waar Almanak 82/83
– Wie Wat Waar nieuwe almanak 84
– Walter van der Kamp Uilenspiegel naar de gelijknamige tv-serie met foto’s van oa Ko van Dijk en een zeer jeugdige Willeke Alberti
– Conny Sluysmans – Vraag niet waarom (die van de Telegraaf)
– Avery Corman (auteur van Kramer vs Kramer) – Hij leek zo leuk… het verhaal van een verkrachting
– Dr. Benjamin Morse – De lesbienne

Dat laatste boek lijkt me gezien de flaptekst voor eh.. de liefhebster. Aangezien de auteur predikt dat de lesbienne waar mogelijk genezen moet worden en anders moet zij geholpen “om het leven wat lichter te maken”.
Zij, de lesbienne, verdient geen haat maar begrip. Ze kan het nl ook niet helpen, heeft vast een nare ervaring gehad met een man.

Heb je belangstelling: tast toe. Alles kan door de brievenbus maar er moet wel meer op dan een postzegel van 44 cent.
En als ik morgen niets gehoord heb gaat het in de wat-weg-kan-doos.

Soms denk ik: laat ik eens iets geks doen.

Die mensen in mijn virtuele sfeer die me interesseren. Stel dat ik ze uitnodig voor een rondje speed daten.

Ik richt een lokaaltje in.
Mogelijk gehuurd van de plaatselijke kleuterschool waar we ook heen gaan om te stemmen.

Tafeltjes gerangschikt.
Al mijn potentiële irl-contacten op een stoeltje.
Ik ga ze af.

“Vertel iets over jezelf”, “Waarom denk je dat wij vriendjes kunnen zijn”, “Denk je dat je kunt handlen dat ik veel gooi op internet”, “Wat vind je van *mij*’, “Wat stem je”, “Hou je van katten/honden/kippen/knagers” (indien nee: waarom ben je hier eigenlijk).

Aan het slot zeg ik “dank jullie allen dat jullie gekomen zijn” en “jullie horen nader (ev. dus – per mail)”.

En dan daarna inventariseer ik m’n emoties en denk: die vond ik leuk voor irl.
En die weer niet maar wél voor virtueel.
En de rest: sorry maar toch nee.
En moet ik ze dat dan mailen??
Of zend ik ze gewoon een slap ‘de keus is niet op jou gevallen’?

Het is bijna sinterklaas en veel mensen bedenken dat ze nú online iets gaan uitzoeken wat ze liefst morgen maar – vooruit – in elk geval overmorgen in huis willen hebben.
Dat leidt tot stress bij die mensen maar ook bij meneer bolcom en mij.
Hoewel misschien ietsje meer bij mij dan bij meneer bolcom.

Ik maak lijstjes met wat-te-doen.
Omdat anders tussen de klanten en Fanlog vergeten dreigt te worden wat echt belangrijk is.
Zoals contact houden resp. hernieuwen met aardige mensen al dan niet uit het verleden.
Ook moet de mondhygiëniste gebeld. En de belastingman.
En de belastingpapieren die ik een half jaar geleden niet wilde ordenen daar moet nu dus écht iets mee.

Soms loop ik even de tuin in.
Wel twintig minuten. En babbel met de kippen en de caven en in iets mindere mate met de konijnen maar weer wél met de duiven en de kauwtjes en de mussen en de eenden.
Alleen nog niet met bomen.
Maar geef me nog een jaar.

Me nog voorgenomen: mooie foto maken van mooie Rik van vanochtend.
(misschien straks)
Nu een plant gekiekt. Met stekels aan de bladeren. Maar wel mooie bloempjes.
Maar 1 foto genomen. En pas later gezien dat de stekels en de verbórgen bloempjes scherper (in beeld) zijn dan de opengevouwen bloempjes.
Deze plant heet Jeanne.
(haha)

“Straks, geheel voorbereid, zit hier Joris van de Kerkhof.”

En dan, zwoel fluisterend: “Een Mooie Dag…”

Volgens mij is-ie errug blij dat-ie drie dagen vrij heeft.

Rik.

(foto volgt later)

Een van mijn 48 Hyves vrienden stuurt mij een bulkmail. Dwz gericht aan al háár 50 Hyves vrienden.

“Beschrijf mij in 1 woord, gewoon 1 woord. Zend je mailtje terug naar ALLEEN mij.
Daarna stuur je dit bericht naar al je vrienden en je zult zien hoeveel vreemde en interessante dingen er over je gezegd worden!

Zo doe je het:

1. Klik op antwoorden en stuur mij 1 woord.

2. Dan ga je terug naar dit bericht en stuur het door naar al je vrienden (ook mij) en je zult zien wat de mensen van je zeggen in 1 woord!”

Ik antwoord niet. Omdat ik haar onvoldoende ken. (en toch mijn Hyves-vriend? ja…)

Maar bovendien: wat moet je met ‘aardig, intelligent, humoristisch, lief’ etc. In haar geval.

Of ‘contactgestoord, moeizaam, kattig’ etc in het mijne.

De stem uit het verleden belde net opnieuw.
Stoorde ze?
Nee.
Hield ik van muziek.
Eh.. ja.
Of ik dan naar een avond met zigeunermuziek wou komen in een kerk een paar dorpen verderop.
Nee.

Waarna ik uiteen zet dat ik totaal contact gestoord ben (zij: “je hoeft niets uit te leggen”) en ik het dan tóch ga uitleggen – zo’n beetje – waarop zij zegt: “maar ik neem aan dat je eraan wérkt”.
Ik: nee.

En eigenlijk klinkt ze wel aardig. En niet bij benadering zo eng als vróeger (dat zeg ik ook).
En ze zegt ook aardige dingen.
Dus vraag ik haar email-adres.
Maar ik hoef voorál niet te mailen, zegt ze.
En ja maar, stel dat ik wil, zeg ik.
Het hoeft helemaal niet en ze rekent nergens op zegt weer zij. 

Er is trouwens iemand die ik echt wel graag irl zou leren kennen. Wat ik niet durf.
Maar ik denk dat hij ook niet durft.
Such is life.
Wat toch mooier en ietsje mystieker klinkt dan ‘zo is het leven’.

Het Radio 1 Journaal is nauwelijks begonnen of de telefoon gaat.
“Met (stem uit het verleden).”
Ik (altijd sterk wanneer ik word overvallen): “O. Hallo.”
Stem: “Niet schrikken.”
Ik: “Nee.”
Stem: “Stoor ik.”
Ik wil het uitleggen maar realiseer me dat het hele verhaal over Fanlog en het programma wat ingewikkeld is dus ik houd het op: “Ja.”
“Dán bel ik een andere keer,” zegt de Stem opgewekt. “Tot gauw!”
Ik: “Dag.”
Ik zei het al: dit was weer eens een érg sterk optreden.

Ok – volgend probleem.

Terwijl ik toch al bijna in het behang zit wegens alles dat mis loopt en nog moet mailt iemand: “ik wou commenten op iets van jou en dat lukt niet – nou, dan niet”.
Ik mail eerst agressief terug en dan iets beheerster en vraag beleefd: wát er dan niet lukt.
Iets met het email-adres. Dat ze niet wil invullen.
Maar dat – verzeker ik haar – alleen voor ons is ter verificatie en niet om op het net te zetten.

Waarna ze mailt: “maar als je geen email adres invult, maakt niet uit welk, krijg ik een foutmelding, dat ik * alle velden* moet invullen”.

Dit kan ik niet testen omdat dankzij de cookies de PC denkt dat ik *ik* ben dus ik hoef niets in te vullen.
Zou iemand een poging willen doen?
(ik word hier zoooooo moe van 🙁 )

Zou iemand (liefst meerdere iemanden) iets voor me willen doen?

(tis iets kleins)

Wanneer je op Fanlog ergens in de rechterkolom bovenaan klikt op “stuur ons even een mailtje” – wat zie je dan?

Hansje en K. worden nl geleid naar hun mailprogramma, ik krijg een foutmelding vanuit Google accounts. Ongeldige pagina enzo.

En omdat ik de énige ben heeft dit geen prioriteit 🙁

En als hier nu meerdere mensen zeggen: heb ik óók, komt het naar boven op de te-doen-lijst.

En als echt helemaal niemand er een probleem mee heeft (behalve ik, die mezelf niet op die manier mail hoeft te sturen) kunnen we het als te-doen schrappen.

Fanlog is niet meer Pivot maar WordPress.
Ik denk dat het een verstandig besluit was.
Om verschillende redenen.
Maar er is nog ontzettend veel niet goed. Of dat nog móet.
En Hansje en K. (die de supervisie doet) en ik zijn nooit tegelijk online tenzij wél maar dan op een moment dat minstens 1 van ons dat niet uit komt.
Zodat het stressen wordt en achter van alles incl de feiten aanhollen.

Het liefst zou ik het allemaal overlaten: ‘maak er iets moois van’.
Maar los van het prijskaartje dat per uur dat wegtikt zwaarder begint te hangen: er moeten gewoon beslissingen worden genomen. En die moeten dan weer worden ‘gecommuniceerd’ en – o gruwel – geïmplementeerd.
Wat regelmatig fout gebeurt zodat dan weer moeten worden uitgelegd dat het écht anders was bedoeld (maar ongetwijfeld fout uitgelegd).

Fantasie.
Een Lieve Man, tevens Lekker Ding, die/dat zegt: ik maak de open haard aan (is al twee jaar niet gebeurd), ik kook iets voor je. Hier is een glas witte wijn en ga jij lekker tv-hangen.
En vergeet álles dat nog moet.

Maar ja, dat arriveerde ook gisteren weer niet als verjaardagskado 🙁

Ach – ik had het natuurlijk *gisteren* moeten doen: een mooie logaanbieding.

Of nog beter: een kadootje. Ik had moeten tracteren. Maar ja, op wát. En: aan *wie*.

Maar de verjaardag is voorbij dus het probleem ook en daarom gewoon een aanbieding.

Dit is een grote, zachtrubberen magneet die je ook op je auto kunt kleven – mocht je dat willen. Alleen (staat op de achterkant) moet je ‘m verwijderen bij noodweer én als je de wasstraat in gaat.

Het formaat is 14 cm x 8 cm.

Lijkt mij leuk voor een dansmeisje of -jongen.

Logprijs incl. verzendkosten € 2,25. Waarmee het *bijna* een kadootje is.

‘Hebbes’ in de commentjes, zelf contact opnemen en binnen een week betalen. Btw: is uniek voor Nederland want ik heb maar 1 ex. en het zou wel héél toevallig zijn als iemand anders er ook 1 meebracht uit Kingman, AZ.