Ondanks de relatief gezonde levensstijl van de meeste singles kampt de helft van hen in meer of mindere mate met overgewicht. Chocolade blijkt de grootste verleider tijdens de `lekkere trek’ en bijna de helft denkt gezonder te leven als men een relatie zou hebben.

Van alle singles die te kampen hebben met overgewicht zit er bij ruim een kwart slechts een paar kilo teveel aan. Nog eens 14 procent weegt 5 tot 10 kilo te zwaar en voor 5 procent geeft de weegschaal zelfs 10 tot 15 kilo boven het streefgewicht aan. De laatste 5 procent heeft het letterlijk en figuurlijk zwaar.

Lees hier verder

Het is nu zeven dagen geleden dat ik een ziek konijn uit de ren viste en naar de dierenarts bracht. Waarna ik viereneenhalve dag leefde tussen vrees en toen wat hoop en toen vrees en toen de klap op m’n kop dat het konijn dood moest.

Toen was het maandagavond en sliep ik nog net niet en sloeg Sammie me in mijn gezicht.
Waarna ik dacht: als ik het niemand vertel hoef ik het ook niet onder ogen te zien maar zo blijkt het toch niet helemaal te werken.

Ik bedacht dat hij misschien jeuk heeft (dat had hij de vorige keer toen hij me aanviel ook) en dus gisteren pilletjes tegen jeuk gehaald en een nieuwe kalmering-happy cat-verstuiver. Niet aan de dierenarts verteld wat er was gebeurd trouwens, bang dat die zou zeggen dat ik weer met een streng buiten de slaapkamer sluiten-regiem zou moeten beginnen.

Vannacht ben ik niet aangevallen. Dat is goed nieuws maar ik voel me niet goed.
Ik voel me verdrietig – om het konijn. En angstig – om de kat.
Ik ben erg moe, ik heb nergens zin in en er komt niets uit mijn handen.

Wel lees ik een beetje (een thriller). Verder zet de verkoudheid niet door. En Hillary is nog niet verslagen.
Heel fijn.

“For anyone in Ohio or America who’s ever been counted out but refused to be knocked out, for everyone who has stumbled but stood right back up, for everyone who worked hard and never gives up, this one is for you,” Clinton said to massive applause.

Putting to rest rumors that she might end her campaign depending on the results of yesterday’s vote, Clinton offered an affirmative assertion she would continue on. “We’re going on, we’re going strong and we’re going all the way,” Clinton said.

Chants of “Yes She Can!” filled the room.

Lees hier verder

Ik en enkelen met mij hebben zich deze week vooral voorgenomen
* mail vroegere vriendin beantwoorden en
* mail huidige vriendin beantwoorden

Elke dag dat ik het zag staan dacht ik: vandaag moet ik daar toch eens tijd voor maken.
Maar het bleef bij ‘sorry, komt later’ aan húidige vriendin – nadat die *mij* had gemaild waarom ik niet reageerde 🙁

Verder nam ik mij opnieuw voor af te vallen.
Who am I kidding (wat leuker klinkt dan: wie hou ik voor de gek).

Een boek lezen klikte ik ook en toe aan en verdomd: daar ben ik een uur geleden in begonnen maar nu zit ik alweer aan de PC dus dat geeft te denken.
Maar…. ik voel me een beetje hangerig en wie weet krijg ik griep en dan mag ik lekker veel in bed en als ik me soms ietsje beter voel mag ik dan lekker lezen.

‘Van mezelf gaan houden’ kan geen kwaad maar ik klikte het zelf niet aan dus kan er -nu- weinig over zeggen. Geldt ook voor wat er onder staat.

Kwa nieuwe poll schiet me niet zoveel leuks te binnen daarom gebruik ik even Jeroen Tjepkema als aantrekkelijke aankleedpop.
Je kunt drie mogelijkheden aankruisen, zo vaak als je wilt (wel even de pagina verversen).

Eigen ideeën mogen hieronder vermeld.

Andere mensen zetten op hun site: ik zit op Twitter, vólg mij daar. En als ze echt populair zijn moet je op Twitter ook nog eerst toestemming vragen om ze te mogen volgen: request permission.

Terwijl ze je eerst uitnodigen om dat te doen. Maar áls je het doet: op de knietjes en smeken.

Ik probeer het nu nog 1x (nou ja, 2 of 3 misschien – maar dus niet onbeperkt, bedoel ik): volg mij op Twitter – als jezelf into Twitter bent. Anders raak je er net zo gefrustreerd als ik nu al ben en daar kopen we niks voor.

Ik heb weer een abonnement op VN.
Na ‘m een jaar (bijna) direct bij het oud papier te hebben gegooid. Zodat ik mijn andere abonnement beëindigde. En nr. 2 was de laatste die ik kreeg (en die ging ook bij het oud papier).

Maar op een avond toen ik uitzonderlijk goed gehumeurd was belde een érg leuke knul van een call center who charmed the pants off of me (bij wijze van spreken).
En ach – why not, dacht ik en legde me vast op 13 weken voor 13 Euro en daarna een kwartaal-abonnement.

Woensdag valt nummer 1 (voor mij) wat nr 9 is in de bus.
En ik laat ‘m in het cellofaan maar denk vandaag: ik moet ‘m op z’n minst doorbladeren anders wordt het straks weer 25 nummers ongelezen op de stapel voor de plaatselijke voetbalvereniging.

Op de omslag: de nieuwe Dusty’s – Adele, Duffy en Shelby. Die muziek ken ik, dat vind ik leuk dus lees ik. En het interviewtje met Adele (“giechel-giechel”) vond ik ontwapenend leuk, moest ik erg om lachen.

Dan van kaft tot kaft. [Lees meer…]

Koeien worden in de melkveehouderij vaak niet ouder dan 5 of 6 jaar, terwijl ze pas in hun 7e levensjaar volledig volgroeid zijn en op hun natuurlijke productietop zitten.

Hoe komt het dan dat koeien toch vaak korter op het bedrijf blijven? Er wordt van de doorsnee melkkoe erg veel gevraagd. De gemiddelde koe moet 8.000 liter melk produceren per jaar. Ze is gefokt op melkproductie en met de hoge productie-eisen gaat dat ten koste van andere eigenschappen zoals weerstand en gezondheid.

Veel koeien krijgen last van uierproblemen, of ontstekingen aan hun poten of klauwen. Sommige koeien worden onvruchtbaar. Als een koe niet meer op hoog niveau produceert of te vaak ziek is, dan wordt ze afgevoerd naar de slachterij.

Dat is jammer, want oudere koeien hebben ook veel waarde voor een bedrijf. Zij kennen de routines van het bedrijf. Een oudere koe kent de wegen op een boerderij goed. Dat geeft zij weer door aan de jongere generatie. Het is gemakkelijker voor de boer om te werken met een oudere koe waar hij al een relatie mee heeft opgebouwd. En een oudere koe straalt rust uit waardoor de hele kudde rustiger en handzamer wordt.

Lees hier verder

Met mijn vermeende droom over Ayaan heb ik de website Geen Stijl gehaald. Dat schijnt volgens blogologen zo ongeveer het hoogst haalbare te zijn in deze sfeer. Als dat inderdaad als maatgevend wordt beschouwd voor het succes van mijn blogpogingen, heb ik de neiging om onmiddellijk te stoppen.

Van mij mogen ze daar hun gang gaan bij GS, vrije meningsuiting en zo, o jee, ik zou er niet aan durven tornen. Maar ja, ik houd niet zo van hun would be humor die voornamelijk vulgair is. Van een hoog poep -en piesgehalte. Pubers die de luier maar niet willen ontgroeien en dus nog steeds niet zindelijk zijn.

Lees hier verder.

En: go, Philip, go!!

Vanochtend om kwart over acht stopt er een busje met aanhangwagen op de parkeerplaats schuin tegenover mijn huis.
Als echte dorpsbewoner gluur ik. ‘Overbeek’ staat erop wat een makelaar in de buurt is.
Niet dé makelaar trouwens. Dat is De Haan.

Wanneer ik boodschappen ga doen en de laatste twee pakjes posten (hierna zijn er geen bestellingen meer) zie ik in de buurtuin een giga bord met Te Koop.

Eind middag (dan valt de zon erop) maak ik een foto. Beetje voorzichtig, uit een zijdelingse hoek.
En ook meteen maar van het eigen mini-huisje.

Wil je mijn leuke buuf (zo heet dat hier) worden, informeer je dan nader over nr. 19.
En haal het niet in je hoofd om mij via een makelaar een ‘wil je soms verkopen’-brief te sturen.
Want dat wil ik dus niet.

De implantoloog die wil dat ik een jaar met een plaatje loop stuurde vorige week -op mijn verzoek- een plan plus begroting.
Die envelop durfde ik niet open te maken dus stuurde ik hem naar R. die me er zojuist over vertelde.

Het verhaal komt neer op wat ik had onthouden. Alleen staan er geen tijden in (heel vervelend, juist die zijn voor mij belangrijk) en ontbreken ook details in bv het volgende: de hoektand wordt getrokken en daarna krijgt u een plaatje.
Wanneer daarna? Direct daarna? Voor ik de deur uit ben daarna? Of een maand daarna?

Het bedrag is wel helder: € 3700 Euro.  Wat inderdaad ligt tussen de 2- en 3000 Euro zoals me was verteld.

Nu dus een nieuwe second opinion. Wat kan bij de VU.
Daarvoor moet ik een afspraak maken. Dan mag ik in deze stoel zitten.
Deze week hoef ik van mezelf nog niets. En daarna mag ik per dag uitstellen tot het echt niet meer kan.
Of maandagochtend negen uur draai ik 020-5188419 (Sectie Orale Diagnostiek).

Ik wou dat ik een dikkig konijntje was dat met een ander lief konijntje in de zon zat.

“Werken is net als drank: je kunt ervan genieten als je het maar met mate doet.”

Een man zegt het tegen Felix Meurders en ik vind het een mooie diepe gedachte. Tot ik er over ga nadenken. Ik vind het dan nog steeds ‘mooi’ maar erg diep is het eigenlijk niet.

Wat werk voor ons allen betekent, onthult hij ook: sociale contacten, waardering en zelfrespect.

Waarbij ‘ons allen’ niet al te letterlijk moet worden opgevat.

Ik hoor ‘m de laatste tijd weer steeds vaker op de radio, Jeroen Tjepkema. En ik zie ‘m steeds minder op de televisie.

Zou het toeval zijn. Of vindt de NOS ‘m niet leuk (genoeg)? Voor het scherm.

Ik zit te mailen met iemand die een schip heeft (wat iets anders is dan een boot) en ik mag een keer meevaren en dan -romantisch- overnachten ergens voorin met een leuke man. Maar, mail ik terug, ik heb niet iemand met wie ik dat wil.
Weet hij niet iemand?

Mm – probleem, mailt hij terug.
Hij kent mijn smaak niet.

Nu ik weer.
Tall dark handsome – en rijk.

Helaas. Heeft-ie niet in de aanbieding. Maar hij zal ernaar uitkijken.
Leuk. Ik ook.
Doei!

Die foto van ik-in-paars was echt niet als mooi bedoeld. Zelf vind ik hem ook helemaal niet mooi.

Ik vind daar mezelf een poserende trut waarin ik mezelf niet herken.

Als tegenwicht een paar andere portretjes (en die met de camera noem ik zelf ‘Joni’ omdat het me doet denken aan Joni Mitchell)

Maanden merk ik niks van m’n muizen.
Tot ik vorige week in het kastje onder het aanrecht keutels zag. En ik dat kastje door de werkster liet schoonmaken.
Vanochtend het Knaag-knaag. En net loopt er 1 over de glazen en dóór de yoghurt-schaaltjes (gatver!) op de schaal er onder en verdwijnt achter de magnetron.

En niet 1 want eerst hoorde ik daar geluid en toen keek ik en tóen zag ik er 1 (wat dus waarschijnlijk nr. 2 was).

Nb: naast mij op de grond zat Sammie. Die kéék niet eens 🙁

“Goeie morgen” zegt Rob Trip aan het eind van het Radio 1 Journaal.

Niet ‘Mooie Dag’. Niet ‘Ik wens u een Mooie Dag’. Niet ‘Mag ik u een Mooie Dag wensen, já, dat mag ik.”
En ook niet “het wordt een Schitterende Dag”.
Maar “goeie morgen” als een soort na-gedachte.

Waarmee mij mijn allerlaatste zekerheid ontvalt.

Ik háát Cisca Dresselhuys!!!!

Ik wil eigenlijk elke dag een foto plaatsen van mijn laatste Amerika-reis. En omdat ik dat weinig gestructureerd doe is het een zap-zap-klik-klik door alles wat ik heb gekiekt.

Vandaag tref ik ook weer eens mezelf. Erg geposeerd (hou ik niet van maar ‘spontaan’ wil niet erg lukken als ik met een camera voor een spiegel ga staan). Maar wat deze foto nog wel komisch maakt is wat er naast me hangt nl de drogende was.

Een hemdje zoals ik nu (even?) niet op/in m’n short kan dragen omdat ik dan uitbuik op een niet leuke manier (niet om aan te zien). En een slipje dat deel uitmaakt van m’n niet erg sexy ondergoed.

Er is een nieuwe poll.
Dit keer geen wishing and hoping (and thinking and praying) maar planning and scheming – maw: waar gaan we zelf iets aan doen.

Je kunt per keer drie mogelijkheden kiezen.
En ook nog ‘iets anders’ wat je dan in een commentje hieronder mag zetten.