Op Fanlog staat een ontzettend leuk artikel.
(zie hieronder)
Ik wil dat daar enthousiaste commentjes onder komen.
Omdat ik denk dat dat leuk is voor de mensen die een bijdrage leverden. En omdat ik wéét dat het me helpt nieuwe mensen over de streep te trekken.

Dus zet ik hier een oproep. En op mijn eigen Hyves-pagina én op de hyve van het Radio 1 Journaal. En verlaag ik mezelf tot het erover Twitteren (vind ik eigenlijk not done, maar het doel etc).

En vooruit: ik zet zelfs een krabbel bij de Hyves-pagina van 1 van de geïnterviewden. Niet bij allemaal – dat durf ik niet.
Resultaat: mwah.
En het kan natuurlijk nog komen. Het is vroeg enzo.
Maar toch.

Zodat ik me afvraag wat ik beter kan doen om op Fanlog (niet hier, dáár) commentjes te krijgen.
Vandaar de poll.

En als je een idee hebt dat er niet bij staat, aarzel niet maar plaats het onder dit bericht.
(en ga even commenten bij Fanlog, ok?)

[goed nieuws: Medialog heeft ernaar gelinkt dus heb ik direct tientallen extra bezoekers maar ff ‘geweldig, die Gio’ of ‘wat een stoere meid, die Margriet en/of Wilma’ erbij zetten – ho maar]

Ik schreef laatst: ik schrijf niks.
Wat toen al niet waar was.

Want ik schreef een hoop (en nog leuk ook) alleen niet hier maar op Fanlog.
En dan aarzel ik of ik dat hier zal zeggen: ga naar Fanlog, daar is het leuk.
Ik vind het zo gratuit overkomen.
En ik vind het zelf ook 3x niks als iemand op Twitter schrijft “heb een érg interessante blog geschreven” en dan de url.
Dat gillerige, dat ‘kom en zie mij’ is niet mijn stijl.

Ook vandaag schreef ik weer op Fanlog en ook vandaag was ik leuk.
Verder ben ik voor het eerst in een week om deze tijd hartstikke moe.

Wat een inleiding kan zijn tot 8 uur slapen (ah! Zou het kunnen?) en dan morgen de dag weer goed doorkomen.
Met om 7 uur Fanlog, dan deel 1 van de ‘hoe sportief ben jij’-serie schrijven en dan om 12 uur tot half 7 wéér Fanlog.
Ga zien of ga niet zien.
Ik zeg in elk geval á demain.

U eet 18,2 kilo kip per jaar. (Dat is gemiddeld, dus als u vegetarier bent: wees niet bezorgd, dan eten ze bij de buren 36,4 kilo – we komen er wel.) Maar omdat het altijd meer kan, schettert regelmatig kipreclame door de ether: opdat wij nóg meer consumeren van het meest veelzijdige stukje vlees.

Sinds een tijdje wordt die reclame afgesloten met een intrigerend zinnetje: “Campagne gefinancierd met steun van de Europese Gemeenschap“.

Hoe zit dat? Is er opeens een Europese kippenberg, die we nog voor het eind van het jaar moeten wegwerken?

Maar eens even gebeld met het productschap Vee en Vlees. Die gaan erover.

De woordvoerder spreekt van “een stukje kippromotie”, hard nodig na de vogelgriep van vorig jaar.
De kip mag wat meer in de etalage, en daar helpt Europa graag een handje aan mee.

Die kipreclame kost de komende twee jaar 5 miljoen, de helft daarvan komt uit Brussel.
De kip wordt duur betaald, in ruil voor dat zinnetje aan het einde.
Eet smakelijk.

(bron)

Ik vind dat dit log mijn log is en ik zet er iets op of niet en indien wél maar ‘mwah’ of indien helemaal niet: ook ok.

Alleen ervaar ik het zelf al een tijdje niet meer als geheel vrijblijvend en denk ik dat ik toch minstens 1x per dag (liefst vaker) een kunstje moet doen.

Das raar en dat moet niet.

Ik ben wel aan het denken over virtuele vrienden. Ik schreef al eens over iemand op Twitter die ons laat meebeleven met de ontdekking van kanker en nu zijn chemokuur.
Eerst vond ik dat verrassend openhartig, intussen ervaar ik het anders, niet meer zo mooi maar ik wil degene die het doet niet gaan afzeiken dus laat het hierbij.

Vannacht had ik een rare droom. Een droom waarin ik *in* de droom al bewust onderdelen toevoegde aan de droom of niet.

Ik ga dus slapen – zonder mijn kunstje te hebben gedaan. Tenzij dit mijn kunstje was – sort of.

Ik doe m’n dingen, ik Fan m’n Fanlog, ik mail met aardige R1J-ers die willen bijdragen aan mijn nieuwe serie en sleur en sleep aan anderen die dat (nog) niet doen en beraam plannetjes mbt wie het wellicht handiger is even niks (meer) te doen om die dan over een paar weken *hard* te grijpen. In de hoop dat die (zij/hij, maar meestal: hij) zich dan verplicht voelt en toch iets doet.

Ik handel bestellingen af (die er weer zijn), ik tracht de charme zelve te zijn met klanten die Zeikerd als hun middelste naam hebben.
Ik pak pakjes en leg die klaar voor morgen naar het postkantoor.

Ik zorg voor mijn dieren. Ook voor de knagers.
En wanneer ik vanavond bij de achterren sta is daar voor het eerst in een week weer een rat. Een die ik ken. Een beetje mottig. Hij zit onder de tweede ren van de cavia’s. Die R. vandaag nog heeft opgetild omdat ik dacht dat daar een nest onder zat dat we dan ruw zouden hebben uitgeroeid. Maar er was niets. Behalve dus heel soms deze rat.

Eerst jaag ik hem weg. Dan kijk ik toe. Ik zie hem snel iets grijpen. Niet goed durven. Angstig, angstig, zal hij wel, zal hij niet.
Hij zal en grijpt een graantje dat hij met de handjes naar het mondje brengt en eet zoals een eekhoorn eet.
O got. Ik wil hem zo graag haten.

Ik voel me ‘leeg’ wou ik schrijven.
Maar ik voel me misschien wel te vol.
Zo hoorde ik bij Govert van Brakel ook nog een interessant liedje. ‘Bleeding all over you’ van Martha Wainwright van de cd ‘I know you’re married but I’ve got feelings too’ die ik al downloadde alleen op basis van de titel.
En nee (voor wie nu springt naar conclusies): ik heb geen verhouding met een getrouwde man.
Wel gehad. Maar nu dus niet.
Misschien toch wel: leeg.

De ratels en de kleppers enzo vallen wat tegen, zowel het aanbod als de kopers.

Maar waar mijn Plusmarkt sterk in is: bijna bedorven afgeprijsde waar 🙂

De 23 kleuters van het klasje van juffrouw Klara in basisschool De Luchtballon in Erembodegem zijn op de 8.021ste plaats geëindigd in de Beleggerscompetitie 2008. Zij kochten in februari voor 100.000 euro virtuele aandelen en zijn daarmee in 1.002 euro rijker geworden. Dat is beter dan de beurs in het algemeen heeft gepresteerd en ook beter dan driekwart van de 31.000 spelers in deze competitie.

Het idee om kleuters te laten meedoen kwam van het Radio 1-programma ‘Peeters en Pichal’, die op deze manier de glazen bol van beursspecialisten wilden relativeren. De kleuters mochten een papieren strook met hun favoriete kleur uitkiezen. Elke strookje stond voor een aandeel dat ze op de beurs konden kopen.

In werkelijkheid zijn er natuurlijk genoeg mensen die aandelen kopen met even weinig kennis van zaken. De kleuters hebben gewoon geluk gehad.

(Bron)

Vandaag was een heftige dag.
‘Heftig’- nooit gedacht dat ik dat woord nog eens serieus zou gebruiken in relatie tot mezelf.

Nee, geen details.
Meer een verklaring (‘soort van’): o, dáárom schrijft ze niets.

Misschien later vanavond nog iets maar ik denk van niet.
En met ‘heftig’ bedoel ik dat mijn gemoed werd geschud en ontdaan raakte maar *niet* dat mijn leven voor altijd dramatisch is veranderd.

Wat versta jij eigenlijk onder ‘heftig’?

Uitverkochte producten bezorgen supermarktklanten de grootste ergernis, gevolgd door het bijvullen van schappen tijdens openingstijden. Lang wachten bij de kassa komt op de derde plaats.

Dat blijkt uit het onderzoek ConsumentenTrends van het Centraal Bureau Levensmiddelenhandel (CBL) onder 1500 consumenten.

Bron: het FD.
Foto: het schap (links onder) waar mijn favoriete slobberwijn, de Verdicchio, hoort te staan bij de Plusmarkt, vanochtend gekiekt.

 Lees ik net dat Mariette Hamer GroenLinks (en SP) oproept om ‘ballen‘ te tonen en langdurige werklozen aan het werk te helpen. Nou is dat lef voor iemand die als belangrijkste wapenfeit heeft de aanstelling van een politieke commissie (Bakker), waardoor alle mogelijke maatregelen met een jaar vertraagd zijn.
Maar bovendien: wat is dat voor verschrikkelijk taalgebruik? Een vrouw roept andere vrouwen op om hun ‘ballen te tonen’? Misschien heeft zij ze, maar ik zou niet weten waar ik ze vandaan moet halen.

(bron)

Ik heb de broeierig-weer-poll afgesloten.

De uitslag is dat de meeste invullers ‘t liefst in d’r/z’n eentje onder alleen een laken in bed willen liggen.
Opmerkelijk vind ik het grote aantal invullers dat met zwoel weer wil vrijen.
Met ‘zomaar’ een LD of met -toemaar- de Mooiste Man van Nederland.
Bedoelen ze daarmee nou Jeroen Overbeek (hier als zodanig verkozen) vroeg ik me af.
Of hun éigen ‘Mooiste Man’.

Zelf zou ik niet met Jeroen Overbeek willen vrijen.
Wel met een LD. Maar ik denk dat gezien mijn vér voorbij de houdbaarheidsdatum zijn dat er niet meer inzit en je kunt een eind de ruimte in fantaseren maar ik vind niks aan fantasieën die toch nooit waarheid kunnen worden dus – lamaar.

Ik koos dus voor in m’n eentje in bed en soms voor ‘helemaal met rust gelaten worden’ wat ik ook graag kies als het weer heel anders is dus dat zegt niet zoveel over het weer.

Toen ik toch beeldscherm aan het kieken was klikte ik ook een paar keer op Rik van de Westelaken van gisteravond (prachtig als altijd) en op Jeroen Tjepkema van gisteren eind middag.

En voor iemand nou rare associaties krijgt: dit zijn *niet* mannen over wie ik stiekem zou fantaseren als ik mezelf zou toestaan stiekem te fantaseren.
Doe mij maar Robert Redford (gisteren op tv in de Horse Whisperer). Maar ook niet echt in my league dus zodoende – lamaar.

Vier uur, de bel gaat, voor mijn deur een auto met rood-wit-blauwe-vlag en eruit komt een man met een Volkskrant.
Of ik mevrouw Doomen ben.
Dat ben ik.

En opgetogen neem ik de krant in ontvangst maar -wijs geworden- voel ik meteen of het Magazine er wel in zit. Niet.
Zeur-zeur tegen de man.

Nou, hij zal nog eens in de auto kijken.
En vindt in een andere VK wél een Magazine dat hij er voor me uit haalt (leuk voor de volgende abonné die het niet meteen checkt).

Geachte heer, mevrouw,

Hartelijk dank voor uw bezorgverzoek.
Wij zullen uw aanvraag binnen één werkdag verwerken.

Daar ben ik dus mooi klaar mee 🙁

De Volkskrant is er weer niet.
Op de site staat dat de krant op sommige plaatsen wat later is. En dat de bezorging om 8.30 uur zal zijn afgerond.

Om half tien denk ik dat ik nu wel mag bellen waar-ie blijft.
De stem zegt dat de krant verlaat is tot half negen (jajaja) en dat ik nu een 1 mag intoetsen als de krant vandaag niet is bezorgd.
Doe ik.

Dan: er zijn zoveel bellers dat de wachttijd kan oplopen.
Ze zeggen niet hoe lang.
Maar ze ‘verzoeken’ me later terug te bellen.
Grom. Grom. Grom.
(en btw google: dit is wéér een klacht over de bezorging van de Volkskrant!)

Wil ik drie weken de Telegraaf voor 24 cent per dag.

we are… tja