Zegt aan het eind van een gesprek tegen een advocaat: “We spreken af dat we contact houden.”
Hij bedoelt: voor het Radio 1 Journaal. Niet ‘wij privé’.

Zoiets doet dan toch even pijn.

Donderdag is de laatste keer Rob Trip in het Radio 1 Journaal.
Fanlog wil een afscheids-artikel plaatsen (ik schreef het al).
We vroegen iedereen die ooit voor ons werkte om een bijdrage.
Ik kreeg er…. vijf!!!
Whoa (niet).

Ik probeer er iets van te flansen en overweeg dan af te sluiten met degene die zegt: Rob was leuk maar wie weet hoe leuk de nieuwe Rob is.

Een uur later denk ik: nee.
En: ik moet zelf ook iets zeggen.
Maar wat.
Eerst kies ik voor: nou, dág dan, Rob Trip – als jij zo nodig naar de tv wil, laat ons dan maar in de steek.
Dan word ik ietsje eerlijk en ietsje emotioneel.
Nu klopt de lead niet meer.

Ik heb nog vier Rob-uitzendingen en drie dagen te gaan om alles geheel te herschrijven.

Rob Trip doet donderdag z’n laatste uitzending.
Ik wist het al een tijdje maar dacht dat hij er geen ruchtbaarheid aan wou geven dus deed ik dat zelf ook niet.
Zelfs mijn mede-Fanloggers op Hansje en Jaap na wisten de datum niet.

Vandaag laat Rob Trip zich uitgebreid interviewen in VK en vertelt hij het zelf.
Nou, dan ook hier – bij deze.

Intussen zit ik met het probleem ‘wat ermee te doen’.
Op Fanlog.
Als geschreven afscheid.

Zet ik heftig aan? Zakelijk? Doe ik ‘oh well’? Negeer ik het (bijna)?
Stem in de poll.
Ik zeg niet dat ik dan doe wat de meeste stemmers vinden, maar ik héb er wel wat aan.

En concrete ideeën zijn natuurlijk zeer welkom in de commentjes.

Vandaag was ik op avontuur.
Ik had een afspraak met iemand met wie ik ruim 30 jaar geleden in een redactie zat.
Via via was ik weer met haar in email-contact gekomen (mijn initiatief).
Zij mailde toen ‘als je in de buurt bent, kom eens langs’.
Dat zou ik nooit doen dus mailde ik: ‘zullen we een afspraak maken’ waarna het nog een maand duurde voor het zover was.

Heel fijn – kon ik het gevoel erover ook verstoppen en voor me uit duwen.
Vandaag was het dus zover en vantevoren belde ik R. om te vragen hoe ‘rond vijf uur’ moest worden geduid. Niet vóór vijf uur, zei die.
Gelukkig – want ik neig tot te vroeg komen.

Raar om iemand te zien na dertig+ jaar.
Want ze is niet dezelfde maar iets ouder. Ze is een vrouw van mijn leeftijd met heel vaag iets dat doet denken aan tóen.
Veel écht gemeen hadden we toen niet. We waren geen vriendinnen, wisten niet veel van elkaar, vonden elkaar ‘aardig’.
Wat precies was waarom ik het aandurfde.
De hartsvriendin van vroeger nog eens ontmoeten – dan zoek je naar iets dat je meestal niet vindt.

Nu ontmoette ik een aardige vrouw met wie ik dingen wel en dingen niet gemeen had.
Iemand die ik graag beter wil leren kennen. Nog eens op bezoek enzo.
Wat ik ook zei toen ik wegging. En ‘ja’ zei zij.
Waarna ik ‘fijn’ dacht en niet lang daarna weer: ze kon ook moeilijk ‘nou eh… ik vond het niet zoveel’ zeggen.
Waarom ben ik toch altijd zo verdomd onzeker.
Of is het dat niet.

OMSCHRIJVING: Snuffie en Snuitje zijn twee mooie cavia’s. Ze zijn nooit veel in handen geweest en erg schuw. Misschien dat dat met veel aandacht nog opknapt, maar wij hebben er een hard hoofd in. Voor deze mooie dames zou het leuk zijn als ze ergens in een groep cavia’s zouden kunnen worden opgenomen. Het liefst buiten, want dat zijn ze gewend.
KARAKTER Erg bang
TOEKOMST Verhuizen zaterdag tussen tien en half elf naar Grootschermer

Een dezer weken (datum is geheim) is de laatste uitzending van Rob Trip.
Opeens heb ik een flard-fantasie: stel dat er een feestelijk afscheid is en ik word uitgenodigd.
En meteen schiet me de droom te binnen van alweer maanden geleden.

Dat ik ergens ben op een bijeenkomst waar Rob Trip ook is en dat hij…. gewóón tegen me doet. Dat hij me niet negeert (zoals wanneer ik als Fanlog mails naar hem stuur). Dat hij ook niet onaardig is.
Maar me een hand geeft en “dag Zjanne” tegen me zegt.
In die droom was dat een mooi moment. Grote opluchting.
Eindelijk niet meer het gevoel dat hij me een nare wesp oid vindt.

Nu dus die flard-fantasie.
Stel dát.
Zou ik ‘ja’ zeggen omdat het de droom is die letterlijk uitkomt resp. kán komen.

Tuurlijk niet.
Ik zou ‘nee’ zeggen.
Geen twijfel mogelijk.

Aan de kant van de weg in Graft staat een groente- en fruitstal.
Met natuurlijke producten – dacht ik lange tijd. Groente en fruit uit het seizoen.
En eieren van vrij lopende kippen.

Toen kwamen er ook sinaasappels bij – beetje vreemd. Maar, dacht ik: misschien iets dat over is van een supermarkt?

Tijdje terug viel me op dat er stempels zaten op de eieren. Okee, dus niet van een hobbyboer in de omgeving. En misschien is dat wel verplicht.

Vandaag die stempels eens bekeken (wakker geworden door de actie van Wakker Dier over de batterij-eieren op markten waar code 3 op stond).
En wat blijkt: code 3.
Gotver.

Die aardige man van het stalletje blijkt een dierenmishandelaar.

Vandaag was de dag voor de Second Opinion van de VU-tandarts.
De hele ochtend zit ik te stressen en kom tot niets.
Om twaalf uur rijd ik erheen, om kwart voor 1 laat ik me door de receptionist afblaffen omdat ik geen ziekenfondskaart bij me heb (reden: ik ben niet voor tandarts verzekerd).

Dan mag ik met een pasje naar de tweede étage waar ik wacht en wacht en uitkijk op tijdschriften waar ik helemaal geen zin in heb.

Dan komt de tandarts die ik erg aantrekkelijk vind (wat altijd helpt bij een tandarts) en die na uitgebreid onderzoek met veel röntgenfoto’s die -vertelde de aardige vrouw die ze nam- me héél veel geld gingen kosten me zegt dat het advies is: niks doen.

Wat precies was wat ik wou horen.
Alleen wist ik tien minuten later de redenatie al niet meer.
Zodat ik me nu voorneem om voortaan bij gesprekken waar ik nerveus over ben écht altijd een meeluisterend persoon mee te nemen.

Vanochtend om acht uur: geen Volkskrant.
Ik bel op en omdat ik recent ook al geklaagd heb zal de computer me doorverbinden met een mens.
Hetgeen niet geschiedt: ik word van de lijn gegooid.
Dus mail ik:

Beste Klantenservice,
Ook vandaag: geen krant.
Ik heb jullie even na acht uur gebeld en zou worden doorverbonden omdat ik recent ook had geklaagd maar na 3,5 minuut werd de verbinding verbroken.
Tja, wat kan ik hier nog over zeggen.
Dat ik er ‘genoeg van heb’ – dat lijkt me duidelijk.
Ik zou zeggen: doe er iets aan.
groet,
Jeanne Doomen

Om negen uur: daar is de krant. Dus mail ik hetzelfde mailtje nog een keer met erboven:

Aanvulling: de krant lag om negen uur in de bus.
Hij hoeft dus niet te worden nabezorgd.
Dat is het ‘goede nieuws’.
Jeanne Doomen

Om tien uur ontvang ik nav mail 1 (‘geen krant’) de gebruikelijke dooddoener:

Geachte abonnee,
Het spijt ons te vernemen dat de bezorging op uw adres weer niet goed is verlopen.
Wij hebben uw bezorgklacht door middel van een waarschuwing gemeld bij de bezorgdienst, aangezien dit niet de eerste keer is dat de bezorging problemen oplevert op uw adres.
Tevens heeft de bezorger de opdracht gekregen het gemiste exemplaar vandaag nog na te bezorgen.
We stellen het op prijs dat u ons van uw bezorgklacht op de hoogte stelt. Bezorgklachten kunt u melden op ons servicenummer 088-0561561 of per webformulier via www.volkskrant.nl/service.
Met vriendelijke groet,
Mevr. G. Nieuwenhuijzen
Klantenservice de Volkskrant.

En een kwartier later nav (‘krant te laat’):

Geachte mevrouw Doomen,
Wij hebben het bericht ontvangen waarin u ons laat weten dat de bezorging van de Volkskrant op uw adres al geruime tijd niet naar wens verloopt. Wij waarderen de moeite die u heeft genomen om ons daarover te berichten. Voor de vervelende bezorgsituatie tijdens de afgelopen periode bieden wij u onze excuses aan.
Uw eerdere klachten hebben helaas niet tot de gewenste verbetering geleid. Uw klacht is daarom nu in behandeling genomen door de afdeling Klachtenmanagement. Deze unit stelt onmiddellijk een onderzoek in naar de werkwijze op het distributiepunt bij u in de buurt en gaat voor u na hoe de oorzaak van het bezorgprobleem kan worden weggenomen. Er wordt contact met u opgenomen om de ontwikkelingen op dit gebied met u te bespreken.
Voor tussentijdse vragen of opmerkingen over de bezorging kunt u gebruik maken van het telefoonnummer 088-0561561 of via ons e-mail adres klantenservice@volkskrant.nl
Wij hopen u hiermee voorlopig voldoende te hebben geïïnformeerd.
Met vriendelijke groet,
Dhr. E.Pocorni
Klantenservice de Volkskrant

Zoals ik al schreef: ‘opmerkelijk’.

Zending opgehaald en in sorteerproces	30-06-2008	De Rijp , balie postkantoren bv
Zending gesorteerd in sorteercentrum	30-06-2008	Amsterdam , intern transport pakketten
Zending gesorteerd in sorteercentrum	01-07-2008	Zwolle , intern transport pakketten
Zending zit in afleverroute	01-07-2008	Velddriel , pakkettendistributie

L. maakt zich al een tijdje zorgen over de zwanen.
In onze sloot was een echtpaar met drie jongen maar de laatste weken ziet ze alleen nog moeder met de jongen. Waar is pa?
Vanochtend tijdens het varen komen we direct moe plus jongen tegen.

En honderd meter verderop aan de andere kant van de sloot: daar is ook pa.

Gelukkig, zeg ik.
Maar L. denkt dat als ze niet sámen zijn er iets grondig mis is wat ik niet zo zie want zwanen hebben geen natuurlijke vijanden behalve de mens en volgens mij loopt het allemaal wel los.

Maar wat zie ik wanneer ik de knagers ga voeren. Het gezin is herenigd.
Zomaar. Opeens.
En zwanen pleeg ik niet te voeren (eenden in de zomer ook niet).
Maar ik ben zo blij dat ik naar binnen ren en een paar sneetjes brood uit de vriezer haal en licht rooster zodat ze warm zijn en de kleine zwaantjes vinden ze heel lekker.

“De volgende boodschap is niet bedoeld voor… eh mensen waarvoor deze niet bedoeld is.”
Stupide zinnetje, hè?
Het komt uit een radioreclame voor E-matching: dat is internet dating ‘voor beter-opgeleiden’.
Waar ik me jaren geleden een keer heb aangemeld om de ene loser na de andere kleverd op m’n dak te krijgen en ‘beter opgeleid’? Zelfs dat viel vies tegen.

Academici tenzij in een wazig afstudeerveld heb ik er niet aangetroffen.
En als ze er al waren zochten ze met kale kop en dikke buik een móói liefje van 15 jaar jonger “want het oog wil ook wat”.

De laatste tijd adverteren ze met een man met een nare, harde, frikkerige stem: “durft ú het aan?”
En ja, ik durfde het dus ooit aan maar mannen net zo leuk als ikzelf ben vond ik er niet en misschien verklaart dat ook deze *nieuwe* reclame.
Ik vermoed nl dat die is gericht op types die zichzelf wel slim wánen maar het helemaal niet *zijn*.

(btw die giga-erger-reclame van ‘wasJanJaap’ over het knulletje waarvan het leven was “alsmaar vallen en weer opstaan” met dat namaak dom-bruin-vrouwtje-accent is er ook weer  KRIJS!!!)

Mijn scherm zit vol post-it stickers.
Leuk progje.
Telkens wanneer me iets te binnen schiet plak ik er iets op/bij.

De grote dingen (van alles voor de Winkel) komen er niet van.
Donderdag van de bloemenman gekochte bloemen in vaas zetten – check!
Woensdag in de wasdroger gedroogde was uit droger halen – niet-zo-check.

Muziek downloaden zo-lang-het-nog-mag – check!
TomTom actualiseren – check! (in de hoop dat die nu weet dat de IJtunnel dicht is en de Stadhouderskade ook)

Nog wat R1J-ers aan hun kop zeuren om bijdrages aan de ‘sportief’-serie – nog-niet-check, misschien morgenochtend tijdens Rob Trip.

Smeken of jullie plies-plies iets aardigs bij Sportief deel 2 zetten – uncheck.

Om half zeven sta ik op (wat heel knap was want leg katten maar eens uit dat het *niet* Rob Trip = half zes opstaan is).
Ontbijt, Marcel Oosten, douchen, stukjes schrijven, die blunder met het screenen van de PC (zie hieronder) en dan deel 2 van de ‘Sportief’-serie.

Waarin veel leuke mensen een hoop over zichzelf vertellen maar zoals die dingen gaan: degene die *niets* over zichzelf pleegt te vertellen en nu een ietsepietsebeetje – die is met gemak het hoogtepunt.
(goh – wie zou dát nou zijn….)

Dan is het drie uur en ik moet nog van alles maar wég is m’n creativiteit en ik heb al helemaal geen zin in “komop, schouders eronder”.
Dus ga ik een pakje inpakken. En alvast eens nadenken over mijn afsluitende stukje over de zaterdagmiddagmix.
Wat niet zal meevallen, dat stukje, aangezien ik gisteren voor Fanlog al een aankondiging van deze uitzending maakte die net zo goed de afsluiting had kunnen zijn.

Ik ben moe en heb zin in onderuit zakken met een glas witte wijn.
En het is vast wel érgens vijf uur maar nog niet hier.

‘Beetje dom’ past vandaag bij me.

Ik denk het nl goed te doen door Tune Up Utilities mijn PC weer eens gróndig te laten controleren. Dat moet via DOS (of wat daar bij XP voor doorgaat). En het duurt eindeloos.
Niet de drie kwartier die ik me meende te herinneren. Het duurt en duurt.

Intussen kan ik niet werken aan de Sportief-serie voor Fanlog en kan ik ook niet homefitnessen met de gisteren zorgvuldig bij elkaar gezochte liedjes. Want ook dat moet via de PC.
Dus VK Magazine gelezen met steeds een half oog op wat TuneUp nú weer aan het controleren is en hoe de percentages voorbij kruipen.

Na anderhalf uur is-ie nóg niet klaar en heb ik het helemaal met ‘m gehad.
Boos uitgezet dus, via de schakelaar aan de achterkant (wat vast niet goed is maar een redelijk gesprek hielp niet).

[vannacht gedroomd dat ik in een huis met meerdere etages woonde en overal lekte het uit het plafond behalve in de hoogste etage, reparateur kon niet komen, had geen tijd]