Vrijdag verzond ik nog twee wijnpakketten via Slijterijmeisje.
Een ervan ligt op de ‘afhaallocatie’ te wachten tot de begiftigde terugkomt van een intussen al érg lang weekend ‘even er tussenuit’.

Het andere is zaterdag bezorgd.
En daarvoor heb ik geen bedankje gekregen.

Nu kan het zijn dat deze begiftigde denkt (omdat ik de dag ervoor aankondigde dat het pakket zou komen) dat dat niet hoeft. Het was immers al beloofd.
Maar, denk ik, het kan ook zijn dat de postbode het heeft afgegeven bij de buren. Wat mij ook wel eens overkomt. En dat de buren er dan pas dagen later mee komen aanzetten.
En misschien heeft hij wel buren die denken ‘van een slijterij uit Breskens – jammie!’
Waarna ze nu al het hele weekend vrolijk teut zijn.

Zodat ik denk: kan ik vragen of de wijn is aangekomen.
Maar dat is zo ‘je had me wel eens mogen bedanken’.
Althans, zo denk ik dat hij dat opvat.
Wat te doen, wat te doen.

Karadzic is gegrepen.
Het is ‘beurt’ zegt Heikelien Verrijn Stuart.

De beurzen in het verre Oosten staan op het punt te sluiten.
Het is ‘bijna beurt’ zegt vijf minuten later Radio 1 Journaal-presentator Bert van Slooten.

‘Beurt’. Als in ‘gebeurd’.
Is er een nieuwe (oud)-modewoord in de taal geslopen terwijl ik even niet oplette?

Slijterijmeisje comment op Fanlog over Rob Trip die zo leuk heeft bedankt voor de via haar geleverde wijn.
Dat was niet zo – dat was een grap/fake-stukje van Jaap.
Rob Trip heeft ons helemaal niet bedankt.
Zelfs een formeel ‘dankuRobTrip’-tekstje kon er niet vanaf.

Ik doe er nuffig over.
Maar vannacht had ik weer een Rob Trip-droom.
Niet dat ik die zo vaak heb. En zo heftig zijn ze ook niet.
Ik bedoel: geen seks ofzo.
Het is steeds: Rob Trip doet tegen mij normaal. Gewoon. Alsof ik niet een enge stalker ben. Alsof ik een gewoon best leuk iemand in z’n zeer verre periferie ben die een tijdje over hem heeft geschreven op een Fanlog.

“Wat weet je veel van me” zei hij in de droom, op een soort receptie. Niet bozig, niet vals. Niet argwanend. Beetje bewonderend. In de droom dus.
Ach ja, deed ik.
Want dat is ook zo.
En voor het interview waarvan we hoopten dat Jaap het voor Fanlog zou afnemen verzamelden we nog eens extra veel materiaal.
Zoveel dat Jaap en ik al als wild plan hadden: als-ie weigert maken we zelf een interview.
Een zgn interview. Omdat we intussen zó veel weten van Rob Trip dat we de vragen bijna allemaal zelf kunnen beantwoorden.

Niet gedaan.
Omdat we allebei ‘niet zo blij’ meer zijn met Rob Trip.
En eerst schaamde ik me een beetje dat hij (droom!) nog niet uit mijn systeem was.
Maar eigenlijk is dat helemaal niet raar. En -denk ik nu- gedraag ik me normaler dan ‘de populaire presentator’. Van wie ik alleen maar droom dat hij normáál was tegen *mij*.
En geef me nog een paar weken en dan is ook dát helemaal uit mijn systeem.

Wie er echt bij hoort (wil horen) zit op Twitter.
En ‘zitten op’ is niet genoeg, wie er bij hoort twittert dag in dag uit de hele dag door vanaf het opstaan (‘mogguh’) tot het slapen gaan (‘zzzz’).
En daartussen de koffie, de file, het tegenkomen van @X en @Y en het kopen van de iPod (uiteraard) en veel elkaar ontmoeten en fotograferen en dat op het net zetten.
Daar kan ik badinerend over doen maar dat zou niet terecht zijn aangezien ik óók op Twitter zit.

Zaterdag bedacht Slijterijmeisje (1 van dé Twitteraars) iets leuks. Ze zou een Twitterwijnpakket samenstellen. Proefpakket. Zes flessen. Vijftig Euro, incl. verzendkosten.
Ik doe mee, twitterde een aantal mensen. En ‘ik niet want ik heb de laatste tijd al teveel wijn via jou kado gedaan, ik slobber nu even zelf’ oid twitterde ik.
Maar tenslotte ging ook ik overstag. Omdat ik echt die wijn wil? Omdat ik er bij wil horen? Allebei een beetje?

“Het lijkt wel een Twittersekte!” twitterde Slijterijmeisje toen de bestellingen bleven binnen stromen. En ik twitterde dat het dat natuurlijk ook *is*. Met een harde kern waarin (o.a.) *zij* zit en een hoop hangers-on zoals ik.
Waaraan ik snel (in weer 140 tekens) toevoegde dat ik dat helemaal niet erg vind omdat ik irl ook een hanger-on ben. (Mijn irl is iets anders maar ach, wat zijn 140 tekens)

Intussen staat het Twitter-wijn-pakket ook op Slijterijmeisjes site. Met deze toevoeging die ik erg leuk vind: “Twitterwijnverrassingsdozen zijn niet geschikt voor de behoudende burgerlijke “waarkanikdegoedkoopstefleskopen” consument. Twitterwijnverrassingsdozen willen we alleen verkopen aan die mensen die graag nieuwe dingen ontdekken, toch respect voor traditie hebben en open staan voor nieuwe (smaak)sensaties.”

Mn dat ‘willen we alleen verkopen’.
Ah, wat zou ik dat óók graag doen: ik verkoop alleen aan leuke mensen.
Ben jij een zeikerd – overweeg niet eens bij me te bestellen.

Andere mensen leiden vast een spannender leven dan ik.
Zelf beleefde ik vandaag

– dat het in mijn voorkamer weer is gaan lekken (was een half jaar oid niet gebeurd), op 7 punten stroomt het naar beneden, daar staan nu bakjes onder omdat het met kranten niet meer te deppen was
– dat Lucella Carasso het waagde de ochtenduitzending van het Radio 1 Journaal af te sluiten met “ik wens u een Mooie Dag”, wat ik heel erg prima vond want die Rob Trip kan me niet snel en grondig genoeg worden uit-gedreven
– dat ik nu echt de bidprentjes heb opgeborgen
– dat ik pakjes weg bracht naar het postkantoor
– dat de Plusmarkt alleen rosbief met peper had zodat ik runderpoulet kocht wat nog goedkoper blijkt dan rosbief ook
– dat telkens wanneer ik denk ‘nu blijft het een tijdje droog’ en ik de knagers vers hooi breng het binnen tien minuten hartstikke nat hoost
– dat Guus een jonge mus heeft gevangen die hij in mijn kamer komt opeten
– dat ik nu ga backuppen

en wat beleefde *jij*?

Vandaag een belabberde weerdag in Noord-Holland met in de ochtend al
een vette pluk wolken en flinke regenval.
Bovendien is de wind spelbreker en die wind kan in vlagen wel 80-85
km/u. halen, zeker in het noordelijk deel van de provincie.
Het is uiterst kil vanochtend met een graad of 12 en in de middag komt
daar niet heel veel bij met maximaal een graad of 15.
Regen en wind dus voorlopig, maar wellicht dat er in de namiddag en
avond enkele opklaringen komen. Een herfstachtige dag om maar snel te
vergeten dus.

(bron)

Andere vrouwen schijnen er goed in te zijn, multi-tasken.
Ik heb al moeite mijn gedachten bij 1 taak te houden, laat staan dat ik er twee (of zelfs drie) tegelijk onder controle krijg.

Toch ga ik het nu proberen.
1) cd’s branden (tientallen nieuwe staan er op m’n PC, die moeten allemaal in hoesjes want méé naar Amerika)
2) al ingevoerde bidprentjes op volgorde leggen en dan in dozen doen en opbergen

en 3(=niet multi-taskend) wanneer de Tour-etappe op drie kwartier van het eind is citrus persen beneden bij de tv

Volgens mij zijn er mensen die opwindender zondagmiddagen hebben.

Ik zit de magneetjes in te voeren en van katten weet ik de rassen wel -mits niet te exotisch- en wie Marilyn Monroe is weet ik ook.
Met honden ligt dat anders.
Deze magneten zijn, dat zie ik ook wel, van bulldogs. Maar heb je daarin niet vele ondersoorten?

Daarom de vraag: hoe heten deze rassen?
Beantwoord de vraag voor de ‘eer’ – en als dat niet lukt voor ‘een klein kadootje’

* 15 beeldschone handgemaakte unieke magneetjes invoeren

* bloemen die ik donderdag al kocht van de bloemenman eindelijk in het water zetten ze zijn niet meer(?) erg mooi 🙁

* sinaasappels en grapefruits persen (volle kan voor de komende week)

* 1 pakje klaar maken voor verzending

* proberen niet boos te zijn op Eebje omdat ze me in de eerste erotische droom in vele weken nét toen het leuk werd in de ogen krabte

PM: backuppen (maar dat zal er wel niet van komen)

Ook de middaguitzending van het Radio 1 Journaal was niet leuk.
Saai. Gelukkig is Bert van Slooten prettiger om naar te luisteren dan Jeroen de Jager (vind ik) maar waarom kan nou niemand op de redactie bedenken dat ze een *nieuws*-programma zijn en achter wat dingetjes aan moeten bellen behalve de situatie op Cyprus.
Dat het KWF heeft gezegd dat we onze borsten niet meer op knobbeltjes moeten onderzoeken bv.
Is volgens mij een interessant onderwerp waarover een deskundige niet te moeilijk is te vinden.
Enniewee.

Daarvóór en daar tijdens zat ik te schrijven aan de ‘Hoe sportief ben jij’-serie deel 3.
Voor morgen (of eigenlijk: vannacht om 5 over 12) op Fanlog.
Gepriegel met foto’s.

Intussen nog een ‘nee, ik doe niet mee’-mailtje gekregen en een andere presentator ‘hé, waar blijft nou je bijdrage!’ gestuurd. Waarna we opgewekt een tijdje heen en weer mailen over van alles en nog wat maar die ene vraag beantwoordt hij niet.
Mannen zijn meesters in de impliciete afwijzing.

Toen in bed voor de ultieme zeer noodzakelijke power nap maar Eebje wil op zoek naar dat plekje nóg dichter in mijn armen mijn ogen uitkrabben.
Zodat telkens wanneer ik *bijna* indommel ik wakker schrik.

Als ik slim ben schrijf ik nú vast het stukje waarmee ik ‘Sportief’-3 aanprijs.
Om dat hier morgen neer te zetten. En op hyves.
En dan lekker twitter spammen over welke R1J-er Joost Karhof billenkoek geeft etc.

Vorige week lukte het me niet de NOS-chat te bekijken.
Ik bleef hangen in het inlog-scherm.

Vandaag gebeurt dat wéér dus probeer ik het via Firefox.
Daar kom ik er wel in maar kan ik het schermpje niet vergroten.

Toch een kiekje.
Het gesprek heb ik niet kritisch beluisterd (was met de Chinese ambassadeur) maar uit wat ik wel hoorde pikte ik op dat Rik van de Westelaken makkelijk Engels praat.
Wat me niet verbaast. Dus een beetje overbodige opmerking.
Maar goed.

‘Hey, you should update your status!’, roept Plaxo me toe als ik voor het eerst sinds tijden weer eens inlog. Het online adressenboek van weleer is verworden tot een sociaal netwerk als zoveel andere. Inclusief een microblogtool dus waarin je kunt invullen waar je momenteel mee bezig bent. ‘It can be anything from ‘having a great day!’ to ‘conquering the universe’. Update it frequently so your friends don’t think you’re boring!’

Nu snap ik waarom ik eerder deze week zo meewarig werd aangekeken toen ik moest bekennen geen account te hebben bij Twitter. Net zo min als bij Hyves, MySpace of Facebook. Sterker nog: ik heb niet eens een persoonlijk blog. Zogenaamd omdat ik er te weinig tijd voor heb. Maar nu weet ik de werkelijke reden. Ik ben te saai.

Lees hier verder.

Lyda wees me er een paar weken geleden op dat Pa Zwaan niet meer bij Gezin Zwaan was.
Niet lang daarna zag ik ze wél samen maar sindsdien al wekenlang *niet*.
Tot nu.

Vader Zwaan komt om half zes majestueus aandrijven.
Langzaam zeilend, vleugels mooi omhoog -kijk mij eens een mooie zwaan zijn.
Hij gaat zitten naast zijn gezin en Moe en hij poetsen zich op.
Ach-te-loos is het kernwoord.
Beetje poetsen, beetje zitten. Verder niets.

Dan om zeven uur kiest Vader Zw het ruime sop (=de sloot) en een minuut later laat Zij zich ook in het water glijden en peddelt mega-traag achter hem aan.
En achter háár aan weer de kids.

Is dit gezin herenigd?
KRO of NCRV zou er een seizoen mee kunnen vullen.

Alsof het al niet erg genoeg is dat Ricco wegens doping uit de Tour is gegooid: iedereen op de radio zegt dat RIEko de lul is. Maar nieuwslezer Job Boot houdt het als enige op RieKOO.

Jammer dat Jeroen Tjepkema na zijn veelbelovende start zijn activiteiten als NOS-taalpolitie heeft gestaakt.

De Plusmarkt heeft een nieuwe actie.
Olympische Spelen-kaartjes voor een Olympische Spelen-spel. Onder het motto ‘we gaan voor goud’.

Bij de deur staan géén kinderen die jengelen ‘me-vrou-ouw, mag ik uw (..)kaartjes’ zoals bij de voetbalprentjes en de knikkers.
Ik denk dus dat ze niet populair zijn.
Toch neemt iedere klant ze mee.
En een caissière vertelde me laatst dat het een leuk spel was, dat ze het laatst had gespeeld.
Maar zij dacht ook dat het leuker was voor volwassenen dan voor kinderen.

Om een eindeloos lange inleiding naar de vraag te doen leiden: wil iemand de mijne hebben aangezien ik ze me ook braaf laat toestoppen maar nu niet weet wat ik ermee móet.

Ik heb sinds vandaag 95 Hyves-vrienden.
Dat is érg mooi want lang bleef ik hangen rond de veertig.
Maar nu denk ik: stel dat ik er 100 krijg.
Ben ik dan gelukkig?
En aangezien de proof of the pudding in het eten zit: hoe kom ik aan nog vijf vrienden.
Liefst zes trouwens.
Dan kan ik die loser Aleid Wolfsen die alleen actief was op hyves zolang-ie campagne voerde uit mijn lijstje strepen.
Dit is mijn hyves-adres.
En mocht je liever LinkedIn-connectie willen worden – dat kan ook
(En)/Of word m’n Pulse-Plaxo-maatje.
(ik ben in een ‘doe mij maar een onsje méér virtuele vrienden’-bui)

Sinds gisteren zijn er twee kip-reclames.
Die van de vleessector (mét EU-subsidie) over ‘kip, het meest veelzijdige stukje vlees, KIP!’.
En nu ook die van Wakker Dier over ‘kip, het meest mishandelde stukje vlees’.

Ik weet niet hoe ik een mp3 op m’n site kan plaatsen daarom: hij staat op hun site

Zodat je ze nu ongeveer om en om hoort, allebei een aantal keren per dag.

Ik gok erop dat die van het veelzijdige stukje vlees binnenkort niet meer te horen is.
Via de nieuwe poll kun je mee gokken.
Zelf zet ik in op ‘in de loop van deze week’ oid.

Sinds donderdag komen hier veel zoekerds op ‘Rob Trip’.
Begrijpelijk.
Alleen wil ik nu even iets up-daten mbt Rob Trip.

Fanlog wou ‘m dolgraag interviewen.
En nee, niet *ik* (op een ander log ‘stalkster’ genoemd – heel fijn). Jaap. Dat is een man. Middelbaar. Met een snor. Die ook Gio Lippens interviewde.

Jaap vroeg het en Rob antwoordde dat alle verzoeken via de NOS liepen waar hij er de drie leukste uit zou halen.
1 ervan bleek niet Fanlog.
‘Bleek’ want we hoorden niks meer en dat zal het antwoord dan wel zijn.

We wouen Rob ook graag uitwuiven. En niet alleen met tekst.
Dus regelden we een érg mooi wijnpakket voor Rob Trip.
Dat laten bezorgen viel niet mee aangezien ik ook weer niet zó veel contacten bij de NOS heb zodat de 1 er moest zijn om aan te nemen en die moest dan weer doorgeven aan de ander die dan op de afscheidsdag zou overhandigen.
Tijdens het regelen werd ik zelfs uitgenodigd om op de afscheidsdag (een collectief ontbijt) aanwezig te zijn – zodat ik persoonlijk de wijn in Robs armen kon duwen.
Dat heb ik uiteraard geweigerd omdat ik de man juist *niet* wou stalken.
(en ik sowieso een sociale angsthaas ben)

Dus wuifden wij uit op Fanlog en wuifde ik persoonlijk uit *hier* (even geen zin te gaan linken) waarna ik dacht: die ontzettend aardige alom geliefde presentator zal toch op z’n minst wel een ‘dank u voor de bloemen/wijn’ mailen.
Maar niks.

Verbaast dit?
Neu. Aangezien Rob Trip nimmer nooit mee deed met onze Fanlog-series en dat zelfs niet even mailde maar ons gewoon negeerde.
Ben ik toch teleurgesteld?
Ja.
Omdat ik had gedacht dat nu hij niks meer van ons had te vrezen (kwa ‘stalken’- als hij het zo al zag) een beleefd gebaar er toch wel van af had gekund.
Maar: nee dus.