De dag die was moet dit nu heten geloof ik.
Waarop ik kwa klussen deed wat ik moest doen en meer.
Niet toe kwam aan ‘leuk’.
Het vooral erg warm had.

Het was tevens mijn enige Fanlog-vrije-dag van de week.
Hierna gaat de wekker weer om half zes en zit ik ook om twaalf uur en vier uur paraat.
En schrijf mooie stukjes die als ik de statistiekjes zie érg gretig gelezen worden maar ah – wat komt er weinig commentaar behalve van een paar zuurpruimen en heel soms (nu) op de ‘sportief’-serie = persoonlijk.

Dadelijk ga ik hangen bij Coleen’s real women wat me geen bal interesseert maar *moe* verdraagt zich niet met een goed boek openslaan op bladzijde 1.
Daarna Ronald Plasterk voor zolang als het duurt.

Ook deze dag heb ik niet geplukt en vanochtend had ik dat toch echt willen doen, een beetje.

De reclame van Hanneke Groenteman voor Triodos.
Je stort 1000 Euro en krijgt dan een práchtig kookboek kado. Een vegetarisch kookboek.
Het kost 34 Euro dus heb je een extra rendement van… “eh… nou, reken maar uit” (zucht).

Maar wat me nog meer stoort: dat kookboek heet ‘The Vegetarian’ en is dus óf Engels óf Amerikaans.
En uit de tijd dat ik nog wel eens een recept uitprobeerde herinner ik me dat die Engelstalige recepten altijd gedoe zijn.
Want je kunt je nog zo vlot babbelend door Amerika heen slaan, die kooktermen beheers je *niet* (trust me).
En je staat je een slag in de rondte te rekenen op de andere maten.

‘Nou, reken maar uit’ – indeed.

Pluk de dag zegt Hans Dijkstal in De Andere Wereld.
Nou, vooruit.

Laat ik op mijn te-doen dus ook wat leuks plaatsen

* bloemen in het water zetten die daarop alweer dagen staan te wachten (gekocht en ‘totnaderorder’ in de wijnkoeler beland) en ook nu zijn ze in miserabele staat en al deels beschimmeld, alleen kom ik er op deze manier nooit achter of ze me zo zijn verkocht of dat het mijn eigen schuld is
* Betty Boop-artikelen in de Winkel zetten (gewoon schouders eronder en dóen en niet eindeloos mezelf zitten afleiden met surfen en mailen en twitter): 2-3 uur écht werken, ok?
[twee uur werk is volbracht maar ik moet nog véél meer]
* half uurtje iets nuttigs in de tuin doen brandnetels verwijderd uit de knagersren bij het water waarmee ik dácht de knagers een plezier te doen maar Bella Donna ziet het als een aantasting van haar ‘sfeer’ dus die werd boos, nog wat takken elders weggesnoeid, waterbakjes ververst en nu hevig zwetend en met jeuk van de brandnetels weer binnen
* VN lezen? boek lezen? – dat moet dus het leuke zijn en die tuin natuurlijk ook een beetje
* pakje inpakken

(volgens mij wordt dit niet een dag om leuk te Plukken)

Wat een warme onrustige nacht.
Met dromen waarvan ik steeds denk: die moet ik onthouden.
En verder veel wakker liggen.

Om vijf uur gaan de merels zingen. Om vijf over vijf zit Guus naast mijn hoofd te spinnen. De hele nacht telkens wanneer ik even wakker word van de warmte kruipt Eebje tegen me aan zodat ik het nóg warmer krijg.
Maar: ik mag uitslapen denk ik.

Alleen: om half zes staat Agnes onder het slaapkamerraam te kermen dat ze de schuur in wil want ze moet haar ei kwijt (alsof ze geen twee prima leghokjes bij haar eigen hok hééft).
Zodat ik opsta. En begin met Jeroen Tjepkema te feliciteren bij Hyves.

Nu maar eens wat ‘kom en lees dat’-tekstjes in mekaar draaien voor ‘Sportief’-deel 4.
De dag is immers allang begonnen.

Nog 41 dagen en dan vlieg ik weg en een dag later ben ik in Yuma.
Waar het nu 42 graden is en dan waarschijnlijk nog steeds (en ‘s nachts 28 graden).

Vandaag was hard werken aan mijn hobby.
Zeven tot negen Fanlog, twaalf tot twee Fanlog en daartussen en erna het zondagartikel voor Fanlog.
Bevredigend vooral door alle enthousiaste reacties (haha).

Twee keer probeerde ik een powernap en twee keer kroop Eebje zo dicht tegen me aan dat ik dat niet volhield.
Dadelijk is er tv.
The Closer (hoera) en tegelijk Sneakers én Serial Mom én Babe.

Het is donker en het rommelt maar onweren doet het niet.
Zouden egels bang zijn voor onweer.

Ik heb het vandaag razend druk met Fanlog (ochtenduitz, middaguitz, nu deel 4 van de ‘Sportief’-serie) en ik kan niet overal amusant zijn dus volsta ik even met de nieuwe poll.

Je kunt per keer twee mannen uitzoeken om lekker door het haar te woelen – in gedachten dus.
Denk je bij het zien van het lijstje: ik mis X! Zet het hier onder in de commentjes of mail het me privé als je dat liever doet – dan voeg ik die toe tenzij ik die walgelijk vind of ik een andere reden heb om die te weren.

Je redenen voor het woelen door de diverse krullenkopjes lees ik natuurlijk ook graag hieronder.

Het gezin Zwaan lijkt definitief herenigd.
De kinderen worden al heel groot en er is een meerkoet geadopteerd.

Op mijn overvolle tafel ligt een giga-stapel tijdschriften maar mijn oog valt op Karina Schaapman als interview.
Ze schreef een paar jaar geleden een boek over dat ze hoer was.
En zat ermee in elke talk-sjoo.
Ze had ook een interview in VK-Magazine.
Bloedmooi en slank was ze toen (nu niet meer) en er was een paginagrote foto waarop ze met haar kut op dat boek van d’r zat.
Tjongejonge wat een hoop promotie voor dat boek!
Maar nu, in VN van 14/6 (ja – ik loop wat achter), zegt ze dat ze enorm is gepiepeld.
Rob Oudkerk die wist van haar boek zou expres tóen tegen Heleen van Royen hebben verteld over z’n hoerenlopen.
Kom op, zeg! Die man zat toevallig hitsig te wezen naast deze ‘dame’ na zo’n taaltest en zodoende.
Ook de rest van de PvdA spande samen. En zij raakte in burnout.
Tjee – zeg.
Hartstikke zielig alleen herinner ik me nog érg goed hoe Karina Schaapman haar boek en tevens zichzelf destijds verkocht.
Btw: zij is wie me laatst ontviel als Hyves-vriendin.
Maar dat is *niet* de reden van dit kritische stukje.

Ik heb een idee voor een poll maar niet met genoeg opties.

Het idee: door wiens haren zou je graag willen woelen (dit nav Jeroen Overbeek met die heerlijke weelderige woelbare krullenbol in het NOS Journaal en de chat).

Rik van de Westelaken lijkt me ook lekker woelbaar, maar (raar misschien) Jeroen Tjepkema alweer minder. Herman van der Zandt? Ikke niet!
Philip Freriks? Eh… nee…

Matthijs van Nieuwkerk? Zelf geen trek in maar in een poll past-ie denk ik wel.
En verder? Geef ze me door, jouw woelbare mannenhoofden en ik zet de poll er morgen eind ochtend of ergens in de middag op.

7.10 uur: een goed begin dus (en dit outfit is veel beter dan gisteren maar het allermooist is-ie toch in het rood – ‘anchor in red’…..)

8.10 “nog een Fijne Dag verder” 🙂
9.10 “nog een Mooie Dag”
10.08 “goeiemorgen”
11.08 “nog een Fijne Dag verder”

Wel kondigt hij aan dat Laïla Abid om 12 uur presenteert. Dat wordt lachen als die ook de Chat moet doen. Maar ik gok erop dat ze dan Rik van de Westelaken of Jeroen Overbeek inzetten.
Als ze slim zijn. Wat wel zál.

De telefoon gaat.
Wat raar is aangezien R. een week in het buitenland is en die belt alleen bij reizen van meer dan drie weken.
“Met mevrouw Van de Brink van Vrij Nederland. Komt het gelegen?”
“Dit soort gesprekjes komen nooit gelegen, maar dat weet u natuurlijk ook wel.”
Schaterlach aan de andere kant van de lijn.

Ze kan me een mooi aanbod doen, zegt ze. Omdat ik nu een proefabonnement heb.
Ik wil niet, zeg ik. Want ik kom er niet toe ‘m te lezen.
“Ach, wat zónde,” klinkt het oprecht.
Waarna ze niet aanhoudt, we nog wat babbelen en hártelijk afscheid nemen.

Interessant: mevrouw Van de Brink klonk middelbaar.
Misschien zijn dat gewoon leukere call center medewerkers dan ongeïnteresseerde jonge meiden en streberige eveneens ongeïnteresseerde jonge mannen.

(overigens best treurig dat een gesprek met een call center vrouw blijkbaar zo’n Gebeurtenis in mijn leven is dat ik erover schrijf – maar je weet nooit, misschien leid ik in feite een spannend Echt Leven en is dit log 1 grote maskerade)

Tijdens het Radio 1 Journaal maak ik een boodschappenlijstje.
Voor een zalmmaaltijdsalade.
Eenmaal in de Plusmarkt denk ik: wat een onzin, ik maak ‘m toch niet.

Wat ik wel doe (aan verstandig zijn) is fruit eten.
Dat is sinds kort. Sinds ik mezelf toesta er een hoop geld aan uit te geven.
Appels vind ik nl niets aan maar frambozen en bosbessen wel.
Die deze week in de Plusmarkt in de aanbieding zijn.
Wat iets anders is dan ‘aanwezig’.
Bosbessen wil een meisje nog wel voor me halen – achter.
De frambozen zijn er de hele week nog niet geweest en komen ook niet.

Ik hoop op een mail die niet komt zodat ik alsmaar check-mail doe waardoor die mail niet wél komt maar een andere wel.
Waarin mijn puppycursus les 2 wordt afgezegd. De docente heeft een andere afspraak gemaakt. Ze kan wel morgen of zaterdag, maar dan is Radio 1 Journaal.
Zodat we er zondag over een week van maken. Dat is heel ver weg.

Mij overvalt ‘depri’.
Hoewel – depri ‘overvalt’ natuurlijk niet. Daar zakt een vrouw in weg.
En daar trekt ze zichzelf bij de haren ook hárd weer uit.
Au! Dat was de ruk aan de haren.

Jeroen Tjepkema (met kort haar, ietsje minder mooi gekleed dan gisteren -ik vind dat jasje niet mooi- maar never mind, want:)

7.10 uur “nog een Mooie Dag”

8.10 uur “goeiemorgen” 🙁

11.10 uur “een prettige dag”

(9.00 en 10 uur heb ik gemist)

Ik gebruik als adresstickers voor mijn Winkel al vele jaren stickers van Ampro.
Af en toe ook wel eens van Vista maar Ampro is mijn merk.

Drie weken geleden merk ik dat ik aan nieuwe toe ben, wil bestellen via hun site en zie dat ze op vakantie zijn maar halverwege de maand weer paraat.
Vind ik al wat kneuterig eerlijk gezegd. Maar vooruit.

Ik plaats mijn bestelling en zit te zwoegen op het formaat.
Ik meet na wat ik heb maar vind dat niet terug in het aanbod. En kies dan maar voor wat het waarschijnlijk is.
Maandag vielen de stickers in de bus: monsterlijk.
Raar formaat, lelijke dunne lettertjes, logo raar geplaatst, slecht uitgelijnd.

Shit dacht ik. En betaalde knarsetandend 36 Euro.
Waarna ik Ampro een mail stuurde over dat ik teleurgesteld was. En dat ik niet uitsloot dat ik zelf het verkeerde formaat had gekozen en zodoende.
Dat ik wél had betaald maar de stickers direct in de vuilnisbak had gemikt.
En dat tenzij zij me konden vertellen hoe ik het oude formaat weer kon bestellen (plaatjes bijgesloten) ik nooit meer iets bij ze zou bestellen.

Waarna ik twee dagen wacht in spanning.
Tevergeefs.
Zodat ik nu hier het verhaaltje maar op het wereldwijde web knal.

[update: ik heb zonder bijbetaling nieuwe stickers gekregen en hoef de door mij afgekeurde niet terug te sturen]

Wanneer iemand zegt dat ze blij is met mijn tuin omdat de hare dáár altijd nog fraai bij afsteekt is het ook mij duidelijk dat er (in de ogen van anderen) iets mis is.
Dat iets heet verwildering en overwoekering en onkruid.

Dus zeg ik gisteren tegen mijn werkster – die twee weken geleden al zei dat er nodig iets aan de tuin moest worden gedaan – dat ze wat mij betreft morgen (dan komt ze) een deel van de tijd de brandnetels en zo te lijf kan.
Maar ze was moe want ze had elders al hard gewerkt en haar rug deed pijn en haar nek was stijf en nog zowat. Dus besluit ik vanmiddag (ik had toch geen zin in Betty Boop en het was dát of Tour-hangen) mij met het eigen onkruid te bemoeien.

Mn dat wat hier op de foto in het midden staat. Lange stengel, kleine gele bloempjes. Betrekkelijk makkelijk met wortels en al uit te rukken.

Leuk is dat. Ruk – ruk. Met aan mijn voeten Femke die enthousiast wormpjes pikt waar ik de aarde heb omgewoeld. Eindelijk ben ik de haan die ze altijd al in me gezien heeft.

Na een uur is er best veel uitgeroeid en bedenk ik dat ik een Before-foto had moeten maken om nu eer in te leggen met het After.
Wel jeuken allebei mijn onderarmen en heb ik mn op de rechter een raar soort uitslag.
Omdat ik in mijn enthousiasme niet eens op het idee ben gekomen tuinhandschoenen aan te trekken.

Ik dénk nu dat ik het hartstikke leuk vind, werken in de tuin. En dat ik het vanaf nu elke dag een uur ga doen. Totdat tuin en ik geheel in harmonie zijn.
Maar als ik het echt zo leuk vond had ik dat natuurlijk al wel eerder gedaan.

Het 7 uur NOS-Journaal met … Jeroen Tjepkema!
In prachtig knalrood overhemd met donkerblauw jasje (mooie combinatie).

Afsluitend met ‘een Mooie Dag’.
Nu maar hopen dat hij dat er deze ochtend *in* houdt.

8.00 uur: hij begint wat hijgerig, alsof hij net is komen aanhollen.
En eindigt (ah – wat jámmer!) met ‘goeiemorgen’. Wel vriendelijk lachend, maar toch: ‘goeiemorgen’.
Wat me verder opvalt: ietsje borsthaar.

9.00 uur én 10 uur: “nog een Mooie Dag” 😀

Ik ken niet zoveel mensen.
Vroeger wel.
Toen kende ik er honderden op de manier waarop een mens honderden mensen kent.
Nu ken ik er nog maar een paar.
Een paar irl en nog een paar virtueel. En dan misschien nog tien, twintig ietsje verderop virtueel.
Ik zou het wel leuk vinden als een paar van die ‘ietsje verderop’ wat dichterbij kwamen. Maar ‘wel leuk’ is precies dat: wel leuk.
Er is geen heftig kloppend hartje dat aan wishing+hoping doet laat staan planning+scheming.

Maar ik beken dat ik na het gesprek met I. (die het niet naar bedoelde en die ik aardig vind) ik mezelf als erg ‘gemankeerd’ ging zien.
Terwijl ik, denk ik zelf, echt best wel best leuk ben.
Ik bedoel: als ik mezelf zou tegenkomen zou ik mezelf graag mogen en met mezelf vriendin willen worden.
Waar mezelf in het enkelvoud natuurlijk niks voor koopt.

Jamaar, probeer ik nog.
En vertel hoe ik een paar dagen geleden op tv een nieuwslezer zag, die mailde over de ‘sportief‘-serie met ‘misschien vergeten in te zenden?’ waarna ik een paar uur later een bijdrage kreeg. En een dag later een sportieve foto.
Dus, concludeer ik, zijn er in elk geval bij de omroep mensen die me wel leuk vinden.
Of in elk geval Fanlog. Of mij in combinatie met Fanlog.

I. sluit het niet uit.
Maar, zegt ze, diegene is gewoon een leuk iemand.
Wat ik alleen maar kan beamen.
Waarmee het niets zegt.
Over de leukheid van mij-cum-Fanlog.
(btw het was niet een van de Mooie Jongens van wie Jeroen Tjepkema na herhaald zeuren ‘nee ik doe niet mee’ heeft gezegd)

I. belt en we nemen van alles door o.a. mijn niet-waanzinnig-goed (haha) lopende Winkel.

En Fanlog. Waar ik de komende weken vrijwel alleen op de tent pas omdat Br. vakantie heeft en Hansje verhuist en J. niet meer mee wil doen en Y. alleen het eerste uur op woensdag en vrijdag.
Das zwaar. Das eigenlijk gewoon een eenvrouwslog met een zéér klein beetje Help of My Friends.

Hieruit blijkt, zegt I. dat ik niet het vermogen heb mensen aan me te binden. Ze te inspireren. Het brandend verlangen in ze op te wekken om te horen bij *mij* als middelpunt.
Zo’n boodschap is ‘au’ maar ook waar.
Het verbaast me nl niet.
Maar tegelijk weet ik niet waar het ‘r in zit.

* doe ik geen leuke dingen en willen mensen daarom niet bij me zijn
* doe ik wat ik doe niet op een leuke manier
* ben ik te dwingend (goed mogelijk)
* te kritisch (probeer ik te beheersen)
* te weinig complimenteus (ik doe écht m’n best)

Maar er zijn toch ook mensen die me -virtueel- wél leuk vinden, zeg ik met een (ik hoor het zelf) ‘klein stemmetje’ tegen I.
Ja hoor, zegt ze.