Ik snap het niet, waarom zoveel mensen zo kapot van ‘m zijn, van Obama.
Ik vind zijn retoriek: retoriek.
En waar hij wel (eindelijk) met ideeën komt zijn die niet verrassend.
Verder is hij tegen het homohuwelijk.
Over mezelf en andere dieren
Ik snap het niet, waarom zoveel mensen zo kapot van ‘m zijn, van Obama.
Ik vind zijn retoriek: retoriek.
En waar hij wel (eindelijk) met ideeën komt zijn die niet verrassend.
Verder is hij tegen het homohuwelijk.
* afspraak maken met de kapper
* boeken beneden uitzoeken en niet meer hier iets aanbieden wegens: zinloos
* gisteren aan de deur gekochte bloemen in het water zetten
* sinaasappels persen
* gewassen was opruimen
* slaapkamer opruimen
* Yuma mailen of mijn pakje is aangekomen
* nadenken over het morgen te schrijven artikel ‘hoe bevalt mij Radio 1 Journaal nieuwe stijl’
PAPATHANASSOPOULOU, MAÏRA De Judaskus
Amsterdam, Prometheus, 2000. Paperback, 247 pp, 20 x 13 cm. Een tienermoeder besluit na 17 jaar, wanneer zij ontdekt dat haar man vreemd gaat, haar rol van volgzeme echtgenote en tedere moeder op te geven.
BOMANS, G Op reis rond de wereld en op Rottumerplaat
Amsterdam/Brussel, Elsevier, 1972. Paperback, 159p.
BREEN ELSE Tegen de draad in
Rotterdam, 1978, 110 .pp, paperback, 15 x 21 cm. Translated by van Marwijk Kooy
HEK, YOUP VAN ‘T Rijke meiden en andere verhalen
Amsterdam 1992, ing. 99 p.
MULISCH, HARRY Bericht aan de rattenkoning
Amsterdam, Uitgeverij De Bezige Bij, 1966. Paperback 20×13. 4e druk. 200 blz. Dit boek behandelt de geschiedenis van Amsterdam in de periode 1965-1966. Het is geschreven in augustus 1966, in een drie weken durende woede- en lachaanval. Dat het daarvan de sporen draagt, is volkomen in orde. Het handelt niet alleen ‘over’ de gebeurtenissen, maar is ook deel ‘van’ de gebeurtenissen.
BIE, WIM DE Meneer Foppe En Het Gedoe
Amsterdam, De Harmonie. 1990. Paperback, 20x13cm, mono- en dialogen, brieven, interviews, verhalen, 177 p.
HEK, YOUP VAN ‘T Fax
Amsterdam, Thomas Rap, 1999, Paperback, 162 pp, 20 x 12,5 cm.
TAMARO, SUSANNA De stem van je hart
Amsterdam, Wereldbibliotheek, 1995, 5de druk. Paperback, 155 pp, 21 x 13 cm. Vertaald door Rosita Steenbeek. Een vrouw maakt de balans op van haar leven. Vol liefde brengt ze de verkregen wijsheid over op haar kleindochter.
De boeken zijn allemaal gelezen maar zien er nog behoorlijk uit.
Per boek zijn de verzendkosten € 2,20, elk boek kost 95 cent. Wil je meer boeken, dan bespaar je op de verzendkosten.
Aanbod geldt tot morgenochtend 6 uur.
Dan gaan ze bij de ‘dozen voor Annet’.
Wél gedaan vandaag (behalve Fanlog): een handleiding schrijven voor R. voor dit Weblog aangezien bijna alles sinds de upgrade van een week geleden anders is.
Ook gedaan: boodschappen halen en pakjes wegbrengen.
Van plan:
* stapel boeken beneden uitzoeken, wat ik hou en wat naar A. kan
* slaapkamer opruimen
en nu ook nog
* magazijn opruimen omdat Sammie 2 minuten geleden grote dozen met enveloppen en kartonnen doosjes van het bureau gooide zodat de vloer tussen de stellage en het bureau bezaaid ligt met van alles dat er niet hoort
Kleine, niet echt zinvolle actie maar vooruit:
de laatste drie kleine kalendertjes voor 2008 die nog in de Winkel staan hier aanbieden tegen verzendkosten = € 1.75.
Het jaar heeft nog vier maanden dus wie weet best leuk. ‘Hebbes’ in de commentjes en als dit de eerste keer dat je hier reageert kom je ook in aanmerking maar dan denk ik stiekem natuurlijk wél: “wat ben jij een hébberd” 😀



|
Beste gebruiker, hierbij krijgt u een waarschuwing. Nadere uitleg kunt u onderaan deze waarschuwing vinden. Wanneer blijkt dat u na deze waarschuwing toch doorgaat met de geconstateerde gedragingen en/of er nieuwe niet te tolereren gedragingen ontstaan, dan bestaat de mogelijkheid dat u voor een korte periode geblokkeerd wordt. Gaat u na die blokkade weer door met het vertonen van niet te tolereren gedragingen, dan volgt, waarschijnlijk zonder nieuwe waarschuwing, een langere blokkade, die kan oplopen tot een blokkade van onbeperkte duur. Als u constructief bij wilt dragen aan deze encyclopedie, lees dan onze welkomstpagina. |

Ik had het al over het interview met Rob Trip in de Esta.
Zaterdag stond er een lang interview met Rik van de Westelaken in Het Parool.
R. kocht de krant op mijn verzoek en er staat een érg mooie foto bij.
Van Rob Trip in Esta trouwens ook.
Wat me bij beide interviews opvalt: de verslaggeefsters hebben goed hun research gedaan. Ze hebben alles gelezen dat beide NOS-mannen ooit ergens hebben verteld.
En ze vragen ze nu dat te herhalen.
Rik van de Westelaken doet dat blijmoedig (tenzij de journaliste het zuchten en steunen van ergernis heeft weggeschrapt).
Rob Trip zegt tegen Hilde Postma (over zijn ontslag bij Nova): “Ik vind het wel vervelend dat mensen daarnaar blijven vragen. Dat is geen verwijt aan jouw adres hoor, ik snap heel goed dat je dat gevraagd moet hebben.”
Dat zie ik dus heel anders.
Voor een goed interview moet je álles hebben gelezen en nagevraagd dat leesbaar en navraagbaar was. Voor je je gesprekspartner tegemoet treedt ken je al zijn feiten. Hij kan je niet verrassen met “ik ben opgegroeid in…” of “mijn carrière begon ik bij…”
Maar dan begint het pas.
Dan begint je eigen creativiteit. Dan bedenk je die vragen die nog nóóit zijn gesteld.
Omdat je 1 doel hebt: je geïnterviewde prikkelen en inspireren.
Wat je *niet* wil is dat die bereidwillig afdraait wat-ie al tig keer heeft verteld.
Dat is misschien niet erg voor je blad/krant als die tevreden is met ‘best leuk verhaal’.
Dat is wél erg voor jezelf als je jezelf als journalist serieus neemt.
En het is bijna beledigend tegenover je subject.
Vind ik.
Dus.
Heb je eindelijk dat wat je verdient.
Best Horloges, maar zeer goedkoop.
Deze Horloges zijn je echt enthousiast dat wij u de garantie.
Haal alles wat hier en nu, om het naar buiten komt en meteen gebruikt.
Het is wel stil in huis, nu ik niet meer naar Radio 1 luister.
Behalve naar het Radio 1 Journaal natuurlijk.
Maar verder is de radio uit.
Ik teken zelden petities en ik brand al helemaal nooit kaarsjes.
Deze vind ik wel sympatiek.
Een actie tegen alle telefoongidsen die we toch niet gebruiken nu we internet hebben.
Je kunt daar melden dat je er geen meer hoeft. Dan kom je op een kaartje van Nederland te staan met je postcode en kun je zien hoeveel straatgenoten even verstandig zijn.
= leuk.
Stom toevallig (want: bijna vergeten) dacht ik vandaag, staand in de rij bij de Plusmarkt: zal ik even kijken naar Rob Trip in de Esta?
Om: nee! te besluiten. Want Rob Trip, is dat niet die jongen die zonder zelfs maar een ‘nee sorry’ de aanvraag voor een interview van Fanlog wegwierp en die niet eens bedankte voor de namens ons aan hem gezonden twee flessen kostelijke (en ook nog dure) witte wijn.
Dan mailt iemand van Twitter me: jij vond Rob Trip leuk? Dat interview met hem staat in Esta – wil je een scan?
En iets in mij zegt: Scan? van een interview met Rob Trip? Nah.
Maar ik doe toch: ja, graag.
En dan krijg ik de scan en het is best een leuk interview waarin helemaal *niets* nieuws staat maar ik krijg ook meegestuurd de opwarmer van de hoofdredactrice van Esta die minstens zo hijgerig is over Rob Trip als ik ooit was.
Opnieuw denk ik: waarom kreeg Fanlog niet dat interview.
Maar zinloos. Bridges die verbrand zijn. Spilled milk en nog zo wat.
– wie heeft Obama als running mate gekozen
– welke andere Democratische president kwam uit het zuiden behalve Bill Clinton
– welke erge orkaan hadden we in Amerika een paar jaar geleden
– kwoot uit het nieuws van dit weekend: ‘welk woord is weggelaten’
– André van Duin over de Dikvoormekaarshow kwoot: wie is hij
– eergisterenvraag: van welke milieuorganisatie was Cramer in het verleden voorzitter
– voorwerp stelt zich voor: een Zweedse worstelaar smeet mij weg, Michael Phelps … “ik ben een Olympische medaille”
– (twintig minuten later nóg geen laatste vraag, je moet het wel erg boeiend vinden als je hiervoor blijft hangen)
Ghislaine Plag: “We hebben hier natuurlijk ook zitten oefenen en ik kwam lang niet altijd op negen punten kan ik je verklappen”. O got.
Vanochtend weer eens om half zes op vanwege het Geheel Vernieuwde Radio 1 Journaal dat om zes uur zou beginnen en tot half tien zou duren.
Vooral het 1e uur bleek slopend. Niks meer plaatjes draaien en langzaam wakker worden, meteen béng ter zake.
Daarna ging het me beter bevallen en schreef ik een redelijk positieve eerste indruk op Fanlog. En dacht: nu komen vast de reacties. Luisteraars die het met me eens zijn, die het met me oneens zijn. Die het wat harder/anders formuleren, wijzen op onderwerpen die ik onbesproken liet.
Helaas. Er komt na een tijd 1 reactie maar die reageerder vermeldt dat ze hetzelfde ook op het NOS weblog heeft gezet want dat is “makkelijk”. Heel fijn ja, maar daar vermeldt ze *niet* dat ze het ook bij ons zette. Wat toch leuke reclame zou zijn geweest.
Ik besluit het eens in de Twitter-groep te gooien, wat anderen van de uitzending vonden.
En krijg 1 reactie: “Ik vrees dat jij de enige bent die ernaar luistert… (en dat bedoel ik niet lullig). Ik luister echt nooit naar de radio.”
Tja dus. Enzo. Zucht.
Uw Qualtitats drugs comfort van hun huis op orde te dagen per week de klok rond. Bestel nu zonder risico.
Tijd en iets voor uw gezondheid. Bij ons zijn en gemakkelijk te worden weer gezond. Met klanten te herhalen om van generieke medicijnen tegen lage kosten.
Ik wil foto’s maken van de plek waar mogelijk het tuinhuisje/schuurtje komt om beter met R. te kunnen overleggen. Dus baan ik me een weg naar de andere kant van de tuin door erg veel onkruid en dan opeens: deze plant.


Erg mooi vind ik ‘m met z’n iele stengels met kleine rode bloempjes.
Hij lijkt me ook een échte plant, geen onkruid.
Niet dat écht zijn een must is om in deze tuin op waarde te worden geschat.
Maar toch: wie *is* hij?
Ik ben een tijdje actief geweest op Wikipedia. Veel portretjes van Radiomensen gemaakt.
De laatste tijd doe ik er niet veel meer aan maar wel hou ik een beetje in de gaten of er geen rare veranderingen in mijn stukjes worden aangebracht.
Meestal zijn dat wijzigingen in het genre ‘de NOS is links’. Oh well.
Vandaag kijk ik ook weer eens en wat zie ik: een raar knulletje heeft mijn stukje over de NOS-journalist Bart Kamphuis gewist en vervangen door:
Bart Kamphuis (Hengelo, Overijssel, 12 Februari 1991) is een Nederlandse voetballer.
Hij groeide op in Hengelo. Hij werd bekend, omdat hij bij Yuen Wong (bekende dammer) in de klas zat. Hij heeft zijn VMBO op de Bataafse Kamp gedaan. nu doet hij Havo op diezelfde school en volgt het profiel Economie&Maatschapij. Bart speelt op dit moment bij Hengelose Voetbal Vereniging(HVV). hij zit nu in HVV A1.
3x raden wie dit heeft gedaan.
Maar zoiets geks is me nog nooit overkomen zodat ik geen idee heb wat te doen.
Een mailtje gestuurd aan een Wikipedia-moderator dus maar.
En weer eens onder ogen gezien dat Wikipedia net zo goed en betrouwbaar is als degenen die eraan werken.
Als de wekker niet om half zes gaat must it be sunday. Dat weet ik, en de katten doen bekwaam alsof ze dat *niet* weten.
Nu is wakker worden niet echt erg uit een droom waarin ik denk dat ik Alzheimer heb wat zich o.a. uit in dat ik mijn auto niet meer kan vinden. Geen idee waar ik die heb geparkeerd. Op straat? In een parkeergarage? Wélke dan. Dat leidt tot toenemende paniek.
Opstaan om half zeven is dan een zegen.
Op Fanlog zet ik de verwijzing naar de laatste bijdrage van Andy Houtkamp boven mijn eigen verhaal, de laatste aflevering van de Sportief-serie waaraan ik veel tijd en moeite heb besteed.
De serie was een succes, ik ben er trots op en ga nu zitten wachten en hopen op reacties.
Lijkt me ook leuk voor de journalisten die een bijdrage hebben ingestuurd.
Wat me leuk leek voor mezélf: vandaag uit de hele dikke Volkskrant die gisteren in de bus viel en waarvoor ik toen geen tijd had het Volkskrant magazine lezen.
Dit nu, zit er weer eens niet bij 🙁
Morgenochtend verschijnt het laatste deel van de serie ‘hoe sportief zijn de mensen van het Radio 1 Journaal’ op Fanlog.
Eerst was ik bang dat ik dit deel niet volkreeg, toen kwamen er méér inzendingen dan ik verwacht had en hoopte ik nog even dat er zó veel meer zouden komen dat we nog een zondag konden vullen. Quod non.
Als ankeilertje een kwis (mét prijs voor wie de meeste antwoorden goed heeft maar dat moeten er wel minimaal 5 zijn).
Dit keer deden mee: presentator Marcel Oosten, Australië-correspondent Wabe Roskam, chef voetbal Arno Vermeulen, sportpresentator Robbert Meeder, Spanje-correspondent Rop Zoutberg, Afrika-correspondent Kees Broere en politiek verslaggever Wilco Boom.
De sportieve presentaties die eruit rolden waren:
– niets
– niets (maar was actief race-fietser)
– hardloopband
– niets (maar voetbalde en tenniste)
– niets (maar was actief mountainbiker)
– loopt over twee maanden z’n eerste marathon
– 2-3x p.w. naar de sportschool
Koppel de juiste man aan de juiste activiteit en laat je helpen (of juist niet?) door hun fotootjes.
V.l.n.r. Arno, Robbert, Rop, Wilco, Wabe, Marcel, Kees
[de antwoorden staan hier]
De hele dag tot tien minuten geleden was ik bezig met het schrijven van ‘Sportief’ deel 8.
Net gunde ik mezelf even de tuin in. Hapjes brengen aan knagers en kippen. En kijken hoe het met mijn planten gaat. Deze mn.
Ze staan langs het smalle pad en vorige week trok de werkster toen ze naar de achtertuin liep er zó maar de groene bak overheen zodat ze helemaal plat lagen. Ik kon wel janken en deed dat bijna ook omdat ik ze de laatste weken zag groeien en bloeien en steeds dacht: wat heb je toch een mooi onkruid.
Ik hielp ze dus weer overeind en gelukkig stonden ze er een dag later weer mooi bij.
Helaas: tot maandag. Want dan komt ze weer. En ik heb al eens (afgelopen maandag óók) gezegd dat ik zo hou van m’n onkruid maar het horen en het begrijpen en er dan rekening mee houden zijn verschillende zaken.


Vraag: om welke plant gaat het? waar een witte en een roze variant van naast elkaar (kunnen) staan.
En: als hij wordt vernietigd (plat gereden) en écht dood gaat, komt hij dan volgend jaar weer terug?
“Ik ben Ed van Thijn en ik vraag uw hulp…” zegt een érg gebroken stem van een zo te horen érg breekbare oude man en mijn associatie is: hij is onwel geworden.
Maar hij vraagt m’n hulp voor de slachtoffers van de oorlog in Georgië aan wie ik (bekentenis) niets heb gegeven. Niet omdat ik niet met ze te doen heb maar omdat ik maandelijks al een smak geld overmaak aan goeie doelen (dier en mens) en dan aan het eind van het jaar nóg meer.
Nu ik dit zo opschrijf denk ik: ik ben een slecht mens. Want woestijnrat Billie (oid) van de Stichting Aap krijgt elke maand 7 Euro van me. Om maar iets/iemand te noemen.
En ik ga ook nog eens over 13 dagen duur op vakantie. Op vliegvakantie. En huur daar een SUV.
En de vluchtende mensen in Georgië kan ik toch moeilijk wegstrepen tegen de stieren van de stichting Anti-Stierenvechten of de natuur van Red de Peel.
Got wat ben ik ingewikkeld bezig.
En dat alles omdat ik bij de stem van Ed van Thijn telkens zo’n nare associatie krijg.