Over mezelf en andere dieren
Het is donderdagochtend en de zon schijnt. Eeb, de oude dame, slaapt, binnen op de stoofhete vensterbank. De heren zitten buiten hartelijk samen – we hebben net kopje likken gedaan – en bedenken wat ze nu weer eens zullen gaan doen. Ik geloof dat ze J. nu niet missen; verder zal ik het als oppasser nooit schoppen.
De Noordervaart, de hoofdverbinding tussen Alkmaaren Hoorn, is geblokkeerd voor doorgaand verkeer, want eerst moet die overladen gele vrachtauto uit de sloot getakeld worden. En zo werd het nog een heel spannende middag. De Noordervaart ligt aan de overkant, aan deze kant ligt de ventweg met bomen links en rechts.
Gisterochtend vroeg heb ik J. op Schiphol achtergelaten, met een vederlichte koffer en een bijkans leeg rugzakje. Intussen heb ik mezelf in Grootschermer genesteld, met twee zware koffers. De grote zit vol met goede voornemens: pakken papieren waarmee (eindelijk) iets mee moet gebeuren. In de kleine zitten kleren tegen regen en kou die ik hiopelijk niet zo erg nodig zal hebben, en wat ik verder nodig heb voor een maandje in de polder. Het leek me dat m’n rode jasje aardig kleurt bij al het groen hier. Hoewel de bomen al beginnen te herfsten, heb ik mijn bruine jas nog maar even in Amsterdam gelaten.
Dank aan de commenters die vastgesteld hebben dat J. veilig door Delta naar Amerika is gebracht. Ik hoefde dus niet naar aircrashes te googleën. De heilwensen zal ik overbrengen.
Ik had nog zoveel foto’s om uit te kiezen om hier te plaatsen.
Die foto’s maken het sowieso heel leuk.
Want ze herinneren me aan de kleine momenten van ‘ah – leuk!’ en dat blijken er heel veel te zijn.
Momenten in de woestijn, momenten in steden, op yard sales, bij kerken, in winkels, glurend naar buren.
Ik nam erg veel foto’s mee terug in het voorjaar, ik gebruikte er te weinig van.
Ook van de vogels had ik nog meer.
Morgen, over een paar uur, ga ik alweer op pad hoewel ‘op pad’ raar associeert bij zo’n reis.
Een foto nog, volstrekt willekeurig.
Een foto uit Kingman. Ik logeer daar in kamer 151, dit is aan de overkant op 1-hoog.
De foto zelf is helemaal niet bijzonder.
Maar wat ik dan denk: wie zijn die mensen. Vinden ze het hier leuk? Waarom zijn ze hier eigenlijk? Wat doen ze als ze niet in hun kamer zijn? Vinden ze elkaar leuk?
Waarom denken reclamemakers toch dat ik me voel aangesproken door ordi-stemmen?
Als gulle gewone vrouw in de commercial over de ‘freiwilliges van de sonnebloem’.
En als ondernemer door die enge Jelle van ‘dát is snel’.
En als ik me *niet* voel aangesproken – wie dan wél?
Ik was bij de kapper voor mijn normale bezoekje een paar dagen voor ik op reis ga.
Dat duurt alles bij elkaar een kwartier incl. het nodeloze wassen (deed ik zelf vanochtend al) en de zinloze shampoo-met-volume en verzorgende-gel.
Wanneer ik voor de spiegel zit en geknipt word komt er een mevrouw binnen die door de kapster enthousiast wordt begroet. Ze hebben elkaar een tijd niet gezien.
De mevrouw wil even tussendoor geknipt worden, kan dat.
Het kan. Dus krijg ik een droogkap om m’n kop en gaat mevrouw in de shampoo.
Ik vind het vervelend, die droogkap. Ik denk dat mijn hoofd verbrandt of in elk geval mijn haar. Het voelt in elk geval rot.
Dat zeg ik tegen de kapster die zegt dat ik dat dan metéén had moeten zeggen.
Niet vals: excuserend.
Maar omdat ik normaal met de föhn word gedroogd wist ik niet dat ik het een vervelend gevoel zou vinden.
Ook verder is het kijken in de spiegel van de kapper me weer slecht bevallen.
Ik word in korte tijd héél oud.
Vandaag mag ik van mezelf uitslapen.
Toch druk ik wanneer ik om negen over zes wakker word even de radio aan.
Het raspende stemgeluid van Michiel Breedveld. Uit ermee.
Om half zeven sta ik wel op. En stel opnieuw vast (net als gisteren) dat ik het Radio 1 Journaal niet zo leuk meer vind als vorige week.
Is het gewenning? *Is* het minder leuk?
In elk geval erger ik me in toenemende mate aan de niet erg prettige duo-presentatie (lees wat ik bedoel dik gedrukt tussen deze regels).
En schrijf ik zelfs 1 kritisch stukje. Wat iemand die me al dagen daartoe presst direct opvalt zodat ze het triomfantelijk in het commentje constateert.
Eerst denk ik: negeren. Dan: misschien moet ik het uitleggen, wat ik bedoel.
Dat doe ik dus maar.
En nu vraag ik me af of ik het hiermee beter of slechter heb gemaakt in de zin van ‘kritischer’ of ‘afgezwakt’.
Wat allemaal geen bal uitmaakt want over drie dagen ben ik weg en gaat Fanlog geheel d’r eigen gang.
Dit moet tussen ons blijven anders gaan mensen zeuren maar: vandaag at ik spaghtti met rivierkreeftjes en wat ik niet op kreeg zette ik buiten.
Om tien over acht was daar al egel, volgens mij dezelfde die we vanochtend zagen.
Hij vond het lekker en at alle rivierkreeftjes op en de helft van de spaghetti. Toen wandelde hij weg.
Een half uur later ging ik de knagers voeren, stond een tijdje te kijken bij die in de achtertuin en dacht toen: zouden er al appels uit de boom van de buren zijn gevallen in onze tuin. Dan kan ik die ook aan de knagers geven.
Dus liep ik naar die schutting (door de bush, dat deel tuin is overwoekerd) en wie tref ik daar: egel.
Ik zie hem voordat hij mij ziet, houd in, zeg iets geruststellends (naar mijn eigen idee) en loop voorzichtig terug.
Egel is dan ook blijven staan en duikt bosjes in van-mij-af.
Maar wat ik eigenlijk zeggen wou: Etta denkt dat onder 1 van de cavia-hokken een nest zwarte ratten zit dat ze samen met jou wil uitroeien.
En ze wil muizenvallen zetten voor de muizen in het kastje met de chips.
Vandaag kwam ik tot te weinig.
Toen zag ik een half uur geleden een doosje staan in de slaapkamer die ik, dacht ik, had opgeruimd.
Veel viezige vettige stoffige dingen zitten erin die grotendeels meteen weg kunnen.
Wel nog twee heel behoorlijke haarborstels, in elk geval geschikt om Eebje mee te kammen.
Maar ook mijn video poker spelletje waaraan ik jaren was verslaafd en waarnaar ik me vorige keer nog gek heb gezocht omdat ik dacht: leuk voor in het vliegtuig.
En óók: een telelens voor een gewoon fototoestel. Sigma 400 mm F 5.6.
Ooit gekocht voor mijn Nikon. ‘Gewone’ Nikon, niet digitaal. M’n FG.
Waarvan ik vermoed dat ik die heb weggegeven. Of misschien ligt die ook nog ergens en ben ik hem nog niet tegengekomen.
Zo’n lens, zou die nog iets waard zijn, vraag ik me af.
En ‘zal wel niet’ denk ik.
Toch eens Marktplaats bezocht.
Waar ik een identiek exemplaar aantref dat in ‘zeer goede’ staat is (de mijne is nieuw, ik vond hem veel te onhandig en te zwaar).
Keurig in de leren doos nog.
Die ander vraagt € 350 en er is al 3x geboden met als hoogste totnutoe € 275.
Zal ik? Maar dan moet R. het afhandelen.
Ik kan hem natuurlijk ook een maand laten liggen.
Laat ik dat maar doen.
Als een soort ‘appeltje’ voor als ik terug ben.
Cavia’s zijn sociale dieren. Daarom mogen ze niet langer in hun eentje in een hok vertoeven. Wie een cavia wil houden, moet er ten minste twee nemen. Dat geldt ook voor konijnen en siervogels. Koeien mogen vanaf vandaag niet langer dan twee weken onafgebroken op stal staan. Ze moeten minimaal negentig dagen per jaar de wei in, daarvan dertig dagen in de winter.
Geen twijfel mogelijk, als dier zijnde kun je vanaf vandaag ‘t best vertoeven in Zwitserland. Het Alpenland heeft per 1 september de strengste dierenbeschermingswet ter wereld ingevoerd. Die nieuwe wet wil dus de eenzaamheid onder cavia’s, siervogels en konijnen terugdringen maar er staat nog veel meer in. Bijvoorbeeld dat het hok van een cavia-stel minimaal een halve vierkante meter groot moet zijn. En dat een paard recht heeft op een stal van zo’n twaalf vierkante meter – afhankelijk van de grootte van het dier.
En omdat dagelijks zeven Zwitsers worden gebeten door een hond, zijn ook op dit vlak voorschriften nodig. Hond en baas moeten een tien uur durende opvoedingscursus volgen, voor ‘t baasje komen daar nog twee uur theorie bij. Maakt niet uit, poedel of pitbull, naar school zullen ze.
(bron)
Het is bijna zover en dan overvalt mij de gebruikelijke weemoed en ‘wat heb ik daar te zoeken’ en ‘het is hier toch fijn’. En: ‘vorige keer vond ik geen rust en vloog het me aan en wou ik na twee weken al terug’.
Vakantie houden is nl niet zo simpel als anderen denken die (vaak: jaloers, en dat snap ik!) zeggen: ik had dit jaar geen vakantie, een week vakantie, kon alleen naar een camping in Drenthe etc.
Dús ga ik, denken ze, een geweldige tijd tegemoet.
Wat ook zo is. In elk geval deels. En verder mag ik niet zeuren. Hoewel ik dat natuurlijk best mag.
Van mezelf.
Morgen komt R. Heel kort.
Hij arriveert om half elf en dan wil hij wat dingen zien op de computer en in de tuin.
Zelf neem ik me vooral voor hem aan te wijzen waar mooie onkruiden staan. En welke bomen en struiken hij niet mag weghalen omdat de mussen er graag inzitten.
(mus=beschermde diersoort)
En waar egel zijn tapas-eitjes verwacht.
Deze struik groeit opeens op het terrasje direct achter het huis waarbij ’terrasje’ meer bij wijze van spreken is aangezien je de steentjes slechts terugvindt als je gras en onkruid verwijdert – wat (hallo, R.!) *niet* de bedoeling is.
Deze struik dus. Ik dacht toen hij net opkwam dat hij een soort wilde wortel was. Maar hij ging rap omhoog en ook in de breedte.
En net zie ik dat hij knopjes heeft. In al zijn okseltjes (heet dat zo). Lichtblauw.
Bij de Democratische Conventie kwam ik vorige week een aantal prominente leden van de Partij van de Arbeid tegen. Het voelde een beetje als thuiskomen – u kent dat wel. Zo’n warme gloed over je heen. We schudden elkaar de hand (met links), en ik deed een extra knoopje open, zodat iedereen een blik kon werpen op ‘t Obama-shirt dat ik stiekem onder mijn overhemden draag. Ook als ik live met de presentator in Hilversum praat. Heerlijk gevoel. Alsof Barack altijd een beetje bij me is.
Het onderonsje duurde helaas niet erg lang, want ik moest door naar de Republikeinse Conventie in Minneapolis. Daar ben ik net aangekomen. Northwest Airlines, uiteraard. Vlieg ik altijd – de tranen schieten me in de ogen bij dat mooie rooie staartstuk. In die kisten van Northwest heb ik een vaste plek, helemaal links vooraan, tegen het raampje gedrukt. In business class, uiteraard. (Wat dacht u? De omroep betaalt.)
Lees hier verder en geniet ook van de reacties.
Blythe is mijn plaspauzestop.
Het is een dorp, kleine stad en ligt net in Californië op twee uur van Yuma en 4 uur van Kingman en Boulder City.
Vroeger logeerde ik er ook wel eens. Maar in Blythe is echt helemaal niets te doen en als je toch zes uur moet rijden kan dat vind ik beter in 1x.
Mijn vaste plasstop in Blythe is de K-mart.
Ik loop binnen, ga naar rechts naar de restrooms en loop dan nog een kwartier door de winkel om de spieren en de gedachten los te maken.
Soms koop ik wat. Soms niet.
In april stop ik ook bij Rite-Aid.
Vanwege de plastic bordjes die ik bij een ándere Rite-Aid kocht en daarna niet meer vond.
Maar lopend naar de deur zie ik ze al. �
Zwaluwnesten. Boerenzwaluwnesten.
(let op de richels)
Wanneer ik een winkel instap heb ik altijd alleen mijn kleine, niet zo scherp kiekende toestelletje bij me. Ik neem een paar foto’s maar dit wordt niets.
Ik haal het andere toestel. En erg veel wordt het nog steeds niet want allemachtig, wat zijn die zwaluwen snel.
En dan zit er buiten op een richel ónder zo’n fraai zwaluwnest met een zeer knullig nest maar met zeker 1 jong ook nog een duif.
Ik weet dat bedrijven het erg vervelend vinden wanneer wie op ze gaat googlen veel klachten vindt.
Daarom: daar gaat-ie weer over de Volkskrant, een prima ochtendblad, een erg fijne zaterdagkrant áls-ie wordt bezorgd.
Vorige week ontbrak het Volkskrant-magazine.
Ik stuurde een mail waarop niet eens een reactie kwam. Hoewel ik hem (op)hing aan een eerdere mailwisseling over veel klachten en veel mooie beloften en toezeggingen en dat ik vooral moest laten weten als er weer iets mis ging.
Vandaag ontbreekt niet alleen VK-magazine maar alle extra katernen!
Toen hij net begon bezorgde het jongetje wel eens in 2 rondes omdat het anders zo’n dik pak was. Ik wacht dus braaf tot tien uur maar stuur dan toch maar een mail dat ik de rest van m’n krant wil hebben.
Om kwart voor elf ook maar doorgegeven via de site: krant niet gearriveerd (de nuance ‘deel krant wel, ander deel niet’ heb je daar niet).
Waarop ik het automatische bericht krijg dat er ‘op de eerste werkdag’ naar zal worden gekeken. Ben je mooi klaar mee als je hecht aan je lekkere dikke zaterdagkrant.
Het is nu half 5 en de krant is niet nabezorgd.
Wanneer ik op vakantie ben zet ik ‘m stop.
Als hij de week nadat ik terug ben ook maar 1x niet of veel te laat wordt bezorgd zeg ik ‘m op.
(gelukkig had ik nog wel VK-Magazine van vorige week dat Hippo me erg attent toestuurde)
Ik beleef niks.
Nou ja – heel soms *iets*.
Gisteren bv.
Eebje, die wel eens op de stoep gras wil eten om daarmee makkelijker te kotsen (de deur naar de achtertuin staat altijd open maar ja) stak opeens de straat over.
En verkende wel 7 minuten de tuin van de overburen.
Waarna ze terugliep naar huis en ik de voordeur achter haar sloot.
(en ik R. belde met ‘ik heb een avontuur beleefd’)
Vanavond ga ik de knagers voeren en terwijl ik naar buiten loop (R! kwart over acht al) zit daar een egel te snacken aan een eitje en die trekt zich nergens iets van aan.
Dan in de achtertuin zie ik een ballon in de polder landen.
En voor blasé types is dat misschien ‘oh well’ maar ik hol terug het huis in en neem een paar foto’s.
Ik probeerde dit hier onder in een comment te zetten maar dat lukte niet, daarom nu nog een keer
Beste T,
Ik heb je betaling ontvangen en doe je bestelling morgen op de post.
Nogmaals bedankt voor je bestelling en
vriendelijke groeten,
Jeanne
==================
Hallo Jeanne
Ik heb vanmorgen al een envelop ontvangen met wat sticker vellen, maar niet alles is er wat ik heb besteld.
Klopt het dat er nog een zending komt.
Ben evt. te bereiken op telefoonnummer 06-
Met vriendelijke groeten
T
==============
Ik schrik me wezenloos.
Ik haal de bestelling erbij. Ik zie me die nóg bij elkaar zoeken én er een kadootje bij doen (ik leer het echt nooit).
Ik schrijf terug.
Dag T,
Hier begrijp ik niets van.
Ik heb je bestelling met zorg ingepakt en er echt alles in gedaan.
Heb je de envelop goed bekeken dat er niet onderin nog iets in zit?
vriendelijke groet,
Jeanne
===================
Hallo Jeanne,
Ik heb alleen alle sticker vellen van de vissen en een vel van dolfijnen.
Verder zit er echt niets in de envelop, sorry.
Groetjes
===================
Maar dat is toch ook wat je had besteld?
(ik doe de link naar de bestelling erbij)
Jeanne
===================
Nee, ik heb nog meer dingen besteld in totaal voor 27,01.
Ik heb ook een uit draai geprint wat ik in totaal heb besteld.
Wilt u mij anders even bellen dan kan ik even zeggen wat er nog meer opstaat.
===================
Je vergist je echt.
Op 27-8 maakte je € 14,50 over.
Kan het zijn dat je van plan was meer te bestellen, dat hebt uitgeprint en toen een kleinere bestelling hebt gedaan?
Waarom heb je anders € 14,50 overgemaakt?
=================
Hallo Jeanne
Sorry mijn excuus.
Ik ben in de war met nog een andere bestelling die ik kort daarna heb besteld bij iemand anders.
Mijn excuus hiervoor.
Groetjes