“I am all about expressing myself!” roept een vrouw van pakweg 33 me toe vanaf de Amerikaanse tv. Waarna ze vertelt dat ze dús haar dokter om botox heeft gevraagd.
Zodat ze zich nu helemaal kan ‘expressen’.

Ook op de Amerikaanse tv is een reclame van een verzekeringsmaatschappij.
Die laat ‘gewone mensen’ vertellen over voorvallen waarover ze tevreden zijn en omdat ‘gewone mensen’ soms een steuntje kunnen gebruiken zetten ze er een BA’er (bekende Amerikaan) naast. Die als het nodig is kan vertalen.
In 1 spotje is de BA’er Joan Rivers. “I can’t feel my face!” roept ze. En: “Am I smiling?!”

Vanavond zie ik Dione de Graaff voetbal aankondigen.
En mij valt op dat alleen haar mond beweegt.
Zodat ik me afvraag of ze eerder wél een gezichtsuitdrukking had of dat ook zij ten prooi is gevallen aan botox in de illusie dat ze zich dan beter zou kunnen uitdrukken – quod non.

Mail (niet leuk): ik mag niet meer meedoen met het Intomart Kijkersonderzoek. “Voor het verwerken en interpreteren van de resultaten van het onderzoek is het belangrijk dat de samenstelling van de groep waardeerders een goede afspiegeling is van de Nederlandse bevolking en hun kijkgedrag. Wij vragen daarom soms nieuwe mensen panellid te worden of andere mensen om het panel te verlaten.”

Post (wel leuk): dankzij mijn verkoudheid verbleef ik dit jaar 15 nachten in een Best Western (ik ging er nl niet weg zoals gepland). Zodat ik nu de Platinum Elite kaart krijg met als voordeel: “altijd de best beschikbare kamer”. Dat klinkt goed! Nu even kijken naar wat er staat in de kleine lettertjes waarnaar dit zinnetje verwijst. “Op basis van beschikbaarheid.”

Een doosje met tien stempels die te maken hebben met engelen.
Afm. engel in het midden 5 x 7 cm.

Logprijs *incl.* verzendkosten € 6,75 en de verzendkosten zijn 2 Euro dus reken maar uit hoe (on)redelijk die prijs is voor deze gloednieuwe stempels waarmee je lekker aan de slag kunt bij je kerstpost – om maar iets te noemen.
En ‘Peace’ stempelen kan natuurlijk altijd.

‘Hebbes’ in de commentjes, zelf contact opnemen en binnen een week betalen.

Vandaag zullen de aliens kontakt met ons maken.
Wat ze al heel lang en heel vaak doen, maar nu giga.
Met een spaceship waar we niet omheen kunnen.
Degenen die dat denken verspreiden de boodschap en haalden ook het Radio 1 Journaal waarin Marcel Oosten er op zijn onvolprezen halfserieuze of misschien wel helemaal serieuze in elk geval ongelovige maar toch respectvolle manier mee omging.
Ergens vandaag zal het landen – te zien zijn?
In Alabama, wordt gezegd. Of in Zuid-Afrika.

Ik denk aan ‘Close encounters of the third kind’- die mensen die als makke schapen dat ruimteschip inliepen, die mee wouen.
Ik denk aan de X-Files.
Ik denk aan Alien met Sigourney Weaver.
En ik voel mee met al die alien-watchers die vandaag teleurgesteld zullen raken.
Of zullen ze zo in een andere dimensie zitten dan ik dat ze wél iets zullen zien.
In dat geval ben ik jaloers.

Ik denk over een nieuwe reis en bel met Delta omdat ik er niet achter kom of ik nog wel kan terugvliegen via Cincinnati.
“Dan hebt u verkeerd gezocht” zegt ene Rick en ik ben blij dat ze bij Delta gesprekken opnemen “om kwaliteitscontroleredenen” want dit vind ik een niet zo aardige opening.
“Wilt u dan zoeken” vraag ik en verdomd: Rick vindt het ook niet. Dan op 1 van de dagen rond de datum die ik noemde. Ook niet.

Of ik even wil wachten, Rick zoekt het uit. En Rick ontdekt dat miv december de hele vlucht naar Cincinnati is geschrapt. Das niet best. Want Rick snapt ook wel waarom ik liever terugvlieg via Cincinnati dan via Atlanta: het is het verschil tussen om kwart voor vijf naar de luchthaven of om half tien.

Andere vraag. Ik zie bij veel vliegtuigstoelen op de site dat ze Preferred seating zijn voor Medallion members. Hoe word ik dat? Door frequent flyer te worden. Dat ben ik al. Door als frequent flyer per jaar minstens 30.000 miles te vliegen en dat krijg ik zelfs niet voor elkaar met twee retours Amsterdam-Phoenix.

Maar: ze experimenteren met 24 uur voor vertrek een aantal gewilde stoelen beschikbaar stellen tegen bijbetaling van 10 of 20 dollar. Dan is het dus first come etc.
En gewoon bij reservering bijbetalen, kan dat niet? Nee. Wel is iemand aan de balie misschien aardig en geeft je een betere stoel. Of je dan opbellen. En als het klikt met de Rick-van-dienst kan die mogelijk ook iets voor je regelen.

Ingewikkeld en spannend en ook niet echt fijn.
En dan het nóg gecompliceerder is ontdek ik in een artikel in de New York Times van vandaag.

Op Fanlog staat een interessant artikel over waarom de verslaggeving van het Radio 1 Journaal over de kredietcrisis slecht is.

Ik heb een actieve blaas.
Niet een ‘ik moet elke tien minuten plassen’-blaas maar wel: in het vliegtuig voel ik me prettiger aan het gangpad zodat ik eruit kan wanneer ik dat wil dan aan het raampje waar ik “excuse me” steeds over mensen heen moet klimmen.
Ik boek dus altijd aan de aisle.

Behalve laatst van Phoenix naar Cincinnati. Toen koos ik voor stoel 14A.
Mm, zat ik te denken in afwachting van die vlucht. Was dat wel slim.
Maar: de vlucht was ongeveer drie uur en zolang moet ik de actieve blaas toch kunnen beheersen. En: zeker op een binnenlandse vlucht is aan het raampje zitten en dromen boven het uitzicht ook wel weer erg leuk.
Aan de andere kant: stel dat ik wél moet plassen.

Toen werd mijn naam omgeroepen. Of ik naar de balie wou komen.
Of ik bereid was van plaats te ruilen. Want die mevrouw daar (een dikkerd) wou graag aan het raampje. Wat ik zou krijgen? Gangpad. Welke rij? 19. Ok. Rij 45 had ik geweigerd, maar 19 -ach. En: ik zat natuurlijk toch al te twijfelen.
Dus “sure!” zeg ik en lach zonnig naar de dikke mevrouw. Die zegt dat ze dankbaar is. En ‘no problem’ zeg ik en accepteer mijn nieuwe ticket. Waar de Delta-dame als blijk van dank vier(!) consumptiebonnen bij doet.
Voor (o.a.) kleine flesjes wijn à $ 7 (€ 5).

Een wissel ik er in. Maar daarna heb ik geen zin meer in drank (kan zelfs mij gebeuren).
Zodat ik nu nog drie bonnen heb die geldig zijn tot eind van dit jaar.
Voor wie de komende maanden vliegt met Delta en zin heeft in drie alcoholische consumpties dus ter waarde van 15 Euro.
Vraag: hoe vind ik die iemand?
(bij voorkeur niet een hebberd die ze toegezonden wil hebben en me ook nog voor de postzegels op wil laten draaien maar een sjiek persoon dat een deel aan *mij* vergoedt – of een leuke bestelling doet in de Winkel)

Die stem van die reclame over brandend maagzuur – is dat dezelfde als die van ‘Ga toch krassen!’?

Mannen hebben vaker een boezemvriendin dan vrouwen een boezemvriend. Dat is een van de uitkomsten van een representatief onderzoek naar vriendschap, dat werd gehouden onder abonnees van het Nederlands Dagblad. Daaruit blijkt ook dat 92 procent van de abonnees goede vrienden heeft.

‘Work your magic’ – mooie magneet met mooie meisjes (prinsessen?).
Afm. 8,5 x 8,5 cm.
Nieuw, in de verpakking, dus ook geschikt om kado te doen.

Logprijs *incl* verzendkosten € 3,00.
‘Hebbes’ in de commentjes, zelf contact opnemen en binnen een week betalen.

Ik streef ernaar weer (bijna) elke dag met een Logaanbieding te komen.
Ik maak er geen winst op, draai hoogstens quite.
Maar: Lijkt me leuk voor de Loglezertjes.

Eerst dacht ik over iets ingewikkelds als: wie vandaag voor X Euro in de Winkel bestelt krijgt deze logaanbieding er voor 1 cent (of gratis) *bij*.
Maar dat is, zoals gezegd: ingewikkeld.

Dus bied ik gewoon op het Log aan.
Zolang het leuk is dwz er gekocht wordt.
Wanneer er 3x achter elkaar niemand ‘hebbes’ heeft gezegd kap ik ermee.
Omdat het ook voor mij leuk moet blijven.

Vandaag: een setje van twaalf vrolijk gekleurde ronde magneetjes.
Doorsnee 2 centimeter. Materiaal? Geen idee, aangezien ze nog in de verpakking zitten.
Wel stel ik vast dat de kleef-magneetjes heel krachtig zijn.

Leuk voor jezelf, en zelfs (denk ik, maar ik garandeer niks) als je ze per stuk of stuks wil kado doen bv met sinterklaas want ze zien eruit alsof je ze per stuk (verpakt) kunt isoleren.
Maar dat weet ik dus niet zeker omdat ik ze in de gesealde verpakking kocht.

Terzake.
Logprijs *incl* verzendkosten € 3.50.
Ik heb maar 1 setje. En ik durf te wedden dat er ook maar 1 *is* in Nederland.

‘Hebbes’ in de commentjes, zelf contact opnemen en binnen een week betalen.

Aanstaande maandag bestaat Folia, het oudste universiteitsblad van Nederland 60 jaar. Folia is een van de laatste universiteitsbladen die onafhankelijk opereert en om dat te waarborgen wordt het blad uitgegeven door de speciaal hiertoe opgerichte Stichting Folia Civitatis.
Bekende schrijvers hebben hun eerste journalistieke ervaringen opgedaan op de redactie van Folia. Boudewijn Büch, Theo van Gogh, Aaf Brandt Corstius, Beau van Erven Dorens en Joris Luyendijk waren in het verleden redacteur.
Op woensdag 15 oktober wordt in CREA Café van 17.30 tot 20.00 uur een feestelijke bijeenkomst gehouden om het jubileum te vieren.

(Bron)