Eigenlijk hou ik in mijn Winkel gewoon het meest van de boeken.
En niet alleen in de Winkel – ook hier.
Als logaanbieding.

Dus wil ik graag heel bijzondere boeken aanbieden.
Grappige kinderboeken, curieuze zomaar-boeken, fraaie historische boeken. Of plaatjesboeken. In elk geval: opmerkelijk.

Soms probeer ik dat ook.
Dan vraag ik voor het boek zelf een fractie van wat het waard is.
Omdat ik denk dat wie mij leest een leuk mens is (nou – in elk geval een deel van mijn lezers is volgens mij leuk). En die gun ik een bijzonder boek voor een mooie prijs.
En dan niet een *mooi prijsje* want daarbij visualiseer ik een nare koopjesjager die niets geeft om het object maar alleen hebberige handjes heeft.
Van die mensen hou ik niet en die hoef ik ook niet als mijn lezers.

Maar dan.
Dan moet dat heel erg bijzondere boek dat ik aanbied voor een werkelijk ‘te geef’-prijsje ook worden verzonden.
Tenzij we afspreken dat ik het als ware het losgeld neerleg achter een paddestoel (zo’n paaltje) op de Veluwe waar de koper het dan weer na zorgvuldig links en rechts kijken komt ophalen.
Maar: rijden naar de Veluwe kost ook geld (al is het alleen maar de benzine).

Terzake.
Al mijn Mooie-Boek-logaanbiedingen lijken stuk te lopen op dat verzenden wél geld kost.
Waaraan ik niets kan doen. Zelfs het dunste boek kost al snel aan verzendkosten 2 Euro.

Wat te doen, wat te doen.
Slimme ideeën worden beloond. Met kleine kadootjes.
En als ze niet slechts slim maar zelfs geniaal zijn misschien wel met een boek.

Twitter is netwerken.
Twitter is zelfpromotie: ik schreef iets leuks, ik maakte een mooi filmpje, ik verkoop lekkere wijn, mijn eerste boek is uit en je kunt het hier bestellen.

Ik kan dat niet. Ik denk dat anderen denken: moet je haar zien. Wat verbeeldt ze zich wel.
Heel soms doe ik het. Wanneer ik aandacht wil vragen voor een artikel op Fanlog. Niet per se een eigen artikel. Gewoon, vanwege Fanlog.

Naar mijn Winkel verwijs ik nooit. Dit itt anderen.
Dus dacht ik net: laat ik het ook eens doen. Aangezien Twitter immers netwerken en zelfpromotie is.
Gedaan dus.
Misschien koopt @MaximeVerhagen nu wel een Spongebob-kalender bij me.
Of de Disney Fairies.
Iemand anders mag natuurlijk ook.

Maar het zal wel niet.
Want ik kán het niet. Het roepen ‘neem mij, kies mij, ik ben geweldig’.
Dus straal ik ‘lamaar’ uit.
Erger: zég ik ‘lamaar’.

Kopen, kopen, kopen!!

Het wonder is geschied: ik kan weer bij MijnPostbank. En even denk ik dat ik terwijl ik even niet keek hartstikke rijk ben geworden, maar dat is natuurlijk al het geld dat ik van mijn eigen spaarrekening heb gehaald.

Wel kan ik nu de verzekering van mijn huis betalen en R. het geld terugstorten dat hij voorschoot om Visa te betalen en L. het geld overmaken voor het knagersvoer dat ze gisteren voor me meebracht – ipv met envelopje in de hand bij de buren € 44,85 in de bus te doen, wat toch een beetje ‘niet-modern’ staat.

Wat een wonder en wat een luxe!
Er bleken ook nog mensen te hebben betaald voor dingen die ik ze toestuurde die dat ook hadden beloofd (toch altijd fijn). Wel knaagt er iets dat er volgens mij méér mensen hadden zúllen betalen en dat er iets ontbreekt.
Mochten zij dit lezen en mocht het hén (hun?) nu ook te binnen schieten: je hebt m’n gironummer.
En mochten ze denken: kom ik mooi mee weg, dan hebben ze een punt.

Tot het me ooit alsnog te binnen schiet en (ik zeg het maar vast), dán vergeet ik het nooit meer en ik kan verdomd rancuneus zijn.
(haha)

En dan is daar dat ene berichtje dat bij mij blijft hangen.
Martijn van Beek haalde het uit de avondkranten: het koeienrusthuis in het Friese Oldeberkoop wordt met sluiting bedreigd.

43 koeien genieten er van een rustige oude dag (de oudste is de 22-jarige Linda). En weet u nog die koe die ontsnapte uit het slachthuis in Koudum. Claartje heet ze. En dankzij een paar weekhartige types zoals ik (met iets meer geld) mag zij nu genieten van het goede leven in ditzelfde rusthuis.

Maar ja. Toen kwam de kredietcrisis. En werd alles duurder. En hadden de donateurs (het rusthuis is afhankelijk van particuliere giften) minder te makken zodat ze ook minder overmaakten voor de koeien.
Wat te doen, wat te doen.
Publiciteit natuurlijk (maar die valt als ik google afstruin vies tegen).
Fanlog dus -ook- maar. En nu: hier.

En zou het niet leuk zijn als iedereen die van koeien houdt, die misschien wel een adoptiekoe heeft, nu ook donateur wordt van het rusthuis. Al is het maar voor een klein bedrag per maand.
Of anders een eenmalige gift.
Voor Linda. Voor Claartje. Voor Victoria. En Lucky. En Mesa.
En de andere bruinogige schatten die we allemaal een mooie oude dag (en alle jaren daarvóór gunnen).
Kom op.

Gisteravond, opeens, een reactie op Fanlog van adjunct-hoofdredacteur van de NOS Tim Overdiek (vroeger die leuke correspondent in Amerika en daarna Londen).
Strekking: “we zijn er nog niet maar we zijn goed bezig”.
Ik schrijf een reactie waarin ik hem verzoek om een interview.
We wachten af.

Het ochtend-Radio 1 Journaal is best leuk. Leuker dan gisteren in elk geval.
Mn dankzij een hilarisch Filiaal van Joris van de Kerkhof.
De charmante zuiderling op de paardenmarkt bij de knorrige noorderlingen.
Het loopt voor geen meter maar ik heb ontzettend gelachen.
(de verslaggever hopelijk ook)

Waar ik minder om moest lachen: Michiel Breedveld.
Die jongen kán het gewoon niet, presenteren.
Misschien wordt hij binnenkort een weekje ziek zodat Marcel Oosten kan laten horen hoeveel beter hij in zijn eentje is.

Nu terug naar de kalenders. Die -als alles goed gaat- donderdagochtend in de Winkel komen. En ik heb écht van sommige maar 1 exemplaar dus etc.
Verder is het kutweer en wat doen we dan? We rollen ons op in een doosje.
Als we kat zijn tenminste.

Beeldschoon konijn Snuf (de Opvang waarschuwde dat ze zou bijten, maar nee hoor) is hier nu 9 dagen. Ze was na twee dagen (of was het 1) al gezellig aan het knuffen met Bugs – meer hij met haar, maar ze liet het gebeuren en vond het in elk geval niet vervelend.

Bugs wou nog 1 ding van haar (nee, geen baby’s). Hij wou dat ze met hem in zijn prieeltje kwam zitten zoals hij altijd met Ginny in het prieeltje zat. Waarbij prieeltje de romantische aanduiding is van een krakkemikkig, lek optrekje dat we alleen in de ren zetten omdat we dachten dat het leuk zou zijn om er doorheen te hollen.

Vandaag was het zover: Snuf zat met Bugs in het prieeltje. Een paar keer zelfs. En geloof dat nou maar, want fotograferen lukte niet maar het is echt waar.

Eind van de middag sta ik naar ze te kijken. Hoe ze boerenkool eten. Hoe Snuf de ren inspecteert en een appeltje ‘snuft’. En dan gebeurt het ultieme. Snuf trekt een sprintje en gooit het kontje omhoog in de bekende konijnen vreugdesprong. Onmiskenbaar.

Ook dit fotografeerde ik niet (ze overviel me) maar Etta stond erbij en kan indien nodig getuigen.

Geachte mevrouw Doomen,

Excuses voor de verwarring die is ontstaan in de onderstaande e-mailwisseling.
U heeft op dit moment een activeringscode thuis ontvangen waarmee u de ontvangst van TAN-codes via SMS kunt activeren. Echter voordat dit mogelijk is moet u eerst uiteraard de inlogcodes ontvangen die u helaas tot nu toe niet heeft ontvangen.

Wij adviseren u om nogmaals nieuwe inlogcodes aan te vragen zodat u deze binnen 5 werkdagen kunt ontvangen.
– surf naar onze site (www.postbank.nl);
– klik op ‘Inloggen Mijn Postbank.nl’;
– kies voor ‘Ik ben mijn gebruikersnaam / wachtwoord kwijt’.
U ontvangt binnen enkele dagen een gebruikersnaam op uw huisadres. In de envelop met uw gebruikersnaam zit ook een afhaalbericht voor uw wachtwoord. Uit veiligheidsoverwegingen sturen wij het wachtwoord naar het postkantoor. Samen met het afhaalbericht, uw Giropas en een geldig legitimatiebewijs haalt u uw wachtwoord op van het postkantoor.

Met vriendelijke groet,
Postbank N.V.
Mw. drs. I.M. van der Wal
Manager Contactcenter

Postbank is continu bezig haar dienstverlening te verbeteren. Wij stellen uw mening daarom erg op prijs.

Wat een vervelend Radio 1 Journaal vanochtend. Saai, joh!

Daarna naar de Plusmarkt via het stalletje op de hoek in De Rijp waar ze soms grote stronken boerenkool hebben. Ik koop ze allebei en dan komt er een mevrouw uit het huis er tegenover dat nieuwe neerlegt.
Ik roep haar toe dat ik er altijd erg blij mee ben en “heerlijk, hè!” reageert zij. Dus vertel ik over 12 cavia’s en 4 konijnen in grote rennen en ik zie haar betrekken en aarzel waarop zij aanvult dat die dan zeker de stronken krijgen.
“Ja” lieg ik en nu begrijpt ze waarom ik dit keer ook een grote groene kool kocht want die zal dan wel voor de konijnen zijn. Daarop kan ik naar waarheid ‘ja’ zeggen.

Nog wat ‘o, wat is boerenkool aan de stronk toch lekker!’ en dan vraagt ze wanneer ik wéér kom. Dan zal ze nl wortels voor me neerleggen achter de heg. Kijk: daar. Helemaal gratis en vers van het land.
Woensdag, zelfde tijd. Zeg ik.
Wat ik nog niet had bedacht maar nu wel dus.

Genoeg gefilosofeerd over de zin van het leven: er moeten 32 kalenders in de Winkel gezet. En wel nú!

Beschilderd houten plankje met ijzerdraad om het aan op te hangen waaraan weer een vrolijk strikje zit.
Leuk voor jezelf en misschien nóg wel leuker om kado te doen (sinterklaas!!).
Afm. 9 x 12,5 cm.

Logprijs *incl* verzendkosten € 3,75.

Grappige vraag van Maurice de Hond: of ik liever Wouter Bos of JPB als MP had gehad.
Inkoppertje.

Zachtrubberen magneetje van tevreden ijsbeer (afm. 4 x 5 cm).
Hij kleeft niet erg sterk maar zijn logprijs is dan ook maar € 1,75 *incl* verzendkosten.
Ik heb enkele exemplaren.
Je kunt ‘hebbes’ roepen tot morgenochtend 6 uur – en/of zolang de voorraad strekt.

Klikken maar!

“Nog een Mooie Dag” – wordt me alweer toegewenst door Jeroen Tjepkema.
Wat me eraan herinnert dat ik weer eens wat fotootjes moet toevoegen aan z’n hyves-fanclub.