Vanochtend opeens binnen in mijn kamer, gefotografeerd in de ochtendzon (die alles wat geel maakte).
Broodrooster
Mijn broodrooster is kapot.
Wanneer ik het hefboompje naar beneden druk blijft dat niet meer hangen.
Als ik per se wil roosteren moet ik het dus vasthouden.
Wat wel kán maar waarom zo moeilijk doen aangezien een broodrooster me toch ook niet de kop hoeft te kosten.
Vroeger was er in De Rijp een winkel met huishoudelijke artikelen.
Uiteraard was het aanbod niet gigantisch maar uit drie broodroosters viel er altijd wel 1 te kiezen.
Nu is mijn winkel het internet.
Even googlen dus maar.
En dan word ik al moe bij de aanblik van het resultaat.
Virus
Mijn PC voelt zich niet lekker.
Hij heeft een virus en misschien wel meer dan 1 (dus pas maar op als je achteloos hier langs komt marcheren).
Norton had nooit ergens last van.
Maar Norton is sinds een paar dagen afgevoerd en AVG ontdekt van alles maar kan het niet verwijderen.
Omdat-ie dan opeens aan het eind van z’n stream zit – de loser.
OneCare gedaan: die ontdekt óók van alles (en weer ánder alles) maar kan het evenmin verwijderen.
Watje!
Panda dan maar. Ruim vier uur draaien en tjonge, wat ziet die een hoop smerigs op m’n PC.
Opruimen graag! Mmmmm…. Dan moet ik me eerst registreren. Doe ik.
Nu: opruimen. Mmmmmm: alleen als ik ‘m kóóp.
Maar ik héb al een virusscanner! en wat is dan the point van online gratis scannen?
Nu wil ik het proberen met Eset of met Kapersky die allebei willen dat ik eerst AVG uitschakel.
Wat ik bést wil – alleen: hoe???
Mijn WOW-lijst geeft geen goed antwoord en twitter ook niet.
Zodat PC en ik met de Mexicaanse PC-griep deze nacht ingaan.
Voor en Na
Reinigen en ordenen
Panda staat mijn computer te scannen en telt mijn virussen op.
Straks geeft Panda een advies wat ik daarmee moet doen.
Dit kost enige uren (nu al anderhalf en we zijn pas op 31%).
Gelukkig kan ik intussen wel iets met de PC doen maar ik wil Panda niet al te erg storen dus beperk ik me tot 1x per half uur mail kijken.
Ik zóu nu iets leuks kunnen gaan doen maar ik ben ik dus heb ik me gestort op een deel van de propvolle en chaotische klerenkast.
Loont het eigenlijk nog prima kleren waar ik ben uitgegroeid in zo’n container voor het goede doel te doen of kiepert het goede doel die dan in de grijze bak zodat ik dat net zo goed zelf kan doen?
Allemachtig en goeie help
Vanochtend luisterde ik voor Fanlog naar het Radio 1 Journaal.
Ik keek naar het overzicht op Teletekst, koos een paar onderwerpen uit die me wel leuk leken en ging aan de slag.
Een onderwerp was: TON krijgt een jongerenafdeling.
Om een of andere reden ben ik dol op Rita Verdonk. Heeft niets te maken met wat ze vindt, ik mag dat wijf.
(shoot me as je wilt)
Laat het gesprekje over die jongerenafdeling nu absoluut gelul flauwe slecht gevoerde brandhout zijn.
Door presentator Catrien Straatman die over een maand ons weer als presentator gaat verlaten.
Ik schrijf een kritisch stukje.
Over het andere onderwerp dat ik in gedachten had schrijf ik een positief stukje.
Daarna vallen er mannen over me heen.
Op niet leuke wijze.
Als het je interesseert: hier.
Plant
Deze plant staat opeens op het terrasje achter mijn huis.
Geen idee waar hij vandaan is gekomen, elders in de tuin staat hij niet.
Maar vogelpoepjes kunnen natuurlijk schuttingen overstijgen.
Ik zou wel willen weten hoe hij heet.
Maar hoe begint een vrouw zo’n zoektocht?
Opruimen
Ik ruim op.
Omdat dat moet (kort samengevat wat er allemaal achter zit).
Wat ik o.a. wil opruimen is de afdeling Tijdschriften in mijn Winkel.
Die ga ik opdoeken.
Nu kan ik alle tijdschriften die erin staan bij het oud papier duwen.
Wat ik ook zal doen. Tenzij iemand er nog iets leuks bij ziet staan?
Oude nummers van Onze Taal bijvoorbeeld.
Of van Ons Amsterdam.
Uitzoeken maar.
Alleen de verzendkosten betaal je zelf (omdat ik ook de Gekke Hendrika in mezelf aan het opruimen ben).
Morgenochtend hef ik de categorie op. Niet te lang nadenken dus.
Twitter ligt er uit
Al uren.
Ultieme ‘ben ik verslaafd’-test.
Nee hoor.
Dat ik elke tien minuten even kijk of twitter weer in de lucht is, is gewoon uit journalistieke nieuwsgierigheid.
Oude man?
Ook Patricia Paay lijkt over de huwelijksbreuk met Adam Curry heen te zijn. Roddelblad Story publiceert foto’s waarop is te zien hoe zij innig knuffelt met de steenrijke havenbaron Hans Vervat (61).
Het tijdschrift betrapte het koppel in het Amsterdamse nachtleven. ‘Hans en ik gaan al langer met elkaar om. Hij is een lieve en sociale man’, aldus Paay in een reactie tegenover het blad.
‘Ik heb ooit tegen hem gezegd: Hans, als er ooit iets gebeurt tussen Adam en mij sta je op mijn lijstje.’
Het gerucht dat Paay iets zou hebben met de 29-jarige zanger Waylon, is volgens haar dan ook abslouut niet waar. Het lijkt er dan ook op dat Paay dit keer verliefd is op een oude man.
(bron)
O ja: Patricia Paay is zelf 60.
Fanlog Award
FYI: op Fanlog staat de tweede Nominatie voor de Fanlog Award 2009 met een juryrapport van Hansje.
Ook een overzicht van wat wij de Mooiste Radio vonden van de maand juli.
Daar kun je op stemmen als je dat wilt.
En toen
… een bodemloze middagdut van anderhalf uur.
Dat kun je geen powernap meer noemen.
Weer wakker Langs de Lijn aan.
Raar. Jurgen van den Berg.
Hoe kan dat nou op zondag?
Tuin in. Knagers hapjes gegeven, extra water erbij.
Beneden een doos gezocht voor het pakje dat ik morgen ga verzenden.
Guus wat rosbief toegestopt. Wat is er veel over! Heb ik teveel gekocht? Zal ik dan pas dinsdag naar de Plusmarkt gaan. Nee, kan niet, pakje moet morgen verzonden.
En dan, uiterst langzaam: het kwartje. Dat valt.
Het *is* geen zondag. Het is zaterdag.
Wat iets zegt over de kwaliteit van de middagdut en over mijn vermoeidheid.
Mannenland
‘Goeiemorgen Twitterland’ twitter ik wanneer ik me om half zes meld op twitter.
Daarna melden zich nog wat tweeps en soms is dat iha ‘goedemorgen’ en soms gericht dus in mijn geval @JeanneDoo.
Ik voel me lekker in Twitterland ook al gaat een hoop langs me heen. Al was het alleen al door de hoeveelheid tweets.
Ik volg nu 534 twitteraars en natuurlijk kun je die niet allemaal per elke tweet volgen.
Soms vind ik twitter niet zo leuk.
Dat is bij de mannentweeps die grof pesten, lekker stoer zijn, ellebogen uitdelen, kijk mij eens, speelse kláp naar mij.
Speels, maar wel een kláp.
Waar ik tegen moet kunnen. Want: speels.
Ik zeg dan: dit vind ik niet leuk.
En krijg: hahahaha terug.
= niet leuk.
Vind ik.
Watje.
Maybe.
Fanlog
Een paar dagen geleden was ik nog knap wanhopig.
Hansje haakte af bij Fanlog.
Bleef er nog wel een Fanlog over?
We gingen werven.
En intussen is er Peter die actief en enthousiast meedoet en is Hansje ook weer een ietsje *terug* en zijn er contacten met meer mensen die misschien best-wel zin hebben mee te doen.
Fanlog gaat dóór!
Omdat Fanlog hartstikke leuk is om te lezen en geweldig om aan mee te werken.
Soms kent Fanlog een dip.
Maar dan sleuren we Fanlog uit de modder en zetten haar op de rails en kijk eens hoe ze zoeft en swingt!
(yes, prevel ik zachtjes)
Others
Jaren geleden kocht ik dit t-shirt op een yard sale in Amerika.
Pas een paar dagen geleden trok ik het ook aan.
Blijkbaar is dat nodig aangezien er net nog een man op de stoep stond die 5 jaar geleden ook al eens ongenood op de stoep stond.
“Je komt er niet in” zei ik, ongastvrij als ik ben.
“O nee?” zei hij.
“Er is hier niets veranderd,” zei ik en duwde de deur dicht.
Waarom accepteren mensen toch niet dat ik precies ben zoals ik zelf zeg dat ik ben.
Iemand die leeft met dieren en die alleen R. en – in mindere mate – bevriende buurvrouw L (van Tashi) toelaat in haar leven. En alle anderen uitsluitend virtueel.
Don’t call, don’t come.
Leave me alone.
(What part of NO begrijpen sommige mensen niet)
Ik zal eens niet…
… iets essentieels hebben zoek gemaakt.
Een volle week moest ik het doen zonder autoradio.
Frontje was weg. Overal gezocht waar het volgens mij kon zijn.
Vanmiddag toen de virusscanner draaide eens de stapel naast mijn bureau (oude kranten enzo) opgeruimd en ja hoor: bijna onderaan lag-ie.
Oók vanmiddag:
Ik bestelde in Amerika een doos vol leuke Betty Boop-artikelen.
Die bij uitpakken inderdaad leuk bléken (dat weet je niet altijd zeker).
Waarna ik ze opnieuw inpakte in een andere doos. Ik zie het me nog doen.
Alleen zie ik niet meer voor me waar ik toen die doos heb neergezet.
Nu al 3x alle -volgens mij- logische plekken doorzocht.
NIKS.
Hand op de knip
Vriendelijk verzoek aan het NOS Journaal: svp niet élk half uur herhalen dat het consumentenvertrouwen is gedaald en dat Nederlanders ‘de hand op de knip’ houden en niet meer winkelen.
Help de economie weer op gang!
Jullie moeten shoppen!
Bij voorkeur bij De Winkel van Jeanne.
Ding-dong
De bel gaat.
Ik ruk het elastiekje uit mijn haar, doe snel een bodywarmer aan (ivm: geen bh en ik wil de aanbellende collectant cq postbezorger niet shockeren) en ren naar beneden.
Op straat: een prachtige jongeman van een jaar of twintig. Met een plastic tasje in zijn hand.
Of ik ‘mevrouw Doomen’ ben. Dat ben ik.
Waarop hij het plastic tasje in mijn handen duwt met “er zit een kaartje bij”.
Ik kijk in het zakje en zie het kaartje.
“Weet u van wie het is” vraagt de jongen.
Ik zeg dat ik het weet.
Waarop hij stralend wegloopt en ik ga uitpakken.
Asjemenou.
Huis (oogt wat tuttig maar er is een hoop onkruid)
Horoscoop (waarbij de vraag is: wat moet ik hier nou mee)
You aren’t afraid to tell someone how you feel, but surprisingly you might be a lot more flexible today than you appear to others. You don’t want to come across as wishy-washy, so you’ll choose sides and then remain loyal to whatever you pick. It doesn’t really matter if you are right; what matters now is that you’re following your bliss.