Jeanne's Weblog

Over mezelf en andere dieren

Vroeger

De telefoon gaat en het is *niet* R. en ook niet een creep van een call center.
Het is een man die bezig is met een boek en hij wil me iets vragen. En omdat ik druk ben met eten klaar maken voor de knagers (duister is aan het vallen) hoor ik het begin niet goed. Waar dat boek over gaat. Maar hij wil van mij weten hoe het is afgelopen met mijn handtekeningenactie om de Beatles naar Nederland te halen.

Juist, ja.
Of juist, nee.
Die actie, dat was een mooi initiatief. Van toen ik een jaar of 14-15 was. Opgezet met iemand van wie ik de voornaam nog wel wist en nu dankzij de man de achternaam ook weer.
We kregen een hoop publiciteit. Radio Veronica deed een oproep. En we kwamen in het Eindhovens Dagblad. Met een foto waarop we kaarten met bijvalbetuigingen vrolijk in de lucht wierpen. Op de achtergrond een meisjeskamer met Beatles-foto’s. Mijn meisjeskamer.

Ik beloof de man dat ik zal zoeken naar die foto. Of ik ‘m als echte foto heb.
Later google ik hem (en vind niets, maar hij zei dat er boeken moeten zijn dus misschien was ik te haastig of te slordig).
Ik google ook háár met wie ik kort bevriend was.
En van wie ik me herinner (daarom verzwijg ik haar naam) dat ze zichzelf verwondde en die wonden dan weer openkrabte.

Ik kan haar niet vinden.
En onze wegen scheidden toen ik naar het gymnasium ging en zij naar? geen idee. Mogelijk HBS, mogelijk MMS, mogelijk naar een andere school.

Droog!

Vroeger gebruikte ik buienradar.nl, zag de regen over het land trekken en dacht te weten waar ik aan toe was.
Pas kort geleden ontdekte ik weer online.
Je kunt zelfs een pietepeuterplaatsje als Grootschermer invullen om te achterhalen wanneer het hoost en wanneer het licht regent.
Via een staafjes-grafiek.

En heel af en toe brengt hij me zelfs *goed nieuws*. Mbt het weer althans.

droog

Man

Gisteren was de Bijlmerbajes in het nieuws en ik associeerde met het Huis van Bewaring aan het Leidseplein (dat daar allang niet meer is) waar ik meedeed aan het eerste Juridisch Spreekuur.
Het was een bijzondere ervaring om allerlei redenen.
Maar waarover ik wil schrijven is de ervaring die erop volgde.

Dat spreekuur werd vanuit de VU geleid door een man, laat ik hem X noemen.
Die bood me toen ik niet lang erna out of love viel met het vriendje waarmee ik woonde aan om een zolderkamer bij hem te betrekken.
Geld speelde geen rol. Alleen moest ik wel ‘gezellig’ zijn. En er was geen omsluierd taalgebruik mogelijk en ook geen indirect eh..eh… X wou gewoon dat ik regelmatig klaar zou liggen om te neuken.

Tips?

De komende kadotips worden de Mooiste Magneten, de Origineelste Boekenleggers etc.
Daarop klikken en dan zie je de 25 die ik zelf de leukste vind.

Daarin moet variatie zitten. Dus niet alléén maar snoezige katten. Of Betty Boop.
Of grappige teksten. Of magische teksten.
Maar een zó leuke mix dat de klant direct van alles in het winkelmandje wil gooien én doorklikken naar de pagina’s daarná, nieuwsgierig naar wat er nog meer aan moois te koop zal zijn.

Nu heb ik zelf een zwak voor bepaalde magneetjes (die pak ik als eerste aan). Een zwak dat niet altijd door anderen wordt gedeeld.
Want magneetjes die ik ‘gaat wel’ vind lopen soms érg goed terwijl magneetjes waar ik helemaal verliefd op ben jarenlang geen koper vinden.

Daarom een vraag: welk magneetje moet volgens jóu echt bij de 25 leukste/mooiste? Zet het artikelnummer in de commentjes, dan plaats ik er hier later het plaatje van.
Ik zat ook te denken over een ‘beloning’ bv voor wie met iets komt aanzetten dat ik zelf nooit had overwogen en dat ik nu zeker bij de 25 zal plaatsen. Maar dat is zo subjectief en niet in te schatten dat het geen eerlijke (wed)strijd zou zijn.

Maar misschien schiet me nog iets anders te binnen.

Voor en na

voor1

na1

Vraag: hoe lang blijft het er zo uitzien?
* 1 dag
* 2 dagen
* 3-5 dagen
* langer dan 5 dagen
* korter dan 1 dag

Sociaal

‘Sociaal’ is niet mijn middelste naam.
Wat niet betekent dat ik niets ontleen aan aardig gedrag jegens *mij*. En wat ook al niet betekent dat ik niet in staat ben aardig te zijn tegen anderen.
Het gaat alleen niet altijd vanzelf. Terwijl ik er wel aan hecht. Des te mooier als het uit het hart komt, maar gewone beleefdheid is ook .. beleefd.

Zo vind ik dat je moet bedanken voor kadootjes en ook voor felicitatie-gelukwensen.
Voor mijn kadootjes heb ik intussen al bedankt. Nu voor de wensen.
Eerst maar eens hier (wat ik -slecht!- tot nu toe vergat). Dank jullie wel voor de aardige commentjes! Ze betekenden veel voor me!
Hyves deed ik al, zo’n beetje. Mogelijk sloeg ik iemand over. Idem twitter.
Vanochtend Facebook.

Nu nog reageren op
– ansicht van H. en ansicht van L.
– mail van E. en mail van E. (andere E.)
– e-card met excuses van V. omdat die een dag te laat aan me dacht

Geluiden

Ik hang in de stoel met een thriller.
Een gewone thriller. Omdat ik deel 3 van de Milennium-trilogie even uitstel. Als lekker hapje voor láter.

Opeens hoor ik een geluid. Knagen. Knabbelen.
Een kat? Zo klinkt het niet.
Ik kijk voorzichtig om de hoek in de keuken. Geen kat.
geluidIk luister nog eens goed.
Het komt uit deze hoek.

Het geluid, knagen, krabbelen – ik kan het niet goed determineren – gaat door. Tot ik ‘boe!’ zeg.pakketk
Waarna het snel weer hervat.
Tot ik er (stamp! stamp!) dichtbij ga staan.

Ik denk: een muis. Misschien wel meer dan 1. Of een rat. (aan meer dan 1 dáárvan wil ik niet eens denken)
Binnengehaald door Guus en laten ontsnappen.

O ja: die grote doos rechts is de helft van een nieuw caviahuis. Er staat een identieke doos in het halletje.
R. gaat het 1 dezer dagen opgewekt in elkaar zetten. Hij denkt dat het niet moeilijker kan zijn dan iets van Ikea.

HP/De Tijd

Om een niet zo goede reden heb ik mij een maand geleden geabonneerd op HP/De Tijd.
Meteen maar voor een jaar.
Met het goede voornemen het blad itt vroeger VN inderdaad te gaan lezen.
Nee.
Op z’n best blader ik er doorheen.
Soms.
Dat was dus heel dom van me en ik moet het blad weer opzeggen.

Alsof dat nog niet alles was schrijft HP/De Tijd mijn abonnementsgeld 2x af.
Niet alleen op 21/10 € 10 voor een maand maar ook nog eens € 41,50 op 12-11 voor 3 maanden.

Een week geleden stuur ik de abonnementenadministratie een mail met alle exacte gegevens en een uiterst vriendelijke tekst:
“Ik begrijp dit niet.
Gaat het maandabonnement opeens over in een kwartaalabonnement?
Dat kan toch niet zomaar? Al was het maar omdat ik dan duurder uit ben.
Zoeken jullie het even uit?
Zou heel fijn zijn.
vriendelijke groet,”

Reactie: geen.
Ik krijg steeds méér spijt van dat abonnement.

Jarig (dus)

kaartenIk ben jarig (dus) en kreeg tot nu toe vijf kaarten, vier mailtjes, hieronder commentjes, drie krabbels, twee felicitatie-tweets en 1 leuk kadootje.
Ik ging naar de Plusmarkt en was van plan een gebakje voor mezelf te kopen. Maar zag daar toen ik het aanbod bekeek weer vanaf.

taarten

Dat is niet de reden maar weemoed overvalt mij. Het kan ook gewoon ‘depri’ zijn.

Nog 12 uren waarvan ik enkele slapend zal doorbrengen en dan is het weer voorbij.

Mail

Beste Jeanne Doomen,

Gefeliciteerd, u bent ontdekt!

Op uw weblog Jeanne-recepten viel het ons namelijk op dat u lekkere recepten publiceert en goed schrijft. En schrijverstalent als dat van u zien we graag groeien. Daarom hebben we Revolutie in Uitgeversland opgericht: een uniek en vernieuwend uitgeefplatform, dat begin 2010 online gelanceerd wordt. We nodigen u van harte uit om als eerste van honderd schrijvers bij dit spraakmakende concept betrokken te zijn.

Het concept is een initiatief van Valentine van der Lande. Na jaren ervaring te hebben opgedaan bij bedrijven als De Arbeiderspers en Bol.com besloot ze dat het tijd was voor een Revolutie in Uitgeversland. Het doel: schrijvend talent een kans te geven om door te breken, zonder de traditionele paden in de uitgeefbranche te betreden. Het concept wordt inmiddels gesteund door grote namen in de internet- en uitgeefwereld.

Wilt u uw kookboek zien uitgegeven? Stuur ons dan een reactie op deze e-mail. Wij nemen contact met u op en geven u meer informatie over de mogelijkheden.

Wij kijken uit naar uw reactie.

O got :-(

Opgewekt, wit overhemd érg ver open (geen borsthaar), lichtbruin jasje, zeer gegrijsde slapen’ – een zekere Jeanne, op haar weblog. ‘Leuke man, aantrekkelijke man.’

Van bewonderaars van Rob Trip, zowel stil als uitbundig, zijn er vele.

Jeanne kent Robs verjaardag. ‘Hij wordt/is 49’, schrijft ze op 9 maart. Voor de gelegenheid heeft ze een fotootje van haar prijsdier toegevoegd. ‘Deze foto is van een paar jaar geleden toen hij zijn haar nog blond verfde. Hij lijkt het erg naar zijn zin te hebben op de televisie. En komt dus nooit meer terug naar het Radio 1 Journaal.

‘We missen hem. Ik mis hem.’

(bron)

Pakjes

Gisteravond zeven uur, de bel gaat.
Een collecte? Nee (mijn dorp doet niet aan Alzheimer).
Het is de man van TNT Post. Drie pakjes heeft hij voor me. Twee neem ik vast aan, het derde haalt hij uit de auto.

Ik verwacht niets dus kijk vast wie de afzenders van pakje 1 en 2 zijn.
Pakje 1 is van de Zoogdierenvereniging en blijkt een egelmok te zijn (ik dacht dat ik bescheiden had gezegd dat ik die niet hoefde maar blijkbaar was ik toch hebberd). Pakje 2 is niet alleen van een onbekende afzender, het is ook niet voor mij bestemd maar voor een meneer op Noordeinde 17. Ik woon op Zuideinde.
“Dit is niet voor mij” zeg ik tegen de man van TNT Post. Echt niet? doet die. Liefst wil hij het pakje bij me achterlaten want hij heeft het nu met z’n machientje al als ‘besteld’ afgemeld.
Nee, écht niet. Kijk maar. Het is Noordeinde. En dat is ook niet mijn naam. O. Nou. Ik duw het in z’n handen en hij neemt het weer mee.

Pakje drie is een giga pakket. Van Ziggo. Met o.a. (vermoed ik, ik maakte het nog niet open) m’n nieuwe modem. Voor de computer en de telefoon.
En dat ding waarmee ik heel mooi tv kan kijken wanneer ik een nieuwe tv heb.
Het lijkt me niet iets om in het weekend mee te gaan knoeien.
Bovendien is mijn kop niet helder.
Uitstel-uitstel-uitstel.

Troosteloos

regen

Een boerin vertelde me ooit: als de regen aanhoudt, blijven schapen door-grazen en ‘hun ding doen’ (jawel). En als de regen tijdelijk is, staan ze stil te wachten tot die overwaait. Ik hoop dat ze gelijk heeft.

Btw: het maken en hier neerzetten van deze foto heeft me 7 minuten gekost die afgaan van de tijd waarin ik voor jóu een bestelling kan behandelen.
Wees er dus snel bij!

[ik word doodziek van dat koop-bij-mij, het zou dus erg fijn zijn als mensen dat deden zonder ik ze aan hun kop moest zeuren – en dan graag een mooi duur boek, vinden je oogappeltjes óók leuk van de sint]

Zegeltjes

De huidige Plusmarkt-actie is zegels sparen en dan voor € 5 een mooi gezelschapsspel kopen.
Leek mij niks maar dat zag ik verkeerd.
Veel mensen sparen die zegels o.a. omdat je dan goeie sier kunt maken bij sinterklaas door met zo’n spel aan te komen.
Zei de caissière.
Volgens mij moet de begiftigde dan wel in een niet-Plusmarkt-regio wonen anders roept die meteen: ah! de zegeltjes-actie!

Enniewee.
Ik hád zegels en ik vroeg op twitter: wie wil ze hebben.
Iemand die ik ken via een ánder netwerk riep: ik! mijn kinderen zullen er dolblij mee zijn.
Dus stuur ik er een hoop op en beloof verder álles voor ze te bewaren en dat tegen het eind van de actie ook nog op te sturen.

Hun dank was ongetwijfeld groot maar ze lieten het niet blijken – ik hoorde niks.
Zoiets stoort mij. Kinderachtig misschien, maar het is nu eenmaal zo.
Even ‘zegeltjes aangekomen, heel fijn, dankjewel’ mailen vind ik getuigen van normale beleefdheid.
Een andere vrouw die ik ooit voor een kind zegeltjes (of waren het toen voetbalplaatjes) zond controleerde ook: heeft-ie wel bedankt? Want ik vind dat hij dat netjes moet doen.

Nu heb ik méér van die zegeltjes. Nog 31 om precies te zijn.
Ik heb helemaal geen zin ze naar die vrouw te sturen. Maar ik heb het al wél beloofd.
En ik ken haar amper (zeg maar *niet*, alleen als een naam die ik op lijsten zie opduiken) dus ik heb ook geen zin er een issue van te maken die we moeten uitpraten.

Dit leek me wel een aardig onderwerp voor de Dag van Respect.

Dag drie of: ziek of niet ziek

Het is dag drie en ik ben ziek.
O ja? Echt ziek? Hoe ziek? Wat héb je dan?
En als je zo ziek bent, waarom schreef je dan vanochtend iets op Fanlog?
Wat? Je deed ook nog boodschappen.
Nou, dan ben jij dus *niet* ziek, dat is wel duidelijk.

Soms vraag ik me af hoe ándere mensen ziek zijn.
Ik ben de afgelopen dagen superbraaf ziek. Ik ‘ziek uit’. Ik lig in bed, ik hang in een stoel wat te lezen (gisteren deel 1 van de trilogie van Stieg Larsson uit).
Ik mail de andere Fanloggers: neem jij waar? Ik doe *niets*.

Vanochtend slaap ik uit tot kwart over zeven. Zet de radio aan en hoor iets dat ik erg goed vind.
Daarover schrijf ik (dan toch maar).
Direct een mail: je bent niet meer ziek?
En ik realiseer me dat ik nu alles kwa uitzieken heb verpest. Hoe kan ik de ándere Fanloggers nog wijs maken dat ik echt niet kan meedoen nu ik 1x het zelfopgelegde ‘ik moet uitzieken ik doe dus *niet* mee’ heb doorbroken.

Wat is eigenlijk ‘ziek’. Wie bepaalt dat?
Kun je ook echt ziek zijn maar toch dingen doen, dingen die je niet zou móeten doen omdat je ziek bent. Dingen die verder wél móeten (zoals voor vier dagen boodschappen voor de dieren). En dat ene stukje schrijven op Fanlog uit bewondering voor die ene goeie journalist.

Terwijl ik bv niet twitter! Waarmee ik zou willen zeggen ‘I rest my case’ maar daarmee poets ik dat stukje natuurlijk niet weg. En die boodschappen.

Dag 2

maskOm zes uur naast het bed: een zacht spinnende Guus.
Om tien over zeven op mijn wang: een zacht pootje van een zacht spinnende Guus.
Om half acht sta ik op. Ik heb negeneneenhalf uur in bed gelegen en een behoorlijk deel ervan geslapen en ben doodmoe.
Echt lekker voel ik me ook niet.

Ik vraag me af of ik de werkster voor morgen zal afbellen.
Aangezien wij, griependen, onszelf moeten opsluiten om besmetting van anderen te voorkomen.
Het lijkt me verstandig maar waaraan ik niet ontkom: er moet voedsel gehaald voor de knagers en de katten (rosbief). En eitjes voor egel.

Morgen is dag 3. Volgens die mevrouw op de NOS-site wordt het daarna fluitje-appeltje: lekker op de bank liggen en tv kijken.
En soep eten.