Wat een geweldig land waar ‘Sven Kramer gediskwalificeerd’ en ‘Viermansbob trekt zich terug’ al het andere wereldleed naar de achtergrond verdringen.
En nu nog 2x
Gisteren had een nieuw talentje zulke slechte bijdragen aan Fanlog geleverd dat ik dacht: laat mij morgen nog maar een keer.
Het alternatief zou zijn dat een andere Fanlogger tegen het middaguur twee onderwerpen uit het ochtendaanbod zou terugluisteren en daar dan over schrijven. Zoals de laatste weken vaker gebeurt. Wat een zwaktebod is.
Ik schrijf dus drie stukken en zit tegelijk wat linkjes te checken die de nieuwe ploeg op het vervolg van Fanlog naar *mijn* Fanlog heeft gezet.
Naar de columns bv.
Zodat ik ontdek dat degenen die maanden geleden hadden toegezegd die na te lopen (staan ze er wel allemaal op? kloppen de verwijzingen?) dit niet hebben gedaan. Ik zie al zónder nalopen dat er minstens zeven ontbreken.
Alles zélf op orde brengen dan maar? Ik overweeg het.
Maar: dat is toch eigenlijk te gek om nu Fanlog gaat sluiten er nog een hoop extra werk in te steken? Ja, dat is het.
De linkjes op vervolg-Fanlog verbieden dan? Ik heb in dat verband gisteren al het een en ander verboden.
Morgenochtend en zaterdagochtend nog 1x fanloggen.
Dan serieus de zegeningen gaan tellen.
Zegeningen
Ik tel mijn zegeningen mbt het over een week niet meer bij Fanlog betrokken zijn.
Zoals:
* niet eindeloos hoeven overleggen met mensen die dan opeens in rook opgaan of niet komen opdagen op een afgesproken tijdstip (zodat ik niet verder kan met andere bezigheden en steeds moet checken of er mail is van X of Y)
* me niet meer ergeren aan door anderen slecht gekozen onderwerpen en slecht geschreven stukjes
en in het positieve
* laat opblijven tot wel half elf en uitslapen tot wel zeven uur
Mm.
Een beetje mager als positieve oogst.
Waarschijnlijk ben ik nu nog zo verblind en zo betrokken dat ik de ongetwijfeld vele, echte voordelen en zegeningen niet zie.
Althans, dat hoop ik.
Verhaaltje hier achter – laat maar
Logaanbieding
Is het boek toen het een hype was aan je aandacht ontsnapt? Dacht je ‘ik zag de film al’ – je niet realiserend dat het boek véél leuker was? Ben je ook zo dol op gebonden boeken met een papieren omslag waarvan je de flapjes als bladwijzer kunt gebruiken maar vind je die eigenlijk te duur zodat je meestal genoegen neemt met een paperback? Dan is dit je kans!
Ik bied aan de originele Amerikaanse, hardcover Bridget Jones’s Diary van Helen Fielding voor € 2.75 verzendkosten plus – je leest het goed – 25 centjes voor het boek!
Waarom? Omdat ik te goed ben voor deze wereld.
En omdat ik stiekem hoop dat je denkt: wat ontzettend aardig van Jeanne, ik zal snel (weer) eens iets bij die leuke Winkel van haar bestellen.
Waarbij het nóg leuker zou zijn als je dat niet alleen dácht maar ook dééd.
Maar oh well enzo dus hou het er maar op dat ik te goed ben voor deze wereld wat geen nieuws is maar waar je dus opnieuw van kunt profiteren.
‘Hebbes’ in de commentjes, zelf contact opnemen en binnen een week betalen.
Het aanbod geldt zolang het geldt maar in elk geval tot morgenochtend acht uur.
[aanbod is 23/2 om 9.00 uur ingetrokken]
Niks te melden en toch bang (vraag: waarop is deze kop een persiflage?)
Ik glijd door een dag met Fanlog en dieren voeren en nogmaals dieren voeren (met vacht en veertjes) en ik lees The Reaper uit van Steven Dunne – wat zoals de titel al doet vermoeden een griezelige thriller is.
Hierna zet ik die te koop op bol.com.
Ik hang rond op twitter.
Ik weet al welk boek ik morgen ga lezen (maar nu nog niet wegens de noodzakelijke pauze tussen twee boeken).
Ik maak een probleem van: via welke luchthaven vlieg ik in september (ja: september) naar Phoenix.
Het gaat als ik met Delta vlieg (waartoe ik ondanks die telefoonbitch van laatst toch neig) tussen Portland, Oregon en Detroit.
Nadeel van Portland (voor zover ik het kan achterhalen): als ik daar eenmaal stuck ben door een misgelopen verbinding, dan ben ik ook inderdaad hartstikke stuck. Het is nl een kleine luchthaven waar niet elke paar uur een nieuwe vlucht naar Phoenix vertrekt.
Nadeel van Detroit (wat ik vermoed, maar: geen idee): het is een grote luchthaven en als daar iets mis gaat ben je een wanhopig nummer in de passagiersbrij.
Afkicken
Sinds ik bij Fanlog weg ga, luister ik minder naar het Radio 1 Journaal. Nog wel een beetje. Maar zelden met de bedoeling er over te schrijven. Wat erg rustig voelt.
Vandaag zou ik ook vrij hebben gehad. Maar ik wierp me op voor ‘zal ik de uitzending doen’. In de veronderstelling dat die zoals gewoonlijk anderhalf uur zou duren met een beetje gebabbel over politiek, een tijdloze reportage uit het buitenland en nog wat klein grut.
Denkend dus dat het kabinet *niet* zou vallen. Wat het wel deed. Wat ik hoorde toen om 5 voor half 7 de wekkerradio ging.
Een briesende Maxime Verhagen. En daarna Lara Rense.
Waarna ik tot tien uur vast zat want zo lang duurde de uitzending.
Schrijven voor Fanlog was leuk.
Ik was blij dat ik het mocht doen. Ik zou het vervelend hebben gevonden als iemand anders iets had geschreven waarvan ik had gedacht: hè, dat zou ik nou helemaal ánders hebben gedaan.
Afkicken, heet dit.
Woensdag mijn 1 na laatste keer en dan volgende zaterdag de écht laatste.
Dan is het over en uit en afgekickt.
“Clairy is gewoon de beste” (Jean-Pierre Geelen in VK van vandaag)
Geen kwaliteitscontroleonderzoek
Ik heb weer een oproep voor het borstkankeronderzoek.
Twee jaar geleden heb ik die verzet. Wat, vond ik, als bijkomend voordeel had dat ik dan niet een kwartier zenuwachtig met buurvrouwen small talk moest zitten maken. Ik vertelde dat aan de aardige vrouw die ik toen aan de lijn had en die zei dat ze zich dat heel goed kon voorstellen en dat ik volgende keer gewoon moest bellen met dat argument.
Volgende keer is nu en ik denk: zal ik een smoes verzinnen? En: nee, ik zeg gewoon de echte reden.
Helaas tref ik een zo te horen nogal jong en ook dom meisje. Dat wanneer ik langzaam dicterend mijn oproepnummer noem me aarzelend vraagt of ik mevrouw Lambers ben. Nee.
Dan het verzetten: “jamaar u wordt per postcode opgeroepen”. Inderdaad: en daar heb ik geen zin in. Dus: andere dag graag.
Kan het een week eerder, vraag ik. Nee. Een week later, biedt zij aan. Nee, liever niet, zeg ik (want het zou 26/3 zijn en ik ga 20/4 op reis en wil liever niet vlak ervoor over deze uitslag hoeven stressen).
Dus probeer ik: 23/3. “Dat is dus een week later” zegt zij. En ik, nu nijdig, “nee, dat is vier dagen later”.
Ik denk: er zijn mensen (best veel) die zeggen dat dit onderzoek zinloos is. Dat de kans groot is, dat iets wordt ontdekt dat eigenlijk niet erg is maar waardoor je dan wel het medisch circuit wordt ingejaagd is.
Ik neig tot de hele afspraak afzeggen. Maar met een moeder bij wie de uiteindelijk dodelijke kanker in haar borsten begon durf ik dat toch ook weer niet.
Afgeprijsd
Er viel niet meer aan te ontkomen: de kalenders voor 2010 zijn afgeprijsd.
Jij bent de eerste die het hoort dus sla je slag want ook bij De Winkel van Jeanne geldt het wat ordinaire Op=Op.
Dankzij mijn zeer zuinige inkoopbeleid (vanwege die ezel en de steen en daar telkens weer met het hoofdje op beuken) zijn het nu écht erg weinig overgebleven exemplaren.
Mijn eigen favoriet is Kikkers (Frogs). Daarvan heb ik nog maar 1 exemplaar.
Dit als niet ter zake doende extra informatie.
Watje zegt ‘nee’
Nog 11/12 dagen dan is Fanlog niet meer van mij.
Of nee: het ligt toch anders.
Ik zal niet meer schrijven voor Fanlog. Fanlog wordt voortgezet door twee leuke oudere dames en een onbekend stel spontane vrolijke jonkies.
Nou… voortgezet.
Er komt een clean break.
Wat betekent dat Fanlog stopt. En dat een nieuw Fanlog begint. Met verwijzing naar elkaar.
Dit vereist een technische ingreep die iemand moet betalen. En ja hoor, dat doet dit watje. Tot ze het zo bont maakt dat degene die de ingreep verricht haar uitlegt dat ze hartstikke gek is en ergens een grens moet trekken. Dat doet watje/ik. Een voor mij veel te nadelige grens, dat wel. Omdat ik het al beloofd had en vond dat ik niet meer terug kon.
Volgende beslissing: wie krijgt de url fanlogradio1journaal.nl.
*Wij* zegt de jonge leider. Want dat is handiger. En dan zullen we ergens een linkje plaatsen naar oud-Fanlog.
En dan, ein-de-lijk, zeg ik ‘nee’.
Fanlog is en blijft *mijn* Fanlog waarvoor ik bijna 5 jaar keihard heb gewerkt.
De ploeg jonge honden moet nog maar eens laten zien wat zij ervan maken.
Met een nieuwe url. Waarnaar ik uiteraard zal verwijzen.
Delta kwaliteitscontroleredenen
Delta Airlines stuurt me een mail dat ze nu helemaal versmolten zijn met Northwest. Ze hebben allerlei nieuwe routes: check it out.
Ik check voor september. Aangezien ik die hotels ook al heb vastgelegd en ik dus toch al weet wanneer ik vlieg.
Ik zie een hoop mogelijkheden waarbij ik overstappen in Atlanta na drama’s met vorige vluchten afstreep.
Blijft over in de ochtend: Portland. Ik ken Portland niet. Is het groot, is het klein, hoe werkt daar de douane.
Ik besluit Delta te bellen om dit te vragen.
“Ik ken Portland niet, mevrouw,” zegt een bitch van klasse. “Dat moet u maar op internet opzoeken.”
(wat ik vanochtend al deed, maar daar vond ik *niet* hoe lastig de douane is)
Ik probeer nog: “het is een kleine luchthaven, wat gebeurt er als ik de aansluiting mis?”
“Dat hangt er vanaf door wiens schuld het is,” zegt de bitch. En natuurlijk bedoel ik: omdat jullie vlucht uit Amsterdam vertraging heeft. Maar kennelijk gaat zij uit van “omdat ik me in een bar heb laten vollopen en de tijd vergeten ben”.
Ik probeer vriendelijk te blijven en zeg: er zijn nog een paar opties. Detroit en Memphis. Kunt u me iets vertellen over die luchthavens.
“Nee dat kan ik niet, mevrouw,” zegt de bitch. “Dat moet u maar op internet opzoeken.”
“Nou, bedankt” zeg ik bozig en hang op.
Hopend dat het gesprek, zoals werd aangekondigd, inderdaad is opgenomen om kwaliteitscontroleredenen.
Bah, wat een domper.
Mn de vrouwen aan de telefoon bij Delta waren vroeger altijd zo vriendelijk 🙁
IJspret
Hoera! een Valentijnsbericht!
Hallo
Mijn naam is Anita mis gaan door in je profiel vandaag heeft mij raakte geïnteresseerd in jou, ik zal u ook willen weten, en ik wil dat je een email sturen naar mijn e-mailadres, zodat ik kan stuur je mijn foto , voor u om te weten en te zien wie ik ben.
Hier is mijn email adres (Anitalove4ever@hotmail.fr) geloven dat we kunnen verhuizen van hier!
Ik wacht op uw mail naar mijn e-mailadres hierboven.
Anita.
============
Hello
My name is miss Anita going through in your profile today it has made me to became intrested in you,i will also like to know you more,and i want you to send an email to my email address so that i can send you my picture, for you to know and see whom i am.
Here is my email address(Anitalove4ever@hotmail.fr) believe we can move from here!
I am waiting for your mail to my email address above.
Anita .
Div
* Sinds een paar dagen heb ik van de gemeente de plastic zakken om plastic in te scheiden.
De uitleg wat wel en niet echt plastic is, vind ik ‘een studie waard’.
Ik ben dus wel begonnen met wat me evident plastic lijkt maar stel de rest uit tot ergens volgende week.
* Ik zoek nog steeds boeken uit en verklaar een groot deel van mijn voorraad tot ‘mag naar Y’.
PM straks haar weer eens mailen over wanneer ze kan komen ophalen.
* Ik word wanhopig over bol.com waar ik 1x een behulpzame slimme helpdesk-vrouw trof maar sindsdien is het weer bagger geblazen met stompzinnige luie typjes die niet lezen wat er staat maar snel scannen op een woord dat ze bekend voorkomt en dan een standaardmail eruit smijten.
Iets aan doen? Zo ja – wát?
* Ik luister Radio 1 en denk: daar zal maandagochtend wel iets over in het Radio 1 Journaal zitten, leuk, dan schrijf ik erover op fanlog.
En dan: o nee. De uitzending van maandag doet Lisa (“Ze is een spontane, drukke meid en eigenlijk altijd vrolijk.”)
Lekker rustig natuurlijk: ik mag uitslapen.
En ik doe wél 16/2 en 24/2 en om het af te leren 27/2.
Daarna hoef ik nooit meer te denken ‘daar schrijf ik over voor Fanlog’ en mag ik altijd uitslapen.
(dat laatste is overigens relatief, zodra het licht wordt moet ik de dieren voeren omdat anders de vreemde vogels collectief neerdalen en alles afpakken)
Jeugdsentiment
Wat doe ik
R. vraagt het me nadat ik heb verteld over Diddle en heb uitgelegd (wat weinig uitleg behoeft) dat ik nu niet opbreng om leuk samen naar de opera te gaan – zoals voor vanavond gepland.
“Wat ga jij doen” is zijn vraag. “Boeken uitzoeken en invoeren en opruimen en de andere dieren eten en steeds vers water geven” zeg ik. En slapen. Hopelijk lang want dan is er weer een stuk dag voorbij. En lezen. Ik moet beginnen in een nieuw boek.
Vanavond tv kijken. Als Net 5 niet weer een serie zomaar van het scherm heeft gehaald (op mijn mail ‘waar is The Guardian gebleven’ kreeg ik een ‘zeik niet’-antwoord).
Wat ik tot nu toe verder deed.
Ik luisterde Radio 1. Ik twitterde. Ik passeerde de 1000 (followers)-grens. Mijn 1000ste volger is Femke Halsema (yes). Gelukkig hoef ik pas over een jaar landelijk te stemmen want zo krijgt Marianne Thieme, die me *niet* terugvolgt, het nog zwaar.
Ik wachtte op mail. Van iemand bij wie ik mijn hart uitstortte (in het beschaafde hoor, geen tranen, geen trekken, geen pressie, geen gesmeek). Van iemand anders die ik al een week geleden een kadootje stuurde. Hij zal het wel druk hebben.
En dan is er nog mail waarop ik niet meer wacht.
Ik hoop dat de televisie leuk is vanavond.
Voederen
Mail van Ziggo
Geachte heer, mevrouw Doomen,
Voor supersnel Internet en haarscherpe Digitale Televisie moet u bij Ziggo zijn. En steeds meer mensen ontdekken nu ook Telefonie van Ziggo. Zo hebben wij vorige week de 1.000.000ste Telefonie-abonnee mogen verwelkomen. En om dat te vieren belt u op 14 februari 2010 de hele dag gratis naar alle vaste nummers in Nederland (betaalde servicenummers uitgezonderd). Deze Valentijnsdag kan niet meer stuk!
Wij wensen u veel belplezier.
Letting go
Op 1 maart stop ik met Fanlog.
Dan stopt ook Fanlog zoals het nu is en wordt het voortgezet (soort herstart) als het Nieuwe Fanlog – of hoe de nieuwe mensen het ook zullen noemen (ik heb geen idee).
Ik doe nog 2x de ochtenduitzending (op 16/2 en 24/2).
That’s it.
Het is een verstandige beslissing. Het is de juiste beslissing. Ik heb geen spijt.
Maar het is wel mijn kindje dat ik na bijna 5 jaar afsta aan anderen.
Twee oude, vertrouwde anderen. En 1 jonge ook wel vertrouwde andere. Maar die is er toch pas een paar maanden bij.
En nu nog 1 jonge andere. Die vandaag op Fanlog schrijft over hoe 20 jaar geleden Mandela werd vrijgelaten.
Ik weet nog precies waar ik toen was en wat ik toen deed.
Zij was net twee maanden geboren.
Is prima. Zo moet het zijn.
Maar er zit een klein krampje in mijn maag.
(O ja: hou je ff in als je meent een “ik zou…”- of “volgens mij moet jij….”-commentje te moeten plaatsen. Ik ben eerlijk en ben dus kwetsbaar maar ik ben geen schietschijf.)