Soms, zo rond dit tijdstip, denk ik: ik zou wel wat menselijk contact willen.
Dan doe ik Ctrl-M en nog eens Ctrl-M en heel soms is er dan mail waar ik iets mee wil en dat is dan leuk.
Vaak is die mail er niet en een enkele keer zoek ik dan zelf per mail contact en nog meer enkele keer komt er dan binnen een paar minuten respons.

Wat ik ook wel doe is kijken op twitter.
Is daar een tweet waarop ik kan/wil reageren.
Zal ik zelf iets in de groep gooien?

Vandaag niet.
Noch het 1, noch het ander.

Ik denk: heel vroeger, toen ik een grotere kring om mezelf had, belde ik dan iemand? Hoe ging dat dan? ‘Hoi, hoe is het met jou?’ En werd het dan gezellig babbelen?
Wat zegt het over mij dat ik het me niet eens meer kan herinneren.

Een week geleden stopte ik met Fanlog.
Ik viel niet in een zwart gat.
Ik sliep trouwens ook niet uit.

Wat ik had voorgenomen niet te doen, doe ik toch: kijken wat mijn opvolgers ervan bakken.
En soms heb ik al mijn 62 kilo’s nodig om te zitten op mijn handen om te voorkomen dat die ook úiten wat ik vind.
Zou misschien niet moeten maar is moeilijk te voorkomen.
(ik bedoel niet het zitten maar het vinden)

Verder vul ik mijn tijd vooral met opruimen. Opruimen van boeken (naar bol.com óf naar Klavertje5), opruimen ook van geschenken die ik ooit kocht voor de Winkel en die er toch nooit in terecht zullen komen omdat ze best leuk/mooi zijn maar omdat vergelijkbare artikelen al jaren werken aan hun status als winkeldochter. Ook die gaan naar Klavertje, voor een goed doel dat me is ontschoten.

Over zes weken en een paar dagen ga ik naar Amerika.
Te snel, te snel, denk ik nu.
Vliegende tijd enzo.

Op het parkeerterreintje schuin tegenover mijn huis staat een ambulance.
Voor wie zou het zijn, denk ik.
Twee broeders lopen naar het huis van mijn overbuurman die oud is. Wel negentig denk ik. Al jaren stokdoof. Met elke dag de thuiszorg over de vloer.
Ik heb geen band met hem. Ik lach vriendelijk wanneer ik hem zie. Maar vanwege de doofheid is een gesprek al jaren niet meer mogelijk. Als ik al zou weten waarover ik het met hem zou moeten hebben.

Er wordt een ambulancebed voor de deur gezet. Hij zal toch niet dood zijn, denk ik. Maar de broeder die buiten blijft slaat een deken en een laken open. Zo ga je toch geen lijk vervoeren.
Dan gaat hij ook naar binnen en samen zeulen ze mijn overbuurman naar het ambulancebed. Wat ziet de man bleek. Er staat ook een vrouw bij. Van de thuiszorg, vermoed ik. Die zal de ambulance wel hebben gebeld.

Hij gaat denk ik dood.
Die man die tot op hoge leeftijd zijn gigantische grasveld zelf maaide en dat pas de laatste jaren door een aardige buur liet doen.
Waarom trek ik me dat nou aan? Ik heb echt niets met die man.
Maar hij zag er zo zielig uit, zo breekbaar, alsof de dood al aan hem trok.

M’n dag/nacht-ritme kan nu weer geheel in dienst van de dieren.
Dwz: om 7 uur naar buiten om de knagers te voeren (een half uur later pakken de kauwtjes hun eten af).
En om de schuur open te zetten voor de kipjes (die binnen moeten ontbijten anders pakken buiten -o.a.- de eenden hun graan af en als ik de deur niet op tijd open heb staan ze helemaal in verwarring onder mijn slaapkamerraam klaaggeluidjes te maken).
Vijf voor zeven óp is dus vroeg zat.

Om vier uur ben ik wakker, ik hoor het half vijf worden en vijf uur en om tien over vijf sta ik op.
Radio 1 aan met die vreselijke Adeline van Lier.
Radio 1 aan met het Radio 1 Journaal.
De laatste columns op Fanlog die ik nog zou ordenen op orde gebracht.

Afkickverschijnselen? twittert iemand. Niet echt.
Waarbij helpt dat er geen enkel onderwerp in de uitzending zat waarover ik graag zou hebben geschreven.

“President Obama met with the Republicans for seven hours. And he was very patient with them. He praised them when it was appropriate, he was gently critical when necessary. It was like watching a really good special ed teacher.” -Bill Maher, on the health care summit

“Being politicians, they all got to sharing their personal stories. Obama talked about his mother’s battle with cancer. Harry Reid talked about a kid with a cleft palate. And John McCain told how he once carried a brain dead woman through an entire campaign.” -Bill Maher

“At the end of all of this, Obama says he doesn’t think that he can reach a deal with the Republicans. You’re just figuring that out now? I keep telling you, Barry, they’re not that into you. Obama’s like a guy in college who spends a whole year, wasting it, trying to hit on Ellen DeGeneres.” -Bill Maher

“Balloons dropped because Dick Cheney had his millionth heart attack. And who came by yesterday to cheer him up? The ‘Angel of Duh’ himself, George Bush. They sat together, and Bush said he had spent the last year working on his book. I swear. Hard to believe Bush has a book. But if you buy Cheney has a heart…” -Bill Maher

(Bron)

Ik ben de heer Liang Shing, uitvoerend directeur van de afdeling Hang Seng Bank Ltd,
van Hong Kong. Ik heb een onleesbaar bedrijf suggestie voor je.
Mocht u verder geinteresseerd zijn, zou ik liever dat u mij bereiken op mijn
E-mailadres: liangshing.hongkong @ yahoo.com.hk en uiteindelijk na dat ik u zal voorzien van meer
details van deze operatie.
Kind Regards
Mr.Liang Shing

M’n laatste keer Fanlog.
Balen toen de wekker ging (véél te vroeg).
Weinig onderwerpen die me voldoende aanspraken om er over te schrijven.

Lieve tweet van de presentator. 

En nu over tot de orde van deze zaterdag.

Het aftellen is nu écht begonnen.
Deze week zóu ik slechts 2x fanloggen (woensdagochtend en zaterdagochtend) maar al snel had ik me in bijna alle andere uitzendingen óók gewurmd en fanlogde ik alsof er geen einde aan kwam en er geen licht of mogelijk een zwart gat gloorde aan de horizon.

Vanochtend was de laatste keer de doordeweekse ochtenduitzending met Marcel Oosten.
Vanmiddag was de laatste keer de avonduitzending met Lucella Carasso.
Ik werkte (vanmiddag) samen met Hansje. Zoals al die jaren. Soepel overleg, soepele taakverdeling. Beetje babbelen tijdens.
Ik schrijf twee stukjes waarover ik best tevreden ben, meer dan over mijn stukje van de ochtend.
En dat is zo raar: normaal zijn er ook stukjes die me meer of wat minder bevallen, maar nu nadert het eind en ik wil natuurlijk dat mijn laatste stukjes pront staan te pronken.

Morgenochtend nog 1 uitzending met afhankelijk van het aanbod 2-3 stukjes.
Dan nog even wat handgrepen, handles omzetten, stekkers eruit en – ja, wát?

Af en toe tref ik in een boek dat ik kreeg of kocht een oude boekenlegger.
Daar zijn soms mooie bij.

1x vond ik gedroogde bloemen.
Erg lief. Maar het boek was er behoorlijk door verpest.

Vandaag valt uit ‘Je zult maar in hun schoenen staan’ een pasfoto.
Ik ken de vrouw niet maar schat haar direct als ‘oud’.
Dan denk ik: volgens mij was zij toen jonger dan ik nu ben.
Maar ze ziet er zo ouderwets uit.

Wie zou ze zijn, deze vrouw. Leeft ze nog? Is ze gelukkig?
En waarom zat haar foto in dat boek.

Er wordt een pakket afgegeven. Afz: slijterij De Vuurtoren. Wat leuk! wijn.
Maar: van wie?

Driftig ruk ik het papier eraf en bedenk dan dat dit proces natuurlijk moet worden vastgelegd zodat ik het pakpapier weer een beetje terugleg: klik-klak.
Dan ál het papier eraf en jawel: een heuse kist. Indrukwekkend.

Maar: hoe krijg ik die open? Ik zie een soort plakband. Dat snijd ik door.
Ik probeer wat te wrikken. Zinloos.
Ik vraag het op twitter. “Zie je een nietje” vraagt iemand. En: “grof geweld” raadt een ander aan.

Ik zie nietjes. Zes. En spijkers. Acht.
En dat is alleen nog maar aan de bovenkant.

Twitter: “heb je een breekijzer.”
Nee.

Het ergste is dat ik dénk dat de kist gewoon open kan. Maar dat ik het niet zíe.
Zoals vroeger die draaipuzzel. Die snapte ik ook niet.

Op Fanlog hebben we (zie daar de linkerkolom) een aantal linkjes naar bv alle interviews die we maakten en bv alle columns die we ooit plaatsten.
In het begin borgen we een nieuwe bijdrage meteen netjes onder het juiste linkje op maar later kwam er de klad in.
Dat is jammer want zo vind je iets alleen terug als je weet dat het ergens moet staan en het juiste zoekwoord invoert.

Om Fanlog een beetje knap achter te laten zijn Hansje en ik nu bezig die columns alsnog op orde brengen.
Dat kan alleen door alles na te lopen om te kijken of iets over het hoofd is gezien.
Ik ben bij het heden begonnen, werk achteruit en zit nu in mei 2008.
Hansje begint bij het begin en zit in 2006.

Het gaat langzaam. En na een tijdje word ik er stapelgek van.
Maar het is ook leuk. Omdat ik zoveel terugzie dat ik al was vergeten.
Wat hebben we mooie dingen gemaakt. Wat heb ik mooie dingen gemaakt.
En wat is er een hoop geschiedenis in die jaren langs geschoven.
Waarbij me opnieuw opvalt dat de tijd vliegt.

Ik ben vrolijk.
Fanloggen was leuk. Diddle eet (mailtje van R.) en: de mussen zijn terug.

Gisteren vroeg ik me voor de zoveelste keer af waar ze toch zijn als ze niet hier zijn.
‘Normaal’ zitten ze met zo’n 50-60 in de struiken om mijn huis te wachten tot er kippengraan of brood naar buiten komt. En vallen er dan op aan.
De laatste maand voer ik alleen eenden en meeuwen en turkse tortels en kauwtjes (en een enkele koolmees).
Ik had best mussen willen voeren, maar ze waren er niet.
Nu wel. Opeens. Niet veel: vijf om precies te zijn.

Maar: er zijn minder eenden. En ook minder meeuwen.
Wie weet is er dus echt sprake van een wisseling van de vogelwacht.

Om mijn goede humeur te vieren (ik vergeet het bijna: net een mailtje van bol.com dat ze mijn zakelijke account hebben geactiveerd) een logaanbieding.
Een bijzonder fraaie magneet voor op het eigen magnetenbord/de koelkast of om kado te doen aan iemand die je elke dag een bear hug toewenst.
Logprijs *incl* verzendkosten € 5,75.
‘Hebbes’ in de commentjes, zelf contact opnemen over de afhandeling en binnen een week betalen.

Om iets voor half zes opgestaan denkend dat ik zo het nieuws kon meepikken (‘Sven heeft goud’ of misschien ‘Bob heeft goud’) maar er is geen nieuws.
Naar beneden, katten gevoerd, tv met TT aan – hé, geen hoofdletters. Merkwaardig want hoofdletters duiden aan dat Nederland GOUD heeft gewonnen.
Bovendien zijn hoofdletters erg praktisch als je ogen niet meer zijn wat ze geweest zijn en je TT anders van dichtbij of met een bril moet bestuderen.
Sven gediskwalificeerd. Dat moeilijke woord dat Erica Terpstra indien moe na 1 glas wijn al niet meer uit de mond krijgt.
Verkeerde wissel. Schuld van coach Kemkers.

Het staat garant voor een geweldige Radio 1 Journaal-uitzending. Met als ander leed dat de viermansbob niet start. Wat eigenlijk veel groter leed is maar op Fanlog beperk ik me tot Sven. Kwa leed. Ik schrijf ook nog iets aardigs over Jacqueline Cramer.

Dit was dus écht mijn laatste ‘ik moet om half zes op en doe dan de ochtenduitzending’-keer fanloggen.
Nu zaterdag nog 1x de 7-9-uitzending en dan is het Schluss, over en uit, trek de deur maar in het slot en ga iets anders doen.