Ook in Grootschermer regent het.
Dat wist ik al maar het regent erger dan ik had verwacht zodat de kranten die ik gisteravond neerlegde toen het begon met lekken onvoldoende bleken.

Buiten zijn alle mooie sprieten -nog niet eens in bloei- over het pad gevallen.
Een grote tak brak af van een boom en viel gelukkig nét niet in de knagersren.

Wanneer ik boven de wc doortrek komt het water naar boven in het bad en in de douche.
Borrel! borrel!
Gelukkig zakt het weer weg (tot de volgende keer).
Beneden doortrekken probeer ik maar niet eens.

ING Bank Geachte klant,
ING Bank Online zijn op dit moment het uitvoeren van technische werkzaamheden op de afdeling
Internet Bankieren van ING Bank. Dit omvat de installatie van de nieuwe beveiliging
Software voor 2011. Met deze innovatie, zou je in staat om de Internet Bankieren gebruik
Diensten nog beter en veiliger in de toekomst, en vooral, maken gratis gebruik van al onze diensten.
Voor deze installatie om succesvol te zijn, vragen wij u om uw gegevens te bevestigen.
Om te beginnen met het installatieproces Klik hier

Ik dreig op hol te slaan met mijn stamboom.
Het is niet iets dat je af en toe ‘een uurtje’ kunt doen.
Al snel ren je van vindplaats naar vindplaats van ontdekking naar nóg een stap verder.

Tegelijk ligt er een berg foto’s van Amerikaanse begraafplaatsen.
Daar wil ik wat mee voor Find a Grave en voor mijnbegraafplaatsen.nl

Ik maak een lijst (de bedoeling was lijstje maar ik blijk nog tien te bewerken begraafplaatsen te hebben met gemiddeld 200 foto’s per plaats).
En twee thema’s waarover ik ivm die begraafplaatsen wil schrijven.
Het gaat niet lukken in 50 dagen.

Ik kies een willekeurige begraafplaats.
Mountain View Cemetery in Heber/Calexico.
Ik werk foto na foto af. Voor Find a Grave.
Lelijke stenen, mooie stenen. De gruwelijke tragiek van de te jong gestorven kinderen.
Misschien dat iemand ooit naar ze zoekt. En dan blij is dat ik ze heb gevonden.

 It was once remarked by a great writer that those who take no interest in the deeds of their ancestors are not likely to do anything worthy to be remembered by their descendants.
Schrijft een mede-FaG-er streng als motto.
Alsof je geen belangstelling en respect mag hebben voor wie vóór gingen als je geen nakomelingen hebt.
Omgekeerd denkend.

Gefeliciteerd: Beste Winnaar,
Dat je hebt gekregen miljoen EUR in het Britse mobiele-LOTERIJ Satellite
Software e-mail loterij waarin e-mailadressen zijn willekeurig gekozen
door Software aangedreven door het internet via het wereldwijde website.

Uw e-mailadres, verbonden aan Ref Number: 10, 19, 20, 44 met
Serial Number :20119-18 Verificatie Nummer: BML-095-393-7, en dus
won de loterij in de “A” categorie. U heeft dus goedgekeurd voor
een forfaitair bedrag uit te betalen van 1.000.000 EUR.

Hier slaag ik erin, schrijvend over mijn stamboom, zoveel mot met een lezeres te krijgen dat ze woest de deur dichtsmijt.
Een andere site vraagt me een stukje te schrijven over mijn eerste geklauter in de boom.

Wie me hier leest zal niet veel nieuws ontdekken (de verhalen vertelde ik al).
Maar – toch wat trots – wil ik er wel even op wijzen.

Als iemand die voor een belangrijk deel virtueel leeft moet ik regelmatig beslissingen nemen, knopen doorhakken, vriendelijk verzoeken cq smeken of nuffig ‘nee dank u’ doen of iemand vastbesloten bij het oud vuil deponeren.

Virtueel leef ik hier en krijg ik reacties waarbij ik me soms afvraag waarom mensen die mij zó irritant vinden me dan niet gewoon *niet* lezen of anders privé mailen.
Ook leuke gelukkig. Anders was ik er al mee gestopt.

Virtueel leefde ik op hyves maar daar heb ik steeds minder mee zodat de account nog wel bestaat maar meer omdat ik het ook weer zo’n stap vind om ‘m te sluiten.
Echt leven doe ik op twitter met leuke connecties en mensen die mijn vriendje willen zijn en die ik negeer en andere mensen die ik volg hopend op terug-volgen wat ze niet toen (jammer) of wel (jippie).

Op FaceBook leef ik pas sinds ik in het voorjaar wat berichtjes plaatste waarop ik verrassend aardige reacties kreeg.
Met Google+ plak ik mensen in Kringen en word zelf geplakt maar daar heb ik nog geen warm gevoel bij.

LinkedIn. Dat bestaat ook.
En daar bleek vandaag een sliert mensen te hebben verzocht om een connectie met mij.
Leuke mensen die ik ken. Mogelijk ook leuke mensen met wie ik alleen een ándere groep gemeen heb.
Een officier van justitie die ooit werkte met mijn man.
Goh.

Zoals ik op Facebook af en toe (niet vaak) mensen vraag: zullen wij hier vriendjes worden?
Meestal zeggen ze ja.
Paar weken terug voelde ik me heel dapper en dacht: die ene minister bij wie ik vroeger over de vloer kwam om er (met mijn man!) te dineren – zal ik hem vragen om Facebook-vriendjes te worden?
Waarbij ik me een redelijke kans gaf omdat ik ook al vriendjes was met kamerleden uit zijn partij en journalisten aan de rechterkant van het spectrum.
Voor alle zekerheid leg ik nog even uit waarvan hij me als hij hard nadenkt moet kennen.

Hij denkt nog na of is op vakantie (ik houd het maar even op dat laatste).

Opeens bedenk ik: ik heb nog een oud fotoalbum van mijn ouders.

Het is even zoeken en onder kasten naar verre planken kruipen maar dan heb ik het te pakken.
Het album begint in 1937 met ‘Vacantie Brussel’.
Dat zijn foto’s van mijn vader met zijn eerste vrouw en andere mensen die ik niet ken.
Er ontbreken veel foto’s.

Ergens na 1947 duikt mijn moeder op.
Weer later ook foto’s van mij.

Foto’s hebben als onderschrift een plaats en heel soms een gebeurtenis.
Nooit -wat ik nu zo handig zou vinden- de namen van de geportretteerden.

Opmerkelijk: het handschrift bij alle foto’s is van mijn moeder. Schoonschrift met een mooie pen.
Zij plakte dus ook alle foto’s in van mijn vader vóór haar.

Dit is zo’n foto.
De vrouw rechts is mijn vaders eerste vrouw, Cobi.
Geen idee wie de vrouw links is.
Jaartal 1938 en opnieuw: Brussel.

Van Cobi weet ik alleen dat ze is overleden tijdens het bombardement op Eindhoven vlak voor de bevrijding van Eindhoven. Haar achternaam weet ik niet. Ook niet hun trouwdatum.

Niets te zeggen en toch bang.
Veel te zeggen en extra bang.

Als de dood voor ruzie en toch geen moordkuil van m’n hart.
Lak aan herrie dus gooi het eruit.

Wankelmoedig en extra gekweld.
Netwerken en berekening.

Tis me wat.

Een paar dagen geleden vond ik Baukje Poeze die mijn betovergrootmoeder blijkt te zijn.
Haar man, mijn betovergrootvader, is Guillelmus van Alten.
Ze trouwden op 12 februari 1853 en kregen in 1857 een dochter Johanna en 6 jaar later een dochter Maria (mijn overgrootmoeder).

Baukje was niet de 1e vrouw van mijn betovergrootvader.
Op 10 februari 1852 trouwde hij (toen 26) met Johanna Huberg (22).
Op 23 augustus 1852 kregen ze een dochter, Janna.
Wat doet veronderstellen dat het een moetje was.

Janna overlijdt na 15 dagen op 7 september. Haar moeder, Johanna, is een dag eerder al dood gegaan.

Waarna mijn overgrootvader een half jaar wacht voordat hij Baukje (23 jaar) huwt.
Dat is géén moetje (afgaand op de kinderen die pas jaren later volgden).
Maar hoe heftig was de liefde eerst voor Johanna en toen voor Baukje?

R. viel op dat ik mijn stamboom vnl doorzocht in de vrouwelijke lijn.
Ik deed het niet met opzet maar het was wel waar.
Niks mis mee ook, maar ik had óók een vader en van die kant van mijn verleden weet ik nóg minder dan van moederskant.

Ik ontdekte al de ouders van vader en dat hij zo idioot veel broers en zusters had (11).
Philippus Doomen en Johanna Leonarda Antonia Zwepink.

Eerst háár ouders.
Vader: Jan Hendrik Lodewijk Zwepink. Moeder: Margaretha Catharina Zimmerman.
Hij komt uit Deventer, zij uit Eindhoven.
Ze trouwt met hem wanneer zij 25 en hij 37 is – mogelijk is het niet zijn eerste huwelijk (heb ik nog niet uitgezocht).
Drie jaar later (1864) wordt ze moeder van mijn grootmoeder.

In 1873 gaat haar man dood.
In 1881 hertrouwt Margaretha Catharina.
Ze is dan 45 jaar en heeft als beroep logementhoudster (als ik het goed ontcijfer).

Haar echtgenoot is Wilhelmus Bogers. “Oud vierentwintig jaren”. Sigarenmaker. Zoon ván… en die hebben hun toestemming gegeven.
Hoewel hij meerderjarig was. Zodat ik denk: dan hóeft die toestemming toch niet? Maar misschien was dat destijds anders.

Margaretha Catharina … cougar dat je bent/was!
[Wilhelmus Bogers overlijdt in 1910 – dan is hij 53 en – volgens de overlijdensakte – nog steeds haar echtgenoot.
Zij sterft zes jaar later]

Vroeger gebruikte ik wel eens een alias op het net.
Esmeralda bv.

Nu stuit ik op een voormoeder met de perfecte naam.
Baukje Poeze.
Kan het mooier? Zwoeler?
Een soort Doutzen maar dan ‘ik’.
En waar komt ze vandaan? Stavoren!

Het zit zo.
Mijn opa van moederskant was Wim Frederiks.
Zijn ouders: Egbertus Maria Frederiks en Maria van Alten.
De moeder van Maria: Baukje Poeze.
En alsof dat nog niet mooi genoeg is heet haar vader Guillelmus van Alten.

Baukje werd geboren in 1831 (in Stavoren) en overleed in Den Bosch in 1912.
Ze had een tweelingzus Trijntje.
En een zusje Betje dat op 25 juli 1835 werd geboren en op 14 september 1835 is overleden.

Er is nog meer te melden.
Maar kan het mooier? Een voormoeder die meisje van Stavoren was en dan met zo’n mooie naam.

Ok.

Nu weet ik de achternaam van tante Wies en ik herinner me dat haar dochters Alie en Louise ooit stamboomonderzoek deden.
Die vrouwen zijn vast hartstikke oud, denk ik, maar niet elke 80- of 90-jarige is dementerend en ik herinner me ze van de begrafenis van mijn tante Miep (= andere dochter van mijn oma) als erg aardig en ‘modern’.

Dus google ik op Alie Kamsteeg.
KAMSTEEG, Ali Luci (Lucy) *21-10-1929 +26-05-2011 81j
vind ik bij iemand die overlijdensberichten uit kranten knipt.
O nee! Net te laat.

Haar iets jongere zuster Louise kan ik niet vinden.

Ik graaf verder en soms doet dat archief in Eindhoven helemaal niets en soms biedt het opeens informatie (= vast mijn schuld).

Ik vind de huwelijksakte van mijn grootouders.
Op 12 januari 1923 zijn ze getrouwd. Allebei 22 jaar, allebei van beroep fabrieksarbeider.
Allebei (zie kantlijn) iets met Philips.
Bij haar staat als adres Klimoplaan en ik herinner me dat mijn grootouders daar woonden toen ik klein was.
Was het ooit haar ouderlijke woning?

Zijn vader was Egbertus Maria Frederiks (toen al ‘overleden’), zijn moeder heette Maria van Alten.
Ze was 59 toen dit huwelijk werd voltrokken dus 37 toen hij werd geboren.

Hij, vind ik, is geboren op 11 april 1861, in Oploo. Datum overlijden vind ik niet.
Zij is geboren op 17 oktober 1863 in Eindhoven waar ze op 30 november 1935 is overleden.
Áls het dezelfde Maria van Alten is. Want bij overlijdensakten staat er niet veel info bij.

Ik zoek ook nog naar mijn vader en mijn moeder en mijn tante Miep (maar vind die allemaal niet).
Trouwdata van de zusters van mijn oma rollen er wel uit.
Tante Wies huwde op 10-6-27 met Teunis Engelbertus Kamsteeg, monteur (25), afkomstig uit Gorinchem.
Tante Johanna?? trouwde op 4-1-29 met Martinus Lambertus Daamen. Chauffeur (25) uit Eindhoven.

O ja! ome Tinus! denk ik nu. Maar… tante Johanna? Tante Hannie? Tante Jopie? Tante Jo?
Ja! Tante Jo! Dat komt me vaag bekend voor.
Dat was haar naam vermoed ik.
Maar meer bellen gaan er niet rinkelen.
Ik bedoel: tante Wies herinner ik me, maar tante Jo op de naam na niet.

Mijn grootouders van mijn vaderskant heb ik nooit gekend (die waren dood toen ik werd geboren).
De ouders van mijn moeder speelden een belangrijke rol in mijn leven.

Opa ging dood toen ik een jaar of 16 was.
Aan leukemie.
Ik weet niet wanneer precies (datum) en ook niet wanneer hij werd geboren.
Mogelijk is hij in Eindhoven begraven (ik denk eigenlijk van wel) maar ik heb geen idee wáár.

Oma werd ouder. Waar ze weinig lol aan beleefde.
Niet dat ze echt dood wou, denk ik, maar ze had het er vaak over dat ze eenzaam was en moeite had de dagen door te komen.

Vandaag denk ik: wannéér ging ze nou dood? En: zal ik een memorial voor haar maken op Find a Grave.
Google helpt niet. De gemeente Eindhoven heeft een archief op het net maar dat snap ik niet (straks nog eens proberen).

Op goed geluk zoek ik naar het archief van Made en Drimmelen want daar is oma geboren.
Bingo! dat archief valt onder Tilburg en petje af!
Daar is de handgeschreven inschrijving in het Grote Boek van de gemeente.
En ontdek ik dat overgrootvader Johannes Langerak heette en overgrootmoeder Lucia de Wijs.
(Mijn moeder heette Lucie)

Verder zoekend vind ik: Johannes en Lucia trouwden op 22 april 1898, ouders van de bruidegom: Adriaan Langerak en Maria Luisa van Vugt, ouders van de bruid: Alexander de Wijs en Johanna van Dongen. Ze waren allebei 27 wat denk ik mn voor de bruid best oud was toen.

Op 7 januari 1899 werd dochter Maria Louisa Langerak (mijn ’tante Wies’) geboren, op 29 april 1900 Johanna Langerak (die ik me niet herinner, is ze jong gestorven?) en toen dus mijn oma.
Ik dácht dat er ook een -veel jongere- broer (‘ome Sander’) was maar die komt in dit register niet voor.
Ook onvindbaar: dat de ouders van oma zijn doodgegaan.
Maar misschien zijn ze verhuisd? En is Sander daar geboren?