“Als je wint, dan ben je de terechte winnaar.”
Zegt een in Amerika wonende Nederlandse journalist in het Radio 1 Journaal.

Dit op de vraag of de winnaar van de Super Bowl verwacht en ’terecht’ was.

Die reactie is mooi Amerikaans.
Niet dat eeuwige gemiep van ‘PSV speelde véél beter dan Heracles en verdiende te winnen maar….’

Wie wint is de -terechte- winnaar, wie verliest heeft verloren en moet verder niet zeuren.

Het vriest vandaag exact een hele week overdag en ’s nachts.
De voorspelling dat dit zal ophouden verschuift steeds naar ‘over *bijna* veertien dagen’.
Om dan weer op te schuiven naar ‘misschien over veertien dagen’.

Mijn eigen dieren leven nog.
Ik mis mijn drie zwanen en ook een paar vertrouwde wilde eenden.
Wel hebben ongeveer 100 meerkoeten zich in het wak gevestigd en eten waterhoentjes in de tuin op de voederplek.
Waarna ze in bomen in de tuin gaan slapen.
Ik wou dat ze dat niet deden want als Sammie zin heeft in een lolletje trekt hij ze er zo uit en legt ze dan voor mij neer zodat ik er ’s ochtends over struikel.

Net vliegen twee meerkoeten me tegemoet zodat ze apart in de tuin hun brood krijgen.
Eenden en andere meerkoeten hangen zich intussen bijna op in het gaas dat moet verhinderen dat de kippen de steiger op gaan.

Omdat er morgen nieuw brood komt heb ik een grote emmer barstensvol.
50 broodjes (wit en bruin) in stukjes en een groot bruin brood.
Het is te weinig.

Ook vandaag heb ik iets te vieren

Dus vooruit: wéér een mooie magneet voor 4 Euro in de logaanbieding.
*Incl* verzendkosten.
Hier meer informatie (afmetingen en ontwerper).

‘Hebbes’ in de commentjes, zelf contact opnemen over de afhandeling.

En.. twitter is leuk! Dus als je er nog niet actief bent: proberen.

Ik zie kleumende tuindieren (mn kip An die zich vooral verbergt onder de houtstapel).
Ik zie spreeuwen neerdalen die ik tot nu niet zag. Eten, eten, eten.
Merels die niet kunnen sleuren aan wormen eten kruimels brood.

Bij het wak verdringen eenden zich op de steiger wanneer ik kom voeren.
De drie zwanen krijgen tussen het gretige kleine grut amper een enkel stukje brood te pakken.
De meerkoetje en waterhoentjes blijven altijd op afstand. Ik slinger ze dan boterhammen stevig brood toe.
Wat nu niet lukt omdat de harde oostenwind uit de polder komt.
Helemaal voor niets verzamelen ze zich dus in mijn wak.

Ik ben niet blij met dit weer.
Ook niet omdat ik zelf elke paar uur ijs door drinkwater moet vervangen.

Dat vertel ik.
De reactie op de sociale media is deels ‘me too’ maar (voor mij) onverwacht veel keiharde verontwaardiging.
Dat ik blij moet zijn voor wie de kou wél leuk vindt! Dat ik mensen het schaatsen niet gun!
Ik gun iedereen schaatsen. Maar ik gun An ook dat ze onder de houtstapel uitkomt en door de tuin scharrelt.

Overigens is de weervoorspelling weer bijgesteld.
Het gaat niet (dat was het goede nieuws van vanochtend) zondag dooien.
Nu zal dat volgende week vrijdag zo zijn.
Misschien.

De Raad van State heeft in een recente uitspraak de stichting Open Polders opnieuw in het gelijk gesteld in een zaak tegen de provincie Noord-Holland. In deze zaak weigert de provincie handhavend op te treden tegen het illegaal uitrijden van drijfmest in het natuurgebied Eilandspolder. De fractie van de Partij voor de Dieren Noord- Holland wil dat de provincie nu wel de wet gaat uitvoeren.

Lees hier alles.

Ik wil de temperaturen het liefst naar boven kijken.
Daarom log ik elke paar uur in op weeronline.
Nu zie ik het volgende en denk: nog 1 week ellende.
Dan komt alles weer goed.

Het vriest.
Mensen raken opgewonden (Elfstedentocht!).
Ik probeer te overleven met de dieren buiten.

Het water in de flesjes van de knagers bevriest continu.
Ik moet dus om de paar uur verversen.

Het water voor de kippen en de zangvogels bevriest ook.
Idem.

De kippen vinden sneeuw verschrikkelijk.
Ze zijn sneeuwblind. Ze *zien* dan niets.
Dus durven ze de tuin niet in.
Gelukkig lag er vandaag een dunne laag en was er geen fel licht.
Dus durfden ze na twee uur aarzelen en jammeren een klein stukje net onder de struiken.

Achter de steiger liggen de eenden.
Ik hoor in DWDD dat Erwin Wennemars de eenden achter zijn steiger heeft weggejaagd omdat ze met hun warme lijfjes het water open hielden.
Bij mij houden ze ook open. Wachtend op eten.

Helaas krijg ik nu nog niet half zoveel brood van mijn werkster als toen de eenden het nog *niet* nodig hadden.
Ik koop dus bij in de supermarkt.

Vorig jaar heb ik spaghetti gekookt voor de eenden.
Die kwamen toen -wanhopig- direct achter het huis.
Nu zijn ze nog niet zover.

In tegenstelling tot wat algemeen wordt aangenomen, kunnen vrouwen beter een auto parkeren dan mannen. Dat blijkt uit een nieuw Brits onderzoek.
(..)
Vrouwen doen er 21 seconden over om te parkeren, mannen 16 seconden. Vrouwen zijn echter beter in het vinden van een parkeerplaats en weten de auto er ook beter in te manoeuvreren. Mannen rijden te snel door een parkeergarage, waardoor ze vaak een lege plek over het hoofd zien.

Bijna 40 procent van de vrouwen kiest ervoor om achteruit een parkeervak op de rijden. Van de mannen doet slechts 29 procent dit.

Mannen parkeren veel slordiger. Nog geen 30 procent van de mannen kiest ervoor om de auto te verzetten tot hij goed staat. Van de vrouwen neemt 56 procent hiervoor de moeite. Meer dan de helft van de vrouwen zet de auto precies binnen de lijnen van het parkeervak, terwijl nog geen kwart van de mannen dit doet.

Overigens blijken mannen graag hun rijkunsten te demonstreren. Als ze een vrouwelijke passagier bij zich hebben proberen mannen de auto vaker in een klein vak te parkeren, terwijl er ook ruimere vakken beschikbaar zijn.
(bron)

Ik ben overigens de uitzondering die de regel van dit onderzoek bevestigt: ik ben een heel beroerde parkeerder – altijd geweest.
Het helpt ook niet als er een man naast me zit op wie ik ev indruk zou willen maken.

Geachte klant,

Vanwege zorgen, voor de veiligheid en integriteit van de ABN AMRO rekening hebben
we uitgegeven dit waarschuwing.

Het is onder onze aandacht gekomen dat uw ABN AMRO-account informatie moet worden
geactualiseerd als onderdeel van onze voortdurende inzet om uw account te beschermen
en gevallen van fraude op onze website te verminderen.
Als u zou kunnen nemen 5-10 minuten uit uw online ervaring en uw persoonlijke gegevens
zul je niet tegenkomen eventuele toekomstige problemen met de online service om te werken.

Zodra u hebt bijgewerkt uw account registreert uw ABN AMRO-account service
niet onderbroken worden en zal verder als normaal. Wordt u door ons gecontacteerd via de telefoon
voor meer informatie over de update.

Om uw ABN AMRO Records, klik hier (link)

Opmerking: Om veiligheidsredenen, zullen wij uw ip-adres, de datum en tijd te nemen.
Opzettelijke fout ingangen zijn strafrechtelijk nagestreefd en aangegeven.

Groet,
ABN AMRO ONLINE
Copyright 2012, ABN AMRO NEDERLAND. Alle rechten voorbehouden.

Mijn netbook heb ik gerepareerd, nu mezelf nog.

Een dikke week geleden legde ik mijn 1e puzzel(tje).
Mijn eettafel (waaraan ik al jaren niet meer eet en ook nooit ‘zomaar’ zit) is te hoog voor me.
Ik hing dus een beetje raar in de stoel. Schuin-raar. Dwars op de heup.

Sindsdien heb ik op/boven/achter de linkerheup lage rugpijn.

Dus zit ik nu op twee kussentjes op de stoel – zo recht mogelijk.
En raadpleeg ik, omdat het niet over gaat, dat prachtige internet.
Behalve (inderdaad) gaat wel over zeggen de deskundigen:
* bewegen
* rust nemen
Op verschillende sites natuurlijk want het kan niet tegelijk.

Ik probeer het 1. Ik probeer het ander.
Ik vind een anti-spierpijn-crème die al 2 jaar over z’n datum heen is en smeer.
Ik zet er een rode lamp op.

Niets helpt.
En nee: “dan ga je toch naar de dokter” is bij mij alleen een optie wanneer ik me alleen nog kruipend door het huis kan bewegen.

Gisteren begin ik met een mooie puzzel die ik ooit kocht in Bisbee, AZ en weggaf aan Lyda omdat Sammie (vrij lang) in treitermodus was.
Ik heb ‘m nu terug-geleend, zoek eerst de rand bij elkaar en een paar bloemetjeskleurtjes.
De rand krijg ik niet sluitend en met de kleurtjes kom ik niet verder.

Vanochtend bevangt me: stel dat hij niet meer compleet is.
Maar dat zal wel niet. Waarschijnlijk heb ik stukjes over het hoofd gezien of iets in de rand verkeerd gelegd.
Later bevangt me (en dat is erger): wat als ik niet verder kom?
Zoals stukjes hun plaats laten vinden zeer bevredigend is, blijkt stukjes die nergens op aansluiten wurgend frustrerend.
Ook denk ik: heb ik het helemaal verkeerd aangepakt? Had ik eerst de lucht moeten doen of de bodem of de mountain lion of nog iets anders maar *niet* de bloemetjes?

Later (we hebben het nu over 5 uur later) is er meer gelukt dan ik in de ochtend voor mogelijk had gehouden.
Niet alleen blijkt mijn systeempje-van-dit-moment toch te werken – ik merk zoekend door de doos steeds vaker dat ik een goed beeld heb van stukjes met een aparte vorm of kleur die nog ontbreken.
Geweldig.

Verder doet Sammie of ik helemaal niet puzzel maar blijkt Guus de lastige kat te zijn.
Niet omdat hij stukjes op de grond wil meppen maar omdat hij dicht bij mij wil zijn (hij zit als ik aan de PC zit ook altijd op het bureau).
Dus wil hij nu op de puzzel.
Wat niet mag.
Zodat hij verdrietig doet ze houdt niet meer van me.

Ik bel American Express omdat ik mijn gespaarde bonuspunten wil overhevelen naar Delta Airlines.
Het duurt even voor ik door het menu ben heengeworsteld maar dan heb ik een erg aardige vrouw aan de lijn die het snel voor me regelt.

Nu ik haar toch spreek… op mijn credit card staat ‘Jeanne Doomen’.
Als naam.
De laatste jaren geeft dat in Amerika steeds vaker problemen.
Omdat ze zelfs bij betaling van geringe bedragen met een kredietkaart een legitimatie willen zien.
Op mijn paspoort heet ik geen Jeanne. Daar heet ik Adriana Wilhelmina Johanna Theodora.
Een heel enkele keer slaag ik erin iemand wijs te maken dat Johanna=Jeanne.
Maar de laatste jaren haal ik het geld meestal eerst uit de ATM-machine en betaal verder cash.
Dat kán wel maar echt handig is het niet.

Dus vraag ik hoeveel het kost om een nieuwe kaart met ‘Adriana Doomen’ te laten maken.
Het blijkt gratis. Even mijn paspoort scannen en toemailen en over een dikke week heb ik de nieuwe kaart binnen.

Adriana Doomen.
Lang vond ik Adriana een lelijke, ouderwetse naam.
Nu vind ik het eigenlijk wel een leuke naam.
Een soort sjiek alias.

Mijn eigen Coca Cola-puzzel heb ik gelegd.
Nu te koop zetten met het blik waarin hij zat en dan hopen op een Cola-verzamelaar die ook dol is op puzzels.
Of misschien niet dol op puzzels maar wel met gevoel voor deze unieke combinatie (uit 1998).

Maandag haal ik bij Lyda die puzzels op die ik haar ooit gaf (mooi zijn ze!) en die ik nu weer mag lenen.
Van 1 (500 stukjes) begin ik gistermiddag met het uitzoeken van de rand.
Het is duidelijk véél ingewikkelder dan een puzzel van 100 of 280 stukjes.

Vandaag arriveren ook de puzzels van Linda.
Mooie zitten erbij!

Van 1, mailt Linda me, had ze al moeite met de rand.
Daar zal ze zich nog eens op storten wanneer ze de puzzels weer terug heeft.

Ik kan voorlopig vooruit.