Het haantje kijkt uit, want vandaag komt J weer terug.

Elvis leeft en woont in de polder.

aan de Herenweg in Oudorp. De ingang ligt achteraan op een pleintje waar ook de toegang is van de begraafplaats.

 

Schaap kijkt naar mij, ik kijk naar schaap. Toen ben ik doorgereden en ging schaap weer grazen.

`De Terp’, protestantse gemeente, Oudorp

 

Dit vriendelijke huis stond leeg sinds het overlijden van de oude overbuurman. Het stond te koop met een mooie kans dat het gesloopt zou worden om te worden vervangen door een lelijke bungalow. Er is nu een nieuwe eigenaar, die  die het het gelukkig  laat staan en het gaat opknappen. De binnenkant wordt nu gestript en daarbij is de frisgeverfde icova-bak nodig.

Het uitzicht op de St. Nicolaaskerk in De Rijp, gezien vanaf de bushalte is oude koek op dit log. Maar nu verrijst op de voorgrond het nieuwe gezondheidscentrum (in oud-noordhollandse stijl), waarmee het uitzicht ook vernieuwd wordt. Hoe? Blijf kijken op het log en je zult het volgend jaar zien.

De Engelmundus-kerk staat in Velsen Zuid aan het Noordzeekanaal. Hij is opgericht door de heilige Bonifatius.
De graven zijn van Engelse waterbouwkundigen die de leiding hadden bij het graven van het kanaal.

Vorige reis gaat niet door ivm rugpijn, nu staat niets mijn vertrek in de weg.
Wel jammer dat ik uitgerekend nu verkouden word.
Al twee dagen dreigt er keelpijn, voel ik me wat warm en denk ik: het zal toch niet.
Maar het ‘zal’.
Vanaf vannacht is het helemaal mis: keelpijn, koorts, tissues er doorheen jagen maar vooral een gevoel van totale malaise.

Ik google ‘wat te doen’ en dat is veel water drinken en vooral: uitzieken.
En: goed eten.
Tijdens het zoeken naar ‘wat te doen’ stuit ik ook op ‘wat gedáán’.
Het virus oppikken blijkt een makkie. Overal waar mensen zijn waart het rond.
Of je het inderdaad vangt is afhankelijk van je vatbaarheid. Die is groter als je… niet goed hebt gegeten.

Dat laatste klopt wel.
Sinds ik weet dat Guus ziek is zorg ik zo goed mogelijk voor de kat maar niet zo goed voor mij.
Daar is niets meer aan te doen. Zinloos te huilen over verspilde melk.

Nú goed eten, dat vergt een bezoek aan de Plusmarkt.
Nu heeft die sowieso al weinig echt lekker eten maar als je er rondloopt misselijk en met ‘nergens zin in’ vind je zeker niet veel.

Drop gekocht en nootjes en ibuprofen.
En wat extra rosbief voor de katten.

Ik vlieg donderdagochtend.
Wat te doen tot dan.

Gewoonlijk lees ik een paar uur per dag.
En (leg)puzzel ik.

Maar een dik boek las ik gisteren uit en een dag en een beetje is te kort voor een heel boek.
Terwijl ik niet op reis wil met een boek dat ‘bijna uit’ is.
Geen boek dus.

Een half-affe legpuzzel heb ik evenmin.
Ik zou dus aan een nieuwe moeten beginnen.
Maar daarvoor is een dag en een beetje óók te kort.

YouTube dan.
Waar ik per se dat ene fragment uit Roberto Devereux wil vinden.
Pas na uren alles wegklikken dat het niet is, begrijp ik dat het sinds ik het vond door YouTube wegens schending auteursrecht is verwijderd.

De Troonrede. De jurk van de koningin en haar hoedje.
Wel mooi, dat hoedje.
Maar ik vrees dat ze de veren niet heeft verzameld van een kip die geheel uit zichzelf spontaan in de rui was en ze verspreid door de tuin liet vallen.

Politiek.
Me daar over druk maken heeft nu ook een ‘een dag en een beetje’-gevoel.

De minuten aftellen dan maar.
En straks de tv aan.

Ik wil iemand mailen van wie ik het mailadres kwijt ben.
Ze is front desk klerk bij de Best Western in Kingman waarheen ik altijd ga.

Ik google haar naam.
En vind binnen vijf minuten haar adres, haar leeftijd (73) en via google earth beelden van haar huis.

Het enige dat ik niet vind is haar mailadres.

Heb ik net met de DVD ‘Earth Flight’ iemand blij gemaakt, tref ik bij ‘Vogels’ van de Vogelbescherming nóg een exemplaar aan.

Opnieuw: voor € 1.50 stuur ik ‘m toe.
Doe er een Euro bij en je krijgt ook het laatste nummer van ‘Vogels’ dat op die column van Vincent Bijlo na heel leuk is.

‘Hebbes’ in de commentjes en zelf contact opnemen over de afhandeling.

Wanneer R. op mijn huis komt passen verzamel ik de weken ervoor informatie over leuke activiteiten.
Concerten in de Dorpskerk, tentoonstellingen, kermissen, alles wat de polder zo biedt.

Dus viel mijn oog op de Floralia.
Ongeveer het zoetste tijdverdrijf dat ik me kan voorstellen.
Maar dat zie ik toch verkeerd: let op de onderste regels.

Ik heb gestemd.
In Driehuizen.
Waar ik een oude meneer achter de tafel ernstig in verwarring bracht door met een groene kaart aan te komen.
De vrouw in het midden (de voorzitter) had zich hier al op verheugd. Dat er iemand met een ‘uitdaging’ zou komen.

Na het raadplegen van een handleiding kreeg ik twee formulieren.
Op het ene kruiste ik Marianne Thieme aan, op het andere Esther Ouwehand.

Ik ben benieuwd hoeveel mensen morgen in de Schermer PvdD blijken te hebben gestemd.
En dat dan afgezet tegen de vorige keer.
In percentages.