Broeds

Tien dagen geleden wordt Klaartje weer eens broeds.
Maandag wordt ze om haar broeds-af te maken in een kooi gezet, dinsdag laat ik haar daar weer uit omdat ik medelijden heb.

Waarna ik de zachte methode probeer: 3-4 x per dag van het (lege) nest halen zodat ze in elk geval wat eet en drinkt.
Tijdens die momenten geef ik haar zoveel mogelijk lekkere hapjes hopend dat ze zo vergeet wat haar Doel in het leven is.
Maar abrupt stopt ze met eten en holt terug naar het nest-met-niks.
Het is de zachte-heelmeesters-aanpak waarvan ik uit ervaring weet dat áls hij al werkt dat vele weken kan duren.

Vanochtend (ik voel me toch al klote na een half uur staan turen in de ren waarin gisteren nog Sally woonde) zet ik de kooi weer neer, voorzie die van eten en drinken en plant een boze Klaartje in haar tijdelijke optrekje.
Naast de ren geef ik eten aan alle mogelijke vogels en als ik Klaartje was zou ik zeer verstoord worden door de krijsende kauwtjes, de plots uit de lucht vallende meeuwen, de honderdtien mussen en natuurlijk haar eigen zus Greta.
Om de afleiding extra op te voeren lok ik Greta uit tot eten uit de kooi.

Soms geeft Klaartje sjoege en eet óók.
Soms ijsbeert ze wanhopig want ja, ze móet natuurlijk terug naar dat nest.
Maar het grootste deel van de dag zit ze lijdzaam te zitten.
Namaak-broeden oid.