“Hoe heet dat ook weer, die schuine dingen tussen haken?”
Een pabo-studente doet een bijspijkercursus rekenen.
“Een staartdeling” zegt de verslaggever behulpzaam.
“O ja.”
Het gaat dus over wat ze moeilijk vindt.
(item in HagensOpDeMiddag)
“Ik wil niet dat hij mijn tuin vernielt.”
Met D of T?
“Is dat niet het voltooid deelwoord dat we nog niet besproken hebben?”
D gokt het meisje.
“Want er staat ‘ver’ voor.”
Verslaggever: “Maar dat hoort toch bij het werkwoord.”
“O ja.”
Als ik kinderen had zou ik nu toch ernstig gaan overwegen ze te hoom-skoelen 
Ze zijn wel creatief in het vinden van de oplossing.
Sja, steeds minder studenten kiezen voor de Pabo. En wie er voor kiest, haalt dan soms het eerste jaar niet wegens die rekentoets…
Klopt Hippo – vandaar die cursus.
Maar de basiskennis is zo bedroevend dat ik me afvraag hoeveel daaraan is ‘bij’ te spijkeren.
En voor wie dacht dat het vroeger op de pabo beter was… lees dan vooral schoolkranten, brieven ed die door de leerkrachten geschreven zijn 🙁 En ik denk dat hoomskoelen bij jou nog wel iets zou opleveren, maar voor veel ouders heb ik zo mijn twijfels. Ik moet regelmatig op mijn tong bijten bij de ‘hun zeggen’ want ze zijn daarin veel ‘slechter als mij’.
Of deze: “Nee hoor, ik heb mijn dienst gerolen met Priscilla.”
(geruild, mensen, geruild!)
Een toelatingstoets lijkt me dan zinvoller eigenlijk.
Maar: deze studenten hebben zelf ook les gehad. Hoe komt het dat ze die basisdingen niet beheersen?
@ Hippo: Omdat het onderwijs gefocust is op een kind leren ‘zichzelf te ontplooien door zelf te onderzoeken’ in plaats van het taalregels bij te brengen.
Dat de zelfonderzoeksgedachte veel te ver is doorgeslagen is inmiddels algemeen aanvaard in onderwijskringen. Er is een hele generatie (vooral) vmbo/mavo/havo ontstaan die van toeten nog blazen weet. Ommekeer duurt lang, maar op dit moment geen betere roerganger dan Plasterk.
Vreselijk allemaal 🙁 Ik lees ook wel eens brieven van collega’s die vol met fouten zitten. D of T gebruik is kennelijk iets dat niet belangrijk meer is. Als ik iemand op een fout wijs, zegt hij of zij doodleuk: ach, dat is in de haast gebeurd. Volgens mij kan dat helemaal niet. Je kunt spellen óf je kunt het niet. En de studenten van de PABO die zelf niet kunnen spellen of kunnen rekenen staan straks weer kindertjes les te geven. In het land der blinden….