Bijna voorbij

En nu is de verjaardag dus ook alweer bijna voorbij.
Die leuker begon dan ik had verwacht en die nu weer als gebruikelijk verpietert.

Ik kreeg mail, ik kreeg zelfs drie stuks échte post, ik kreeg e-cards, ik kreeg felicitaties op een lijst, ik kreeg véél felicitaties op Hyves én ik kreeg een paar om vast te houden kadootjes.

Verder ging de dag z’n gang. Met Winkel en Fanlog en érg veel Fanlog omdat er van alles mis ging en bleek.

En toen opeens, ergens tegen half acht was er die dip.
Vanwege ‘te druk gehad met dingetjes doen’ en ‘geen zin nog iets te koken’.
Blikje kikkererwten opengemaakt en opgewarmd.
(ook dit jaar hint voor wie me volgend jaar écht wil verrassen: bezorg me lekker eten!)

Nagedacht over wie iets liet horen. De aangename verrassingen. En wie niet.
En wat nu.

Dat was de verjaardag die – op een uur na, dan ga ik slapen – alweer wás.
Ik ben 57. Ik word nooit meer 40. Ik word nooit meer wat dan ook dat ik vroeger was.
Zou ik ooit *wijzer* worden?
En wil ik dat wel.