Bezoek

Buurvrouw L. bezocht en vakantiekadootjes afgeleverd (en zeg nou niet: je was toch ziek want ik bén ziek maar twee deuren verder een uurtje bijpraten is nog nét te doen).
Vijf weken geleden maakte ik kennis met mini-Friese stabij Tashi en zei ik “come on Eileen” tegen de bejaarde New Foundlander met die naam.

Vandaag begroet Tashi me of ze dolblij is me te zien wat ze mogelijk ook is maar herkennen is er natuurlijk niet bij. Daarna bijt-speelt ze met mijn hand en weet van geen ophouden en zelfs wanneer ik ‘genoeg’ zeg gaat ze door en legt ook haar lieve kopje op het tafeltje precies 3 cm van het schoteltje met mijn koffiebroodje.
Dat doet ze bij niemand, zegt L. “Ze vindt je lief” (lees: loopt over je).
Later komt ook Eileen langs en likt mijn arm. Zelfde verhaal.

Ik maak wat foto’s die grotendeels mislukken – die kleine camera is echt niets voor me.
O.a. probeer ik vast te leggen hoe speelse Tashi vermoeide Eileen probeert te verleiden tot een stoeipartij.
Bv door aan haar oor te gaan hangen.
Wat Eileen tolereert maar stoeien gaat wat ver.
En zoals gezegd: ik en de Olympus ɱ 780 zijn geen gelukkige combinatie.