Gisteren zou mijn broer G. op bezoek komen, tegen twaalven. Ik zit boven, de oren gespitst op het rinkelen van de trekbel. Wat hoor ik? Stemmen in huis; broerlief en vrouw staan binnen.
Ik vraag of ze koffie willen en waarom ze niet gebeld hebben – en dat ik eigenlijk niet zo’n liefhebber ben van dat dorpse achterom komen (G & M wonen sinds kort in een semi-dorp en ik dacht dat ze zich wel zeer snel hadden aangepast). Hij zegt: maar er is geen bel. We kijken en er is inderdaad geen bel te zien. Nu weet ik waar hij zit, maar die plek is rijkelijk overgroeid.
Ik heb daar intussen maar wat gesnoeid; vandaag komt namelijk de monteur van Energieservice Noord West langs om iets met de cv te doen.
Maar nu het goeie nieuws: J. heeft het zeer naar haar zin. Haar huurauro heeft een tomtom – voor haar een first – zodat ze kan spelen zonder te verdwalen; tenzij ze op de verkeerde knopjes drukt.
Goed te horen van Jeanne.
Hè jammer nou. Het begon net zo’n doornroosje tafereel te worden…
Maar goed, ik begrijp dat je niet zo door je broer gewekt wilt worden. Laat staan door de monteur van energieservice noord west.
Weet Jeanne eigenlijk wel dat ze nu de nederlandse zomer mist? Vorig jaar viel die zoals je weet al in april!
Het is wel handiog als de bel te zien is natuurlijk…Wat fijn te lezen dat Jeanne het zo naar haar zin heeft. 🙂
Zo heb je in elk geval geen last van belletje-trekken. 😉 En goed om te horen dat Jeanne zo geniet!