Auto is terug

Ik heb mijn auto terug.
De oliedruk is goed. Het zal dus wel het zendertje (=sensor) zijn, hoor ik nu (de monteur zei gisteren nog dat het dat *niet* was).
En ze hebben al een nieuw zendertje besteld.
Oh.

Ik sta met de portemonnee in de hand aan de balie.
Eigenlijk wil ik afrekenen en wegwezen. Naar de andere garage.

Maar dat zendertje is dus besteld. Het komt morgen.
Na mijn morgen ben ik jarig en ik heb de hele dag visite kan ik moeilijk zeggen: ik kom morgen met de auto langs.
Zaterdag dan? Denkend: van een oud wijf verwachten ze vast niet dat die tot in de vroege uurtjes gaat feesten.
Zaterdag kán. Maar dan is de monteur alleen. Maandag? Maandag zal het zijn. Om elf uur.

Áls het dat zendertje is, is het snel gerepareerd.
Zo niet, dan is het “de bedrading” en dat vergt langdurige studie. En dus een nieuwe afspraak.

Ik besluit maandag af te wachten.
En als het niet het zendertje blijkt te zijn hoop ik dat ik durf te zeggen: ik wil de kosten totnutoe afrekenen, ik maak geen afspraak voor in december, ik ga donderdag naar een andere garage en de beste wensen verder.
Maar laffe ik zal dat wel niet durven zodat ik dan weer moed moet bijeenrapen om de ándere garage te bellen om die af te zeggen.
In de hoop dat als het met deze garage in december nóg niets wordt ik dan niet weer met hangende hoefjes naar die ándere garage terug moet.

Oh Lord…