Auto-digibeet

In Amerika rijd ik lange einden waar ik buiten bereik van radiostations ben.
Daarom voeg ik ook altijd Sirius (= satelliet radio) aan mijn huurauto toe. Dan heb je altijd en overal 200+ stations, van rock tot praatradio.
Helaas gebeurt het te vaak dat Sirius het niet doet. Klagen bij de verhuurder leidt tot: ga maar een uur rondrijden dan pikt de auto het signaal wel op. Niet dus.

Daarom dacht ik: laat ik dit keer toch maar weer eens cd’s meenemen.
Ik koop er een hoop extra.
Een aantal opera’s, een aantal ‘greatest hits’ (wat je bij klassieke zangers ‘compilatie’ noemt).

Dan lees ik dat de auto’s van tegenwoordig geen cd-speler meer hebben.
In sommige kun je een usb stick duwen.
Vaak moet je er dan ook nog verbinding met WiFi mee leggen.
Kwa ‘uitdaging’.

Ik denk terug aan vorige reizen waar de satelliet-radio óf meteen al niet werkte óf het na tien dagen begaf (dat was wanneer de verhuurder wel een abonnement had genomen maar alleen een proef abonnement wat hij verder niet had geactiveerd).
Ik denk aan de keren dat ik dan tevergeefs naar een kantoor van de verhuurder ging (advies: ga een uur rond rijden – ideale manier om de klagende klant met kluitje in riet te sturen).

Ik denk aan wat ik dan deed.
Accepteren wat het noodlot me had gebracht.
Een beetje zelf zingen.
Een beetje nadenken.

Nu dus hopen dat Sirius het dit keer wél doet.
In elk geval geen cd’s branden.
Proberen ergens een zen-gevoel vandaan te toveren.