Ik heb ooit gewerkt met Aleid Wolfsen.
We zaten samen in een commissie, troffen elkaar een paar jaar om de zoveel weken en hadden dolle pret. Dit los van het serieuze werk waarin hij ook goed was. Net als ik, trouwens.
Toen ik net op Hyves zat, trof ik daar Aleid. Met een slapende account en nog geen honderd vrienden. ‘Vriendjes worden?’ mailde ik. En ‘ja’ mailde hij terug.
Zodat we dat nu dus zijn.
Waarna me opviel dat hij niks met Hyves dééd.
Tot nu. Nu hij burgemeester van Utrecht wil worden. Tjonge, wat is-ie opeens actief. Hij raakt niet uitge(b)logd.
Zodat ik hem een vriendelijke maar toch kritische krabbel schreef.
Over dat-ie eerst niks met Hyves deed en nu – heel opportunistisch – er niet is weg te slaan.
Geen reactie.
Conclusie: tis net een politicus, die Aleid Wolfsen. Een echte.
En das geen compliment.
Als ex-Utrechter moet ik zeggen dat het hele burgemeestersreferendum echt nergens op slaat! Het is zo ‘kiezen tussen twee keer niks’! Ik wens Aleid veel succes en als ik zou móeten kiezen, zou ik toch voor hem stemmen (Ralph Pans being too much of a populist). Voor zover ik weet zal de opkomst de 15 percent niet eens halen. Echt, wat een onzin, een burgemeestersreferendum. Waarom vinden ze in Nederland kiezen en stemmen toch zo leuk, hip en interessant. Is er dan niets beters te doen? Bovendien, wat valt er hier nou te kiezen? Want ze zijn 1) allebei van dezelfde partij en 2) ze hebben geen echt programma. Want, in hoeverre voert de burgemeester nu een verkiezingsprogramma uit? Die staat daar boven. Het is een farce. Jammerlijk.
Zat net aan ‘m aan te denken. Z’n reactie op het idee van Pansen om het referendum open te breken, zodat er iets te kiezen zou zijn, vond ik ook wat lafjes. Iets van: regels zijn regels.
Sorry voor slordigheidsfoutjes in reactie. In elk geval: Pansen moet Pans zijn…