Afwegingen

Na mijn mislukte dagen in het sjieke huis, was ik in een klein appartement in Dyer.
Óm het appartement (dat op de begane grond was), waren verschillende plekjes om te zitten.
Zelfs aan een stromende beek.

Binnenin waren alle meubels hard aan de billen.
Maar er was een keukentafel met stoelen en daaraan zat ik vaak met Netflix op de laptop.
Als ik niet buiten zat, in het half-zonnetje.
De verhuurders waren aardig al begrepen ze niet zo goed waarom ik twee dagen alleen maar daar zát, beetje lezend, beetje foto’s makend van diertjes.
Ze wilden me graag de weg wijzen naar mooie tochten.
Sorry, geen belangstelling. Laat mij maar zitten.

Ik overwoog terug te gaan (en missch doe ik dat idd nog wel eens).
Maar ik keek eens goed naar wat ze verder aanbieden. Een tweede appartement – dat nu 1 man huurde die onzichtbaar bleef.
In de advertentie voor dat appartement wordt óók gewezen op zitten-bij-de-beek.

Ik stel me voor: wat als er nu (de tweede keer) wél drukke huurders zijn.
Wég het plezier van ongestoord op mijn bankje zitten.
(ik zie nu dat ik een hoop foto’s heb van diertjes en van van alles en nog wat maar *niet* van het bankje)
Missch zou het meevallen. Weer een rustige of geen gast bij de buren.
Maar het risico nemen wil ik nog niet.