Afscheid

Ik deed klusjes.
Ik nam afscheid.
Van al m’n dieren en dan realiseer ik me weer eens (alsof ik dat nog niet weet) hoe ontzettend veel ik van ze houd.

Voor Femke tilde ik in de achtertuin een blok hout op waaronder pissebedden en slakjes en wormpjes zaten.
Toen ik dat een week geleden deed, keek ze niet eens. Nu werd ze helemaal opgewonden en vrat van alles op.
Jammer van de slakjes, vind ik. Want ik houd van slakjes.
Maar leg een kip maar eens uit dat de ene helft van het lopend buffet niet voor ‘aankomen’ is.

Haar kontje is nog wat vuil maar oud-vuil.
Als er geen nieuw plak-vuil overheen komt ontloopt ze de vleesvliegen en de maden.

Guus week de laatste dagen geen moment van mijn zijde. Hij vóelde het, interpreteerde ik dus.
Tot vandaag. Nu komt hij af en toe nog langs en geeft kopje of verwacht aai (of rosbief) maar hij lijkt koeler dan normaal.
Van hem en Sammie en Gerda nam ik foto’s om ze met me mee te dragen op mijn camera.
Hij en Sammie is opzet. Gerda stond er toevallig nog op. Ik geloof niet dat ik meer houd van haar dan van mijn konijnen.