Afrastering verwijderd

Eerst een waarschuwing voor wie hier belandt op zoek naar ‘hoe koppel ik konijnen’: wat ik heb gedaan had ook héél erg mis kunnen gaan.
Niet doen dus tenzij je heel zeker bent van je zaak en dan alleen met z’n tweeën om zo nodig in te grijpen en er steeds (desnoods urenlang) bij blijven.

Enniewee.
Na tien dagen zit er geen schot in de koppeling van Oscar en Coco.
Hier zitten ze zaterdagavond zoet naast elkaar te eten.
Geen gemep door de tralies dus, maar ook geen gekroel.

Ik denk (en nogmaals, dat kan ik mis hebben gehad dus NIET doen): ze hebben zich erbij neergelegd dat ze zo moeten leven.
Ze ervaren het als een hok in de Opvang.
Met een buurkonijn waar ze verder niet zoveel mee hébben.
Alleen Oscar lijkt zich niet zo happy te voelen.
Hij eet beter dan voordat Coco er was, maar veel activiteit zit er niet in.
Het is geen blij konijn.

Dus maak ik gisterochtend een klein stukje afrastering open.
Het duurt twee uur dan zit Oscar aan de andere kant.
Coco vindt het/hem eng en duikt onder de grond in het hol dat zij de laatste week heeft gegraven.

Wanneer ze er een paar minuten later weer uitkomt, is Oscar vooral bezig het deel van de ren te verkennen waartoe hij tien dagen geen toegang had.
En zo gaat het door.
Oscar vindt de ren fijn, bekijkt af en toe het andere konijn van dichtbij dat dan een paar meter verderop gaat zitten en zo gaat het urenlang.
Zodat ik de afrastering helemaal verwijder.
Hoera! straalt Oscar uit (ja, konijnen kunnen uitstralen) en dat is het dan.

Hopend dat ik me niet heel erg vergis laat ik het tweetal vannacht alleen.
Vanochtend zijn ze allebei nog in leven, er is niet gevochten (handig dat je dat kunt afmeten aan het aantal vlokken haar).
En ze zitten nog steeds op afstand van elkaar.