Adviezen

Dat vraagt natuurlijk om moeilijkheden: hier mijn hart uitstorten en vertellen dat het niet goed met me gaat.
Tuurlijk zijn er goede bedoelers die zeggen ‘weet je wat jij moet doen? naar de psychiater!’
Wat mij dan weer in het defensief duwt want dat wil ik niet maar omdat ik zelf ben begonnen over ‘het leven valt tegen’ moet ik dan argumenteren waarom ik *niet* op de bank wil.

Toen ik anderhalf jaar geleden te horen kreeg dat ik waarschijnlijk kanker had, sloeg zo’n hulpverlenende trut haar tentakels in mij en dwong me tot tranen trekken want dat zou goed voor me zijn.
Dat is trouwens ook nog iets dat ik moet verwerken: de diagnose die onjuist bleek en vooral het verblijf in het ziekenhuis.

Er is nog werk aan de winkel.
Door MIJ.