Mijn scoop waarop ik zo trots was is intussen door drie collega-logs overgenomen.
Da´s fijn.
Degene op wiens waardering ik gehoopt had (zie hieronder) geeft die ook vanochtend niet.
Omdat diegene die waardering niet voelt en dus niet gaat doen alsof.
Waarna ik een discussie begin over sociale beleefdheid wat leidt tot niets – ik ben vóór, die ander tegen. Maar dat wist ik dus al want daar ging het allemaal over.
Intussen blijf ik achter met waarom ik hecht aan waardering door anderen.
Of: waarom is een aai over de eigen bol niet genoeg.
Het maakt me afhankelijk en dat is niet goed. Tegelijk maakt het me ook open naar anderen en dat is – als het niet te gek wordt – weer wél goed. Vind ik.
En het maakt me er ook gevoelig voor dat anderen af en toe een ´goed gedaan jochie´ kunnen gebruiken. Vind ik óók goed.
Maar beter zou zijn om wel die positieve dingen te hebben zonder de kwetsbaarheid.
Zou dat eigenlijk kunnen.
Ja, dat kan! 🙂
Dat mag Hansje dan wel even uitleggen, graag.
Je openheid is een van jouw charmes en dus ook van je weblog. Virtueel lijkt dat veilig, maar het maakt je desalniettemin kwets baar. Kwetsbaarheid hoort bij openheid -je zou wel erg gevoelloos moeten zijn als reacties op je eerlijkheid je nooit iets zouden doen.
Heel veel mensen zijn open en eerlijk op het internet. Jij durft er dan ook nog je eigen naam onder te zetten. Petje af!