Een dag heeft 24 uur of als je 8 uur slaapt nog steeds 16 wat als getal best veel is.
De praktijk valt me vies tegen.
Niet alleen omdat het met dat slapen niet erg wil lukken zodat ik een deel van de middag óók van de wereld ben.
Ik krijg onvoldoende greep op de wel aanwezige uren.
Om vier uur op, om zes uur Radio 1 Journaal aan en een beetje twitteren.
Goede gelegenheid een deel van de duizenden foto’s te ordenen tot ik door de kiekjes het bos niet meer zie.
Een enkele bestelling afhandelen en me *niet* op stang laten jagen (*niet* *niet* ik herhaal *niet*) door klanten die me als virtueel vuil behandelen.
Stukje schrijven voor de Kalkoen, stukje schrijven voor Begraafplaatsen.
Aantal foto’s voor hier in de wacht.
Mails en tweets met ‘ik ben benieuwd naar je verhalen’ negeren.
Te-doen-lijstjes maken en maar voor een fractie uitvoeren.
Proberen de ziel van Sally te doorgronden (wordt door Sally en mij aan gewerkt).
Formele klacht indienen bij Delta Airlines (gedaan), informele klacht indienen bij Hilton (niet gelukt, termijn was verlopen).
Proberen de rust van 4-5 dagen geleden te hervinden (who am I kidding).
Geef een reactie