Jeanne's Weblog

Ik sta de bakjes voor de knagers klaar te maken wanneer er wordt aangebeld.
Een mij onbekende vrouw wijst mij op iets in cellofaan dat naast mijn deur ligt: een plantje.
Het ligt er, zegt zij, al dágen. Dus belt ze nu maar eens aan.

Ik raap het cellofaanding op.
En éven denk ik: er kon bij de NOS blijkbaar geen doos wijn vanaf, ze kozen voor een beschaafd boeketje.
Maar het is geen boeketje maar een plant.
Van het CDA. O. Toch leuk.

“Ze zijn ermee langs de deuren geweest,” zegt de vrouw.
Leuk zeg ik, “maar het is niet mijn partij.”
Háár dank ik heel hartelijk voor het aanbellen en me op de plant wijzen.
Pas veel later denk ik: zou zij een CDA-vrouw zijn geweest? Zou ze misschien zelf zaterdag die plant voor m’n deur hebben gezet?
Want ze keek wat beteuterd toen ik zei dat ik er niet op ging stemmen.

Raar trouwens dat mij geen PvdA-rode-roos is uitgereikt!
PvdA-Schermer! waar zijn jullie?

Ik ben ooit gestopt met verkopen via de veilingsites omdat ik me ontzettend boos maakte over onredelijke ‘recensies’ van kopers.
Later maakte eBay het mogelijk daar dan zelf op te reageren maar toen had ik er al genoeg van.
Het was zelfs de reden dat ik met mijn Winkel begon.

Nu heb ik me gestort op bol.com.
Ik verkoop zo best veel (relatief nog steeds, maar dat komt ook omdat ik nog geen giga-aanbod heb).
Op dit moment ben ik vooral bezig met het overzetten van de boeken van mijn particuliere account naar mijn zakelijke account.
Ik had me voorgenomen *niet* te kijken naar ev. beoordelingen van mijn 1e account. Omdat die toch ophoudt te bestaan. En stel dat er iets niet-aardigs zou staan. Zoals ik dat bij anderen wel zie.

Vandaag kijk ik toch. Wat ik dus beter niet had kunnen doen.

Waarbij ik me vooral boos maak over de bovenste ‘beoordeling’ waarin me o.a. wordt verweten dat mijn productinformatie niet klopt. Want wat staat daar over dit boek?

Boek is nieuw gekocht en niet gelezen (geen leesvouwen in de rug). Maar: blz. 215 en 217 zijn een ietsje (cm) teruggevouwen. Was al zo toen het boek werd aangeschaft maar zou mij, als koper, behoorlijk storen. Daarom niet aangeboden als ‘goed’ maar als ‘redelijk’. Heb je nog vragen? Stel ze gerust. Ik beantwoord ze graag.

En wat was er verdomme mis met de verzending? Gescheurd papiertje er omheen misschien? Of liet het een week of twee op zich wachten? Nee toch, hè? Waarover zéur je dan, man!

En dan ook nog die nare ontevreden smileysmoeltjes!
Waarom kunnen klanten niet gewoon áárdig zijn?

“President Obama met with the Republicans for seven hours. And he was very patient with them. He praised them when it was appropriate, he was gently critical when necessary. It was like watching a really good special ed teacher.” -Bill Maher, on the health care summit

“Being politicians, they all got to sharing their personal stories. Obama talked about his mother’s battle with cancer. Harry Reid talked about a kid with a cleft palate. And John McCain told how he once carried a brain dead woman through an entire campaign.” -Bill Maher

“At the end of all of this, Obama says he doesn’t think that he can reach a deal with the Republicans. You’re just figuring that out now? I keep telling you, Barry, they’re not that into you. Obama’s like a guy in college who spends a whole year, wasting it, trying to hit on Ellen DeGeneres.” -Bill Maher

“Balloons dropped because Dick Cheney had his millionth heart attack. And who came by yesterday to cheer him up? The ‘Angel of Duh’ himself, George Bush. They sat together, and Bush said he had spent the last year working on his book. I swear. Hard to believe Bush has a book. But if you buy Cheney has a heart…” -Bill Maher

(Bron)

Ik moet een betaalde baan zoeken.
Ik ben er somber over: wie wil mij nou, ik ben te oud, ik kan niets.
Maar omdat het écht moet besluit ik te solliciteren als bureauredacteur bij de radio. Dat moet ik toch kunnen, denk/hoop ik.
Ik kom niet eens voorbij de voordeur, word door de portier weggelachen.

Daarna ben ik (het zal eens *niet*) mijn auto kwijt. Geen idee waar ik die heb geparkeerd.
Wanneer ik eindelijk een parkeerwachter oid heb gevonden die mogelijk kan helpen schiet me niet te binnen wat voor merk auto ik heb. Om van het nummer nog maar te zwijgen.

Om 12.27 is de plug officieel uit Fanlog getrokken met een verwijzing naar Fanlog Het Vervolg.

Rechts is het rijtje meest-recente loggers (vier incl. ikzelf) vervangen door iedereen die ooit meedeed als dat met meer dan 1 berichtje was. Voor zover mogelijk (en gewenst) is gelinkt naar hun websites. Hopelijk heb ik niemand vergeten. Indien wel en bij gepiep kan dat worden gecorrigeerd. Fanlog is als Fanlog wel dicht, maar dat betekent niet dat de teksten voor de eeuwigheid zijn vergrendeld.

Hansje en ik moeten nog columns nalopen. Zij 2006 en 2007, ik de helft van 2008. Om ze toe te voegen aan het overzicht.
Raar: een paar dagen geleden leek dat giga-urgent, nu komt het er opeens niet van.

Via twitter aardige reacties. En op Fanlog zelf ook.
Niet erg veel, trouwens. Maar ik ben geen slachtoffer van zinloos geweld dus moet ook niet te veel verwachten.

Waaraan ik écht merk dat ik aan het ont-Fanloggen ben: bijna 5 jaar lang was mijn ‘voederen-der-buitendieren’ geheel aangepast aan het Radio 1 Journaal. In de zomer in de ochtend: vóór zes uur, wanneer het programma begint. In de lente/herfst: goed opletten hoe het licht meeschuift en dan *niet* tijdens Het Filiaal (het programmaonderdeel waarover ik altijd schreef) maar tijdens het Nieuws. Snel hollen, graan neerzetten, terughollen, hooi neergooien.
En ‘s avonds ook zo’n rekensom.

Dat hoeft dus niet meer.

Ik ben de heer Liang Shing, uitvoerend directeur van de afdeling Hang Seng Bank Ltd,
van Hong Kong. Ik heb een onleesbaar bedrijf suggestie voor je.
Mocht u verder geinteresseerd zijn, zou ik liever dat u mij bereiken op mijn
E-mailadres: liangshing.hongkong @ yahoo.com.hk en uiteindelijk na dat ik u zal voorzien van meer
details van deze operatie.
Kind Regards
Mr.Liang Shing

Zojuist gestopt in ‘The other hand’ van Chris Cleave.
Het boek, ook uitgegeven als ‘Little Bee’ en vertaald als ‘Kleine Bij’, was een twitterleesclubboek.
Het werd erg aangeprezen, ook bij Amazon.co.uk waar ik het bestelde, en het leek me goed voor mij: even niet een thriller. Aangezien ik er daar de laatste tijd zoveel van heb gelezen dat de gedwongen zelfmoorden en seriemoordenaars een beetje door mekaar zijn gaan lopen.

The other hand, Shortlisted for the 2008 Costa Novel Award, dus écht een goed boek, gaat over een Nigeriaans meisje van 16 (Little Bee) en een Engelse vrouw van in de dertig. Dat laatste weet ik overigens niet zeker. De vrouw, Sarah, heeft een zoontje (4), een man, een mooie baan, een leuke minnaar. Hun geschiedenis is ergens verweven geraakt en dat geldt ook voor het heden. Hoe het is gekomen wordt langzaam verteld. Nu eens uit het perspectief van de één, dan weer uit het perspectief van de ander.

Het boek begon boeiend en dat bleef het ook geruime tijd.
De laatste dagen kwam ik er niet aan toe. Net sloeg ik het open op blz. 218. Ik las door tot blz. 225. Dat is waar Sarah de man die haar minnaar wordt, Andrew, ontmoet.
En ik had geen zin meer. Het kon me niet schelen hoe het zou aflopen. De weg naar blz. 380 was te lang.

Wel even doorgebladerd naar achteren. Niet om het slot te ontwarren maar om dit Nigeriaanse spreekwoord dat ik al eerder zag staan over te typen:
If your face is swollen from the severe beatings of life, smile and pretend to be a fat man.
Denk daar maar eens over na.

M’n laatste keer Fanlog.
Balen toen de wekker ging (véél te vroeg).
Weinig onderwerpen die me voldoende aanspraken om er over te schrijven.

Lieve tweet van de presentator. 

En nu over tot de orde van deze zaterdag.

Het aftellen is nu écht begonnen.
Deze week zóu ik slechts 2x fanloggen (woensdagochtend en zaterdagochtend) maar al snel had ik me in bijna alle andere uitzendingen óók gewurmd en fanlogde ik alsof er geen einde aan kwam en er geen licht of mogelijk een zwart gat gloorde aan de horizon.

Vanochtend was de laatste keer de doordeweekse ochtenduitzending met Marcel Oosten.
Vanmiddag was de laatste keer de avonduitzending met Lucella Carasso.
Ik werkte (vanmiddag) samen met Hansje. Zoals al die jaren. Soepel overleg, soepele taakverdeling. Beetje babbelen tijdens.
Ik schrijf twee stukjes waarover ik best tevreden ben, meer dan over mijn stukje van de ochtend.
En dat is zo raar: normaal zijn er ook stukjes die me meer of wat minder bevallen, maar nu nadert het eind en ik wil natuurlijk dat mijn laatste stukjes pront staan te pronken.

Morgenochtend nog 1 uitzending met afhankelijk van het aanbod 2-3 stukjes.
Dan nog even wat handgrepen, handles omzetten, stekkers eruit en – ja, wát?

Af en toe tref ik in een boek dat ik kreeg of kocht een oude boekenlegger.
Daar zijn soms mooie bij.

1x vond ik gedroogde bloemen.
Erg lief. Maar het boek was er behoorlijk door verpest.

Vandaag valt uit ‘Je zult maar in hun schoenen staan’ een pasfoto.
Ik ken de vrouw niet maar schat haar direct als ‘oud’.
Dan denk ik: volgens mij was zij toen jonger dan ik nu ben.
Maar ze ziet er zo ouderwets uit.

Wie zou ze zijn, deze vrouw. Leeft ze nog? Is ze gelukkig?
En waarom zat haar foto in dat boek.

Er wordt een pakket afgegeven. Afz: slijterij De Vuurtoren. Wat leuk! wijn.
Maar: van wie?

Driftig ruk ik het papier eraf en bedenk dan dat dit proces natuurlijk moet worden vastgelegd zodat ik het pakpapier weer een beetje terugleg: klik-klak.
Dan ál het papier eraf en jawel: een heuse kist. Indrukwekkend.

Maar: hoe krijg ik die open? Ik zie een soort plakband. Dat snijd ik door.
Ik probeer wat te wrikken. Zinloos.
Ik vraag het op twitter. “Zie je een nietje” vraagt iemand. En: “grof geweld” raadt een ander aan.

Ik zie nietjes. Zes. En spijkers. Acht.
En dat is alleen nog maar aan de bovenkant.

Twitter: “heb je een breekijzer.”
Nee.

Het ergste is dat ik dénk dat de kist gewoon open kan. Maar dat ik het niet zíe.
Zoals vroeger die draaipuzzel. Die snapte ik ook niet.

Op Fanlog hebben we (zie daar de linkerkolom) een aantal linkjes naar bv alle interviews die we maakten en bv alle columns die we ooit plaatsten.
In het begin borgen we een nieuwe bijdrage meteen netjes onder het juiste linkje op maar later kwam er de klad in.
Dat is jammer want zo vind je iets alleen terug als je weet dat het ergens moet staan en het juiste zoekwoord invoert.

Om Fanlog een beetje knap achter te laten zijn Hansje en ik nu bezig die columns alsnog op orde brengen.
Dat kan alleen door alles na te lopen om te kijken of iets over het hoofd is gezien.
Ik ben bij het heden begonnen, werk achteruit en zit nu in mei 2008.
Hansje begint bij het begin en zit in 2006.

Het gaat langzaam. En na een tijdje word ik er stapelgek van.
Maar het is ook leuk. Omdat ik zoveel terugzie dat ik al was vergeten.
Wat hebben we mooie dingen gemaakt. Wat heb ik mooie dingen gemaakt.
En wat is er een hoop geschiedenis in die jaren langs geschoven.
Waarbij me opnieuw opvalt dat de tijd vliegt.

Het gaat goed met Diddle.
Sinds dinsdag woont hij niet meer op (zacht) hooi maar op stoer (hard) stro. Omdat R. denkt dat hij daar nu wel aan toe is.

Onder het stro liggen nog steeds twee mooi bij elkaar kleurende handdoeken.
Zodat Diddle nu een hoekje als zithoek heeft ingericht. Lekker zacht aan de billetjes. Om soms even op onderuit te zakken.

Als je een beetje je best doet kun je zelfs in een kooi nog best veel meemaken als konijn.

Ze is van voor mijn tijd maar ik weet wat ‘een Heintje Davids’ is.
Dat is afscheid nemen en dan telkens weer terugkomen.

Deze week(weken) ben ik in een Heintje-Davids-flow.
Ik stop met Fanlog. Ik stop terecht met Fanlog. Ik werd doodmoe van het vroeg naar bed en vroeg weer op en ook van het geregel en gedóe.
Prima beslissing dus om Fanlog op *stop* te zetten en veel goede wensen te wensen aan de ploeg van Fanlog-Het Vervolg.

Héérlijk – niet meer vroeg dit en vroeg dat.
Fantastisch – geen druk meer om ergens op schrift iets van te hoeven vinden.

Maar de ene na de andere uitzending eigen ik me toe (“zal ik overnemen?” “zal ik ook een stukje meedoen?”).
En de wekker, die staat dag na dag gewoon weer op half zes.
Nou ja – nog even.
In de nacht van zaterdag op zondag net na middernacht valt echt mijn doek.
Béng! Wég met oud-Fanlog. Wég ook met Jeanne die natuurlijk niet écht Heintje is. Alleen deze week een beetje. Maar zaterdag-zondag-middernacht I take a bow en nou tabé dan.

Ik ben vrolijk.
Fanloggen was leuk. Diddle eet (mailtje van R.) en: de mussen zijn terug.

Gisteren vroeg ik me voor de zoveelste keer af waar ze toch zijn als ze niet hier zijn.
‘Normaal’ zitten ze met zo’n 50-60 in de struiken om mijn huis te wachten tot er kippengraan of brood naar buiten komt. En vallen er dan op aan.
De laatste maand voer ik alleen eenden en meeuwen en turkse tortels en kauwtjes (en een enkele koolmees).
Ik had best mussen willen voeren, maar ze waren er niet.
Nu wel. Opeens. Niet veel: vijf om precies te zijn.

Maar: er zijn minder eenden. En ook minder meeuwen.
Wie weet is er dus echt sprake van een wisseling van de vogelwacht.

Om mijn goede humeur te vieren (ik vergeet het bijna: net een mailtje van bol.com dat ze mijn zakelijke account hebben geactiveerd) een logaanbieding.
Een bijzonder fraaie magneet voor op het eigen magnetenbord/de koelkast of om kado te doen aan iemand die je elke dag een bear hug toewenst.
Logprijs *incl* verzendkosten € 5,75.
‘Hebbes’ in de commentjes, zelf contact opnemen over de afhandeling en binnen een week betalen.

Om iets voor half zes opgestaan denkend dat ik zo het nieuws kon meepikken (‘Sven heeft goud’ of misschien ‘Bob heeft goud’) maar er is geen nieuws.
Naar beneden, katten gevoerd, tv met TT aan – hé, geen hoofdletters. Merkwaardig want hoofdletters duiden aan dat Nederland GOUD heeft gewonnen.
Bovendien zijn hoofdletters erg praktisch als je ogen niet meer zijn wat ze geweest zijn en je TT anders van dichtbij of met een bril moet bestuderen.
Sven gediskwalificeerd. Dat moeilijke woord dat Erica Terpstra indien moe na 1 glas wijn al niet meer uit de mond krijgt.
Verkeerde wissel. Schuld van coach Kemkers.

Het staat garant voor een geweldige Radio 1 Journaal-uitzending. Met als ander leed dat de viermansbob niet start. Wat eigenlijk veel groter leed is maar op Fanlog beperk ik me tot Sven. Kwa leed. Ik schrijf ook nog iets aardigs over Jacqueline Cramer.

Dit was dus écht mijn laatste ‘ik moet om half zes op en doe dan de ochtenduitzending’-keer fanloggen.
Nu zaterdag nog 1x de 7-9-uitzending en dan is het Schluss, over en uit, trek de deur maar in het slot en ga iets anders doen.

Wat een geweldig land waar ‘Sven Kramer gediskwalificeerd’ en ‘Viermansbob trekt zich terug’ al het andere wereldleed naar de achtergrond verdringen.