Jeanne's Weblog

Ik ben niet alleen klant bij de Plusmarkt in De Rijp (noodgedwongen, omdat er niets beters in de buurt is). Ik ben ook klant bij een hoop internetwinkels.
Amazon.com en Amazon.co.uk en bol.com, maar ook Zooplus en Slijterij De Vuurtoren en nog wat electronica-shops. En Viking Direct en nog veel meer dat me niet zo snel te binnen schiet.

Bol.com stuurt me een nieuwjaarswens en dankt me voor ‘het vertrouwen’.
Andere winkels sturen me uitsluitend reclamemateriaal. Of niets.
Waarom, denk ik, doen ze er niet een lokkertje bij? Korting bv. Of een kadootje bij de volgende bestelling – mits binnen een bepaalde tijd. Zooplus doet dat overigens wel eens, en Viking ook. Maar het zijn zelden spulletjes waarvan mijn hart sneller gaat kloppen (wat niet betekent dat ik toch niet regelmatig voor de bijl ga).

Opeens (laat, ja – ik weet het maar dus: opeens) bedenk ik: dat had ik zélf moeten doen! Aan mijn klanten van de afgelopen drie jaar (bv) een ‘gelukkig nieuwjaar!’ mailtje sturen met daarin een kadootje. Korting. Of een hebbeding.
Helaas: te laat.

Maar wat ik bv had kúnnen doen: bij een bestelling van € 25 aan boeken een boekenlegger gratis. Zelf kiezen uit het assortiment van bijna 200 unieke exemplaren. Waarbij je moet weten dat de duurste boekenlegger € 8,75 is en er verschillende van € 7,50 zijn.
En ook al vind je een boekenlegger zélf drie keer niks omdat je een treinkaartje in je boek legt of – o gruwel! – ezelsoren erin maakt: boekenleggers zijn ideale Kleine Kadootjes.

Weet je wat – ik doe het! Hier.
Wie de komende dagen (tot maandag) voor € 25 aan boeken bestelt excl de verzendkosten krijgt een zelf uitgezochte boekenlegger gratis. Gooi maar in het winkelmandje en zet bij de Opmerkingen op het bestelformulier simpeltjes ‘weblog’.

De poll doet het eindelijk – voor het geval je iets met mij en andere loglezers wil delen over je leesgedrag.

Mager is uit, rondingen zijn in. Die boodschap werd het hele jaar door verspreid. Maar het bewijs is er nu ook: vrouwen verkiezen het lichaam van vrouwen die hun rondingen durven laten zien, zoals Kate Winslet (16 procent), Kelly Brook (15 procent) en Halle Berry (12 procent).
Victoria Beckham kreeg amper één procent van de stemmen, evenveel als bonenstaak Kate Moss en de rondborstige Katie Price (aka Jordan). In totaal werden 2.000 Engelse vrouwen boven de 18 jaar ondervraagd.

Voedingsdeskundigen zijn in de wolken. “Het is positief om te zien dat vrouwen zich meer spiegelen aan Kate Winslet en Kelly Brook in plaats van onrealistische modellen als Kate Moss en Victoria Beckham. Mager zijn is minder belangrijk geworden dan gezond zijn” verklaart Jacquie Lavin.

Jammer genoeg weet ik alleen hoe Kate Moss eruit ziet maar de boodschap lijkt me goed.
Je kunt meer lezen bij het AD.
.

Ik zit op een hoop netwerken en 1 ervan is LinkedIn.
Daarvan krijg ik elke week door wat de mensen met wie ik verbonden ben hebben gewijzigd.
Ze hebben nieuwe connecties gemaakt, ze hebben zich aangemeld bij groepen, ze lezen een nieuw boek, ze hebben hun profiel bijgewerkt.

Vandaag zie ik dat X heeft toegevoegd dat ze ‘coach’ is.
Waarmee ik geloof ik de enige vrouw in heel Nederland ben (op een paar boerinnen en werksters na) die géén coach is.

Op mijn profiel staat dat ik een webwinkel heb en dat ik Fanlog bezit.
En dat mijn ziel journalist is. Wat ik er binnenkort maar eens uit moet halen want dit jaar kreeg ik daardoor 3 invitaties om weer écht journalistiek bezig te zijn – wat ik niet wil/durf.

Maar ‘coach’. Dat klinkt mooi. Jeanne Doomen, coach.
Geen idee in wát en waartóe maar dat doet er geloof ik ook niet toe.
Gewoon ‘coach’.

Yeah!

Een paar dagen geleden zie ik opeens een verdikking op het kontje van caaf Beverly.
Eerst denk ik: haar (lange) haar zit in de war. Ik wil haar aanraken maar ze duikt weg in het hok.
Gisterochtend zie ik andere caafjes tegen haar aanduwen en: die bolle bult op haar kont deukt niet in maar is stevig.
Abces, denk ik. En kan mezelf wel iets doen dat ik het niet eerder heb gezien.

Dat wordt inslapen, weet ik. Want een zo groot abces, wel 3-4 cm in doorsnee, dat is fataal.
Dus vraag ik R. om met haar naar de dierenarts te gaan. Want ik breng het niet op.
En wat blijkt? Beverly had een haarbal. Haar lange haar is ergens omheen gaan winden tot het een dikke kluit werd.
De dokter heeft het weggeknipt. En Bev heeft zich daarbij gedragen als een woeste bitch (bij konijnen noemen we dat ‘pittig’).

Caaf terug gezet in de ren (in mandje, waar ze eerst niet uit wil), R. afgeleverd bij de bushalte, naar de Plusmarkt.
Voor broden voor de eenden, rosbief voor de katten, ingrediënten voor spannende salades voor de knagers.
En appelbeignets voor mij.
Bij die kraam die tussen kerst en oudjaar altijd in de hal staat. Of anders in de winkel zelf.

Bij de Plusmarkt, waar ik om 4 uur ben, is geen kraam (meer). Er zijn alleen bijzondere broden van meer dan 2 Euro per stuk. En als ik nou tien hongerige eenden had zou ik denken: ach, koop er een stuk of vijf. Maar ik heb er 30-40.
Er zijn géén appelbeignets.
Het is niet anders. Liever een levende caaf dan een mond vol lekkers.
Smakelijk eten met oudjaar is zwaar overrated.

Het zal wel niet, dacht ik gisteren nog.
Niet wéér sneeuwen. Niet wéér winter.
Maar jawel.

Dus zet ik het eten voor Femke en tuttebolletjes weer in de schuur.
Maar ze vinden de witte wereld té wit en blijven in hun hok. Zodat ik ze daar maar voer.
Snuf en Jozef willen best in de sneeuw eten, knagers in de achterren liever niet. Die krijgen hun voer daarom binnen.

Turkse tortels en kauwtjes smeken om eten. Eenden waren er om half negen maar gaven het intussen op.
Het regent nu. R. komt straks. Om o.a. de ren voor Frans in elkaar te zetten. Wat volgens mij een hopeloze missie is. Maar R. wil het proberen.

Eind van de middag ga ik boodschappen doen. En graaf me dan in tot zaterdag wanneer ik Frans mag halen.
Opdat Frans tzt gelukkig wordt en Bella Donna ook.

Intussen zijn alweer een paar konijnen de revue gepasseerd en de keus is nu gevallen op Frans.
“Frans is gevonden op straat. Hij heeft waarschijnlijk al een tijdje op straat gelopen.
Karakter: Echt een lieverdje.”

Frans is gisteren gecastreerd. Ik mag hem zaterdag om tien uur halen. Dan moet hij een kleine week in een hok in de schuur om te acclimatiseren.
Daarna mag hij naar buiten in het afgescheiden stukje ren. Op maandag 18 januari mag Bella Donna bedenken dat ze nu de vierde liefde van haar leven heeft ontdekt. (Nummer 1 was toen ze nog jong was en een nestje kreeg – daarna is ze pas hier gekomen)

Zoals elke supermarkt die het marktaandeel wil veiligstellen heeft de Plusmarkt regelmatig acties.
Bij een van die acties krijg je een bonnenboekje in de bus waarmee je korting kunt krijgen. Meestal dringt dat pas na een paar weken tot me door en dan zeg ik er iets van. De laatste keer althans. Toen kreeg ik het bonnenboekje aan de service-balie. En hoorde dat meer mensen uit Grootschermer hadden geklaagd.

Vandaag zie ik aan de schappen weer het ‘alleen met klaverkortingbon….’ en dan een veel lagere prijs hangen.
Zodat ik, voor de verandering ook eens lettend op de kleintjes, bij de caissière naar de bonnen vraag. Die zijn huis-aan-huis bezorgd zegt ze. Niet bij mij dus óp naar de service balie. Waar ik 1 van de superbitches van de Plusmarkt tref (je hebt ook een paar hartstikke leuke lieve aardige behulpzame meiden, maar ook een aantal bitches).
Bitch T. wijst me op een tekst achterop de folder: vandáág worden de bonnen in de bus gedaan. Door de PTT. Dus moet ik “héél erg goed op de brievenbus letten”. Heel erg goed.
Ik beloof dat ik dat zal doen. Niet zo’n beetje zomaar goed op de brievenbus letten, zoals ik gewoonlijk doen, maar héél erg goed.

Zojuist valt de Vara-gids in de bus. Bezorgd door TNT/PTT.
Ik let héél erg goed op. Het is écht alleen de Vara-gids. Niet eens een verdwaalde kerstkaart, bestemd voor de buren maar per ongeluk bij mij in de bus gedaan erbij. En zeker geen boekje met bonnen.

En nu weet ik al wat deze bitch of die andere die ik vorige keer trof zal gaan zeggen.
“Hebt u soms een nee/nee-sticker of een nee/ja-sticker.”
En inderdaad, ik heb een nee/ja-sticker.
Nou, ziejewel. Eigen schuld.
(Tis dat AH zo’n klere eind hier vandaan is)

Konijn Bella Donna is weer holen aan het graven.
Ik denk dan altijd dat ze zich amuseert. Mij lijkt het in elk geval erg leuk om te doen (als ik konijn was).

Dan zie ik haar een paar happen aarde nemen. En doorslikken. Huh?
Ik werp haar wat winterwortel toe. Hoeft ze niet. Ze eet aarde.

Snel naar google en invoeren ‘konijn eet aarde’.
Een Saskia heeft dit ook een keer meegemaakt. Toen haar konijn een week ervoor was gedekt.
Antwoord van de dierenarts: “Kennelijk heeft dit konijn behoefte aan wat extra mineralen die ze vanuit de grond op kan nemen.”
Reactie van Shaka: “In aarde zit heel veel ijzer. Onze hond ging toen ze drachtig was aarde eten. Dit bleek dus ijzer te kort te zijn. Op zich logisch als je zwanger bent heb je hier sneller last van. Met ijzer supplementen ging het al snel beter.”

IJzertekort dus. Maar zwanger? Verder dan aan Flips neusje ruiken is Bella Donna volgens mij nooit gekomen.
En daar word je echt niet zwanger van.
Zelfs niet als konijn.

Het kán zijn dat hij een enge ziekte heeft, maar ik vermoed dat Mart Smeets de laatste jaren gewoon uitbundig tafelt en inneemt.
Dan kom je aan. Kilo’s, véél kilo’s.
Wat ons allemaal kan overkomen en wat-ie verder helemaal zélf moet weten.
Alleen: dan ga je toch niet zó achter een tafeltje zitten op tv.
Benen wijd, uitpuilende pens vooruit.

Ik kan me geen presentatrice voorstellen die dit zou durven.
En áls ze het al zou durven, wat een commentaar zou ze krijgen!
Hoe onsmakelijk zou iedereen het vinden. Méns, verberg je in een tentjurk, verstop je achter dat tafeltje, wat zeg ik: kom helemaal maar niet op tv!

Genoeg gefeest, genoeg gelezen, handen uit de mouwen.
Hier een kleine selectie van de goede voornemens.
Door het huis zwerft ook nog ongeopende post, daar moet ik natuurlijk ook iets mee.

Het was kerstmis en het dooit – wat prettig is voor de dieren.

Het was kerstmis en ik verzuimde lekker eten in huis te halen. Erger: ik had helemaal geen eten in huis (behalve voor de dieren).
Vandaag vond ik nog twee vissticks. Dat was in elk geval eten.
Ik heb geprobeerd de haardkachel aan te maken. Wat net als gisteren en eergisteren niet lukte.

Ik heb gelezen – dat was fijn.
Ik heb een recensie op fanlog gezet waarop amper werd gereageerd.
Ik heb mijn hotels voor 1e en laatste nacht geregeld.

Vanavond mag ik laat opblijven. Omdat ik morgen niet voor Fanlog vroeg op hoef.
Maar ik kan werkelijk geen reden bedenken voor laat opblijven.