Jeanne's Weblog

Ik heb mijn vlucht naar Phoenix voor september geboekt bij Delta.
Omdat ik stapelgek werd van het érg laat kunnen reserveren van mijn stoel bij de aprilreis toen ik boekte bij KLM.
Maar.
De terugvlucht met Delta is om 7 uur en je moet om 5 uur op de luchthaven zijn en het hotel dat ik boekte ligt op een half uur rijden en dan moet ik ook nog met de shuttle van de rental car (=15 minuten) dus dat wordt een erg korte nacht.

Zodat ik dacht: zal ik toch weer met KLM vliegen en mijn Delta-ticket cancellen. Omdat KLM om 9 uur vliegt en dat is net die slok op de borrel tussen helemaal niet slapen of kort slapen.

Ik informeerde bij KLM en sprak een opgewekt huppelmeisje waarvan ik vermoedde dat het de feiten ietsje te zonnig voorspiegelde.
Ik zocht op de site naar ‘hoe mail ik een vraag’ en ontdekte dat dat alleen kon als je een boekingsnummer opgaf (klootzakken! eerst boeken en hangen en dan vragen hoe het zit??). Maar gelukkig had ik mijn oude boekingsnummer bewaard dus dat kon ik gebruiken.

Ik vroeg
- kun je nog steeds 90 dagen vantevoren je stoel vastleggen (want dat staat niet meer op de site)
- kun je NU pas 24 uur vantevoren een stoel van de twee op een rij vastleggen (met bijbetaling) met het risico dat als je 24 uur vantevoren inlogt dit niet meer lukt en je ergens in het midden belandt.

KLM antwoordde: je kunt 90 dagen vantevoren vastleggen.
Ik vroeg (2e mail): maar hoe zit het met die stoelen.

KLM antwoordt: die kunt u 24 uur vantevoren vastleggen = tot het laatst stressen of je wel goed komt te zitten = ik vlieg Delta.
Dan maar een slapeloze laatste nacht.
(en ik nog denken dat luchtvaartmaatschappijen in de problemen zitten en hun best doen hun klanten in de watten te leggen – niet KLM)

valt me weer eens niet mee.

Dode dieren, zieke dieren. Ze leggen een bodem voor wanhoop waaraan ik me niet meer kan onttrekken.
In een poging tot bonden met Femke ruk ik uit een perk een hoop onkruid uit.
Maar het is te warm, de aarde is te droog – er zit geen voedsel-voor-kipjes direct onder de omgewoelde aarde.

In het virtuele en echte leven heb ik het moeilijk met mensen van wie ik meer had verwacht.
Een enkeling benader ik (watsgebeurt – wat je geloof ik anders spelt).
Anderen laat ik maar. Me neerleggend bij: kennelijk ben ik niet leuk genoeg en ach nou ja en lamaar enzo.

Op twitter zie ik vooral hyperende kijkmijeens vlotte tiepjes.
Ik log uit en ga de buitendieren voeren.

Cecilia en ik gingen naar de dierenarts.
We wilden de hechteningen eruit laten halen van de operatie van twee weken geleden.

Ik moest Cecilia stevig op de tafel drukken. De dierenarts sneed met een scherp mesje de hechtingen eruit.
Cieltje verzette zich hevig maar volgens de dierenarts was dat omdat het kriebelde.
Cieltje liet van angst haar plas lopen.
En toen bleek dat op 1 punt de wond open was.
Bloed. Wond. Open.
Wat nu.

‘Een krammetje’.
Dierenarts loopt weg, ik blijf arm Cieltje op de tafel drukken.
Dierenarts komt terug met een grote nietmachine en zet zomaar een nietje in mijn lieve, angstige caaf.
Zonder verdoving. Zomaar. Au!

En alsof dat niet genoeg is: nu moet ze weer binnen zitten en over een week moeten we terug om dit keer het krammetje te laten verwijderen.
Zodat Cieltje weer op tafel zit in een kooi.
En eerst was ze moe en lamlendig (geef haar eens ongelijk) maar nu wil ze graag eten.
Zodat ik weer een week lekkere hapjes mag bedenken en verstrekken.

Egel is terug.
Ik zag haar/hem voor het eerst op donderdagavond en toen weer op vrijdagavond en nu net weer.
Egel is helemaal bol zodat ik denk dat ze zwanger is (maar: geen idee natuurlijk).

Nu liggen er twee gebutste Eko-eitjes te wachten tot egel ze openbreekt en leegslobbert.
En het kan me niet schelen of egel mogelijk ook ánder voedsel kan vinden, dit is *mijn* egel dus eet ze eitjes en wie weet blijkt straks (er is een telling gaande) dat egel een bedreigde diersoort is en dan zullen jullie me nog prijzen.

Verder voel ik me ongemakkelijk in de tuin.
Ik voer mijn dieren maar ben als de dood (haha) dat ik een dier tegenkom dat bijna-dood is.

Femke hobbelt zo’n beetje rond.
Ik geef haar eten, ik geef haar hapjes, ik praat minder met haar dan ik deed terwijl ik dat juist nu wel zou moeten doen maar ik kán het niet.

Morgen ga ik met Cecilia naar de dierenarts om de hechtingen eruit te laten halen en reken ik af voor het doodziek verklaren en laten inslapen en opruimen van Agnes.
Ik zal ook vragen of het kan dat een konijn (Jozef) opeens heel erg verhaart en of dat erg is.
Zo ja dan maak ik daarvoor een afspraak.

(soms denk ik dat ik geen dieren wil vanwege de verantwoordelijkheid en het leed)

Ik blijk, ontdekte ik vandaag, een account te hebben.
Aangezien ik met 5 klikken (die niks opleverden) al door mijn dagtegoed van 5 Euro heen was.
Maar op mijn inlogpagina staat nog steeds in het rood dat ik eerst een formulier moet opsturen anders besta ik niet (hoezo is er dan op me geklikt en is het afgeschreven van mijn rekening??).

Ik heb geen idee hoe die campagne die leidt naar de kapotte Betty Boop-pagina’s te stoppen en stuur een mail naar het Helpforum. Die niet wordt beantwoord – net zo min als de mail van gisteren over de raadselachtige betaling.
Iemand op een lijst legt me uit hoe de campagne te onderbreken. En later hoe het bedrag bij te stellen.

Wanneer de Betty Boop-pagina’s hersteld zijn activeer ik de zoekopdracht/advertenties weer.
Alleen verschijnen ze niet als ik een Boop-zoekopdracht invoer.

Ik mail het adres dat ik via de lijst kreeg om AdWords te mailen (op hun site is dat zóeken) en krijg terug dat ze niet te mailen zijn maar dat ik op de site een Contactformulier kan invullen. Ik zoek en zoek en vind dat formulier, vul het in maar het aantal woorden is beperkt zodat ik vrees dat niet is overgekomen wat ik bedoel.

Intussen zei weer iemand anders: koop een handleiding over AdWords (incl verzendkosten bij bol.com bijna 30 Euro) en dat deed ik waarvan ik nu ook spijt heb.

Mijn Winkel werkt weer. Was een kleinigheidje. En niet al twee maanden maar pas twee weken of misschien pas tien dagen dat een belangrijk deel van de merchandise stond verscholen achter ‘Page not found’.

Ik schreef een érg leuk artikel op Fanlog dat me alles bij elkaar in tijd een uur of acht, mogelijk iets meer, kostte. Het aantal positieve reacties is ver-plet-te-rend! (nee dus) Maar op twitter reageerden er wel een paar mensen leuk (en 1 iets minder).

Ik pakte een bestelling in van € 63 die grotendeels bestond uit spulletjes van onder de 1 Euro zodat ik me weer eens afvroeg of  ik alle prullaria in een grote doos zal doen en langs de straat zetten met ‘neem mee wat je wilt – gratis!’
Maar even reëel: dit waren natuurlijk wél weer 63 Euro en het is niet zo dat ik elke dag tien klanten heb die voor dat bedrag aan mooie, dure boeken bestellen.

So far so etc – ik ga ‘div’ even over een paar stukjes verdelen.
Houd moed als je méér wilt lezen.
En houd je adem vooral niet in als je hoopt dat het spannend wordt.
Het blijft vandaag bij leuteren en zeuren vrees ik.

Ik vind Twitter leuk.
Hoewel ook weer niet zó leuk als mensen vaak denken – soms staat het me zelfs tegen door de botte, ‘ik wil scóren’-manier waarop sommigen met elkaar omgaan. En ik word ook wel eens moe van de ‘meisjes van 30′ die tuttig doen over ‘welk jurkje zal ik vandaag aandoen’.
Maar als ik me daar *niet* aan erger vind ik Twitter leuk o.a. door de Radio 1-Journalisten die ik er volg.

Dus dacht ik: zomerserie.
(Na: waar ga je heen op vakantie, wat lees je, welke muziek luister je etc.)
Ik stuurde een aantal twitterende R1J-ers een vragenlijst en kreeg antwoorden terug.
Vandaag verwerkte ik de antwoorden van Menno Reemeijer, Kysia Hekster, Rachid Finge, Michiel Breedveld (ja! dé Michiel Breedveld), Ireen Oostveen en Karin Alberts.

Lezen! En ik weet dat sommige van mijn lezers *hier* er wildwoest van worden als ik het vraag maar mócht je inderdaad het Fanlog-artikel lezen, laat dan alsjeblieft *daar* een reactie achter.
Niet voor mij.
Voor de R1J-ers die de moeite namen mee te doen met de serie zodat hun luisteraars/onze lezers ze beter kunnen leren kennen.

‘Enkele minuten’ kostte het niet om een advertentie voor AdWords te maken maar ik had tot voor kort goede ervaringen met mijn Betty Boop-artikelen (de laatste tijd niet – raar eigenlijk) zodat ik besloot daar als eerste op in te zetten.
Dus maak ik een lijst met zeer veel Betty Boop zoekwoorden (koelkastmagneet, sieraden, klok, bloknoot, spiegel, sleutelhanger, aansteker noem-maar-op) en zoek dan in de Winkel de url op die rechtstreeks naar La Boop leidt.
Dat is deze.

Dan klik ik op zoek naar extra zoekwoorden op pagina 2 van Boop.
En beland hier

Want alles van de categorie Verzamelen blijkt door elkaar gehusseld en Boop is ergens in die chaos beland.
O got o got o got.

Even checken bij een ándere tot voor kort succesvolle categorie waaruit niet meer wordt gekocht: bidprentjes. Die ik ook wou invoeren in AdWords.
Wanneer je daar nu klinkt op een pagina ná pagina 1 krijg je Page not Found.
Tenzij je klikt onderaan de eerste pagina. Maar hoeveel mensen zullen niet bovenaan klikken en dan concluderen: wat een rommeltje, die Winkel van Jeanne – daar koop ik niet.

Ik test nog een categorie uit (pins-speldjes-buttons) en: zelfde resultaat.
Zodat ik nu zou kunnen janken ware het niet dat ik al om iets anders jank en ik moet de emoties wat doseren.

Het goede nieuws: ik moet er niet aan denken dat google wél de zoekopdacht voor Boop direct activeert want zoals ik er nu uitzie wil ik niet gevonden worden.

Vandaag heb ik een artikel klaargezet voor Fanlog over Radio 1 Journaal-journalisten die twitteren.
Dat is heel leuk geworden (zie vannacht even na twaalf uur en morgen overdag natuurlijk ook).
Toen raakte ik diep-depri.

Om de zinnen te verzetten besloot ik een AdWords-campagne in google te starten met het startbudget dat google me laatst zond.
Fluitje van een cent zou dat zijn, maar dat viel tegen omdat er veel meer moest worden ingevuld dan was vermeld en dan ik (dus) had verwacht. Maar ik hield dapper vol en vulde toen ik op het laatst moest kiezen hoe ik de 5 Euro administratiekosten wou betalen ‘incassomachtiging’ in. Ik dacht dat dat wel iDeal oid zou zijn = snel.
Maar ik moest iets uitprinten en opsturen of anders faxen dan dan zou het óf 10 óf 3 dagen duren voor het geactiveerd werd.
Zodat ik klikte op: dan maar credit card en mijn Visa-gegevens intikte.

Nu staat bij mijn account dat die pas van start kan wanneer ik de incassomachtiging heb opgestuurd.
Google heeft geen mailadres maar wél een helpforum. Daar heb ik nu gevraagd ‘wat-te-doen’.
Mevrouw Doomen Wacht Op Antwoord.

Kip Agnes is dood.
(geen zin in details, dierenarts zegt dat ik alles goed heb gedaan en geloof dat dan maar)

Meesterverdringster ik heeft sinds ik haar afleverde bij de dierenarts voor onderzoek (half elf) een artikel voor Fanlog geschreven (1e versie zondagverhaal). En na het horen dat ze had moeten inslapen (drie uur) deed ik nog wat dingetjes tot om half vijf het Radio 1 Journaal begon waarna ik drie leuke stukjes schreef voor Fanlog.
Aangezien, zoals ik al zei, niet verwerken maar verdringen mijn middelste naam is.

Femke kan ik intussen niet meer in de ogen zien.
Terwijl ik weet dat ik iets móet.
Want een kip is een sociaal wezen en 1 eenzame Barnevelder – das niks.
Dus kijk ik op marktplaats. Maar tegelijk denk ik: hoe introduceer de 5 leuke Wyandottes uit Beverwijk bij mijn allenige Femke?
Hoeveel nieuwe kippen kan zij verdragen zonder het onderspit te delven? Wat is een goed ras dat niet te dominant is?
Beter jonge, onervaren (te domineren?) kippen? Of beter oude die mogelijk niet de behoefte hebben een strijd aan te gaan?

Tips zijn welkom.
Zeer welkom.
(en verdringen betekent niet dat ik niet rouw)

Wat ik moet (behalve -nog steeds- de badkamer opruimen en de kleerkasten en de tafel beneden etc)

* deel 1 van de Fanlog-serie ‘R1J-ers en twitter’ schrijven of op z’n minst een idee hebben van hoe ik het aanpak.
Waarbij ik me nu realiseer dat ik nog geen pakkende titel heb.

* ivm naderende Kadotips en Nieuwsbrief bedenken wat ik behalve Amerikaanse Kinderboeken in de Winkel ga zetten.
Gisteren begon ik met boekenleggers maar daar heb ik geen zin in bleek al snel en de ervaring leert dat het dan hangen en wurgen en frustratie en nog zowat wordt. En dus ‘niet opschiet’.
Wat o wat lijkt me wél leuk (raar, zoiets zou ik toch moeten wéten, tenzij ik helemaal niets leuk vind).

Verder: met de caven gaat het goed. Katten idem.
Mij? Ook geen idee (en ook dát is raar).

Vandaag *bijna* alle kinderboeken die ik had klaarliggen voor in de Winkel zetten ook inderdaad in de Winkel gezet.
(en nog vele honderden niet)

Pakjes naar het postkantoor gebracht en gebruik gemaakt van de slobberwijnaanbieding van de Plusmarkt voor deze week die neerkomt op nog geen 2 Euro per fles – daar kun je lekker van doorzuipen.

De nieuwe caafjes zijn zo te zien totaal ingeburgerd in de groep maar vinden mij nog eng.
Zodat ik niet te lang moet staan toekijken en zeker niet fotograferen.