Jeanne's Weblog

We hebben met ons honderden (om en nabij) gestemd en het liefst willen we de grijpgrage handjes door het haar van Jeroen Overbeek halen.
Wat me niet verbaast want die heerlijke krullenbol róept “woel mij! woel mij!” of op z’n minst: fantaseer daar over.

Wel opmerkelijk: dat we onze gretige handjes verder vooral kroelden door het haar van onze minister van Cultuur.
Intellectuele lezertjes heeft dit log!

Rik van de Westelaken wou ook nog wel iemand door het fraaie haar aaien en ook nog een enkeling Herman van der Zandt wat ik echt opmerkelijk vind want die man kun je niet meer van het scherm slaan.

Twan Huys kwam voor mijn log uit het niks maar bij Opzij was-ie Mooiste Man van Nederland dus niet zó gek dat er lezeressen (m?/v) waren die ‘m wouen strelen.

Jeroen Tjepkema? Nee! zeggen jullie. Jeroen Pauw? No way! En vieze vettige veel te lange slonzige ouwe man Matthijs van Nieuwkerk?
Mijn loglezertjes moeten er niet aan denken dat ze de vingers door zijn slonzige kapsel halen.

Wat ik zelf heb gestemd?
2x Jeroen Overbeek en 3x Minister Plasterk.
Nieuwe poll moet ik nog even over denken.

Dear Friend,

During the campaign, Hillary and I didn’t have the chance to eat together much because we were usually on the trail in different states. Now that the campaign’s over, I’m glad we can share more meals again.  

Of all the people I’ve had the privilege to break bread with, the person I most enjoy is still Hillary.

Now you have a chance to have dinner with her. And if you contribute today to help Hillary retire that pesky campaign debt, you and a guest might be sitting down to dinner with her soon. I think you should go for it and enter today. 

Join Hillary for dinner. Make a contribution today.  

Trust me on this one. If you’re the lucky winner, it will be a night you’ll really enjoy and one to remember.

All my best,
Bill Clinton

Lieve, lieve Bill – ik zou dolgraag met Hillary pizza eten! En ik weet wel zeker dat ik een te gekke avond zou hebben.
Alleen kan ik niet contributen omdat ik een foreigner ben

Btw. Ik ben van 5/9 tot 5/10 in Arizona e.o.
Mocht jij een uurtje vrij hebben (pizza, hamburger, donut, salad – whatever) just let me know, ok?

Vanaf 25/8 in het kader van de nieuwe filosofie van de Radio 1-zendercoördinator die vindt dat we geamuseerd moeten worden en dat diepte verboden is: elke avond tussen 8 en 10 van die vrolijke BNN-nitwit-meisjes.

Ik kan er niet tegen, ik wil het niet en ik zal dus óf eindelijk al die Goede Boeken moeten lezen of tv blijven hangen.

Vandaag lukte het al niet want deze House-aflevering zag ik al minstens 4x. Terwijl uitwijken naar Het Gesprek me Lange Frans opleverde (blèh).

Dit zijn van die momenten dat ik wou dat ik vriendinnen (v/m) had die ik kon bellen met “ik verveel me, en jij? en: hoe is het met ons”.

Er is nu door 99 mensen/vrouwen gewoeld door het haar van de mannen in de poll – en mogelijk hebben een paar vrouwen zich meerdere malen aan de lekkere haardossen vergrepen.

In elk geval: zodra de 100 gepasseerd is en ik zit dan aan de PC sluit ik de poll af.
Nu eerst even Judging Amy en Grey’s Anatomy en House kijken dus het kán morgenochtend worden.

Vrij Nederland heeft zijn eerste online community opgericht. Veertig jaar na dato hebben de ‘kinderen van de revolutie’ van 1968 afstand genoeg om op hun jeugd terug te kijken.

De kinderen van provo’s, hippies, hasjliefhebbers, vrije liefde-bedrijvers en emancipatie-voorvechtsters vinden hier hun zielsverwanten. Maar juist ook de aan een burgermoraal ontworstelde zonen en dochters zijn welkom hun verhaal te doen. Op http://kinderenrevolutie.ning.com/ lezen, schrijven, filmen en praten we over de ‘vrije moraal’ in ons eigen leven. Schrijf mee en breng een generatie in beeld.

Vraag: wat drijft Vrij Nederland? Waarom willen ze juist deze groep ‘vangen’.
Zit die in overwegende mate in hun lezersbestand? Of juist niet.
Ze denken vast dat die erg kapitaalkrachtig is. En dat zal die ook wel zijn.

Ik ben de doelgroep *niet* maar neem er toch een kijkje.
“Ben jij geboren in de jaren zestig of zeventig of juist helemaal niet? Waren je ouders of jijzelf provo’s, revolutionair, hippies, hasjliefhebbers, of anders wel communebewoners en voorvechters van vrije liefde, emancipatie, individualiteit of misschien wel uitermate burgerlijk?Heb je een antiautoritaire opvoeding gehad of werd je strak aan de lijn gehouden?”

Nu snap ik het helemaal niet meer. Want ik ben “juist helemaal niet” en mag dan toch meedoen?

O ja, (ooit) Fanlogs eigen Maroesja Perizonius is boegbeeld.
Dat is natuurlijk wel leuk.

Toen ik maandag bij de Plus was vroeg het meisje aan de kassa zodra ik een fles wijn op de band zette hoevéél ik er had: “Want u koopt nooit maar 1 fles.”
Waarmee ik mij voelde betrapt als alcoholist en ik nog nét geen slap verhaal hield over dat ik niet élke dag vier flessen kocht etc.

Vandaag koop ik acht ons rosbief.
“Wat hebt u veel rosbief” zegt een ander meisje aan de kassa.
Op een toon van ‘dit is héél raar’.
Ga ik het invriezen? Nee. Kán dat, vraag ik. Ze denkt van niet.

Het is voor vier dagen, zeg ik. En het is in de aanbieding.
Ze kijkt op de kassa, stelt vast dat de rosbief nu € 16,90 per kilo is – hoeveel is dat anders.
Geen idee, antwoord ik (naar waarheid) maar “véél duurder” lieg ik.
Alsof het wat uitmaakt.
Dan die vier dagen.
“Maar dat gaat u dan toch niet allemaal in uw eentje opeten?”
Nee, natúúrlijk niet, zeg ik – en dit is wél waar.
Ik verzin er nog net geen echtgenoot en drie opgroeiende kinderen bij.

Gelukkig ligt er -met dank aan de knagers- ook erg veel groente in mijn karretje.
En eieren -voor egels- en zakjes geraspte kaas -voor kippen- en fruit: voor mij.
Nee, geen wijn.
Die hád ik maandag immers al gehaald.

Ontspannen, alles onder controle (én niet te vergeten bloedmooi in bloedrood): Jeroen Tjepkema.
Kijk ‘m eens leuk lachen na de zomercolumn en zie ‘m eens aardig afscheid nemen mét de wens van ‘nog een Mooie Dag’.
Wég is de gespannen jongen van gisteren, overweldigd door het nieuws dat te snel kwam of helemaal niet.

Concl: in nieuwslezen-op-tv moet je gróeien en daarin is hij gegroeid.
In anchor zijn in dramatische tijden kún je denk ik niet groeien. Je kunt niet oefenen op mini-chaos. Of misschien toch wél en was gisteren les twee (zoon Uhm was les 1).

(en Laïla Abid leert het nóóit – niet eens het gewone nieuwslezen)

[8.10 uur: en wéér een "Mooie Dag", alleen - waar is z'n borsthaar??]

[9.10 uur: "een Fijne Dag verder" - en inderdaad: geen borsthaar of ligt het aan mijn ogen en/of oude tv?]

[10.00 uur: "nog een Fijne Dag verder" en om 11 uur: "nog een Mooie Dag verder" en dat Laïla om 12 uur komt blunderen]

Ik kijk Grey’s Anatomy en dan zap ik en beland bij Het Gesprek waar Arie Boomsma een oude grijze vrouw interviewt.
Het woord feminisme valt dus blijf ik hangen en ik denk: ken ik die vrouw misschien?
Ik ken haar, ontdek ik wanneer een naambordje in beeld schuft.
Het is Maaike Meijer.

Daarna beleef ik twee dingen.
1) ik vind haar goed, wijs, aardig, inspirerend en denk: knap hoe ze haar stotter grotendeels onder controle heeft – ik ervaar haar vooral ook als ‘oud’
2) ik ken Maaike ‘van vroeger’ en in deze Maaike zie ik helemaal niet meer die Maaike terug – wat niet per se slecht is want ik denk dat zij meer is gegroeid en wijzer enzo geworden dan ik

Verder heeft Maaike het over seksualiteit en ze is daar aardig en open en alles moet kunnen over maar tegelijk: echte seksualiteit is intiem tussen mensen etc.
Wat waar is.
Alleen kan ik me niet voorstellen dat ik ooit nog voor een man de kleren afwerp en dan nou ja enzo.
(en ook niet voor een vrouw)

Na de uitzending zoek ik Maaike op.
Ze is ietsje ouder dan ik. Een jaar.
Veel wijzer veel slimmer veel meer in balans.
Maar: ik ervaar haar ook als echt heel óud.
Hoe kan dat nou?
Grijs haar (het hare)?
Of wil ik niet onder ogen zien wat/wie ik ben.

Radio 1 Journaal is leuk, Fanloggen is leuk en ik hou het tempo erin en ga om even na half tien richting Plusmarkt.
(let op dat ‘richting’)

Wanneer ik de auto start hoor ik gerammel achterin.
Er liggen dingen tegen elkaar, vermoed ik dus die haal ik uit elkaar.
Het blijft rammelen. Dus in Graft waar ik langs de weg onbespoten sperziebonen koop nóg een keer de achterbak gecontroleerd, nog meer uit elkaar gelegd en: rammel!
O got, denk ik: mijn auto valt uit elkaar. Op zijn minst de uitlaat. Maar misschien zitten daar ook wel remmen?

Dus keer ik om en rijd naar Stompetoren waar mijn garage is. Of er even iemand kan kijken want ‘de auto maakt een raar geluid’.
Het is inderdaad de uitlaat. En ze hebben pas zaterdagmorgen tijd.
Kan ik er intussen mee dóór rijden? Dat kan, maar de auto zal wel blijven rammelen.

Ik rijd weer richting Grootschermer, kijk op mijn nog niet met de zomertijd gelijkgeschakelde autoklok en denk  in de zenuwen dat het tien over elf is zodat ik besluit niet meer naar de Plusmarkt (weer de ándere kant op) te gaan.
Alleen was het toen pas tien over tien en had het dus best gekund.
Maar wanneer ik dat -eenmaal thuis- ontdek heb ik er helemaal geen zin meer in.

Er is nog rosbief voor de katten, er is nog knagersvoer, er zijn nog twee eitjes voor de egels.
En ik heb dus die sperziebonen.

Geweldig! op tv een slaperig uit de mooie ogen kijkende Jeroen Tjpepkema in pak mét das want: het is een gewichtig moment dus dan zou een felrood overhemd met ietsje borsthaar onwenselijk zijn.

Op de radio vooral verslaggevers die staan te wachten en even iets zagen (vliegtuig dat in een hangar verdween) en die verder vooral: wachten.

[update 8.00 uur: hoe lief ik 'm verder ook vind, heet nieuws verslaan met de vinger aan de pols ervan is toch niet Jeroen Tjepkema z'n ding, hij luistert slecht, je ziet 'm worstelen met z'n concentratie - waar is Rik van de Westelaken als je 'm nodig hebt, of Jeroen Overbeek]

Ik leg eitjes klaar maar wanneer ik naar buiten stap om knagers te voeren is daar ook net Dochter egel die direct terug deinst ergens links de bosjes in die er ondanks mijn wieden nog steeds zijn.

Terug na voeren ga ik naar boven en kijk uit het slaapkamerraam waar ik egel een eitje zie slurpen maar wat zie ik nu: bloed???

Foto gemaakt, naar beneden gelopen voor ‘beter kijken van dichtbij’ en gezien dat de vlek op egel een lik paarse verf is – althans zo ziet-ie eruit.
Maar hoe hij er aan komt?

Waarmee 1 egel is geïdentificeerd als anders dan de andere egels.

Nu echt *bijna* klaar met Boop – morgen nog drie artikelen in de Winkel zetten en ik kan de ovenwanten, magneetjes, spiegeltjes, tasjes, toilettasjes, klokjes etc. gaan opbergen.
Dozen voorzien van etiketten en hopen dat ik het terug vind wanneer iemand iets bestelt.

Tussendoor dit magneetje nog tegengekomen dat je ook kunt ophangen.
Ik vind het leuk en ik liet het aan Sammie zien die er ook erg om moest lachen.
Eebje vond er niet veel aan.
Guus ligt buiten op Guus z’n stoel dus die kon ik het nog niet vragen.

Bijna ben ik klaar met Betty Boop.
In meerdere opzichten.

Ik had nog vijf artikelen willen fotograferen, in elk geval een in april gekocht (lopend) klokje omdat ik dat wil hebben verkocht voordat de batterij ermee ophoudt.
Maar tis donker buiten dus ook donker binnen en de foto’s lukken niet.

Vier artikelen doe ik weer terug in een van de vele Boop-dozen. Het klokje probeer ik later nog een keer.
Dan klokje en een armbandje (=al gefotografeerd) in de Winkel zetten en het grote opruimen kan beginnen.
Misschien neem ik zelfs een paar uur vrij.
(toemaar)

Het was erg warm.
Er waren muggen.
De polderbaan ging heel vroeg open.

Maar echt erg:
* de schapen en lammeren zijn gisteren eind middag van elkaar gescheiden dus die hebben vanuit twee ver van elkaar gelegen weilanden de hele poldernacht naar elkaar staan roepen (=pijnlijk voor dit moederhart)
* jagers zijn al vanaf vóór krieken dezer dag aan het schieten op, ja op wat: hazen, eenden, ganzen (=idem)

Betrekkelijk slapeloze nacht dus.
Maar gelukkig presenteert Menno Reemeijer het Radio 1 Journaal en die klinkt niet ‘verward’ maar gewoon wákker.
Zoals ik van een presentator van een vroeg ochtendprogramma mag verwachten.

Wanneer ik om kwart voor negen naar buiten stap met de eetbakjes voor de knagers zit ergens rechts de egel die ik voor de Man houd.
Met de korte franje.
Hij verstijft. Ik zeg: sorry, niks aan de hand, ik kom alleen even eten brengen en wacht even dan komt ook jouw eitje.
Ik zet bakje neer bij Ginny & Bugs en haal de egel-eitjes.
Een ervan leg ik bij hem (die -wonderbaarlijk- stil is blijven zitten).
Hij kraakt eitje, ik loop naar de achtertuin en deel daar de rest uit en wanneer ik terug kom is hij weg.

Net wanneer ik de schuurdeur wil sluiten zie ik haar (dochter, denk ik) en ze wil eten en vindt het prima als ik de camera haal en op anderhalve meter van elkaar eet zij eitje en maak ik foto’s en fantaseer ik dat zij mij ook helemaal okee vindt.

Volgens mij kan ze zo op de kalender van Erg Mooie Egels (voor Egels en voor wie ze beminnen).

Sinds ik Ghislaine Plag (NCRV) af en toe op tv zie weet ik dat ze niet alleen een nare stem maar ook een nare kop heeft zodat wanneer ik haar hóór ik die kop er bij denk.
= niet fijn.
Ook niet fijn: de wetenschap dat zij in de nieuwe Radio 1 opzet tussen de middag zal (blijven) presenteren en dat ze daar zelfs méér tijd zal krijgen waarin ze o.a. een …. quiz doet.
Fijn zeg, een quiz!
Logisch dat het R1J daarvoor moest sneuvelen.

Nog erger, ik schreef het al eens, vind ik de KRO-man Sven Kockelmann, irritante zelfingenomen ‘kijk mij eens hufterig’-zijn kwal is dat.
Die Sven Kockelmann is op vakantie. En wordt vervangen door Carl-Johan de Zwart die normaal Kruispunt over het katholieke Geloof presenteert als een beschaafde softie.
Maar stop die (nu dus) in Kockelmanns DingenDieGebeuren en binnen een kwartier is-ie dezelfde etter als meneer Sven.
Nou, misschien niet helemaal dezelfde.
Maar hij komt dichtbij en geef ‘m nog een paar dagen en: Carl-Johan is in kloothommel-gehalte niet meer te onderscheiden van Sven.

Domme, domme, domme presentatoren die denken dat ‘scherp’ gelijk staat aan dwars door de teksten van de geïnterviewde heendenderen, bij voorkeur staccato.

Hij is wakker, Max van Weezel.
Wanneer het Radio 1 Journaal om zes uur begint komt hij te laat binnen (althans kwa presentie, misschien zát hij er al tien minuten maar er vallen dus seconden stilte) waarna hij aarzelend iets zegt over een goede morgen.
En dan zoekend naar woorden de onderwerpen aankondigt. Zijn hoofd is er niet bij, dat hóór je.

Bosbranden dan, vlak bij Yosimete. Door Max van Weezel om tien over zes uitgesproken als Jóssemait. Jóssemait. Mm.
Kwart voor zeven: Jossíhmetie.
Wakker dus.
Mogelijk wakker geschúd door een alerte meeluisterende redacteur.
In elk geval: wakker.
En niet ieders natuurlijk ritme is opstaan om kwart over vier, dus: alle begrip.

[7.10 uur toch nog niet echt wakker, stelt-ie Bernard Bouwman de vraag die die net heeft beantwoord nl wie de aanslag in Turkije kunnen hebben gepleegd]

[7.30 uur vergeet hij het nieuwsoverzicht in te zetten maar: gesprekje met PVV-er was lekker vals, liep prima maar dat met Kohnstamm weer voor geen meter - o got ]

Zwoel wordt deze nacht, zegt de weervrouw.

Ik zweet en plak en trek m’n natte haren uit m’n gezicht.
Ik mail de zoveelste R1J-er die een bijdrage aan de sportserie toezegde en toen geen sjoege meer gaf.
Geloof me: wie voor mijn wielen komt grijp ik mét ‘eh… weet je nog, je zou bijdragen’ en wie niet reageerde mail ik ‘mogelijk vergat je te reageren’ en wie ‘geen zin’ oid mailde zeur ik ‘toe nou! kom op! hoeft niet lang te zijn! niet flauw doen! vooruit! voor mij!’
Wat het allemaal voor zin heeft moet nog blijken.

Een ding is al wel zeker: zwoel zal deze nacht voor mij niet zijn.
Bij ‘zwoel’ stel ik me iets anders voor dan hevig zwetend vanwege de hitte Eebje van me af duwend omdat die liefdevol het harige lijfje dicht tegen het mijne wil drukken.