Die aanstekers dus. Ik heb vijf verschillende van Betty Boop (als type, ik heb er 40 totaal – tja, ik dácht dus dat het Gouden Handel was…). En ik heb dat ene geval van Marilyn Monroe.
Aanbod alleen voor jullie: een aansteker incl. verzendkosten voor € 2.75.
Inderdaad – dat is slechts iets meer dan de inkoopkosten. Maar zo raak ik er misschien nog een páár kwijt.
En wie weet vertellen jullie dan aan andere rokers hoe leuk ze zijn.
En wie weet etc.
In de commentjes: of je Marilyn wil, Betty Boop (deze of een andere – waarmee je jezelf laat verrassen), zelf contact opnemen en binnen een week betalen.
Verder weet ik het ook even niet.
Sommige boeken zijn te groot voor de scanner.
Die leg ik beneden op de vloer. Ik probeer er zo recht mogelijk boven te gaan hangen en dan is het klik-klak.
Tijdens het zogeheten Rockin’ Park-concert, afgelopen zaterdag in het Goffertpark Nijmegen, hebben popfotografen geweigerd foto’s te maken van het optreden van zangeres Anouk. De fotografen werden geconfronteerd met een contract, waarin van de fotografen werd gevraagd foto’s pas te publiceren, nadat Anouks platenmaatschappij daarvoor toestemming geeft. Tijdens het optreden hebben de fotografen met de rug naar het podium gestaan. Van het optreden zijn dan ook geen foto’s. Fotograaf Michel Utrecht verklaart tegenover Omroep Gelderland blij te zijn met de actie, omdat popfotografie door dergelijke clausules steeds meer aan banden wordt gelegd.
Ik ben een slecht mens.
Dat vindt Guus die ik terwijl hij op mijn bureau lag te slapen met gif heb bewerkt (en nog onhandig ook).
Guus heeft een vlooienallergie. Hij krijgt jeuk en wondjes op zijn achterlijfje als hij vlooien heeft. Dus moet hij geregeld druppels-in-de-nek krijgen om dat te voorkomen.
Alleen wil hij dat niet en vóelt hij me aankomen met die druppels om dan weg te sprinten.
Maar omdat ik gisteren alweer wondjes voelde moest het echt vandaag.
Dus deed ik het.
Maar de haartjes in de nek zorgvuldig spreiden en dan heel precies druppelen lukte niet.
Dus werd het worstelen en ‘zo’n beetje’ over z’n nek uitwrijven.
Wég rent Guus. Nog even omkijkend op het overloopje. Kermend. Knipperend met de ogen.
Nu is hij buiten. Boos (wat niet erg is) maar ook bang. Bang voor *mij*.
En dat is héél erg.
L. maakt zich al een tijdje zorgen over de zwanen.
In onze sloot was een echtpaar met drie jongen maar de laatste weken ziet ze alleen nog moeder met de jongen. Waar is pa?
Vanochtend tijdens het varen komen we direct moe plus jongen tegen.
En honderd meter verderop aan de andere kant van de sloot: daar is ook pa.
Gelukkig, zeg ik.
Maar L. denkt dat als ze niet sámen zijn er iets grondig mis is wat ik niet zo zie want zwanen hebben geen natuurlijke vijanden behalve de mens en volgens mij loopt het allemaal wel los.
Maar wat zie ik wanneer ik de knagers ga voeren. Het gezin is herenigd.
Zomaar. Opeens.
En zwanen pleeg ik niet te voeren (eenden in de zomer ook niet).
Maar ik ben zo blij dat ik naar binnen ren en een paar sneetjes brood uit de vriezer haal en licht rooster zodat ze warm zijn en de kleine zwaantjes vinden ze heel lekker.
“De volgende boodschap is niet bedoeld voor… eh mensen waarvoor deze niet bedoeld is.”
Stupide zinnetje, hè?
Het komt uit een radioreclame voor E-matching: dat is internet dating ‘voor beter-opgeleiden’.
Waar ik me jaren geleden een keer heb aangemeld om de ene loser na de andere kleverd op m’n dak te krijgen en ‘beter opgeleid’? Zelfs dat viel vies tegen.
Academici tenzij in een wazig afstudeerveld heb ik er niet aangetroffen.
En als ze er al waren zochten ze met kale kop en dikke buik een móói liefje van 15 jaar jonger “want het oog wil ook wat”.
De laatste tijd adverteren ze met een man met een nare, harde, frikkerige stem: “durft ú het aan?”
En ja, ik durfde het dus ooit aan maar mannen net zo leuk als ikzelf ben vond ik er niet en misschien verklaart dat ook deze *nieuwe* reclame.
Ik vermoed nl dat die is gericht op types die zichzelf wel slim wánen maar het helemaal niet *zijn*.
(btw die giga-erger-reclame van ‘wasJanJaap’ over het knulletje waarvan het leven was “alsmaar vallen en weer opstaan” met dat namaak dom-bruin-vrouwtje-accent is er ook weer KRIJS!!!)
In Kingman, AZ kocht ik aanstekers.
Met leuke plaatjes van Betty Boop en van Marilyn Monroe.
Voor de handel.
En pas thuis realiseer ik me dat roken ‘uit’ is en wat moet een mens dan met een aansteker?
Kampvuur aansteken? Kaars? Gebruiken mensen nog wel aanstekers?
Vraag: hoe slijt ik in vredesnaam die aanstekers.
Het beste antwoord verdient een prijs. Een van die aanstekers bv.
Of deze boekenlegger.
Mijn scherm zit vol post-it stickers.
Leuk progje.
Telkens wanneer me iets te binnen schiet plak ik er iets op/bij.
De grote dingen (van alles voor de Winkel) komen er niet van.
Donderdag van de bloemenman gekochte bloemen in vaas zetten – check!
Woensdag in de wasdroger gedroogde was uit droger halen – niet-zo-check.
Muziek downloaden zo-lang-het-nog-mag – check!
TomTom actualiseren – check! (in de hoop dat die nu weet dat de IJtunnel dicht is en de Stadhouderskade ook)
Nog wat R1J-ers aan hun kop zeuren om bijdrages aan de ‘sportief’-serie – nog-niet-check, misschien morgenochtend tijdens Rob Trip.
Smeken of jullie plies-plies iets aardigs bij Sportief deel 2 zetten – uncheck.
L. en ik dachten dat het schitterend weer was dus gingen we varen. In het aangename tuf-tuf-bootje van L. Niks moeilijks met een kano of een roeiboot.
Tashi ging mee.
En ontdekte hoe spannend water was. Om vanaf te turen, om in te turen, om uit te drinken en om (als dát zou kunnen) in te zwemmen.
Zwemmen mocht ze niet zodat L. haar de eerste les ‘wel kijken niet aankomen’ gaf, wat niet altijd meeviel.
Vierentwintig foto’s van Tashi hangend over de reling heb ik nu.
En gelukkig ook 1 fraaie van het smoeltje.
Hoe sportief zouden sportverslaggevers Ragnar Niemeijer en Edwin Cornelissen zijn?
Hoe houden Sander van Hoorn, Karin Alberts, Bart Kamphuis en Jeroen Overbeek het lijf soepel en fit?
En: Wie van dit groepje rijdt rond in een VW-hippiecamper uit 1967?
Lees het in deel 2 van de serie ‘Hoe sportief ben jij’ op Fanlog Radio 1 Journaal.
Ik luister vanmiddag naar de laatste Radio 1 zaterdagmiddagmix van Bert van Slooten en Jurgen van den Berg. Mogelijk komen er in augustus nog een paar maar dan niet meer met dit duo aangezien Jurgen dan in Peking zit.
De uitzending houdt als uitzending niet over.
Maar ik word er hartstikke melancholiek van want vaak heb ik deze uitzending gehaat wegens lang en saai maar even vaak heb ik die bemind wegens meeslepend en sprankelend en voorbij voor de 6 en een half uur in mijn bewustzijn voorbij waren.
Eerst dacht ik: ik kan geen mooi vaarwel schrijven aangezien ik gisteren al een mooi vaarwel schreef. Maar eenmaal schrijvend, schrijf ik het toch – het Mooie Vaarwel. Hier dus als het je interesseert.
Om half zeven sta ik op (wat heel knap was want leg katten maar eens uit dat het *niet* Rob Trip = half zes opstaan is).
Ontbijt, Marcel Oosten, douchen, stukjes schrijven, die blunder met het screenen van de PC (zie hieronder) en dan deel 2 van de ‘Sportief’-serie.
Waarin veel leuke mensen een hoop over zichzelf vertellen maar zoals die dingen gaan: degene die *niets* over zichzelf pleegt te vertellen en nu een ietsepietsebeetje – die is met gemak het hoogtepunt.
(goh – wie zou dát nou zijn….)
Dan is het drie uur en ik moet nog van alles maar wég is m’n creativiteit en ik heb al helemaal geen zin in “komop, schouders eronder”.
Dus ga ik een pakje inpakken. En alvast eens nadenken over mijn afsluitende stukje over de zaterdagmiddagmix.
Wat niet zal meevallen, dat stukje, aangezien ik gisteren voor Fanlog al een aankondiging van deze uitzending maakte die net zo goed de afsluiting had kunnen zijn.
Ik ben moe en heb zin in onderuit zakken met een glas witte wijn.
En het is vast wel érgens vijf uur maar nog niet hier.
Ik denk het nl goed te doen door Tune Up Utilities mijn PC weer eens gróndig te laten controleren. Dat moet via DOS (of wat daar bij XP voor doorgaat). En het duurt eindeloos.
Niet de drie kwartier die ik me meende te herinneren. Het duurt en duurt.
Intussen kan ik niet werken aan de Sportief-serie voor Fanlog en kan ik ook niet homefitnessen met de gisteren zorgvuldig bij elkaar gezochte liedjes. Want ook dat moet via de PC.
Dus VK Magazine gelezen met steeds een half oog op wat TuneUp nú weer aan het controleren is en hoe de percentages voorbij kruipen.
Na anderhalf uur is-ie nóg niet klaar en heb ik het helemaal met ‘m gehad.
Boos uitgezet dus, via de schakelaar aan de achterkant (wat vast niet goed is maar een redelijk gesprek hielp niet).
[vannacht gedroomd dat ik in een huis met meerdere etages woonde en overal lekte het uit het plafond behalve in de hoogste etage, reparateur kon niet komen, had geen tijd]
Goede reis!
Loading ...
In Kingman, AZ kocht ik aanstekers.
