Jeanne's Weblog

Ik voer de knagers en voel warme liefdestentakels naar ze uitgaan.
Ik kijk naar boven: gierzwaluwen. Ik en gek op vogels. Maar waar zijn de vleermuizen toch dit jaar of ben ik telkens te vroeg naar bed.
Terug zeg ik in de schuur ‘dag liefies’ tegen Agnes en Femke.
Binnen zijn in een soort wijde wasem van liefde drie katten die elk hun ding doen (op dit tijdstip van de dag meestal slapen) in het besef dat ze worden bemind.

Ik ben goed met dieren.
Met eigen dieren, met vrije-natuur-dieren.
Ik voel me er één mee.
(niet zo eng als die vrouw met Bokito maar you get my drift in goed Amerikaans)
At peace.

Waarom niet met mensen.
Ik heb er niets tegen. Ik ken er die ik heel aardig vind. Ik heb andere gekend die ik ook heel aardig vond.
Er zijn er in mijn periferie die me wel wat lijken.
Maar het echte connecten. Ik kan het niet.
Ik wou van wel.

Superklooimodus is dit: op Hyves NOS-ers opzoeken.

Om mijn nijver gedoe niet geheel zinloos te doen zijn hier vast wat namen van sport-jongens voor wie ze zélf bij Hyves wil opzoeken en daar (en wie weet ook vérder) vriendje met ze wil worden.

Tussen haakjes staat het aantal vrienden dat ze op *dit* moment hebben

Steven Dalebout (25)

Jeroen Stomphorst (64)
Henry Schut (60)

Arjan Dijksma (36)

Ik slaap onrustig en veel te kort.
Dit keer is het niet de schuld van mijn ziel maar van Eebje die telkens wanneer ik me beweeg meent dat ze zorgzaam mijn gezicht moet gaan likken.

Om twaalf uur komt Inger en pas om elf uur begin ik met zenuwen.
Tien voor twaalf klopt mijn hart in mijn keel en houd ik mezelf voor dat het niet langer dan een half uur hoeft te duren en dat ik daarna uitgeput in bed kan vallen.

Precies twaalf uur gaat de telefoon.
Inger: “Ik ben er niet.”
Ik (logisch denkertje dat ik ben): “Nee.”

Ze is dus vertraagd.
Ok.

Om mijn mind te verzetten speel ik het ‘hoeveel NOS-ers zitten er op Hyves’-spel.
En zie en passant dat Rik van de Westelaken er sinds gistermiddag nóg drie goede vrienden bij heeft.

Hij zou vrij nemen van de radio, Sjors Fröhlich.
Op Cappuccino na.
En daar hoor ik ‘m verdomme alwéér in Standpuntcafé.

Terwijl zijn stem alleen maar slechter klinkt.

Hij heeft, weet ik, een vriendin.
Kan die ‘m niet vastketenen aan de keukentafel en alleen het huis laten verlaten voor een wandeling met de hond (en ook die niet toespreken svp) tot die stem helemaal is genezen?

Wat een ontzettend eigenwijze man is dit.
Stom stom stom.

Geachte heer/vrouw 

Wij zijn een groothandel in hoofddorp en verkopen onder ander Aziatische producten:

boeda beelden
Wierook(nagchampa, hem) krijgt u 5 % korting op de gehele assortiment!!!met de vermelding Michael Wu
T-shirt
Zwaarden(middeleeuwen)
Draken
Horloges en sieraden
Etc.

Voor de wierook nagchampa 15 gram per doos krijgt u het voor 5.50 (en via telefonisch nog lager)

Maar bij een aankoop van 50 dozen krijgt u het voor 5 euro per doos mee.

Ik slaag er niet in af te studeren.
Twee vakken staan tussen mij en m’n academische graad. En 1 ervan is Duits.
Ik beleef dat ik naar het examen Duits ga en blokkeer.

Ik ga daarna naar les Duits (volgend jaar) en: weerzin!
De docent komt naar me toe en stelt voor m’n mentor te worden en ik zeg ok – alles beter dan zomaar in die stomme klas zitten.
Ik loop weg en een vrouw uit de media spreekt me aan en zegt zal ik je mentor zijn en ik zeg weer ja en nu heb ik er twee.

De droom gaat door. Ik stuit op praktische tegenslagen (weer, wegen, auto) om de Duitse les te bereiken.
Ik kom in de klas maar het staat me fysiek zo tegen, dit vak. Ik kán het gewoon niet.

Wekker gaat!
Heftig beland ik met de blote voetjes op de vloer.
Kutdroom.
En geen idee waar hij voor staat behalve dat ik op school Duits niet leuk vond en daarna in operette en opera weer wel.

Daar hoor ik al maanden niets meer over.

Dipje?

Morgen is het Veteranendag. Alweer denk ik want volgens mij besteedt het Radio 1 Journaal daar elke paar maanden aandacht aan.

Om nogmaals mijn aandacht te vangen zijn er radiospotjes.
Over een kwartje en een kapper. En over een straaljager die overvliegt “en toen zat meneer opeens onder het salontafeltje”.
Aangenomen dat “meneer” de echtgenoot van mevrouw is vind ik dat een weinig aardige aanduiding.

Maar dan spreekt ze de onvergetelijke woorden “en toen had ik ook zoiets van wat is er met jou aan de hand”.
“Toen had ik ook zoiets van…”
Wat een naar, dom woordgebruik vind ik dat.
Wat niet relevant is natuurlijk.

Relevant is wél op wie het spotje mikt. Bij wie ze nu ‘herkenning’ al is het maar kwa taalgebruik hopen op te roepen.

Vergis ik me nou of is Pia Dijkstra getrouwd met die Schipholman Gerlach Cerfontaine.
En nu gaat ze dadelijk in HagensOpdeMiddag een man interviewen die afscheid neemt van de KLM.
En KLM is niet Schiphol maar tegelijk ook bijna wel dus goeie kans dat ze zaterdag een dineetje bij die man thuis heeft.
Ongelukkige keus.

Jeugdsentiment voor wie in juni 1968 alternatief was.
Toen werd dit nummer van Bres Planète nl. uitgegeven.

Verzenden kost 2 Euro. Doe er 1 Euro bij en dit unieke boekwerkje is voor jou.
‘Hebbes’ in de commentjes, zelf contact opnemen en binnen een week betalen.

Erg leuk: op de achterkant van de kaft staat met grote letters: Bewaar dit nummer! Het wordt later meer waard!
Wie weet.

(de decoratie gaat niet mee)

Inger komt zaterdag boeken halen. Boeken die vaak nog best leuk zijn maar waarin ik niet (meer) wil handelen. Zij laat ze dan vervolgens vrij. Of gooit ze weg wat ook mag als ze dat maar niet aan mij vertelt.
Zes, zeven bananendozen zouden het worden. Mag acht ook, mailde ik toen.
En negen? Daarop kwam geen antwoord wat ik voor het gemak maar interpreteer als ‘ja’.

Wat ik o.a. weg doe: een Libelleboekje met 100 vragen over vermageren.
Mm. Toch even in kijken. Wat is ideaalgewicht, wat is overgewicht, hoe vaak moet je je wegen. Komen mensen die teveel eten liefde tekort. Zelfkennis, is dat belangrijk bij vermageren. Hoe verwijder je vetrolletjs op de heupen. Waarom zitten de pondjes er zo weer aan.

Het boekje kan nú in bananendoos nummer negen.

“Het wordt een Héle Mooie Dag.
Ik verwacht het althans.
Nee?
Een Heerlijke Dag dan. Ook goed.”

Hij wordt weer beter.

Er zijn van die haha-dingen in de maillijsten die anderen ervaren als dijenkletsers of op z’n minst als amused over smilen.
Een ervan is als iemand een bepaald produkt aanraadt en dan er achter zet (‘Nee! geen aandelen!”).
Wat toen ik het tien jaar geleden voor het eerst zag best geestig was maar al een half jaar later behoorlijk flauw en intussen ernstig blèh!

Waarom doen ze het, de ‘nee-geen-aandelen-types’.
Zijn ze niet van deze tijd zodat ze denken origineel te zijn? Maar waarom dan de exacte formulering van tien jaar geleden die ze blijkbaar kennen.

Hebben ze een eigen norm van ‘geestig’ die erg lijkt op kjoet?
Ik vermoed het.
En telkens wanneer iemand op 1 van mijn lijsten het mailt denk ik *puke* maar houd me verder in.
Wegens beleefd en terughoudend enzo.
Behalve heel af en toe hier maar dan zonder naam en toenaam.

Giel Beelen gaat kok Pierre Wind en presentator Humberto Tan naakt interviewen in zijn nieuwe talkshow. Dat maakte de diskjockey woensdagmiddag bekend in het Radio 1-programma Hagensopdemiddag. De eerste uitzending van het televisieprogramma is op zondag 8 juli.

Giel Beelen aangekleed vind ik al niet echt smakelijk, Giel Beelen naakt (ons ooit getoond op Pinkpop met dat pink-piemeltje) werd ik ook niet blij van.

Wil ik Pierre Wind naakt zien? Neeeee.

Humberto Tan dan? Eigenlijk ook niet.

Hallo!

Mijn naam is Linda van Hagen en ik ben fotografe.

Ik maak trouwreportages en portretten, maar heb mijzelf vooral toegelegd op product- en webfotografie.

Ook uw bedrijf maakt gebruik van foto’s op de website.

Voor 75 euro per foto (inclusief de rechten) kan ik ook voor uw bedrijf en/of website de fotografie verzorgen.

Zucht.