Jeanne's Weblog

Ik krijg een aardige mail van een Van Tiggelen die door googlen hier belandde en las over mijn niet zo leuke contact met een andere Van Tiggelen over de eerste vrouw van mijn vader, Cobi.

Hij legt me uit dat hij geen aantallenverzamelaar is en daarom kiest voor (wat de meesten doen) de lijn via de man.
Zodat ook bij hem Cobi buiten de boot valt maar hij heeft wel vermeld dat ze met mijn vader was getrouwd.

Het was écht een aardige mail.
Met o.a. als boodschap: wat jammer dat je met de stamboom bent gestopt.

Eens te meer realiseer ik me dat het hele stamboomzoeken niets is voor mij.
Ik was (en ben) benieuwd naar mijn familie. Maar na een zeker jaartal (1900? 1850?) valt er via de archieven weinig meer te achterhalen dan wie wanneer werd geboren en met wie huwde en welke kinderen daaruit ontsproten.

Nu deze aardige mailer opduikt denk ik weer: er moet toch iemand zijn die meer wil weten van Cobi van Tiggelen?
Die de foto’s wil hebben die ik heb omdat ze met mijn vader was getrouwd.
En: is er iemand die meer weet van haar en die mij over haar wil vertellen?

Natuurlijk niet meer uit de eerste hand.
Maar misschien via-via.
Omdat ik een link voel met deze vrouw. Zo jong gestorven, haar graf geruimd.

Maar dat bieden ze niet, de stamboombouwers die teruggaan tot wel 1200.
Zodat ik denk ziejewel, daar heb ik dus niets aan.
Cijfers, getallen, namen, statistiekjes.
Maar niemand die uit een overlevering Cobi heeft gekend, niemand van haar Van Tiggelen-familie die zelfs maar in haar is geïnteresseerd aangezien er via haar geen (halve) Van Tiggelens zijn geboren.

Zodat ik het houd bij mijn eigen stamboom.
Moeder: Lucie.
Vader: Jan. Eerder getrouwd met Cobi.
En kan me niet schelen, Cobi, als jouw hele Van Tiggelen-familie je in een onduidelijk hoekje wegzet want ‘geen kids’ – in mijn leven nam en neem je een plaats in.

Ik schreef laatst dat ik was gestopt met m’n stamboom omdat ik toch niet verder kwam (oid).
Dat was niet helemaal waar.
Een reden om te stoppen was ook ‘niet zo leuk’-contact met een ver familielid dat me via de Stamboom vónd.

Deze week geef ik voor de 2e maal door aan Familieberichten Online dat er een fout zit in 1 van hun overlijdensberichten.
Cobi van Tiggelen was niet getrouwd met Adrianus Wilhelmus van Tiggelen maar met Adrianus Wilhelmus Doomen (mijn vader).
Ik meldde dat al eens maar nu vraag ik eerst het bidprentje op dat ze ook ter beschikking hebben en meld het dan nog eens.

Binnen een paar uur een reactie van een Van Tiggelen.
Is hij familie? vraag ik. En: ik heb foto’s van Cobi in het album van mijn vader. Wil hij die hebben?
Ik stuur er 1 mee.

Per bijna kerende mail een reactie.
Hij is geen familie maar ergens in de stamboom figureert Cobi wel.
Dus: svp geb.datum en plaats van mijn vader en overlijden idem en trouwdatum en ook alle informatie van zijn ouders.
Heb ik nog broers of zussen?

Ik vind die mail ‘s ochtends vroeg, stuur direct alle info en voor alle zekerheid ook over mezelf en pas later realiseer ik me dat hij bedoelde of er broers en zussen waren uit het eerste huwelijk van mijn vader want dan waren die aan Van Tiggelen gelieerd.
Ik zelf doe er helemaal niet toe.

Dat was vier dagen geleden.
NIETS meer gehoord. Maar Van Tiggelen heeft dankzij mij natuurlijk wel zijn boom kunnen optuigen.

Dit is dus waarom ik er zelf mee ben gestopt.
Omdat ik teveel mensen ben tegengekomen die alleen maar namen en jaartallen aan bomen willen plakken en zelfs niet de normale beleefdheid hebben om je te bedanken als je daaraan bijdraagt.

En Cobi, die ik zo had gegund dat ooit iemand zou mailen: dat is mijn ver familielid, alsjeblieft, stuur me haar foto’s!
Cobi is nog net zo ‘alleen’ als ze hiervoor was.
En ik ook.

Ik vond het zo spannend: graven naar mijn wortels, takken afspeuren van mijn stamboom.
Ik ben ermee gestopt.

Er zijn meerdere redenen.
Ik kom erop door hoe anderen met de stamboom omgaan.

Apetrots omdat ze papieren hebben gevonden die ze linken aan iemand in de 16e eeuw.
Nou ja ‘iemand’- een naam met jaartallen.
Buiten zinnen van vreugde omdat ze tienduizenden hebben gevonden met wie ze zéér in de verte zijn verbonden.

Ik zie mensen met hun stamboom beginnen die helemaal niets zelf opzoeken maar fanatiek kopiëren van anderen en dan intens tevreden zijn wanneer ze binnen een paar dagen wel 250 doden aan zichzelf hebben verbonden.

Niemand lijkt te zoeken naar de ménsen in de boom.
Niemand wil iets weten over wie ze waren, hoe ze leefden, wat ze voelden, hoe ze zich emotioneel verhielden tot de andere takken.

Ik kap er dus mee.
Wat ik ook zoek, dit is het niet.

Een tijdje terug zocht ik de broers en zusters van mijn vader op.
De directe familie van de moeder van mijn moeder weet ik al.
Nu dacht ik: zou de vader van mijn moeder eigenlijk broers en zussen hebben gehad.
Ik herinner me ze niet maar ik merk steeds vaker dat vinden bellen doet rinkelen en herinneringen oproept uit een ver verleden.

Ik vind inderdaad drie zusters en een broer.
De namen zeggen me niets. Of misschien wel maar het is dan ver weggestopt en moet wat sudderen en rijpen.

Een van de broers heeft erg veel pech met kinderen krijgen ontdek ik.
In een paar jaar twee doodgeboren en twee na een half jaar overleden. Of er ook wél succesvolle verwekkingen waren kan ik niet achterhalen. Wel zie ik hem al op 47-jarige leeftijd overlijden.
Dat is in 1942 dus voor mijn geboorte wat kan verklaren waarom ik nooit over hem heb gehoord.

Dan stuit ik op een doodgeboren kind waarover mij heel zeker nooit is verteld.

Op 16 april 1923 deden mijn opa en de aanspreker (=kraai) aangifte van het kindje dat 2 dagen eerder dood was geboren.
Dit 3 maanden nadat mijn opa (22) en mijn oma (21) in het huwelijk traden.

Ruim een jaar later werd mijn moeder geboren en een paar jaar dáárna mijn tante Miep.

Ik heb geen idee wanneer je destijds een doodgeboren kind moest aangeven. Mbt nu weet ik dat evenmin.
Ik neem aan wanneer het in theorie levensvatbaar zou zijn geweest (wat toen later was dan nu) maar misschien dacht men niet zo medisch.

Ik had dus nog een tante of oom kunnen hebben.
Zou mijn moeder dat wel hebben geweten? Ik kan me niet voorstellen van *niet*.
Maar ik kan me evenmin voorstellen dat áls ze het wist, ze het mij niet zou hebben verteld.

Voor mij ligt de persoonskaart van mijn vader.
Uit de gemeentearchieven van Eindhoven.
Ik blijk zowel zijn geboortejaar als dat van mijn moeder fout te hebben onthouden.
Scheelt een jaar – maar toch.

Op de kaart staat ook de 1e vrouw van mijn vader.
‘Cobi‘ was Jacoba van Tiggelen.
Ze werd geboren op 28 juni 1916. Ik zie haar op foto’s uit 1937 (en later). In 1937 en 1938 is ze met mijn vader in Brussel (2x) en in Keulen.
Zij is dan 21, hij 32.
Ze trouwen (pas) op 30 december 1943.
Nog geen jaar later wordt Cobi slachtoffer bij het bombardement dat de Duitsers op 19 september 1944 (een dag na de bevrijding van Eindhoven) op de stad uitvoerden.
Op 29 november sterft ze.
Vier jaar later (op 19 december 1947) trouwt mijn vader met mijn moeder.

Nu ik de achternaam van Cobi heb zoek ik naar haar familie. Ik vind een overlijdensakte met de namen van haar ouders.
Ik vind een enkele stamboom met daarop ook de namen van haar ouders maar ‘fout’. Net als de datum van haar overlijden. Dat was niet 30 maar 29 november (de akte was van de 30e).
Zij wordt alleen vermeld als zus ván de man die kinderen kreeg van wie de stamboommaker in de verte weer afstamde.

Dat komt, vermoed ik, omdat de meeste stamboommakers doelgericht speuren naar hun afkomst via de vader-lijn en soms ook (een beetje) via de moederlijn maar daar dan weer via diens vader verder. Een enkeling waaiert wat uit maar met wie (in dit geval) de zus ván ooit is gehuwd – niet belangrijk.
Nergens dus een link Van Tiggelen-Doomen.

Ik ervaar Cobi wel als deel van mijn voorgeschiedenis. Omdat mijn moeder haar zo beschouwde. Als 1e vrouw van mijn vader van wie zij het idee had dat hij van haar meer had gehouden dan van háar (mijn moeder). Wat waar kan zijn.

Ook dacht mijn moeder dat Cobi mooier en eleganter was dan zijzelf. Wat mij, afgaand op de foto’s onzin lijkt, maar zo werkt dat niet.

In elk geval hoort Cobi in mijn stam. Ik heb haar daarin vanmiddag opgenomen.
En mocht iemand ooit op haar googlend hier terecht komen: ik heb nog foto’s.

Vorige week wees mijn achternicht (Ma)riet(je) -dat is een apart verhaal, komt nog- me op de website van BHIC om te zoeken naar informatie over mijn Brabantse roots.
Ik dacht dat ik de belangrijkste vindplaatsen al hád maar dit voegt iets toe.
Zoals: de boeven in mijn boom.

Ik begin bij Langerak (moeder via haar moeder) – dat valt reuze mee.
Dan Frederiks. Niet zo mooi.
Doomen – dubieus.
Zéér dubieus.
Details zijn helaas niet te achterhalen, in elk geval niet via internet.

Op 3 november 1876 ziet Maria Lucia Doomen het levenslicht.
Ze is de dochter van Wilhelmina Doomen (21). Die werkt als sigarenmaakster, woont bij haar moeder en is ongehuwd.
Oei.

Drie jaar later komt het toch nog goed (tenminste – ik neem aan dat het destijds werd beschouwd als ‘goed komen’): Wilhelmina trouwt met Hendrikus Rulo (23) die haar kind wettigt (erkent?).
Hendrikus is ook sigarenmaker.

Ik kan niet vinden of ze samen nog kinderen hebben gekregen.

Wel vind ik dat hij in 1922 op 66-jarige leeftijd  is overleden.
Hij was toen volgens de overlijdensacte weduwnaar.
Wanneer Wilhelmina is dood gegaan weet ik niet.

Ik zoek nog even verder.

En stuit op de huwelijksacte van Jan en Anna (haar achternaam is daar gespeld als Plumze).
In februari 1852 zijn ze getrouwd. Hij is dan 28, zij is 21 en -opmerkelijk- daarbij is een “kind gewettigd”.
Dat kind moet Gerritje zijn die in juli 1854 op 2-jarige leeftijd overlijdt. Of Gerritje een voor het huwelijk geboren dochter van Jan is of een liefdesbaby van Anna in haar eentje, kan ik niet vinden.

Wanneer Gerritje dood gaat is Anna al zwanger van Elisabeth die op 17 februari 1855 het levenslicht ziet.
Een jaar later overlijdt Anna, Jan hertrouwt met Geertruijda die ook overlijdt en dan met Margaretha Catharina.
Van Elisabeth vind ik in 1881 een huwelijksacte en later ook baby’s dus daarmee is het goed gegaan.

Hoe het met de kinderen ónderling ging – het oudste zusje uit een eerder huwelijk van pa en al die andere kinderen van Jan met MC.
Wie zal het zeggen.

Mijn overgrootvader Jan Hendrik Lodewijk Zwepink (laat ik hem voor het gemak ‘Jan’ noemen) is geboren in 1823.
Wanneer hij rond de dertig is trouwt hij met de ongeveer tien jaar jongere Anna Plumse. Anna’s moeder heeft als beroep ‘reiziger’. ‘Handelsreiziger’ zal dat wel zijn. Niet dat ik dan weet wat het in het midden van de 19e eeuw inhield.
Anna overlijdt in 1856 in Meppel. Ze is 25.

Anderhalf jaar later belooft Jan in Deventer eeuwige trouw aan Geertruijda Kroet (uit Nijmegen). Hij is 34, zij is 21.
Het beroep van Jan is volgens de huwelijksakte ‘koopman’ net als dat van de vader van Geertruijda.
Helaas overlijdt Geertruijda twee jaar later, in oktober 1859 in Oud-Beijerland.

In januari 1861 stapt Jan voor de derde keer in het huwelijksbootje. Nu met de 25-jarige Margaretha Catharina Zimmerman.
Twaalf jaar en zes kinderen verder sterft hij zélf.
Waarna Margaretha Catharina (zoals wij al weten) een jonge knul verschalkt om daar nog lang en gelukkig mee te leven.
Dat ‘lang en gelukkig’ neem ik maar aan omdat het anders allemaal kommer en kwel zou zijn bij mijn overgrootouders en dat gun ik niemand.

Ik weet niet anders dan dat mijn vader is: de jongste van 11 kinderen.
En omdat hij een óude vader was (nl 45 toen ik werd geboren) hadden we daarom(?) amper contact met zijn familie.
Alleen met tante Mieke (de non) en tante Cato (die regelmatig in het gekkenhuis in Vught werd opgenomen).

Tien dagen geleden zocht ik de andere kinderen van mijn grootouders Doomen-Zwepink op.
Ik kwam op 12. Dus 1 méér dan 11 zoals me altijd was verteld.
Nou ja, who’s counting met zoveel kids.

Vandaag stuit ik toevallig op tante Cato (Catharina Maria Cornelia geb. 1895) en haar man oom Marinus (Marinus Bernardus Bernaards geb. 1892).
Ik pak door.
En ontdek dat van de 12 kinderen er 6 heel jong zijn overleden.
Volgens mij is me dat nooit verteld.

Ik kom uit op (dode kinderen cursief)
Hendrika Catharina Wilhelmina 1884
Johannes Hendrikus Wilhelmus 1886-1891
Hendricus Adrianus Leonardus 1888
Wilhelmus Josephus 1889-1890
Wilhelmus Joseph 1891-1891
Catharina Maria Josephina 1892-1895
Maria Catharina Geertruida 1893-1895
Catharina Maria Cornelia 1895 (tante Cato)
Johannes Philippus Maria 1896
Maria Hendrika 1898-1986 (Zr. Hubertina)
Maria Lucia Cornelia 1902-1903
Adrianus Wilhelmus 1906 (mijn vader)

Het jongste kind werd geboren toen mijn grootmoeder 20 was, bij de jongste was het 42.
Toen was het -terecht- welletjes.

In het oude fotoalbum vind ik deze foto.
Ik ken de mensen niet.
Het zouden mijn grootouders van vaders kant kunnen zijn. Zijn ouders.
Philippus (Flip?) Doomen en Johanna Leonarda Antonia Zwepink (voornaam?).

Op diezelfde pagina zit deze foto tussen vier hoekjes.
De oude vrouw rechts lijkt me een oudere versie van de vrouw hierboven.
Maar de andere vrouwen kan ik totaal niet plaatsen.

Ik vind een foto in het oude fotoalbum van mijn ouders.
Onderschrift Opoe en opa Langerak 50 jaar getrouwd 24 april 1948

Ha! denk ik. Vind ik ook eens iets dat mijn achter(?) neef Leo Klerks misschien *niet* kent.
Ik mail hem de foto. Hij kent ‘m inderdaad niet.
Alleen… mijn foto is niet dé foto.
Mijn foto is gemaakt net voor de officiële ’50 jaar getrouwd’ foto.

Zoek de verschillen.
Behalve dat iedereen opeens véél meer plezier heeft.

Even wat voorouders toevoegen, denk ik vanochtend.
De ouders van mijn groot-groot-groot-grootmoeder Anna Maria Stoop (overleden 1888).
Op haar huwelijksakte uit 1838 heb ik de namen al gevonden dus dat moet een fluitje van een cent zijn.
Vader is Franciscus Stoop, moeder is Adriana van der Vaart.

Alleen komen we nu vóór 1811 en dat maakt de bronnen minder makkelijk toegankelijk.
Ik google en vind enkele stambomen van mensen die veel verder zijn en er veel meer verstand van hebben.
Die koppelen Franciscus Stoop aan Jo(h)anna van der Vaart.
En dat koppel bestaat inderdaad óók.
Terwijl Adriana behalve als moeder van de bruid alleen nog wordt aangetroffen op de overlijdensakte van haar dochter.
En op de geboorteakte (als Adrienne). Maar zelf lijkt ze niet te zijn geboren, noch gehuwd noch overleden.

Zou Adriana misschien Jo(h)anna zijn?
Ik zoek en zoek, lees met geknepen oogjes met de ouderwetse kroontjespen geschreven registers.
Ik kom er niet uit, ik snap het niet, ik word gek.

Dan ga ik rekenen.
Volgens het huwelijksregister van 1838 waren Franciscus en Adriana toen resp. 54 en 53 jaar.
Dat plaatst hun geb.datum omstreeks 1784.

Jo(h)anna sterft in 1859. Ze is dan 75 jaar dus is geboren omstreeks 1784.
Zou ze de tweede vrouw van Franciscus zijn?
In 1829 wanneer zij samen huwen (in 1811) is hij 26 (dus geboren 1785).

Zijn er misschien twee Franciscussen van wie de 1 trouwde met Jo(h)anna van der Vaart en de ander met Adriana van der Vaart.
Die wel of niet familie van elkaar zijn.
Ik dénk dat de geheimzinnige Adriana echt mijn zes generaties van me verwijderde familielid is.
Maar omdat ik niets feitelijks van haar weet kan ik er dus niets mee.

(begonnen om 7 uur vanochtend, nu zes vruchteloze uren verder)

Ik dreig op hol te slaan met mijn stamboom.
Het is niet iets dat je af en toe ‘een uurtje’ kunt doen.
Al snel ren je van vindplaats naar vindplaats van ontdekking naar nóg een stap verder.

Tegelijk ligt er een berg foto’s van Amerikaanse begraafplaatsen.
Daar wil ik wat mee voor Find a Grave en voor mijnbegraafplaatsen.nl

Ik maak een lijst (de bedoeling was lijstje maar ik blijk nog tien te bewerken begraafplaatsen te hebben met gemiddeld 200 foto’s per plaats).
En twee thema’s waarover ik ivm die begraafplaatsen wil schrijven.
Het gaat niet lukken in 50 dagen.

Ik kies een willekeurige begraafplaats.
Mountain View Cemetery in Heber/Calexico.
Ik werk foto na foto af. Voor Find a Grave.
Lelijke stenen, mooie stenen. De gruwelijke tragiek van de te jong gestorven kinderen.
Misschien dat iemand ooit naar ze zoekt. En dan blij is dat ik ze heb gevonden.

 It was once remarked by a great writer that those who take no interest in the deeds of their ancestors are not likely to do anything worthy to be remembered by their descendants.
Schrijft een mede-FaG-er streng als motto.
Alsof je geen belangstelling en respect mag hebben voor wie vóór gingen als je geen nakomelingen hebt.
Omgekeerd denkend.

Hier slaag ik erin, schrijvend over mijn stamboom, zoveel mot met een lezeres te krijgen dat ze woest de deur dichtsmijt.
Een andere site vraagt me een stukje te schrijven over mijn eerste geklauter in de boom.

Wie me hier leest zal niet veel nieuws ontdekken (de verhalen vertelde ik al).
Maar – toch wat trots – wil ik er wel even op wijzen.

Opeens bedenk ik: ik heb nog een oud fotoalbum van mijn ouders.

Het is even zoeken en onder kasten naar verre planken kruipen maar dan heb ik het te pakken.
Het album begint in 1937 met ‘Vacantie Brussel’.
Dat zijn foto’s van mijn vader met zijn eerste vrouw en andere mensen die ik niet ken.
Er ontbreken veel foto’s.

Ergens na 1947 duikt mijn moeder op.
Weer later ook foto’s van mij.

Foto’s hebben als onderschrift een plaats en heel soms een gebeurtenis.
Nooit -wat ik nu zo handig zou vinden- de namen van de geportretteerden.

Opmerkelijk: het handschrift bij alle foto’s is van mijn moeder. Schoonschrift met een mooie pen.
Zij plakte dus ook alle foto’s in van mijn vader vóór haar.

Dit is zo’n foto.
De vrouw rechts is mijn vaders eerste vrouw, Cobi.
Geen idee wie de vrouw links is.
Jaartal 1938 en opnieuw: Brussel.

Van Cobi weet ik alleen dat ze is overleden tijdens het bombardement op Eindhoven vlak voor de bevrijding van Eindhoven. Haar achternaam weet ik niet. Ook niet hun trouwdatum.

Een paar dagen geleden vond ik Baukje Poeze die mijn betovergrootmoeder blijkt te zijn.
Haar man, mijn betovergrootvader, is Guillelmus van Alten.
Ze trouwden op 12 februari 1853 en kregen in 1857 een dochter Johanna en 6 jaar later een dochter Maria (mijn overgrootmoeder).

Baukje was niet de 1e vrouw van mijn betovergrootvader.
Op 10 februari 1852 trouwde hij (toen 26) met Johanna Huberg (22).
Op 23 augustus 1852 kregen ze een dochter, Janna.
Wat doet veronderstellen dat het een moetje was.

Janna overlijdt na 15 dagen op 7 september. Haar moeder, Johanna, is een dag eerder al dood gegaan.

Waarna mijn overgrootvader een half jaar wacht voordat hij Baukje (23 jaar) huwt.
Dat is géén moetje (afgaand op de kinderen die pas jaren later volgden).
Maar hoe heftig was de liefde eerst voor Johanna en toen voor Baukje?

R. viel op dat ik mijn stamboom vnl doorzocht in de vrouwelijke lijn.
Ik deed het niet met opzet maar het was wel waar.
Niks mis mee ook, maar ik had óók een vader en van die kant van mijn verleden weet ik nóg minder dan van moederskant.

Ik ontdekte al de ouders van vader en dat hij zo idioot veel broers en zusters had (11).
Philippus Doomen en Johanna Leonarda Antonia Zwepink.

Eerst háár ouders.
Vader: Jan Hendrik Lodewijk Zwepink. Moeder: Margaretha Catharina Zimmerman.
Hij komt uit Deventer, zij uit Eindhoven.
Ze trouwt met hem wanneer zij 25 en hij 37 is – mogelijk is het niet zijn eerste huwelijk (heb ik nog niet uitgezocht).
Drie jaar later (1864) wordt ze moeder van mijn grootmoeder.

In 1873 gaat haar man dood.
In 1881 hertrouwt Margaretha Catharina.
Ze is dan 45 jaar en heeft als beroep logementhoudster (als ik het goed ontcijfer).

Haar echtgenoot is Wilhelmus Bogers. “Oud vierentwintig jaren”. Sigarenmaker. Zoon ván… en die hebben hun toestemming gegeven.
Hoewel hij meerderjarig was. Zodat ik denk: dan hóeft die toestemming toch niet? Maar misschien was dat destijds anders.

Margaretha Catharina … cougar dat je bent/was!
[Wilhelmus Bogers overlijdt in 1910 - dan is hij 53 en - volgens de overlijdensakte - nog steeds haar echtgenoot.
Zij sterft zes jaar later]

Ik graaf naar Baukje en ontdek dat háár grootmoeder of overgrootmoeder (heb het even niet erbij dus vergeef me de details) als bedelares in Veenhuizen is opgesloten.
Terwijl ik laatst als grapje tegen iemand zei: ik heb in mijn stamboom tot nu toe alleen arbeiders, maar wie weet kom ik nog ‘edelman, dokter, pastoor’ tegen.
Met opzet ‘bedelman’ weglatend.
Maar daar is ze dus, mijn voormoeder opgepakt als een crimineel en opgeborgen in Veenhuizen omdat ze haar hand ophield toen er nog geen Voedselbank was.

Baukje is een relatie via mijn opa (vader van m’n moeder).
Toevallig ontdek ik vandaag zoekend op de moeder van mijn oma (moeder van m’n moeder) dat iemand anders haar ook in een stamboom heeft opgenomen.
Zijn naam komt me vaag bekend voor en kijkend in de stamboom realiseer ik me dat een zus van oma die ik niet in de archieven kon terugvinden mijn ‘tante Cor’ is.
Ik mail hem.

In de stamboom zet ik vast drie foto’s.
Van mezelf (het centrum van de wereld in deze stamboom want het zijn *mijn* wortels die ik zoek), van mijn tante Mieke.
En van mijn moeder. Toen zij nog jong was en ze nog verwachtingen had van het leven.
Dat het mooi zou kunnen zijn.

Vroeger gebruikte ik wel eens een alias op het net.
Esmeralda bv.

Nu stuit ik op een voormoeder met de perfecte naam.
Baukje Poeze.
Kan het mooier? Zwoeler?
Een soort Doutzen maar dan ‘ik’.
En waar komt ze vandaan? Stavoren!

Het zit zo.
Mijn opa van moederskant was Wim Frederiks.
Zijn ouders: Egbertus Maria Frederiks en Maria van Alten.
De moeder van Maria: Baukje Poeze.
En alsof dat nog niet mooi genoeg is heet haar vader Guillelmus van Alten.

Baukje werd geboren in 1831 (in Stavoren) en overleed in Den Bosch in 1912.
Ze had een tweelingzus Trijntje.
En een zusje Betje dat op 25 juli 1835 werd geboren en op 14 september 1835 is overleden.

Er is nog meer te melden.
Maar kan het mooier? Een voormoeder die meisje van Stavoren was en dan met zo’n mooie naam.

Ik wil vastleggen wat ik ontdek aan wortels.
Aldfaer! raadt men mij aan als stamboomsoftware.
Het is nog gratis ook.
Ik probeer het uit, loop na tien minuten tegen een niet te slechten muur, helpfunctie helpt me niet, ik heb er na een half uur schoon genoeg van.

Dus download ik het véél vriendelijker ogende Family Tree Builder en betaal er ook voor.
Lekkere, gelikte prog.
Zodat ik enthousiast alle verre familieleden die ik te pakken krijg erin prop.
Nu al 49 en ik heb een lijstje met méér liggen.

Dan stuit ik op iets dat me erg tegen staat.
Het programma laat vrouwen in de stamboom niet hun meisjes/eigen naam behouden maar zet die zodra een echtgenoot bekend is direct om in die van de echtgenoot.
Zodat (bv) mijn vader Adrianus Doomen is gehuwd met Lucia Doomen ipv met Lucia Frederiks.
Alleen als je op de persoonskaart van Lucia Doomen klikt kun je haar eigen naam achterhalen.

Niet alleen uit principe ben ik hier tegen.
Ik vind het ook onhandig dat zo veel namen die in mijn stamboom wel degelijk voorkomen slechts met moeite zichtbaar te maken zijn.

Op de NL-site van Family Tree Builder stel ik een vraag.
Dit is (een deel van) de automatische reactie. Die o got! doet roepen.

Als een Premium lid uw aanvraag zal worden beantwoord zeer snel! Uw probleem
is verstuurd naar de prioritaire rij. We krijgen onmiddellijk reactie.
Let op: er is geen noodzaak voor u om te reageren op deze e-mail, als de
volgende stap, zullen we naar u terug schrijven.

Ok.

Nu weet ik de achternaam van tante Wies en ik herinner me dat haar dochters Alie en Louise ooit stamboomonderzoek deden.
Die vrouwen zijn vast hartstikke oud, denk ik, maar niet elke 80- of 90-jarige is dementerend en ik herinner me ze van de begrafenis van mijn tante Miep (= andere dochter van mijn oma) als erg aardig en ‘modern’.

Dus google ik op Alie Kamsteeg.
KAMSTEEG, Ali Luci (Lucy) *21-10-1929 +26-05-2011 81j
vind ik bij iemand die overlijdensberichten uit kranten knipt.
O nee! Net te laat.

Haar iets jongere zuster Louise kan ik niet vinden.